Relaties
alle pijlers
Materialistisch?
donderdag 15 juni 2017 om 23:32
Hoiii
Naar aanleiding van het topic over cadeau's in een klein appartement voor een eenjarig kind open ik dit topic.
Waarom hechten mensen toch altijd zo'n waarde aan het ontvangen van cadeau's voor een verjaardag. De wensen van de jarige worden ruim van te voren besproken. Het gaat het er toch om dat je die dag samen bent met de jarige en het gaat toch niet om de cadeau's?! Ik heb het gevoel dat tegenwoordig vooral bij kinder verjaardagen alles draait om wie de grootste cadeau's voor zn kind krijgt. Zo vind ik mensen die op een uitnodiging een cadeautip vermelden of online een verlanglijst delen met specifiek de prijs en winkel ronduit walgelijk. Blegh het draait dan alleen maar op krijgen, krijgen en krijgen. Ik vind het maar materialistisch.
Als ik jarig ben boeien de cadeautjes me vrij weinig. Het is super lief als iemand aan me denkt en dit uit met een kleinigheidje. Maar dit is zeker niet het belangrijkst. Het gaat mij om het gebaar en niet om het krijgen van iets.
Naar aanleiding van het topic over cadeau's in een klein appartement voor een eenjarig kind open ik dit topic.
Waarom hechten mensen toch altijd zo'n waarde aan het ontvangen van cadeau's voor een verjaardag. De wensen van de jarige worden ruim van te voren besproken. Het gaat het er toch om dat je die dag samen bent met de jarige en het gaat toch niet om de cadeau's?! Ik heb het gevoel dat tegenwoordig vooral bij kinder verjaardagen alles draait om wie de grootste cadeau's voor zn kind krijgt. Zo vind ik mensen die op een uitnodiging een cadeautip vermelden of online een verlanglijst delen met specifiek de prijs en winkel ronduit walgelijk. Blegh het draait dan alleen maar op krijgen, krijgen en krijgen. Ik vind het maar materialistisch.
Als ik jarig ben boeien de cadeautjes me vrij weinig. Het is super lief als iemand aan me denkt en dit uit met een kleinigheidje. Maar dit is zeker niet het belangrijkst. Het gaat mij om het gebaar en niet om het krijgen van iets.
donderdag 15 juni 2017 om 23:39
Het is niet altijd vanuit materialistisch, als ik naar mezelf kijk, ik ben alles behalve dat. Toch droom ik nog altijd van een verjaardag met een taart met kaarsjes en een stapel cadeautjes. Dat kunnen gerust dingen zijn van een paar cent van de Action of iets. Maar het gevoel, het echt jarig zijn gevoel en de "spanning" van het cadeautjes openmaken. Het doet me denken aan vroeger en het geeft me een heel gelukkig gevoel.
Helaas is dit al jaren niet meer voorgekomen want mensen hebben geen tijd, geen zin, vul maar in. Mensen lijken steeds nuchterder te worden, willen nergens meer plezier aan beleven en alles moet zo min mogelijk opvallen. Ik vind het jammer, ik hou juist van bepaalde dagen een beetje bijzonder maken. Iets leuks doen voor andermans verjaardag om het voor hen een beetje bijzonder te maken vind ik ook geweldig. En dat hoeft echt niet veel geld te kosten.
Helaas is dit al jaren niet meer voorgekomen want mensen hebben geen tijd, geen zin, vul maar in. Mensen lijken steeds nuchterder te worden, willen nergens meer plezier aan beleven en alles moet zo min mogelijk opvallen. Ik vind het jammer, ik hou juist van bepaalde dagen een beetje bijzonder maken. Iets leuks doen voor andermans verjaardag om het voor hen een beetje bijzonder te maken vind ik ook geweldig. En dat hoeft echt niet veel geld te kosten.
donderdag 15 juni 2017 om 23:41
Als ik me over futiliteiten als dat druk zou maken heb ik officieel een nieuw leven nodig.
Geloof overigens niet dat het met materialisme te maken heeft en meer met behoefte aan erkenning die voor deze TO blijkbaar gerelateerd is aan verjaardagscadeaus.
Geloof overigens niet dat het met materialisme te maken heeft en meer met behoefte aan erkenning die voor deze TO blijkbaar gerelateerd is aan verjaardagscadeaus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 15 juni 2017 om 23:50
Ik geef graag, en soms is dat een bosje bloemen, soms een groter cadeau waarvan ik weet dat de ontvanger er plezier van heeft. Het enige waar ik een hekel aan heb is van die envelopjes als "cadeautip" op een uitnodigingskaart. Sorry, maar ik ben geen financieringsbank, en als het erom gaat dat het feest zichzelf moet terugbetalen, niet mijn probleem, dan moet je geen feest geven als het op een verkapte manier alsnog door de gasten zelf betaald moet worden.
Financiële bijdrage vind ik OK, maar dan wel als aandeel in een gezamenlijk te kopen cadeau, bijvoorbeeld. Maar ik ga geen bankbiljetten als cadeau in een enveloppe doen. Dat doe ik hooguit voor 15-jarigen die een aanvulling op het zakgeld fijn vinden, maar echt niet voor mensen die gewoon zelf een baan hebben.
Financiële bijdrage vind ik OK, maar dan wel als aandeel in een gezamenlijk te kopen cadeau, bijvoorbeeld. Maar ik ga geen bankbiljetten als cadeau in een enveloppe doen. Dat doe ik hooguit voor 15-jarigen die een aanvulling op het zakgeld fijn vinden, maar echt niet voor mensen die gewoon zelf een baan hebben.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 15 juni 2017 om 23:59
Eens met Pejeka. Ik vind het leuk om een cadeau te geven.
Waar ik een stronthekel aan heb is van "sommige" volwassen mensen die even vertellen wat ze wel kunnen gebruiken, hetzij een verhuizing, verjaardag, bruiloft, kraamcadeau. Ik bepaal zelf wel wat ik je wil geven. Ik vind dat altijd zo brutaal.
Waar ik een stronthekel aan heb is van "sommige" volwassen mensen die even vertellen wat ze wel kunnen gebruiken, hetzij een verhuizing, verjaardag, bruiloft, kraamcadeau. Ik bepaal zelf wel wat ik je wil geven. Ik vind dat altijd zo brutaal.
vrijdag 16 juni 2017 om 00:00
JeTtass30 schreef: ↑15-06-2017 23:59Eens met Pejeka. Ik vind het leuk om een cadeau te geven.
Waar ik een stronthekel aan heb is van "sommige" volwassen mensen die even vertellen wat ze wel kunnen gebruiken, hetzij een verhuizing, verjaardag, bruiloft, kraamcadeau. Ik bepaal zelf wel wat ik je wil geven. Ik vind dat altijd zo brutaal.
Je zegt nu juist dat ze een verjaardag, verhuizing enz nodig hebben.
vrijdag 16 juni 2017 om 00:39
+1 Niet leuk om als tante nummer drie met exact dezelfde furry friend aan te komen. Voor kinderen vind ik die lijstjes heel erg handig.MoirenPhae schreef: ↑15-06-2017 23:52Ik vind het verlanglijstje voor neefjes en nichtjes echt ideaal trouwens.
Als moeder begrijp ik daarnaast ook volkomen de behoefte om het dichtslibben van het huis met speelgoed enigszins te voorkomen.
vrijdag 16 juni 2017 om 00:42
Ik walg van het sinterklaasfeest (en in andere landen het kerstfeest met veel cadeaus). Dat we kinderen opvoeden met dat 'hebben hebben hebben'. Inderdaad, ruzie en jaloezie om wie het grootste heeft gekregen, pochen bij vriendjes, tranen en ellende. Alleen maar om materiële spullen.
Zo groeien kinderen op met het idee dat ze gelukkig worden van grote, glimmende, dure spullen, en hoe meer hoe beter. Waarom leren we onze kinderen dat soort waarden? Het is eigenlijk Trump in het klein, en dat stimuleren.
En ja, als kind vond ik het wél geweldig. Zomaar heel veel cadeaus allemaal op één dag. Maar als kind weet je nog niet beter.
Ik kan me wel voorstellen dat het voor ouders die ook die walging voelen, of die hun kinderen niet zo materialistisch willen opvoeden, dat het moeilijk is om eraan te ontkomen. Dan is je kind weer de paria van de klas en wil je dat? Lastig. Gelukkig heb ik zelf geen kinderen. Maar aan mijn neefjes en nichtjes geef ik het liefst ook alleen praktische cadeaus en mijn zussen staan daar gelukkig ook wel steeds meer zo in, die geven (of vragen van mij) bijvoorbeeld pyjama's of lunchtrommels of spaarpotten als sintcadeautjes, niet zomaar speelgoed.
Wat ik ook nog heel tekenend vind is de foto die ik ooit heb gemaakt ergens in een klein dorp in Peru van kinderen die gillend van vreugde treintje aan het spelen waren met kartonnen dozen. Trouwens precies datzelfde spel waren kinderen op Zanzibar aan het spelen. En toen mijn eigen neefje een veel te dure schommel kreeg voor zijn verjaardag, vond hij ook de kartonnen doos het interessantst.
Waarom zou je kinderen overladen met duur speelgoed en plastic shit? Ze vermaken zich letterlijk nog met een kartonnen doos, dat prikkelt juist hun fantasie.
Ik zie huizen van mensen waar een complete kamer haast tot het plafond vol ligt met speelgoed. Voor maar 1 kind. Bizar. Te veel om überhaupt ooit allemaal mee te spelen.
Zo groeien kinderen op met het idee dat ze gelukkig worden van grote, glimmende, dure spullen, en hoe meer hoe beter. Waarom leren we onze kinderen dat soort waarden? Het is eigenlijk Trump in het klein, en dat stimuleren.
En ja, als kind vond ik het wél geweldig. Zomaar heel veel cadeaus allemaal op één dag. Maar als kind weet je nog niet beter.
Ik kan me wel voorstellen dat het voor ouders die ook die walging voelen, of die hun kinderen niet zo materialistisch willen opvoeden, dat het moeilijk is om eraan te ontkomen. Dan is je kind weer de paria van de klas en wil je dat? Lastig. Gelukkig heb ik zelf geen kinderen. Maar aan mijn neefjes en nichtjes geef ik het liefst ook alleen praktische cadeaus en mijn zussen staan daar gelukkig ook wel steeds meer zo in, die geven (of vragen van mij) bijvoorbeeld pyjama's of lunchtrommels of spaarpotten als sintcadeautjes, niet zomaar speelgoed.
Wat ik ook nog heel tekenend vind is de foto die ik ooit heb gemaakt ergens in een klein dorp in Peru van kinderen die gillend van vreugde treintje aan het spelen waren met kartonnen dozen. Trouwens precies datzelfde spel waren kinderen op Zanzibar aan het spelen. En toen mijn eigen neefje een veel te dure schommel kreeg voor zijn verjaardag, vond hij ook de kartonnen doos het interessantst.
Waarom zou je kinderen overladen met duur speelgoed en plastic shit? Ze vermaken zich letterlijk nog met een kartonnen doos, dat prikkelt juist hun fantasie.
Ik zie huizen van mensen waar een complete kamer haast tot het plafond vol ligt met speelgoed. Voor maar 1 kind. Bizar. Te veel om überhaupt ooit allemaal mee te spelen.
patsy--stone wijzigde dit bericht op 16-06-2017 00:46
2.81% gewijzigd
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 00:44
Dat is waarschijnlijk omdat je cadeaus geeft waarvan ze denken: hoe kan ik dit zo snel mogelijk kapot laten vallen / wat zonde van het geld.Ttass30 schreef: ↑15-06-2017 23:59Eens met Pejeka. Ik vind het leuk om een cadeau te geven.
Waar ik een stronthekel aan heb is van "sommige" volwassen mensen die even vertellen wat ze wel kunnen gebruiken, hetzij een verhuizing, verjaardag, bruiloft, kraamcadeau. Ik bepaal zelf wel wat ik je wil geven. Ik vind dat altijd zo brutaal.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 00:45
Ja ik snapte hem eerst ook niet, ik dacht wat een raar cadeau om te vragen, een verhuizing!MoirenPhae schreef: ↑16-06-2017 00:00Je
Je zegt nu juist dat ze een verjaardag, verhuizing enz nodig hebben.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 00:48
Whut. In mijn kringen is dat zeker niet zo.patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 00:42Ik walg van het sinterklaasfeest (en in andere landen het kerstfeest met veel cadeaus). Dat we kinderen opvoeden met dat 'hebben hebben hebben'. Inderdaad, ruzie en jaloezie om wie het grootste heeft gekregen, pochen bij vriendjes, tranen en ellende. Alleen maar om materiële spullen.
Zo groeien kinderen op met het idee dat ze gelukkig worden van grote, glimmende, dure spullen, en hoe meer hoe beter.
En ja, als kind vond ik het wél geweldig. Zomaar heel veel cadeaus allemaal op één dag. Maar als kind weet je nog niet beter.
Ik kan me wel voorstellen dat het voor ouders die ook die walging voelen, of die hun kinderen niet zo materialistisch willen opvoeden, dat het moeilijk is om eraan te ontkomen. Dan is je kind weer de paria van de klas en wil je dat? Lastig. Gelukkig heb ik zelf geen kinderen. Maar aan mijn neefjes en nichtjes geef ik het liefst ook alleen praktische cadeaus en mijn zussen staan daar gelukkig ook wel steeds meer zo in, die geven (of vragen van mij) bijvoorbeeld pyjama's of lunchtrommels of spaarpotten als sintcadeautjes, niet zomaar speelgoed.
Wat ik ook nog heel tekenend vind is de foto die ik ooit heb gemaakt ergens in een klein dorp in Peru van kinderen die gillend van vreugde treintje aan het spelen waren met kartonnen dozen. Trouwens precies datzelfde spel waren kinderen op Zanzibar aan het spelen. En toen mijn eigen neefje een veel te dure schommel kreeg voor zijn verjaardag, vond hij ook de kartonnen doos het interessantst.
Waarom zou je kinderen overladen met duur speelgoed en plastic shit? Ze vermaken zich letterlijk nog met een kartonnen doos, dat prikkelt juist hun fantasie.
Ik zie huizen van mensen waar een complete kamer haast tot het plafond vol ligt met speelgoed. Voor maar 1 kind. Bizar. Te veel om überhaupt ooit allemaal mee te spelen.
En waarom dure/veel dingen? Gewoon omdat het kan. Omdat Sinterklaas en een verjaardag de enige dag is dat mijn kind cadeaus krijgt. Mijn kind heeft dan ook geen afgeladen huis vol speelgoed en plastic shit. Wel mooi Kapla, mooie dozen technisch lego,enz.
Nog nooit heft mijn kind ondankbaar gereageerd op iets wat hij kreeg.
Die kindertjes in Zanzibar zijn blij dat ze naar school mogen lopen en geven niet veel geld uit aan over de wereld reizen. Wat een non- argument.
vrijdag 16 juni 2017 om 01:03
Als iemand die bijna nooit haar verjaardag kan vieren (midden in de zomer jarig), vind ik cadeautjes krijgen wel leuk. Geeft gewoon aan dat mensen aan je denken en je waarderen.
Toen ik 14 werd nodigde ik een paar vriendinnen uit en een van hun had alleen maar een zak drop ingepakt. Zelfs als dropliefhebber vond ik dat een beetje karig: dat kost maximaal 2 euro bij de supermarkt en ze woonde zelf in een villa. Anderen zouden er misschien luchtig over doen, maar ik vond dat in ieder geval niet leuk.
Ik denk dat de sleutel in deze is om in ieder geval proberen te begrijpen waarom anderen het wel belangrijk kunnen vinden! Extreem dure cadeaus voor kinderen ben ik het overigens ook niet mee eens, daar niet van.
Toen ik 14 werd nodigde ik een paar vriendinnen uit en een van hun had alleen maar een zak drop ingepakt. Zelfs als dropliefhebber vond ik dat een beetje karig: dat kost maximaal 2 euro bij de supermarkt en ze woonde zelf in een villa. Anderen zouden er misschien luchtig over doen, maar ik vond dat in ieder geval niet leuk.
Ik denk dat de sleutel in deze is om in ieder geval proberen te begrijpen waarom anderen het wel belangrijk kunnen vinden! Extreem dure cadeaus voor kinderen ben ik het overigens ook niet mee eens, daar niet van.
vrijdag 16 juni 2017 om 01:06
En om exact die reden maken sommige ouders lijstjes. Een Kapla of LEGO set van meerdere personen neemt niet zoveel plek in beslag en er wordt daadwerkelijk mee gespeeld. Hier is ook zo'n kamer. Ik kan moeilijk tegen schoonouders zeggen dat ze de zoveelste doos maar mee terug naar huis moeten nemen. Ook al vindt mijn zoon de mogelijkheden van de verpakking oneindig interessanter dan de inhoud.patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 00:42Ik walg van het sinterklaasfeest (en in andere landen het kerstfeest met veel cadeaus). Dat we kinderen opvoeden met dat 'hebben hebben hebben'. Inderdaad, ruzie en jaloezie om wie het grootste heeft gekregen, pochen bij vriendjes, tranen en ellende. Alleen maar om materiële spullen.
Zo groeien kinderen op met het idee dat ze gelukkig worden van grote, glimmende, dure spullen, en hoe meer hoe beter. Waarom leren we onze kinderen dat soort waarden? Het is eigenlijk Trump in het klein, en dat stimuleren.
En ja, als kind vond ik het wél geweldig. Zomaar heel veel cadeaus allemaal op één dag. Maar als kind weet je nog niet beter.
Ik kan me wel voorstellen dat het voor ouders die ook die walging voelen, of die hun kinderen niet zo materialistisch willen opvoeden, dat het moeilijk is om eraan te ontkomen. Dan is je kind weer de paria van de klas en wil je dat? Lastig. Gelukkig heb ik zelf geen kinderen. Maar aan mijn neefjes en nichtjes geef ik het liefst ook alleen praktische cadeaus en mijn zussen staan daar gelukkig ook wel steeds meer zo in, die geven (of vragen van mij) bijvoorbeeld pyjama's of lunchtrommels of spaarpotten als sintcadeautjes, niet zomaar speelgoed.
Wat ik ook nog heel tekenend vind is de foto die ik ooit heb gemaakt ergens in een klein dorp in Peru van kinderen die gillend van vreugde treintje aan het spelen waren met kartonnen dozen. Trouwens precies datzelfde spel waren kinderen op Zanzibar aan het spelen. En toen mijn eigen neefje een veel te dure schommel kreeg voor zijn verjaardag, vond hij ook de kartonnen doos het interessantst.
Waarom zou je kinderen overladen met duur speelgoed en plastic shit? Ze vermaken zich letterlijk nog met een kartonnen doos, dat prikkelt juist hun fantasie.
Ik zie huizen van mensen waar een complete kamer haast tot het plafond vol ligt met speelgoed. Voor maar 1 kind. Bizar. Te veel om überhaupt ooit allemaal mee te spelen.
Ik vind het persoonlijk trouwens zelf ook behoorlijk materialistisch klinken. Wat fotootjes schieten in Peru als hobby, trip naar Zanzibar. Maar dan wel vallen over een 'te dure' (wat is te duur?) schommel voor een neefje.
vrijdag 16 juni 2017 om 01:07
Dat dan niet, maar een zak drop van 2 euro is not done.NDD93 schreef: ↑16-06-2017 01:03Als iemand die bijna nooit haar verjaardag kan vieren (midden in de zomer jarig), vind ik cadeautjes krijgen wel leuk. Geeft gewoon aan dat mensen aan je denken en je waarderen.
Toen ik 14 werd nodigde ik een paar vriendinnen uit en een van hun had alleen maar een zak drop ingepakt. Zelfs als dropliefhebber vond ik dat een beetje karig: dat kost maximaal 2 euro bij de supermarkt en ze woonde zelf in een villa. Anderen zouden er misschien luchtig over doen, maar ik vond dat in ieder geval niet leuk.
Ik denk dat de sleutel in deze is om in ieder geval proberen te begrijpen waarom anderen het wel belangrijk kunnen vinden! Extreem dure cadeaus voor kinderen ben ik het overigens ook niet mee eens, daar niet van.
Misschien kreeg ze een paar euro zakgeld en moest ze het daar van betalen. Wat een raar iets dat er een duru cadeau moet komen, omdat ze in een grote villa woonde.
Ik heb hele dure cadeaus gehad die me werkelijk niets deden, en hele goedkope kleinigheidjes die me intens raakten. Doe mij dat laatste maar.
En er zijn mensen die überhaupt maar heel soms jarig zijn.
vrijdag 16 juni 2017 om 01:14
Aha, je mag geld alleen maar doneren aan instaties ofzo? Niet spenderen aan ervaringen?lemoos2 schreef: ↑16-06-2017 01:06En om exact die reden maken sommige ouders lijstjes. Een Kapla of LEGO set van meerdere personen neemt niet zoveel plek in beslag en er wordt daadwerkelijk mee gespeeld. Hier is ook zo'n kamer. Ik kan moeilijk tegen schoonouders zeggen dat ze de zoveelste doos maar mee terug naar huis moeten nemen. Ook al vindt mijn zoon de mogelijkheden van de verpakking oneindig interessanter dan de inhoud.
Ik vind het persoonlijk trouwens zelf ook behoorlijk materialistisch klinken. Wat fotootjes schieten in Peru als hobby, trip naar Zanzibar. Maar dan wel vallen over een 'te dure' (wat is te duur?) schommel voor een neefje.
Mijn neefje werd 1 en kennissen gaven hem een schommel van 100 euro, die geschikt is voor kinderen vanaf 3. Zelfs mijn ouders gaven hun kleinkind niet zo'n duur cadeau. Ja, dat vind ik een belachelijk cadeau. En mijn neefje dus ook want die vond alleen de doos interessant.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 01:23
Dan vind ik het bijzonder dat die Sinterklaaservaring aan kinderen maar onthouden moet worden wegens walging van materialisme.patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 01:14Aha, je mag geld alleen maar doneren aan instaties ofzo? Niet spenderen aan ervaringen?
Mijn neefje werd 1 en kennissen gaven hem een schommel van 100 euro, die geschikt is voor kinderen vanaf 3. Zelfs mijn ouders gaven hun kleinkind niet zo'n duur cadeau. Ja, dat vind ik een belachelijk cadeau. En mijn neefje dus ook want die vond alleen de doos interessant.
Kijk, mij interesseren verre reizen geen hol. Ik geef dat geld liever uit aan de kinderen in mijn familie. Dus ja, ik sleur de hele club lekker decadent mee naar de Efteling voor een weekend. Ik snap alleen niet waarom die kennissen met hun schommel van 100,- dan wel materialistisch zijn en iemand die duizenden euro's uitgeeft aan reizen dan zogenaamd niet. Het is beiden alleen mogelijk door de materialistische lifestyle van het Westen.
vrijdag 16 juni 2017 om 01:43
My point exactly. Ook ik ben niet opgegroeid tot circulair eigen groente verbouwende communebewoonster. Gek hè?lemoos2 schreef: ↑16-06-2017 01:23Dan vind ik het bijzonder dat die Sinterklaaservaring aan kinderen maar onthouden moet worden wegens walging van materialisme.
Kijk, mij interesseren verre reizen geen hol. Ik geef dat geld liever uit aan de kinderen in mijn familie. Dus ja, ik sleur de hele club lekker decadent mee naar de Efteling voor een weekend. Ik snap alleen niet waarom die kennissen met hun schommel van 100,- dan wel materialistisch zijn en iemand die duizenden euro's uitgeeft aan reizen dan zogenaamd niet. Het is beiden alleen mogelijk door de materialistische lifestyle van het Westen.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 16 juni 2017 om 02:34
Een hoop bla bla hierboven, maar het klinkt even snobistisch als het materialisme waar je anderen van beschuldigt. M.a.w. je bent geen haar beter met je zogenaamde interesse in andere culturen. Heb je nou echt die verre reizen nodig om iets te leren? Joh, je kunt op Texel toch ook genoeg kennis opdoen?!patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 00:42Ik walg van het sinterklaasfeest (en in andere landen het kerstfeest met veel cadeaus). Dat we kinderen opvoeden met dat 'hebben hebben hebben'. Inderdaad, ruzie en jaloezie om wie het grootste heeft gekregen, pochen bij vriendjes, tranen en ellende. Alleen maar om materiële spullen.
Zo groeien kinderen op met het idee dat ze gelukkig worden van grote, glimmende, dure spullen, en hoe meer hoe beter. Waarom leren we onze kinderen dat soort waarden? Het is eigenlijk Trump in het klein, en dat stimuleren.
En ja, als kind vond ik het wél geweldig. Zomaar heel veel cadeaus allemaal op één dag. Maar als kind weet je nog niet beter.
Ik kan me wel voorstellen dat het voor ouders die ook die walging voelen, of die hun kinderen niet zo materialistisch willen opvoeden, dat het moeilijk is om eraan te ontkomen. Dan is je kind weer de paria van de klas en wil je dat? Lastig. Gelukkig heb ik zelf geen kinderen. Maar aan mijn neefjes en nichtjes geef ik het liefst ook alleen praktische cadeaus en mijn zussen staan daar gelukkig ook wel steeds meer zo in, die geven (of vragen van mij) bijvoorbeeld pyjama's of lunchtrommels of spaarpotten als sintcadeautjes, niet zomaar speelgoed.
Wat ik ook nog heel tekenend vind is de foto die ik ooit heb gemaakt ergens in een klein dorp in Peru van kinderen die gillend van vreugde treintje aan het spelen waren met kartonnen dozen. Trouwens precies datzelfde spel waren kinderen op Zanzibar aan het spelen. En toen mijn eigen neefje een veel te dure schommel kreeg voor zijn verjaardag, vond hij ook de kartonnen doos het interessantst.
Waarom zou je kinderen overladen met duur speelgoed en plastic shit? Ze vermaken zich letterlijk nog met een kartonnen doos, dat prikkelt juist hun fantasie.
Ik zie huizen van mensen waar een complete kamer haast tot het plafond vol ligt met speelgoed. Voor maar 1 kind. Bizar. Te veel om überhaupt ooit allemaal mee te spelen.
vrijdag 16 juni 2017 om 06:04
+1, zeker aangezien ik zelf geen kinderen heb en dus niet weet wat nu weer de trend is. Vooral als zo'n online lijstje de mogelijkheid heeft om af te vinken wat je eventueel koopt, dan voorkom je ook dat je iets dubbel koopt.MoirenPhae schreef: ↑15-06-2017 23:52Ik vind het verlanglijstje voor neefjes en nichtjes echt ideaal trouwens.
Ik heb er dan ook weer weinig moeite mee om geld te geven, meestal is dat omdat ze een wat grotere uitgaven willen doen voor in huis oid en dan geef ik liever geld dan een of ander prul van de Action.
Valhalla! Where the brave may live Forever!
vrijdag 16 juni 2017 om 07:15
Nou, gelijk maar afschaffen dat Sinterklaasfeest. Moet je toch niet aan denken dat jouw bloedje later van zichzelf gaat walgen.patsy--stone schreef: ↑16-06-2017 01:43My point exactly. Ook ik ben niet opgegroeid tot circulair eigen groente verbouwende communebewoonster. Gek hè?
vrijdag 16 juni 2017 om 07:18
Ik begrijp je weerzin, maar bij een bruiloft bijvoorbeeld kennen niet alle gasten elkaar goed, dus een gezamenlijk cadeau is lastig. En het is toch ook logisch dat het bruidspaar niets heeft aan 25 peper-en zoutstellletjes?pejeka schreef: ↑15-06-2017 23:50Ik geef graag, en soms is dat een bosje bloemen, soms een groter cadeau waarvan ik weet dat de ontvanger er plezier van heeft. Het enige waar ik een hekel aan heb is van die envelopjes als "cadeautip" op een uitnodigingskaart. Sorry, maar ik ben geen financieringsbank, en als het erom gaat dat het feest zichzelf moet terugbetalen, niet mijn probleem, dan moet je geen feest geven als het op een verkapte manier alsnog door de gasten zelf betaald moet worden.
Financiële bijdrage vind ik OK, maar dan wel als aandeel in een gezamenlijk te kopen cadeau, bijvoorbeeld. Maar ik ga geen bankbiljetten als cadeau in een enveloppe doen. Dat doe ik hooguit voor 15-jarigen die een aanvulling op het zakgeld fijn vinden, maar echt niet voor mensen die gewoon zelf een baan hebben.