Mensen en hun agenda's
dinsdag 22 november 2022 om 12:19
Ik vraag me oprecht af of er meer mensen zijn met hetzelfde "probleem", maar ik vrees van niet.
Als ik afspreek met familie, vrienden of bekenden, is dat eigenlijk nooit spontaan. Altijd worden er agenda's bij gepakt en is het iets in de trant van: "In januari kan ik de 26e, in februari de 12e, in maart niet, en anders wordt het april, dan kan ik de 5e en de 11e. Wanneer kan jij?"
En dan durf ik zeker niet het eerlijke antwoord te geven, namelijk dat ik gewoon tijd maak voor mensen die ik graag zie. Op korte termijn, meestal dezelfde week al. En nee, ik ben geen enorme loser: ik heb gewoon een bijna-fulltime baan en 2 kinderen. Wel werk ik op één dag na volledig vanuit huis sinds corona en kan ik mijn eigen tijd indelen. Die luxe heeft niet iedereen, dat snap ik ook. Ik heb verder eens in de week een vereniging en ben ook nog gebonden aan slaapjes/borstvoedingen van de jongste.
Verwacht ik teveel van mensen? Ik voel me hierdoor soms alleen, of alsof alles altijd maar van mijn kant komt. Het is echter altijd gezellig als het dan tot de afspraak komt. Wat lang niet altijd gebeurt, want ik ben zo iemand die het enorm moeilijk vind om zich te laten "vastleggen" voor een datum in de toekomst. Zo had ik al een tijd een afspraak met mijn nichten gepland, maar kwam er een afspraak met de kinderarts tussendoor. En die kon toevallig die datum of over een aantal maanden pas.
Is dit voor iemand herkenbaar? Tips om hiermee om te gaan?
Als ik afspreek met familie, vrienden of bekenden, is dat eigenlijk nooit spontaan. Altijd worden er agenda's bij gepakt en is het iets in de trant van: "In januari kan ik de 26e, in februari de 12e, in maart niet, en anders wordt het april, dan kan ik de 5e en de 11e. Wanneer kan jij?"
En dan durf ik zeker niet het eerlijke antwoord te geven, namelijk dat ik gewoon tijd maak voor mensen die ik graag zie. Op korte termijn, meestal dezelfde week al. En nee, ik ben geen enorme loser: ik heb gewoon een bijna-fulltime baan en 2 kinderen. Wel werk ik op één dag na volledig vanuit huis sinds corona en kan ik mijn eigen tijd indelen. Die luxe heeft niet iedereen, dat snap ik ook. Ik heb verder eens in de week een vereniging en ben ook nog gebonden aan slaapjes/borstvoedingen van de jongste.
Verwacht ik teveel van mensen? Ik voel me hierdoor soms alleen, of alsof alles altijd maar van mijn kant komt. Het is echter altijd gezellig als het dan tot de afspraak komt. Wat lang niet altijd gebeurt, want ik ben zo iemand die het enorm moeilijk vind om zich te laten "vastleggen" voor een datum in de toekomst. Zo had ik al een tijd een afspraak met mijn nichten gepland, maar kwam er een afspraak met de kinderarts tussendoor. En die kon toevallig die datum of over een aantal maanden pas.
Is dit voor iemand herkenbaar? Tips om hiermee om te gaan?
dinsdag 29 november 2022 om 09:58
Ja, maar ook onder de stellen waar beide ouders gewoon samen zijn wordt er door sommige vrouwen erg moeilijk gedaan over de kinderen alleen met hun vader thuis te laten.
Anderzijds heb ik weer vriendinnen die gewoon in hun gedeelde Google-agenda kijken en zonder gedoe afspreken wanneer man thuis is.
Ik heb trouwens ook vrienden zonder kinderen die erg op hun agenda leven. Ik denk echt dat het ligt aan iemands eigen voorkeur en instelling.
dinsdag 29 november 2022 om 10:03
Hier een deels vooruit planner en een deels spontaan planner.
Dat eerste heeft te maken met dat een groot deel van mijn netwerk (jonge) kinderen heeft en daardoor anders flexibel is dan ik. Daarnaast werken veel van mijn vrienden (inclusief eigen partner) onregelmatig. De ervaring leert dan dat er vaak niets van komt als er niets wordt ingepland.
Ik vind dat niet erg overigens.
Spontane bezoekjes over en weer meestal met mensen die dichtbij wonen.
Dat vrouwen moeilijk doen over kinderen alleen laten met partner is gelukkig niet aan de orde. Zouden qua menstype sowieso geen vriendin van mij zijn dan.
Dat eerste heeft te maken met dat een groot deel van mijn netwerk (jonge) kinderen heeft en daardoor anders flexibel is dan ik. Daarnaast werken veel van mijn vrienden (inclusief eigen partner) onregelmatig. De ervaring leert dan dat er vaak niets van komt als er niets wordt ingepland.
Ik vind dat niet erg overigens.
Spontane bezoekjes over en weer meestal met mensen die dichtbij wonen.
Dat vrouwen moeilijk doen over kinderen alleen laten met partner is gelukkig niet aan de orde. Zouden qua menstype sowieso geen vriendin van mij zijn dan.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in