Relaties
alle pijlers
Met vriend altijd confrontaties
maandag 27 februari 2012 om 12:24
Sinds een half jaar heb ik (29jr) een relatie met m'n vriend (41jr). Het is een lieve, leuke vent die een sterke eigen mening heeft, me regelmatig weet te verrassen en vaak voor me klaar staat.
Voor deze relatie ben ik een paar jaar getrouwd geweest met een narcistische / dominante man. We zijn uit elkaar gegaan doordat ik een cursus assertiviteit volgde en meer voor me zelf op kwam door simpelweg 'nee' te zeggen. Voorheen durfde ik dat niet en cijferde mezelf weg. Mijn ex-man was verbijsterd als ik voor mezelf op kwam en dat ontaarde in grote ruzies. Uiteindelijk heb ik voor mezelf gekozen want ik kon mezelf niet meer zijn bij hem.
Na twee jaar alleen te zijn geweest kwam ik mijn huidige vriend tegen. De laatste tijd hebben we bijna elke dag confrontatie met elkaar en dat is zeer vermoeiend omdat het me erg doet denken aan mijn vorige relatie met mijn ex-man.
Als ik me ergens aan stoor of we hebben een meningsverschil, tracht ik zoveel mogelijk in de ik-boodschap te blijven maar krijg dan te horen 'en jij dan?'. Of ik hoor een diepe zucht 'daar gaan we weer'. Het voelt voor mij erg destructief aan en heb al een paar keer geopperd dat we uit die cirkel moeten stappen want zo belanden we in een neerwaartse spiraal maar meneer loopt dan weg of gaat dan lopen klooien met zijn iphone / computer om het gesprek af te kappen, hierdoor voel me vaak alleen staan en heb ik ook zoiets van laat maar. Komen we er later er op dan is het vaak 'sorry' en dan is het nog niet uitgepraat. De laatste tijd durf ik de confrontatie niet meer aan te gaan en heb dan de neiging om in mezelf te verstoppen. Het voelt soms alsof ik weer dezelfde chocopeanuts ben als een paar jaar geleden in het huwelijk met mijn ex-man. Dat bezorgd me soms rillingen.
Kortom ik heb erg veel moeite met zijn gedrag en weet niet zo goed wat ik er mee moet of kan. Hij weet dat ik onze confrontaties / ruzies erg moeilijk vind en dat ik ook niet de makkelijkste ben. Ik kan soms een kattekopje zijn als ik moe ben, een stresskip als iets me niet lukt op het werk en dan neem ik dat soms mee naar huis, waar hij me ook erover op aan spreekt.
Ik weet zelf niet zo goed wat ik er mee moet en zelf kom ik er niet uit want ik heb de neiging hierover lang te piekeren. Wellicht kan iemand helpen om een ander licht erover te laten schijnen.
Voor deze relatie ben ik een paar jaar getrouwd geweest met een narcistische / dominante man. We zijn uit elkaar gegaan doordat ik een cursus assertiviteit volgde en meer voor me zelf op kwam door simpelweg 'nee' te zeggen. Voorheen durfde ik dat niet en cijferde mezelf weg. Mijn ex-man was verbijsterd als ik voor mezelf op kwam en dat ontaarde in grote ruzies. Uiteindelijk heb ik voor mezelf gekozen want ik kon mezelf niet meer zijn bij hem.
Na twee jaar alleen te zijn geweest kwam ik mijn huidige vriend tegen. De laatste tijd hebben we bijna elke dag confrontatie met elkaar en dat is zeer vermoeiend omdat het me erg doet denken aan mijn vorige relatie met mijn ex-man.
Als ik me ergens aan stoor of we hebben een meningsverschil, tracht ik zoveel mogelijk in de ik-boodschap te blijven maar krijg dan te horen 'en jij dan?'. Of ik hoor een diepe zucht 'daar gaan we weer'. Het voelt voor mij erg destructief aan en heb al een paar keer geopperd dat we uit die cirkel moeten stappen want zo belanden we in een neerwaartse spiraal maar meneer loopt dan weg of gaat dan lopen klooien met zijn iphone / computer om het gesprek af te kappen, hierdoor voel me vaak alleen staan en heb ik ook zoiets van laat maar. Komen we er later er op dan is het vaak 'sorry' en dan is het nog niet uitgepraat. De laatste tijd durf ik de confrontatie niet meer aan te gaan en heb dan de neiging om in mezelf te verstoppen. Het voelt soms alsof ik weer dezelfde chocopeanuts ben als een paar jaar geleden in het huwelijk met mijn ex-man. Dat bezorgd me soms rillingen.
Kortom ik heb erg veel moeite met zijn gedrag en weet niet zo goed wat ik er mee moet of kan. Hij weet dat ik onze confrontaties / ruzies erg moeilijk vind en dat ik ook niet de makkelijkste ben. Ik kan soms een kattekopje zijn als ik moe ben, een stresskip als iets me niet lukt op het werk en dan neem ik dat soms mee naar huis, waar hij me ook erover op aan spreekt.
Ik weet zelf niet zo goed wat ik er mee moet en zelf kom ik er niet uit want ik heb de neiging hierover lang te piekeren. Wellicht kan iemand helpen om een ander licht erover te laten schijnen.
maandag 27 februari 2012 om 12:31
quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 12:24:
Sinds een half jaar heb ik (29jr) een relatie met m'n vriend (41jr). Het is een lieve, leuke vent die een sterke eigen mening heeft, me regelmatig weet te verrassen en vaak voor me klaar staat.
Voor deze relatie ben ik een paar jaar getrouwd geweest met een narcistische / dominante man. We zijn uit elkaar gegaan doordat ik een cursus assertiviteit volgde en meer voor me zelf op kwam door simpelweg 'nee' te zeggen. Voorheen durfde ik dat niet en cijferde mezelf weg. Mijn ex-man was verbijsterd als ik voor mezelf op kwam en dat ontaarde in grote ruzies. Uiteindelijk heb ik voor mezelf gekozen want ik kon mezelf niet meer zijn bij hem.
Als ik me ergens aan stoor of we hebben een meningsverschil, tracht ik zoveel mogelijk in de ik-boodschap te blijven maar krijg dan te horen 'en jij dan?'. Of ik hoor een diepe zucht 'daar gaan we weer'. Het voelt voor mij erg destructief aan en heb al een paar keer geopperd dat we uit die cirkel moeten stappen want zo belanden we in een neerwaartse spiraal maar meneer loopt dan weg of gaat dan lopen klooien met zijn iphone / computer om het gesprek af te kappen, .
Mijn ervaring met die en jij dan mensen. Ze wijzen altijd naar de ander die heeft het fout gedaan en zij zijn in hun ogen perfect.
Ik denk dat je op de lange duur met deze man niet gelukkig gaat worden.
Sinds een half jaar heb ik (29jr) een relatie met m'n vriend (41jr). Het is een lieve, leuke vent die een sterke eigen mening heeft, me regelmatig weet te verrassen en vaak voor me klaar staat.
Voor deze relatie ben ik een paar jaar getrouwd geweest met een narcistische / dominante man. We zijn uit elkaar gegaan doordat ik een cursus assertiviteit volgde en meer voor me zelf op kwam door simpelweg 'nee' te zeggen. Voorheen durfde ik dat niet en cijferde mezelf weg. Mijn ex-man was verbijsterd als ik voor mezelf op kwam en dat ontaarde in grote ruzies. Uiteindelijk heb ik voor mezelf gekozen want ik kon mezelf niet meer zijn bij hem.
Als ik me ergens aan stoor of we hebben een meningsverschil, tracht ik zoveel mogelijk in de ik-boodschap te blijven maar krijg dan te horen 'en jij dan?'. Of ik hoor een diepe zucht 'daar gaan we weer'. Het voelt voor mij erg destructief aan en heb al een paar keer geopperd dat we uit die cirkel moeten stappen want zo belanden we in een neerwaartse spiraal maar meneer loopt dan weg of gaat dan lopen klooien met zijn iphone / computer om het gesprek af te kappen, .
Mijn ervaring met die en jij dan mensen. Ze wijzen altijd naar de ander die heeft het fout gedaan en zij zijn in hun ogen perfect.
Ik denk dat je op de lange duur met deze man niet gelukkig gaat worden.
maandag 27 februari 2012 om 12:35
quote:sugarmiss schreef op 27 februari 2012 @ 12:31:
[...]
Mijn ervaring met die en jij dan mensen. Ze wijzen altijd naar de ander die heeft het fout gedaan en zij zijn in hun ogen perfect.
Ik denk dat je op de lange duur met deze man niet gelukkig gaat worden.
Nou, ik denk dat we nog niet genoeg weten van de situatie om deze conclusie te kunnen trekken.
Ik denk dat het er ook ligt waar TO commentaar op heeft. Ik kan me ook wel voorstellen dat als iemand iedere keer weer met kritiek op mijn gedragingen komt, ik er op een een gegeven moment een beetje moe van wordt. Ook al wordt het uitgesproken in de ik-vorm.
Mijn vraag aan jou TO is: probeer je je vriend te veranderen of zou hij het idee kunnen hebben dat je dat probeert?
[...]
Mijn ervaring met die en jij dan mensen. Ze wijzen altijd naar de ander die heeft het fout gedaan en zij zijn in hun ogen perfect.
Ik denk dat je op de lange duur met deze man niet gelukkig gaat worden.
Nou, ik denk dat we nog niet genoeg weten van de situatie om deze conclusie te kunnen trekken.
Ik denk dat het er ook ligt waar TO commentaar op heeft. Ik kan me ook wel voorstellen dat als iemand iedere keer weer met kritiek op mijn gedragingen komt, ik er op een een gegeven moment een beetje moe van wordt. Ook al wordt het uitgesproken in de ik-vorm.
Mijn vraag aan jou TO is: probeer je je vriend te veranderen of zou hij het idee kunnen hebben dat je dat probeert?
maandag 27 februari 2012 om 12:44
maandag 27 februari 2012 om 12:46
Op het moment zelf valt er misschien niet met hem te praten, maar als je er later op komt kun je misschien wel aangeven dat het je stoort dat hij altijd de bal terug bij jou legt en jou zo de mogelijkheid ontneemt om kritiek te hebben of het ergens niet mee eens te zijn.
Verder moet je natuurlijk niet elke confrontatie uit de weg gaan, maar pick your battles, je hoeft niet iedere kleine irritatie uit te spreken. Soms ben ik boos en dan denk ik achteraf: was dat nou echt zo belangrijk, waarom kon ik dat niet gewoon naast me neerleggen? Nu probeer ik daar ook wat meer op te letten.
Verder moet je natuurlijk niet elke confrontatie uit de weg gaan, maar pick your battles, je hoeft niet iedere kleine irritatie uit te spreken. Soms ben ik boos en dan denk ik achteraf: was dat nou echt zo belangrijk, waarom kon ik dat niet gewoon naast me neerleggen? Nu probeer ik daar ook wat meer op te letten.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 27 februari 2012 om 12:48
quote:luckyfairy schreef op 27 februari 2012 @ 12:26:
Waar gaan de confrontaties over wanneer jullie discusseren? Zijn dat grote dingen of meer de dagelijkse kleine irritaties onderling? En wonen jullie samen of apart?
Nee, we wonen niet samen, alhoewel we wel vaak bij elkaar over de vloer komen.
De discussies gaan voornamelijk over 'gedrag'. Hoe ik bijvoorbeeld bij hem over kom. Laatst hadden we carnaval gevierd, ik vond het wel redelijk gezellig en hij zegt meteen dat ik het niets vind waarop geïrriteerd zei dat het niet het geval was. Later op de dag belt hij met zijn moeder en hoor ik dat ik het niet leuk vond, waarop ik wel een beetje boos werd dat ie niet zo moest dramatiseren want zo laat ie niet in mijn eigen waarde.
In de algemene discussies over actualiteiten, maatschappij, etc., wil hij voornamelijk het laatste woord hebben en vind dat wel eens vervelend en zegt dat ook tegen hem.
Hij is niet hoogopgeleid maar heeft wel overal een mening over maar soms schiet zijn kennis over iets tekort en dat is soms storend, zeker als hij zijn gelijk tracht te halen.
Waar gaan de confrontaties over wanneer jullie discusseren? Zijn dat grote dingen of meer de dagelijkse kleine irritaties onderling? En wonen jullie samen of apart?
Nee, we wonen niet samen, alhoewel we wel vaak bij elkaar over de vloer komen.
De discussies gaan voornamelijk over 'gedrag'. Hoe ik bijvoorbeeld bij hem over kom. Laatst hadden we carnaval gevierd, ik vond het wel redelijk gezellig en hij zegt meteen dat ik het niets vind waarop geïrriteerd zei dat het niet het geval was. Later op de dag belt hij met zijn moeder en hoor ik dat ik het niet leuk vond, waarop ik wel een beetje boos werd dat ie niet zo moest dramatiseren want zo laat ie niet in mijn eigen waarde.
In de algemene discussies over actualiteiten, maatschappij, etc., wil hij voornamelijk het laatste woord hebben en vind dat wel eens vervelend en zegt dat ook tegen hem.
Hij is niet hoogopgeleid maar heeft wel overal een mening over maar soms schiet zijn kennis over iets tekort en dat is soms storend, zeker als hij zijn gelijk tracht te halen.
maandag 27 februari 2012 om 12:52
quote:liselore3punt0 schreef op 27 februari 2012 @ 12:37:
Hebben jullie eens over besproken als jullie geen ruzie hebben hoe jullie zouden willen dat je elkaar aanspreekt en hoe je de ander kunt helpen als deze dat niet op een goede manier doet?Is wellicht een idee maar vind het moeilijk als vriendlief erg heftig reageert terwijl ik rustig probeer te blijven, wil niet meegaan in de emotie van de ander, dan is het eind helemaal zoek.
Hebben jullie eens over besproken als jullie geen ruzie hebben hoe jullie zouden willen dat je elkaar aanspreekt en hoe je de ander kunt helpen als deze dat niet op een goede manier doet?Is wellicht een idee maar vind het moeilijk als vriendlief erg heftig reageert terwijl ik rustig probeer te blijven, wil niet meegaan in de emotie van de ander, dan is het eind helemaal zoek.
maandag 27 februari 2012 om 12:53
Maar spreek je hem er echt op die manier op aan, dus buiten de discussie om? Ik kan me wel voorstellen dat hij dat niet zo leuk vindt. Ook als je niet hoogopgeleid bent staat het je toch vrij om over actualiteiten te discussiëren en overal een mening over te hebben? Ik zou dan, als het me zou irriteren, de discussie een beetje dood laten bloeden en er verder niks meer over zeggen.
Wat betreft dat carnaval, dan kan je toch gewoon zeggen: 'Ja hoor, ik vond het wel leuk.'
Wat betreft dat carnaval, dan kan je toch gewoon zeggen: 'Ja hoor, ik vond het wel leuk.'
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 27 februari 2012 om 12:54
quote:Susan schreef op 27 februari 2012 @ 12:46:
Op het moment zelf valt er misschien niet met hem te praten, maar als je er later op komt kun je misschien wel aangeven dat het je stoort dat hij altijd de bal terug bij jou legt en jou zo de mogelijkheid ontneemt om kritiek te hebben of het ergens niet mee eens te zijn.
Verder moet je natuurlijk niet elke confrontatie uit de weg gaan, maar pick your battles, je hoeft niet iedere kleine irritatie uit te spreken. Soms ben ik boos en dan denk ik achteraf: was dat nou echt zo belangrijk, waarom kon ik dat niet gewoon naast me neerleggen? Nu probeer ik daar ook wat meer op te letten.Je hebt een goed punt.
Op het moment zelf valt er misschien niet met hem te praten, maar als je er later op komt kun je misschien wel aangeven dat het je stoort dat hij altijd de bal terug bij jou legt en jou zo de mogelijkheid ontneemt om kritiek te hebben of het ergens niet mee eens te zijn.
Verder moet je natuurlijk niet elke confrontatie uit de weg gaan, maar pick your battles, je hoeft niet iedere kleine irritatie uit te spreken. Soms ben ik boos en dan denk ik achteraf: was dat nou echt zo belangrijk, waarom kon ik dat niet gewoon naast me neerleggen? Nu probeer ik daar ook wat meer op te letten.Je hebt een goed punt.
maandag 27 februari 2012 om 12:56
maandag 27 februari 2012 om 12:58
quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 12:52:
[...]
Is wellicht een idee maar vind het moeilijk als vriendlief erg heftig reageert terwijl ik rustig probeer te blijven, wil niet meegaan in de emotie van de ander, dan is het eind helemaal zoek.Het gaat om het voeren van een RUSTIG gesprek. Of kan dat niet met je vriend?
[...]
Is wellicht een idee maar vind het moeilijk als vriendlief erg heftig reageert terwijl ik rustig probeer te blijven, wil niet meegaan in de emotie van de ander, dan is het eind helemaal zoek.Het gaat om het voeren van een RUSTIG gesprek. Of kan dat niet met je vriend?
Ga in therapie!
maandag 27 februari 2012 om 12:58
Een vrouw met een cursus die alles wil uitpraten "Sorry" is toch genoeg, dan hoef je niet alles weer op te rakelen. Krijg je weer een discussie.
Over je laatste reactie. Blijkbaar ben jij wel hoog opgeleid, dat wil toch niet zeggen dat jij kennis van zaken hebt en gelijk hebt. Zo te lezen ligt het probleem aan beide.
Over je laatste reactie. Blijkbaar ben jij wel hoog opgeleid, dat wil toch niet zeggen dat jij kennis van zaken hebt en gelijk hebt. Zo te lezen ligt het probleem aan beide.
maandag 27 februari 2012 om 13:01
quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 12:48:
[...]
Hij is niet hoogopgeleid maar heeft wel overal een mening over maar soms schiet zijn kennis over iets tekort en dat is soms storend, zeker als hij zijn gelijk tracht te halen.Want jij wil gelijk krijgen als je het hebt. Of niet?
[...]
Hij is niet hoogopgeleid maar heeft wel overal een mening over maar soms schiet zijn kennis over iets tekort en dat is soms storend, zeker als hij zijn gelijk tracht te halen.Want jij wil gelijk krijgen als je het hebt. Of niet?
Ga in therapie!
maandag 27 februari 2012 om 13:03
Los van alle tips die hierboven worden gegeven, wil ik je ook aanraden naar je hart te luisteren.
Jullie zijn pas een half jaar samen. Meestal ben je dan nog helemaal verliefd en vind je alles aan elkaar geweldig. Als je nu al heel regelmatig discussies hebt waar je niet uitkomt, moet je kijken of het wel de goede relatie voor jou is.
Daarbij is hij een stuk ouder en verwacht ik eigenlijk wel wat volwassener gedrag van een 41-jarige dan "en jij dan".
Jullie zijn pas een half jaar samen. Meestal ben je dan nog helemaal verliefd en vind je alles aan elkaar geweldig. Als je nu al heel regelmatig discussies hebt waar je niet uitkomt, moet je kijken of het wel de goede relatie voor jou is.
Daarbij is hij een stuk ouder en verwacht ik eigenlijk wel wat volwassener gedrag van een 41-jarige dan "en jij dan".
maandag 27 februari 2012 om 13:04
quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 12:48:
[...]
Hij is niet hoogopgeleid maar heeft wel overal een mening over maar soms schiet zijn kennis over iets tekort en dat is soms storend, zeker als hij zijn gelijk tracht te halen.Dit stukje komt heel naar op mij over. Alsof je op hem neerkijkt.
[...]
Hij is niet hoogopgeleid maar heeft wel overal een mening over maar soms schiet zijn kennis over iets tekort en dat is soms storend, zeker als hij zijn gelijk tracht te halen.Dit stukje komt heel naar op mij over. Alsof je op hem neerkijkt.
maandag 27 februari 2012 om 13:06
quote:dubiootje schreef op 27 februari 2012 @ 12:44:
Als hij reageert met 'en jij dan?', is dat niet omdat hij toch een verwijt hoort in jouw ik-boodschappen? Hoe breng je het precies? "Ik vind je een klootzak" of ik word gek van jou" zijn ook ik-boodschappen, maar dat is niet helemaal de bedoeling.
Haha, neen zo reageer ik gelukkig niet.
Afgelopen nacht ging hij slapen zonder iets te zeggen, hij draaide verwoed om en dat vond ik niet zo leuk. Ik liet voor het moment maar rusten maar merkte dat hij vanmorgen erg onrustig was. 'Is er iets? Ik vond het niet leuk dat je me geen nachtzoen gaf en niets zei dat je ging slapen.' Maar hij melde dat ik niet naar hem keek? Hij zegt me vervolgens dat hij reageert op mijn gedrag. Normaliter geeft ie me wel een nachtzoentje... Wellicht stel ik me aan?
Als hij reageert met 'en jij dan?', is dat niet omdat hij toch een verwijt hoort in jouw ik-boodschappen? Hoe breng je het precies? "Ik vind je een klootzak" of ik word gek van jou" zijn ook ik-boodschappen, maar dat is niet helemaal de bedoeling.
Haha, neen zo reageer ik gelukkig niet.
Afgelopen nacht ging hij slapen zonder iets te zeggen, hij draaide verwoed om en dat vond ik niet zo leuk. Ik liet voor het moment maar rusten maar merkte dat hij vanmorgen erg onrustig was. 'Is er iets? Ik vond het niet leuk dat je me geen nachtzoen gaf en niets zei dat je ging slapen.' Maar hij melde dat ik niet naar hem keek? Hij zegt me vervolgens dat hij reageert op mijn gedrag. Normaliter geeft ie me wel een nachtzoentje... Wellicht stel ik me aan?
maandag 27 februari 2012 om 13:12
quote:chocopeanuts schreef op 27 februari 2012 @ 13:06:
Haha, neen zo reageer ik gelukkig niet.
Afgelopen nacht ging hij slapen zonder iets te zeggen, hij draaide verwoed om en dat vond ik niet zo leuk. Ik liet voor het moment maar rusten maar merkte dat hij vanmorgen erg onrustig was. 'Is er iets? Ik vond het niet leuk dat je me geen nachtzoen gaf en niets zei dat je ging slapen.' Maar hij melde dat ik niet naar hem keek? Hij zegt me vervolgens dat hij reageert op mijn gedrag. Normaliter geeft ie me wel een nachtzoentje... Wellicht stel ik me aan?Het klinkt alsof jullie allebei op alle slakken zout leggen.
Haha, neen zo reageer ik gelukkig niet.
Afgelopen nacht ging hij slapen zonder iets te zeggen, hij draaide verwoed om en dat vond ik niet zo leuk. Ik liet voor het moment maar rusten maar merkte dat hij vanmorgen erg onrustig was. 'Is er iets? Ik vond het niet leuk dat je me geen nachtzoen gaf en niets zei dat je ging slapen.' Maar hij melde dat ik niet naar hem keek? Hij zegt me vervolgens dat hij reageert op mijn gedrag. Normaliter geeft ie me wel een nachtzoentje... Wellicht stel ik me aan?Het klinkt alsof jullie allebei op alle slakken zout leggen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 27 februari 2012 om 13:16
quote:pimpelmeesje67 schreef op 27 februari 2012 @ 13:04:
[...]
Dit stukje komt heel naar op mij over. Alsof je op hem neerkijkt.
Valt mee, hij heeft weer van zaken verstand waar ik bijna niets van weet. Van auto's snap ik niets maar hij juist weer wel. Daarover kan ik niet meepraten en ben ik blij als iemand dat wel juist weet.
Onlangs hadden we een discussie over zoutgehalte in het eten en veel zout gebruik juist slecht is. Hij vind dat onzin maar loopt intussen wel met klachten bij de huisarts omdat ie problemen heeft met zijn nieren.
[...]
Dit stukje komt heel naar op mij over. Alsof je op hem neerkijkt.
Valt mee, hij heeft weer van zaken verstand waar ik bijna niets van weet. Van auto's snap ik niets maar hij juist weer wel. Daarover kan ik niet meepraten en ben ik blij als iemand dat wel juist weet.
Onlangs hadden we een discussie over zoutgehalte in het eten en veel zout gebruik juist slecht is. Hij vind dat onzin maar loopt intussen wel met klachten bij de huisarts omdat ie problemen heeft met zijn nieren.