Met vriend altijd confrontaties

geef elkaar eens de ruimte. idd niet op elke slak n pak zout leegstorten, en al zeker niet over zijn opleidings niveau beginnen. er zijn zat mensen zonder diploma die slimmer zijn dan jij.

aan de andere kant, als hem kennis ontbreekt, raakt hij gefrustreerd, en dan komen we terug op mn eerste zin.

geef ruimte.

quote:MarijeMarije schreef op 27 februari 2012 @ 13:03:

Los van alle tips die hierboven worden gegeven, wil ik je ook aanraden naar je hart te luisteren.



Jullie zijn pas een half jaar samen. Meestal ben je dan nog helemaal verliefd en vind je alles aan elkaar geweldig. Als je nu al heel regelmatig discussies hebt waar je niet uitkomt, moet je kijken of het wel de goede relatie voor jou is.



Daarbij is hij een stuk ouder en verwacht ik eigenlijk wel wat volwassener gedrag van een 41-jarige dan "en jij dan".

Hier ben ik het mee eens.



Daarnaast viel me dit op "Het is een lieve, leuke vent die een sterke eigen mening heeft, me regelmatig weet te verrassen en vaak voor me klaar staat."

Vaak is niet altijd? Als je een serieuze relatie hebt, dan sta je toch altijd voor je partner klaar? Niet per see fysiek, maar toch.

(niet mierenneukerig bedoeld, het viel me alleen op)

Heb voor ik mijn man ontmoette een vriendje gehad waarmee ik ook dit soort aanvaringen had. Veel discussies die gemaakt waren. Zelf gecreëerd drama.



Achteraf zag ik dat ik me kapot ergerde. Aan zijn gedrag, zijn overschreeuwde meningen, zijn gekwetstheid om niks. Zo kregen we een keer ruzie in de supermarkt. Walgelijk was het.



Ik snap nu werkelijk niet meer waarom ik bij hem was.



Wil jij niet stiekem een andere man? Eentje wiens mening je respecteert? Eentje waarbij je niet elke dag vermoeiend contact hebt?

Voor mij was dit vriendje een grote opluchting na een 7 jaar durende relatie waarin ik voorgelogen en bedrogen werd. Deze jongen was heel eerlijk, werkte hard voor zijn geld en maakte muziek.



Maar dat hij eerlijk was en hardwerkend kon niet compenseren dat hij het voor de rest gewoon helemaal niet was (seksueel wel trouwens, dat compenseerde de ergernissen, hahahaha).



Ik denk dat (net als eerder is gezegd) een verkering van een half jaar niet zo moeizaam moet zijn. Zoveel botsingen met zich meebrengt.

As je relatie een strijd is, en er ongelukkig door gaat worden dan moet je jezelf eens afvragen of je zo oud wil worden.

Straks ben je 5 jaar verder, loopt het alsnog stuk en dan jammer jij dat je weer gedomineerd bent, maar hey daar ben je zelf bij he!

Jullie karakters lijken niet echt een goeie combinatie als ik het zo lees.

Sterkte

quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 13:06:

[...]





Haha, neen zo reageer ik gelukkig niet.



Afgelopen nacht ging hij slapen zonder iets te zeggen, hij draaide verwoed om en dat vond ik niet zo leuk. Ik liet voor het moment maar rusten maar merkte dat hij vanmorgen erg onrustig was. 'Is er iets? Ik vond het niet leuk dat je me geen nachtzoen gaf en niets zei dat je ging slapen.' Maar hij melde dat ik niet naar hem keek? Hij zegt me vervolgens dat hij reageert op mijn gedrag. Normaliter geeft ie me wel een nachtzoentje... Wellicht stel ik me aan?



Wat een totaal geneuzel.



Als je graag een nachtzoen wilt geven en krijgen, dan geef je 'm die.

Als hij iets te melden heeft, dan kan hij dat uit zichzelf laten weten, daar hoef jij niet voor te vragen of er misschien wat is en waarom je geen nachtzoen kreeg. En bovendien, wat is dat voor kinderachtig gedoe, ineens geen kus geven en woedend draaien in bed.

Nee echt, ik vind het van jullie allebei te flauw om los te lopen en als jullie zo met elkaar omgaan, zou je je kunnen afvragen waar die irritaties vandaan komen en wat er eigenlijk echt aan de hand is. Want dat heeft dus niks met nachtzoen-of-niet of gelijk-krijgen-in-een-discussie-of-niet te maken.

quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 13:06:

[...]





Haha, neen zo reageer ik gelukkig niet.



Afgelopen nacht ging hij slapen zonder iets te zeggen, hij draaide verwoed om en dat vond ik niet zo leuk. Ik liet voor het moment maar rusten maar merkte dat hij vanmorgen erg onrustig was. 'Is er iets? Ik vond het niet leuk dat je me geen nachtzoen gaf en niets zei dat je ging slapen.' Maar hij melde dat ik niet naar hem keek? Hij zegt me vervolgens dat hij reageert op mijn gedrag. Normaliter geeft ie me wel een nachtzoentje... Wellicht stel ik me aan?



Misschien moet je je cursusmap er nog eens op naslaan. Een ik-boodschap is niet "ik vind het niet leuk/vervelend/irritant als jij...". Knappe jongen die daar geen verwijt in hoort. Het hele punt is dat je niet verwijtend praat, maar aangeeft wat het gedrag van de ander met jou doet. Bijvoorbeeld "ik voelde me verdrietig toen je me geen nachtzoen gaf" of "ik heb het gevoel dat je niet begrijpt wat ik wil zeggen" (in plaats van "luister nu eens naar me!").



Doordat je aangeeft wat het gedrag met jou doet en niet het gedrag zelf benoemt, geef je de ander de kans een en ander uit te leggen. Het kan best zijn dat jij de dingen verkeerd interpreteert. Als je het gedrag zelf benoemt, zal de ander meestal in de verdediging of ontkenning schieten. Dan krijg je het soort discussies dat jij nu met je vriend hebt.



Overigens kan het ook rete-irritant zijn als mensen voortdurend volgens deze regeltjes gaan communiceren. Dan krijg je zo'n lijzig hulpverlenerstoontje waar menigeen allergisch op reageert. Soms is er alles voor te zeggen om zaken niet uit te spreken, maar op een andere manier te tonen dat je van hem houdt en het goed wil maken (wees creatief ). Je hoeft niet elk dingetje uit te melken als dat wéér tot een discussie leidt waarin jullie elkaar wéér verkeerd begrijpen en dat wéér moeten uitpraten.



Ik denk meestal eerst na waaróm iets me stoort. Vaak heeft dat ook heel veel met mezelf te maken en is het niet iets wat de ander per se moet oplossen. Voortdurend bevestiging zoeken bij de ander is niet goed voor je relatie. Je kan ook best een goed gesprek met jezelf aangaan om uit te zoeken waarom je ergens van baalt.



Mocht je het dan toch met je vriend willen bespreken, dan weet je ook beter wat erachter zit. In bovenstaand geval kun je dan bijvoorbeeld zeggen: "Weet je, ik word er zo verdrietig van dat we steeds maar ruzie zoeken. En gisteravond was ik zo graag even lekker tegen je aan gekropen toen je naar bed kwam. Ik durfde niet zo goed omdat ik het gevoel had dat je daar geen zin in had. Ik vind het gewoon heel lastig om het goed te maken als we zo hebben lopen bekvechten."



Dan kun je het hebben over hoe je het goedmaakt na ruzies. Dat is constructiever dan blijven emmeren over wie wat wel of niet deed.

quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 12:48:

In de algemene discussies over actualiteiten, maatschappij, etc., wil hij voornamelijk het laatste woord hebben Is deze man misschien net zo'n dominante narcist als je eerste man? Goed dat je het deze keer al veel eerder ziet!

quote:hannah1980 schreef op 27 februari 2012 @ 15:01:

[...]





Is deze man misschien net zo'n dominante narcist als je eerste man? Goed dat je het deze keer al veel eerder ziet!



Als iemand er veel problemen mee heeft dat een ander graag het laatste woord heeft, wil diegene vaak zelf ook het laatste woord. Anders is er immers geen probleem, toch?



Verder komt dit op mij over als een weinig vrolijke relatie. Heb je nog wel plezier met z'n 2en?

Ik heb het idee dat jullie elkaar gewoon niet meer zo heel leuk vinden... En dan gaan hele gewone dingen en opmerkingen irriteren, zit je elkaar in de weg, verdraag je elkaars eigenaardigheden niet goed. Na een half jaar zou je toch ook nog gewoon verliefd op elkaar moeten zijn, maar dar van lees ik geen spoor.

Ga eens een rustig gesprek aan. Gewoon lekker onder het genot van een wijntje. Vertel hem hoe jij wil dat jullie met elkaar omgaan nodig hem uit dat ook te vertellen. Bespreek hoe jullie willen dat jullie met elkaar omgaan. Bespreek in het geval van conflict hoe te handelen. Zoek de lijn die jullie beide daarin kunnen vinden.

Is die er niet of blijkt het in de praktijk niet te kunnen weet je genoeg.



Ps. Je zou ook kunnen zeggen : Ik had je graag een nachtzoen gegeven dat heb ik gemist vannacht.Of nog beter in de nacht zelf hem uit jezelf een dikke pakkerd geven.

Naast je assertiviteitscursus kan je nu misschien eens therapie gaan volgen om te ontdekken waarom je weer in dezelfde situatie bent beland. Klinkt als een patroon.



Dit is gewoon weer een dominante man die jou onder controle houdt. Alles terug bij jou leggen (en jij dan?) jou jezelf een zeur laten voelen (zuchten) je negeren en gaan klooien met zijn Iphone. Het is misschien op een andere manier dan zoals je ex dominant was maar dit zijn gewoon controletechnieken. Deze man maakt jou klein en zo ga jij je dus ook voelen.

Het enige wat ik lees is dat je nog maar 6 maanden samen bent, en nu al constant ruzie hebt. Ik ben anderhalf jaar samen met mijn vriend en wij hebben nog nooit echt ruzie gehad. Soms een meningsverschil, maar zodra ik voel dat ik emotioneel word (want ik ben degene die het snelst emotioneel is), dan kapt 1 de discussie af, en praten we op een later tijdstip rustig verder. Ik wil die confrontaties helemaal niet en al zeker niet elke dag.



Je moet inderdaad niet op elke slak zout leggen. Maar als het gedrag van je vriend je nu al stoort, dan ben ik vrij skeptisch over het verdere verloop van je relatie. In ieder geval succes en ik hoop natuurlijk dat jullie er gewoon uitkomen.