Relaties
alle pijlers
Mijn scheiding
zondag 20 mei 2012 om 22:36
quote:Marahbloem schreef op 20 mei 2012 @ 22:24:
Een echte carriere is niet voor iedereen weggelegd. Een loopbaan is wat anders. En het is maar net wat je ambieert in het leven en welkevafspraken je maakt.
Ik geef TO groot gelijk. Als dit is wat zij tijdelijk nodig heeft, waarom niet. En ik kan me voorstellen dat t voor t kind ook fijner is als de moeder geen al te grote financiele zorgen heeft.
Mijn moeder heeft vroeger bij de scheiding afgezien van PA en dat was geen pretje.
En kom nou, werk en zorg delen als alleenstaand ouder is pittig. Dan kun je er maar beter eerst voor zorgen alles op de rails te hebben, eventueel bijscholing en dan 'n baan Alles op zijn tijd.
En natuurlijk is werken goed voor de mens, maar een of ander ploeterbaantje worden mensen ook niet blijer van.Dus TO doe wat je goed dunkt, jouw leven, jouw keuzes.Zo denken uitvreters.
Een echte carriere is niet voor iedereen weggelegd. Een loopbaan is wat anders. En het is maar net wat je ambieert in het leven en welkevafspraken je maakt.
Ik geef TO groot gelijk. Als dit is wat zij tijdelijk nodig heeft, waarom niet. En ik kan me voorstellen dat t voor t kind ook fijner is als de moeder geen al te grote financiele zorgen heeft.
Mijn moeder heeft vroeger bij de scheiding afgezien van PA en dat was geen pretje.
En kom nou, werk en zorg delen als alleenstaand ouder is pittig. Dan kun je er maar beter eerst voor zorgen alles op de rails te hebben, eventueel bijscholing en dan 'n baan Alles op zijn tijd.
En natuurlijk is werken goed voor de mens, maar een of ander ploeterbaantje worden mensen ook niet blijer van.Dus TO doe wat je goed dunkt, jouw leven, jouw keuzes.Zo denken uitvreters.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zondag 20 mei 2012 om 23:25
Het punt is dat je moet beseffen dat je ZELF de consequenties draagt van je keuzes, ook als je die samen maakt. De één maakt de keuze een eigen inkomen op te geven en de zorg voor kinderen en huishouden op zich te nemen, de ander maakt de keus meer carrièrekansen te hebben en minder tijd te besteden aan de kinderen. Dat betekent voor de kostwinner een betere financiële positie na een scheiding en voor de hoofdverzorger een grotere kans om de kinderen toegewezen te krijgen.
Staan mensen daarbij stil als ze die keuzes maken? Vaak niet. Ze gaan ervan uit dat zij niet bij die 35% horen die gaan scheiden en dat ze er vast wel samen uitkomen als het toch zou gebeuren (zo las ik ook in dat topic). De realiteit is dat vele vrouwen op een houtje bijten na een scheiding en dat vele mannen hun kinderen niet zien. Situaties die te voorkomen zijn door goede afspraken te maken. Niet alleen voor "als de baby er is" maar óók voor als het huwelijk stukgaat.
Staan mensen daarbij stil als ze die keuzes maken? Vaak niet. Ze gaan ervan uit dat zij niet bij die 35% horen die gaan scheiden en dat ze er vast wel samen uitkomen als het toch zou gebeuren (zo las ik ook in dat topic). De realiteit is dat vele vrouwen op een houtje bijten na een scheiding en dat vele mannen hun kinderen niet zien. Situaties die te voorkomen zijn door goede afspraken te maken. Niet alleen voor "als de baby er is" maar óók voor als het huwelijk stukgaat.
Ga in therapie!
maandag 21 mei 2012 om 08:25
maandag 21 mei 2012 om 08:46
Met je eens, Dubiootje. Vaak is dat iets dat een ver van mijn bed show is en op het moment dat de scheiding in beeld komt, dan 'komen we er wel uit, want we gaan als vrienden uit elkaar'.
Wij gingen bewust naar het buitenland, maar het bedrijf dat we begonnen was nu eenmaal klein en beperkt. Een baan ernaast zou ideaal zijn. Ex wilde dat niet. Die wilde thuis met ons kind blijven, dus ben ik een baan gaan zoeken. Heb me drie slagen in de rondte gewerkt, voor weinig geld, maar uiteindelijk heeft die baan mijn uiteindelijke leven hier gered.
Had ik dat toen niet gedaan, had ik hier niet kunnen overleven.
Daarom begrijp ik ook echt niet, waarom je zo op je partner zou leunen.
En dan PA aanvragen voor bepaalde tijd en afbouwen? Daar geloof ik helemaal niet in. Want het is veel te fijn als er PA binnenkomt. Waarom zou je dat in vredesnaam stopzetten? Ik weet geen enkele goede reden daarvoor.
quote:En kom nou, werk en zorg delen als alleenstaand ouder is pittig. Dan kun je er maar beter eerst voor zorgen alles op de rails te hebben, eventueel bijscholing en dan 'n baan Alles op zijn tijd.Ik denk dat je er maar beter voor had kunnen zorgen dan dat je alles op de rails had, voordat er gescheiden werd. Alles op zijn tijd? Waarom? Er is geen tijd meer, de schouders moeten er onder!
Wij gingen bewust naar het buitenland, maar het bedrijf dat we begonnen was nu eenmaal klein en beperkt. Een baan ernaast zou ideaal zijn. Ex wilde dat niet. Die wilde thuis met ons kind blijven, dus ben ik een baan gaan zoeken. Heb me drie slagen in de rondte gewerkt, voor weinig geld, maar uiteindelijk heeft die baan mijn uiteindelijke leven hier gered.
Had ik dat toen niet gedaan, had ik hier niet kunnen overleven.
Daarom begrijp ik ook echt niet, waarom je zo op je partner zou leunen.
En dan PA aanvragen voor bepaalde tijd en afbouwen? Daar geloof ik helemaal niet in. Want het is veel te fijn als er PA binnenkomt. Waarom zou je dat in vredesnaam stopzetten? Ik weet geen enkele goede reden daarvoor.
quote:En kom nou, werk en zorg delen als alleenstaand ouder is pittig. Dan kun je er maar beter eerst voor zorgen alles op de rails te hebben, eventueel bijscholing en dan 'n baan Alles op zijn tijd.Ik denk dat je er maar beter voor had kunnen zorgen dan dat je alles op de rails had, voordat er gescheiden werd. Alles op zijn tijd? Waarom? Er is geen tijd meer, de schouders moeten er onder!
maandag 21 mei 2012 om 13:53
quote:palanja schreef op 21 mei 2012 @ 08:25:
@ Dubiootje,
Ik volg je helemaal.
En dan al die ellende die volgt waarin iedereen roept dat hij/zij het voor de kinderen doet in plaats van de werkelijkheid; eigenbelang.
Dus als ik de bijstand in ga ipv PA te vragen dan doe ik dat in het belang van ons kind? Oja? Kiezen voor armoe doe ik dan in het belang van ons kind?? Want aanspraak maken op een deel van het inkomen van mijn ex doe ik niet in het belang van ons kind? 'Tja lieverd we hebben geen cent te besteden, mama solliciteert zich suf maar PA vraagt mama niet ook al verdient papa 2 x modaal maar heej mama doet dit voor jou hoor'. 'Tja die Mrspotatohead, ze zit in de bijstand, triest he maar ze krijgt de complimenten van ons hoor, ze vraagt geen PA aan haar ex, wat goed van haar'.
En mijn ex? Doet ie dat ook in het belang van ons kind? Zijn draagkracht naar beneden krijgen? 'Ach ja, mijn ex, wat een lieverd, te goed voor deze wereld, ze zit in de bijstand maar heej, zij doet alles voor onze verstandhouding.......'
Wat is in het belang van ons kind? Als je je realiseert dat die verstandhouding toch nooit meer helemaal goed komt? Is dat ten koste van alles proberen de verstandhouding goed te houden, en de armoe in gaan? Of is dat je realiseren dat het zo is, aanspraak maken op PA en financieel wat ruimer zitten? En zo je leven weer op kunt bouwen?
@ Dubiootje,
Ik volg je helemaal.
En dan al die ellende die volgt waarin iedereen roept dat hij/zij het voor de kinderen doet in plaats van de werkelijkheid; eigenbelang.
Dus als ik de bijstand in ga ipv PA te vragen dan doe ik dat in het belang van ons kind? Oja? Kiezen voor armoe doe ik dan in het belang van ons kind?? Want aanspraak maken op een deel van het inkomen van mijn ex doe ik niet in het belang van ons kind? 'Tja lieverd we hebben geen cent te besteden, mama solliciteert zich suf maar PA vraagt mama niet ook al verdient papa 2 x modaal maar heej mama doet dit voor jou hoor'. 'Tja die Mrspotatohead, ze zit in de bijstand, triest he maar ze krijgt de complimenten van ons hoor, ze vraagt geen PA aan haar ex, wat goed van haar'.
En mijn ex? Doet ie dat ook in het belang van ons kind? Zijn draagkracht naar beneden krijgen? 'Ach ja, mijn ex, wat een lieverd, te goed voor deze wereld, ze zit in de bijstand maar heej, zij doet alles voor onze verstandhouding.......'
Wat is in het belang van ons kind? Als je je realiseert dat die verstandhouding toch nooit meer helemaal goed komt? Is dat ten koste van alles proberen de verstandhouding goed te houden, en de armoe in gaan? Of is dat je realiseren dat het zo is, aanspraak maken op PA en financieel wat ruimer zitten? En zo je leven weer op kunt bouwen?
maandag 21 mei 2012 om 14:30
TO, ik had even een vraag: is de PA die jij eventueel zou krijgen van je ex, hoger dan de bijstand?
Als ik het goed begrepen heb, wil je eerst nog vier jaar gaan studeren. Waarom wil je dat nu ineens en heb je dat niet eerder gedaan?
Je bent nooit te oud om te gaan studeren, maar is het niet beter dat je bijv. voor drie dagen werk zoekt (en daarop ontvang je dus de PA) en bijv. twee dagen gaat leren. Ik heb het gevoel dat je je ex wil dwarszitten en dat hij maar voor je studie moet gaan betalen.
Als ik het goed begrepen heb, wil je eerst nog vier jaar gaan studeren. Waarom wil je dat nu ineens en heb je dat niet eerder gedaan?
Je bent nooit te oud om te gaan studeren, maar is het niet beter dat je bijv. voor drie dagen werk zoekt (en daarop ontvang je dus de PA) en bijv. twee dagen gaat leren. Ik heb het gevoel dat je je ex wil dwarszitten en dat hij maar voor je studie moet gaan betalen.
maandag 21 mei 2012 om 14:57
quote:mrspotatohead schreef op 21 mei 2012 @ 13:53:
[...]
Dus als ik de bijstand in ga ipv PA te vragen dan doe ik dat in het belang van ons kind? Oja? Kiezen voor armoe doe ik dan in het belang van ons kind?? Want aanspraak maken op een deel van het inkomen van mijn ex doe ik niet in het belang van ons kind? 'Tja lieverd we hebben geen cent te besteden, mama solliciteert zich suf maar PA vraagt mama niet ook al verdient papa 2 x modaal maar heej mama doet dit voor jou hoor'. 'Tja die Mrspotatohead, ze zit in de bijstand, triest he maar ze krijgt de complimenten van ons hoor, ze vraagt geen PA aan haar ex, wat goed van haar'.
En mijn ex? Doet ie dat ook in het belang van ons kind? Zijn draagkracht naar beneden krijgen? 'Ach ja, mijn ex, wat een lieverd, te goed voor deze wereld, ze zit in de bijstand maar heej, zij doet alles voor onze verstandhouding.......'
Wat is in het belang van ons kind? Als je je realiseert dat die verstandhouding toch nooit meer helemaal goed komt? Is dat ten koste van alles proberen de verstandhouding goed te houden, en de armoe in gaan? Of is dat je realiseren dat het zo is, aanspraak maken op PA en financieel wat ruimer zitten? En zo je leven weer op kunt bouwen?
MsP: doe wat jij vindt dat goed is. Ik zie via mijn werk genoeg vrouwen die in de bijstand zitten en dat is echt niet the place to be. Dat is inderdaad armoede en wakker liggen of je de rekeningen wel kunt betalen. En nee, daar word je ook geen vrolijker mens van. Groot gelijk dat je PA aanvraagt. Want in the end, ben jij de enige die voor jouw belangen opkomt. Iemand anders zal het niet doen.
Dus: trek je eigen plan. Die verstandhouding hangt echt niet af van de PA. En dan nog is de verstandhouding natuurlijk niet alleen jouw verantwoordelijkheid. Die heb je met zijn 2-en.
[...]
Dus als ik de bijstand in ga ipv PA te vragen dan doe ik dat in het belang van ons kind? Oja? Kiezen voor armoe doe ik dan in het belang van ons kind?? Want aanspraak maken op een deel van het inkomen van mijn ex doe ik niet in het belang van ons kind? 'Tja lieverd we hebben geen cent te besteden, mama solliciteert zich suf maar PA vraagt mama niet ook al verdient papa 2 x modaal maar heej mama doet dit voor jou hoor'. 'Tja die Mrspotatohead, ze zit in de bijstand, triest he maar ze krijgt de complimenten van ons hoor, ze vraagt geen PA aan haar ex, wat goed van haar'.
En mijn ex? Doet ie dat ook in het belang van ons kind? Zijn draagkracht naar beneden krijgen? 'Ach ja, mijn ex, wat een lieverd, te goed voor deze wereld, ze zit in de bijstand maar heej, zij doet alles voor onze verstandhouding.......'
Wat is in het belang van ons kind? Als je je realiseert dat die verstandhouding toch nooit meer helemaal goed komt? Is dat ten koste van alles proberen de verstandhouding goed te houden, en de armoe in gaan? Of is dat je realiseren dat het zo is, aanspraak maken op PA en financieel wat ruimer zitten? En zo je leven weer op kunt bouwen?
MsP: doe wat jij vindt dat goed is. Ik zie via mijn werk genoeg vrouwen die in de bijstand zitten en dat is echt niet the place to be. Dat is inderdaad armoede en wakker liggen of je de rekeningen wel kunt betalen. En nee, daar word je ook geen vrolijker mens van. Groot gelijk dat je PA aanvraagt. Want in the end, ben jij de enige die voor jouw belangen opkomt. Iemand anders zal het niet doen.
Dus: trek je eigen plan. Die verstandhouding hangt echt niet af van de PA. En dan nog is de verstandhouding natuurlijk niet alleen jouw verantwoordelijkheid. Die heb je met zijn 2-en.
maandag 21 mei 2012 om 15:09
maandag 21 mei 2012 om 15:11
quote:mrspotatohead schreef op 21 mei 2012 @ 13:53:
[...]
Dus als ik de bijstand in ga ipv PA te vragen dan doe ik dat in het belang van ons kind? Oja? Kiezen voor armoe doe ik dan in het belang van ons kind?? Want aanspraak maken op een deel van het inkomen van mijn ex doe ik niet in het belang van ons kind? 'Tja lieverd we hebben geen cent te besteden, mama solliciteert zich suf maar PA vraagt mama niet ook al verdient papa 2 x modaal maar heej mama doet dit voor jou hoor'. 'Tja die Mrspotatohead, ze zit in de bijstand, triest he maar ze krijgt de complimenten van ons hoor, ze vraagt geen PA aan haar ex, wat goed van haar'.
En mijn ex? Doet ie dat ook in het belang van ons kind? Zijn draagkracht naar beneden krijgen? 'Ach ja, mijn ex, wat een lieverd, te goed voor deze wereld, ze zit in de bijstand maar heej, zij doet alles voor onze verstandhouding.......'
Wat is in het belang van ons kind? Als je je realiseert dat die verstandhouding toch nooit meer helemaal goed komt? Is dat ten koste van alles proberen de verstandhouding goed te houden, en de armoe in gaan? Of is dat je realiseren dat het zo is, aanspraak maken op PA en financieel wat ruimer zitten? En zo je leven weer op kunt bouwen?De vetgemaakte passages zijn aannames. Waarom ga je zo van het negatieve uit als het gaat om jouw mogelijkheden? Hoezo "kiezen" voor bijstand en een "leven in armoe"? Ben je niet in staat om voor jezelf en voor je kind te zorgen? Ben je 100% arbeidsongeschikt? Je klinkt zo hulpeloos, hoe moet jij het ooit in je eentje gaan redden? Is het wel verantwoord dat jij de zorg voor je dochter op je neemt als je niet eens voor jezelf kan zorgen? Kan zij niet beter bij je ex gaan wonen? Dan kun jij je richten op je reïntegratie en na een tijdje is co-ouderschap dan wellicht een mogelijkheid.
[...]
Dus als ik de bijstand in ga ipv PA te vragen dan doe ik dat in het belang van ons kind? Oja? Kiezen voor armoe doe ik dan in het belang van ons kind?? Want aanspraak maken op een deel van het inkomen van mijn ex doe ik niet in het belang van ons kind? 'Tja lieverd we hebben geen cent te besteden, mama solliciteert zich suf maar PA vraagt mama niet ook al verdient papa 2 x modaal maar heej mama doet dit voor jou hoor'. 'Tja die Mrspotatohead, ze zit in de bijstand, triest he maar ze krijgt de complimenten van ons hoor, ze vraagt geen PA aan haar ex, wat goed van haar'.
En mijn ex? Doet ie dat ook in het belang van ons kind? Zijn draagkracht naar beneden krijgen? 'Ach ja, mijn ex, wat een lieverd, te goed voor deze wereld, ze zit in de bijstand maar heej, zij doet alles voor onze verstandhouding.......'
Wat is in het belang van ons kind? Als je je realiseert dat die verstandhouding toch nooit meer helemaal goed komt? Is dat ten koste van alles proberen de verstandhouding goed te houden, en de armoe in gaan? Of is dat je realiseren dat het zo is, aanspraak maken op PA en financieel wat ruimer zitten? En zo je leven weer op kunt bouwen?De vetgemaakte passages zijn aannames. Waarom ga je zo van het negatieve uit als het gaat om jouw mogelijkheden? Hoezo "kiezen" voor bijstand en een "leven in armoe"? Ben je niet in staat om voor jezelf en voor je kind te zorgen? Ben je 100% arbeidsongeschikt? Je klinkt zo hulpeloos, hoe moet jij het ooit in je eentje gaan redden? Is het wel verantwoord dat jij de zorg voor je dochter op je neemt als je niet eens voor jezelf kan zorgen? Kan zij niet beter bij je ex gaan wonen? Dan kun jij je richten op je reïntegratie en na een tijdje is co-ouderschap dan wellicht een mogelijkheid.
Ga in therapie!
maandag 21 mei 2012 om 15:22
Gewoon even voor mijn beeldvorming hoor, PA zou een paar honderd euro zijn, schreef je. Dat is niet genoeg om van te leven en dan word je toch alsnog aangevuld met bijstand? Met alle papieren administratie en sollicitatieplicht daarbij?
Iemand schreef toch al dat PA alleen loont als je er bij werkt, of als het genoeg is om van te leven?
En als jij het aan wilt vragen, vraag je het toch gewoon aan? Ik schrijf hier gewoon mijn mening, dat mag toch? Het verbaast me dat je niet liever je eigen boontjes dopt, dat is alles. Dat overleef je nl echt wel!
Iemand schreef toch al dat PA alleen loont als je er bij werkt, of als het genoeg is om van te leven?
En als jij het aan wilt vragen, vraag je het toch gewoon aan? Ik schrijf hier gewoon mijn mening, dat mag toch? Het verbaast me dat je niet liever je eigen boontjes dopt, dat is alles. Dat overleef je nl echt wel!
maandag 21 mei 2012 om 15:29
mrspotatohead: dit is PRECIES het verhaal van mijn moeder. Tot op de details. Nu weet ik dat jij haar niet bent, omdat mijn broer (haar zoon) 19 jaar is en ik (de dochter) nog iets ouder.
Maar het is precies hetzelfde verhaal. En ik kan je wel vertellen... ook als je kind ouder was geweest, was het nog een hel geweest. Dat spreek ik dus uit ervaring.
Wel frapant hoe de details precies overeenkomen (tot aan de TV, de alimentatie, de huizen en vriendin). Dit haalt bij mij ook veel naar boven eigenlijk.
Inmiddels zijn we wel dik 2 jaar verder en heb ik mijn familie door een diep dal zien gaan. Inmiddels heeft mijn moeder gelukkig weer een lieve vriend. Met mij en vooral met mijn broer gaat het echter niet zo goed.
Maar het is precies hetzelfde verhaal. En ik kan je wel vertellen... ook als je kind ouder was geweest, was het nog een hel geweest. Dat spreek ik dus uit ervaring.
Wel frapant hoe de details precies overeenkomen (tot aan de TV, de alimentatie, de huizen en vriendin). Dit haalt bij mij ook veel naar boven eigenlijk.
Inmiddels zijn we wel dik 2 jaar verder en heb ik mijn familie door een diep dal zien gaan. Inmiddels heeft mijn moeder gelukkig weer een lieve vriend. Met mij en vooral met mijn broer gaat het echter niet zo goed.
maandag 21 mei 2012 om 15:34
quote:noppies schreef op 21 mei 2012 @ 15:22:
Gewoon even voor mijn beeldvorming hoor, PA zou een paar honderd euro zijn, schreef je. Dat is niet genoeg om van te leven en dan word je toch alsnog aangevuld met bijstand? Met alle papieren administratie en sollicitatieplicht daarbij?
Iemand schreef toch al dat PA alleen loont als je er bij werkt, of als het genoeg is om van te leven?
En als jij het aan wilt vragen, vraag je het toch gewoon aan? Ik schrijf hier gewoon mijn mening, dat mag toch? Het verbaast me dat je niet liever je eigen boontjes dopt, dat is alles. Dat overleef je nl echt wel!
Noppies, dat schreef ik al enkele malen: PA loont alleen als je NIET in de bijstand zit. Oftewel, ik denk dan dat TO een modaal inkomen van haar ex verwacht omdat hij twee keer modaal verdient.
TO, klopt het dat je al een bedrag in je hoofd hebt w.b.t de PA? Dat die hoger is dan de bijstand zodat je niet naar naar de Sociale Dienst moet? Dan maak je een hele grote denkfout, want dat gaat je echt niet lukken. Denk je echt dat je boven de 1000 euro krijgt aan PA?
Gewoon even voor mijn beeldvorming hoor, PA zou een paar honderd euro zijn, schreef je. Dat is niet genoeg om van te leven en dan word je toch alsnog aangevuld met bijstand? Met alle papieren administratie en sollicitatieplicht daarbij?
Iemand schreef toch al dat PA alleen loont als je er bij werkt, of als het genoeg is om van te leven?
En als jij het aan wilt vragen, vraag je het toch gewoon aan? Ik schrijf hier gewoon mijn mening, dat mag toch? Het verbaast me dat je niet liever je eigen boontjes dopt, dat is alles. Dat overleef je nl echt wel!
Noppies, dat schreef ik al enkele malen: PA loont alleen als je NIET in de bijstand zit. Oftewel, ik denk dan dat TO een modaal inkomen van haar ex verwacht omdat hij twee keer modaal verdient.
TO, klopt het dat je al een bedrag in je hoofd hebt w.b.t de PA? Dat die hoger is dan de bijstand zodat je niet naar naar de Sociale Dienst moet? Dan maak je een hele grote denkfout, want dat gaat je echt niet lukken. Denk je echt dat je boven de 1000 euro krijgt aan PA?
maandag 21 mei 2012 om 15:42
quote:dfduo schreef op 21 mei 2012 @ 15:29:
mrspotatohead: dit is PRECIES het verhaal van mijn moeder. Tot op de details. Nu weet ik dat jij haar niet bent, omdat mijn broer (haar zoon) 19 jaar is en ik (de dochter) nog iets ouder.
Maar het is precies hetzelfde verhaal. En ik kan je wel vertellen... ook als je kind ouder was geweest, was het nog een hel geweest. Dat spreek ik dus uit ervaring.
Wel frapant hoe de details precies overeenkomen (tot aan de TV, de alimentatie, de huizen en vriendin). Dit haalt bij mij ook veel naar boven eigenlijk.
Inmiddels zijn we wel dik 2 jaar verder en heb ik mijn familie door een diep dal zien gaan. Inmiddels heeft mijn moeder gelukkig weer een lieve vriend. Met mij en vooral met mijn broer gaat het echter niet zo goed.
Helaas is dit verhaal niet uniek. De verhalen van stellen die gaan scheiden en elkaar het vel over de oren en het bloed onder de nagels vandaan halen, zijn verre van zeldzaam. Is je moeder inmiddels zelfstandig of wordt ze nu onderhouden door haar vriend?
Wat erg dat je dit allemaal hebt moeten meemaken. Hopelijk kunnen jullie dit snel achter je laten.
mrspotatohead: dit is PRECIES het verhaal van mijn moeder. Tot op de details. Nu weet ik dat jij haar niet bent, omdat mijn broer (haar zoon) 19 jaar is en ik (de dochter) nog iets ouder.
Maar het is precies hetzelfde verhaal. En ik kan je wel vertellen... ook als je kind ouder was geweest, was het nog een hel geweest. Dat spreek ik dus uit ervaring.
Wel frapant hoe de details precies overeenkomen (tot aan de TV, de alimentatie, de huizen en vriendin). Dit haalt bij mij ook veel naar boven eigenlijk.
Inmiddels zijn we wel dik 2 jaar verder en heb ik mijn familie door een diep dal zien gaan. Inmiddels heeft mijn moeder gelukkig weer een lieve vriend. Met mij en vooral met mijn broer gaat het echter niet zo goed.
Helaas is dit verhaal niet uniek. De verhalen van stellen die gaan scheiden en elkaar het vel over de oren en het bloed onder de nagels vandaan halen, zijn verre van zeldzaam. Is je moeder inmiddels zelfstandig of wordt ze nu onderhouden door haar vriend?
Wat erg dat je dit allemaal hebt moeten meemaken. Hopelijk kunnen jullie dit snel achter je laten.
Ga in therapie!
maandag 21 mei 2012 om 15:44
quote:lamystere1 schreef op 21 mei 2012 @ 15:34:
Noppies, dat schreef ik al enkele malen: PA loont alleen als je NIET in de bijstand zit. Oftewel, ik denk dan dat TO een modaal inkomen van haar ex verwacht omdat hij twee keer modaal verdient.
TO, klopt het dat je al een bedrag in je hoofd hebt w.b.t de PA? Dat die hoger is dan de bijstand zodat je niet naar naar de Sociale Dienst moet? Dan maak je een hele grote denkfout, want dat gaat je echt niet lukken. Denk je echt dat je boven de 1000 euro krijgt aan PA?
Ja, dank je. Sorry dat ik in herhaling val!
Ze schreef nl ook ergens dat het maar een paar honderd euro zou zijn, wat dan dus nooit zou lonen. Daar heb ik toen ook op gereageerd, dat als het alleen om die paar honderd gaat, het geen verschil maakt.
In haar laatste post lees ik het dus ook zo, dat ze er een inkomen uit verwacht, hoger dan die bijstand.
Wat houdt je ex dan over, onder de streep? Als er dan ook nog KA af gaat van wat er na de PA overblijft.
Kan hij dan ook nog leven? Of moet hij bij zijn ouders gaan eten in het vervolg. En krijgen je kinderen alleen brood met pindakaas als ze daar op bezoek zijn?
Hij is wrs in het oude huis blijven wonen, incl lasten. En hij wil wrs ook nog wel eens een uitje maken met jullie kind. Sponsor jij dat dan?
Noppies, dat schreef ik al enkele malen: PA loont alleen als je NIET in de bijstand zit. Oftewel, ik denk dan dat TO een modaal inkomen van haar ex verwacht omdat hij twee keer modaal verdient.
TO, klopt het dat je al een bedrag in je hoofd hebt w.b.t de PA? Dat die hoger is dan de bijstand zodat je niet naar naar de Sociale Dienst moet? Dan maak je een hele grote denkfout, want dat gaat je echt niet lukken. Denk je echt dat je boven de 1000 euro krijgt aan PA?
Ja, dank je. Sorry dat ik in herhaling val!
Ze schreef nl ook ergens dat het maar een paar honderd euro zou zijn, wat dan dus nooit zou lonen. Daar heb ik toen ook op gereageerd, dat als het alleen om die paar honderd gaat, het geen verschil maakt.
In haar laatste post lees ik het dus ook zo, dat ze er een inkomen uit verwacht, hoger dan die bijstand.
Wat houdt je ex dan over, onder de streep? Als er dan ook nog KA af gaat van wat er na de PA overblijft.
Kan hij dan ook nog leven? Of moet hij bij zijn ouders gaan eten in het vervolg. En krijgen je kinderen alleen brood met pindakaas als ze daar op bezoek zijn?
Hij is wrs in het oude huis blijven wonen, incl lasten. En hij wil wrs ook nog wel eens een uitje maken met jullie kind. Sponsor jij dat dan?
maandag 21 mei 2012 om 16:28
Iemand die 2 keer modaal verdiend zal toch echt de helft aan zijn ex moeten gaan betalen. Bij een vriend van mij was dit het nml wel het geval. Gelukkig was dit maar voor 2 jaar want ze waren maar 2 jaar getrouwd.
Zij werkte trouwens 2 dagen in de week en haar inkomen werd niet mee berekend dus in feite kreeg zij in die 2 jaar meer dan hij.
In jouw geval zou ik ook voor pa kiezen. Zelf heb ik het niet gedaan maar dat had een andere redenen.
Zij werkte trouwens 2 dagen in de week en haar inkomen werd niet mee berekend dus in feite kreeg zij in die 2 jaar meer dan hij.
In jouw geval zou ik ook voor pa kiezen. Zelf heb ik het niet gedaan maar dat had een andere redenen.
maandag 21 mei 2012 om 16:29
maandag 21 mei 2012 om 16:52
TO, ben je hier wel eerlijk? Je schrijft over een paar honderd euro maar tegelijkertijd spreek je over een 'inkomen' waarvan jij vier jaar wil gaan studeren?
Ben je niet gewoon op de helft van zijn salaris uit? Dan kan ik me namelijk heel goed voorstellen wat je ex gedaan heeft w.b.t. het huurcontract met zijn ouders. Die wil zijn draagkracht verlagen. En ik geef hem nog gelijk ook. Je kunt toch wel een paar dagen gaan werken?
Mijn vriendengroep bestaat alleen maar uit fulltime-werkers, zowel de man als de vrouw. En ja, ook die kinderen hebben. Omdat ze niet afhankelijk willen zijn van hun partner.
Ben je niet gewoon op de helft van zijn salaris uit? Dan kan ik me namelijk heel goed voorstellen wat je ex gedaan heeft w.b.t. het huurcontract met zijn ouders. Die wil zijn draagkracht verlagen. En ik geef hem nog gelijk ook. Je kunt toch wel een paar dagen gaan werken?
Mijn vriendengroep bestaat alleen maar uit fulltime-werkers, zowel de man als de vrouw. En ja, ook die kinderen hebben. Omdat ze niet afhankelijk willen zijn van hun partner.
maandag 21 mei 2012 om 19:21
Dubiootje: omdat ik nu nog geen werk heb gevonden? Of moet ik dat feit misschien maar gewoon negeren? Als ik dat doe, en geen aanspraak maak op PA, dan zal ik toch echt de bijstand ingaan en in mijn ogen de armoe.
Noppies: natuurlijk is het dan KA met een stukje PA. Als ik daarnaast zou kunnen werken, zeg parttime voorlopig, dan kan ik hopelijk rondkomen.
Nee boven de 1000 zal de KA + PA tesamen niet worden, maar hopelijk wel boven die 888 euro die je aan bijstand kunt ontvangen (die ik overigens wel goed had gelezen Palanja) en dan hoop ik een baan te vinden en dan moet ik het kunnen redden. Dat is waar ik nu al pagina's lang over schrijf.....
Lamystere; dit schiet me totaal in het verkeerde keelgat. Ik heb hier geen topic geopend om vervolgens voor leugenaar uitgemaakt te worden. Ten eerste heb ik nergens maar dan ook nergens gezegd dat ik 4 jaar wil gaan studeren, waar haal je dat vandaan. Ten tweede ben ik niet uit op de helft van zijn salaris want dat kan ook helemaal niet, hier zijn gewoon berekeningen voor. Als ik aangeef dat het om een paar honderd euro gaat, dan verwacht ik dat mensen mij op mijn woord geloven.
En ja, als ik aanspraak maak op PA kan mijn ex nog heel goed leven....hij verdient zeer goed en woont ook nog eens onofficieel samen en zij verdient ook goed dus ze kunnen de lasten delen. Ik ben hier totaal niet bang voor.
Noppies: natuurlijk is het dan KA met een stukje PA. Als ik daarnaast zou kunnen werken, zeg parttime voorlopig, dan kan ik hopelijk rondkomen.
Nee boven de 1000 zal de KA + PA tesamen niet worden, maar hopelijk wel boven die 888 euro die je aan bijstand kunt ontvangen (die ik overigens wel goed had gelezen Palanja) en dan hoop ik een baan te vinden en dan moet ik het kunnen redden. Dat is waar ik nu al pagina's lang over schrijf.....
Lamystere; dit schiet me totaal in het verkeerde keelgat. Ik heb hier geen topic geopend om vervolgens voor leugenaar uitgemaakt te worden. Ten eerste heb ik nergens maar dan ook nergens gezegd dat ik 4 jaar wil gaan studeren, waar haal je dat vandaan. Ten tweede ben ik niet uit op de helft van zijn salaris want dat kan ook helemaal niet, hier zijn gewoon berekeningen voor. Als ik aangeef dat het om een paar honderd euro gaat, dan verwacht ik dat mensen mij op mijn woord geloven.
En ja, als ik aanspraak maak op PA kan mijn ex nog heel goed leven....hij verdient zeer goed en woont ook nog eens onofficieel samen en zij verdient ook goed dus ze kunnen de lasten delen. Ik ben hier totaal niet bang voor.
maandag 21 mei 2012 om 21:16
He lieve Potatohead... Ik heb je gevonden...
Ik schrijf niet veel meer op het forum, maar wil nu toch even wat zeggen! Ik weet hoe ontzettend moeilijk je het met je ex hebt gehad en nog hebt...
Dat neemt niet weg dat je hard aan het solliciteren bent en probeert je leven weer op te pakken door middel van oa een parttime baan. En dat je daarbij de PA goed kunt gebruiken, is prima en daar hoef je je echt niet voor te verantwoorden.
Soms zijn de reacties hier hard, maar vergeet niet dat iedereen hier reageert vanuit zijn eigen referentiekader...
Ik begrijp jouw gevoelens om op dit moment niet fulltime te willen gaan werken. Je weet dat ook ik en bijna-ex zijn overeen gekomen dat ik tot de jongste van de basisschool af is de drieenhalve dag per week die ik nu werk blijf werken en dat hij aanvult met een stuk PA, om het mogelijk te maken dat een van ons (ik dus) wat meer thuis is voor onze jongste. En ik begrijp heel erg goed dat jij dit ook wilt, alleen kunnen jij en je ex niet meer goed door 1 deur samen....
Ik vind het ook niet fair wat hier ergens gesteld werd dat het alleen de keuze van de vrouw zou zijn om te stoppen met werken of minder te gaan werken als er kinderen komen. Dit is meestal een keuze van vrouw en man samen, een hele bewuste keuze, om ook de tijd hebben om aan de kinderen te kunnen besteden. Dat was bij ons ook zo, doordat ik minder ging werken toen wij kinderen kregen, heeft mijn bijna-ex de kans gehad om tig uren per week in zijn bedrijf te steken en dat begrijpt en waardeert hij gelukkig ook.
Nu jullie gaan scheiden, is het belang van tijd besteden aan je zoontje niet ineens minder geworden, alleen wel wat ingewikkelder.
Maar dit is slechts mijn mening (voor ik het hele forum over me heenkrijg ) en ik reageer uiteraard ook vanuit mijn eigen referentiekader...
Blijf gewoon solliciteren meis, meer kun je niet doen... Probeer die (al dan niet voorlopige) parttime baan te krijgen, zodat je met dat inkomen, de PA en KA met je zoontje rond kunt komen. En ik weet zeker dat als je straks werk hebt, je je ook nog veel beter gaat voelen, weer beter in je vel komt te zitten en megatrots op jezelf zult zijn!! En dat is heel veel waard!
Het gaat goedkomen, meis, echt!!
Dikke ,
Hova
Ik schrijf niet veel meer op het forum, maar wil nu toch even wat zeggen! Ik weet hoe ontzettend moeilijk je het met je ex hebt gehad en nog hebt...
Dat neemt niet weg dat je hard aan het solliciteren bent en probeert je leven weer op te pakken door middel van oa een parttime baan. En dat je daarbij de PA goed kunt gebruiken, is prima en daar hoef je je echt niet voor te verantwoorden.
Soms zijn de reacties hier hard, maar vergeet niet dat iedereen hier reageert vanuit zijn eigen referentiekader...
Ik begrijp jouw gevoelens om op dit moment niet fulltime te willen gaan werken. Je weet dat ook ik en bijna-ex zijn overeen gekomen dat ik tot de jongste van de basisschool af is de drieenhalve dag per week die ik nu werk blijf werken en dat hij aanvult met een stuk PA, om het mogelijk te maken dat een van ons (ik dus) wat meer thuis is voor onze jongste. En ik begrijp heel erg goed dat jij dit ook wilt, alleen kunnen jij en je ex niet meer goed door 1 deur samen....
Ik vind het ook niet fair wat hier ergens gesteld werd dat het alleen de keuze van de vrouw zou zijn om te stoppen met werken of minder te gaan werken als er kinderen komen. Dit is meestal een keuze van vrouw en man samen, een hele bewuste keuze, om ook de tijd hebben om aan de kinderen te kunnen besteden. Dat was bij ons ook zo, doordat ik minder ging werken toen wij kinderen kregen, heeft mijn bijna-ex de kans gehad om tig uren per week in zijn bedrijf te steken en dat begrijpt en waardeert hij gelukkig ook.
Nu jullie gaan scheiden, is het belang van tijd besteden aan je zoontje niet ineens minder geworden, alleen wel wat ingewikkelder.
Maar dit is slechts mijn mening (voor ik het hele forum over me heenkrijg ) en ik reageer uiteraard ook vanuit mijn eigen referentiekader...
Blijf gewoon solliciteren meis, meer kun je niet doen... Probeer die (al dan niet voorlopige) parttime baan te krijgen, zodat je met dat inkomen, de PA en KA met je zoontje rond kunt komen. En ik weet zeker dat als je straks werk hebt, je je ook nog veel beter gaat voelen, weer beter in je vel komt te zitten en megatrots op jezelf zult zijn!! En dat is heel veel waard!
Het gaat goedkomen, meis, echt!!
Dikke ,
Hova
maandag 21 mei 2012 om 21:49
Hova Hoe gaat het met je?
Dat was ik die schreef dat de "gezamenlijke" keuze voor de man en de vrouw individueel gezien het verschillende keuzes zijn, met verschillende consequenties. Dat is geen mening, maar een feit. Een feit waar je mee geconfronteerd wordt als je gaat scheiden. Dat voelt niet eerlijk als je dacht dat die afspraken voor altijd golden. Daarom is het goed als mensen daarbij stilstaan als ze de keuze maken en zich niet, zoals TO, laten afschepen met geruststellende woorden van hun partner. Ook daar moet je afspraken over maken (schriftelijk).
Dat was ik die schreef dat de "gezamenlijke" keuze voor de man en de vrouw individueel gezien het verschillende keuzes zijn, met verschillende consequenties. Dat is geen mening, maar een feit. Een feit waar je mee geconfronteerd wordt als je gaat scheiden. Dat voelt niet eerlijk als je dacht dat die afspraken voor altijd golden. Daarom is het goed als mensen daarbij stilstaan als ze de keuze maken en zich niet, zoals TO, laten afschepen met geruststellende woorden van hun partner. Ook daar moet je afspraken over maken (schriftelijk).
Ga in therapie!
maandag 21 mei 2012 om 21:58
He Dubiootje!!! Met mij gaat het nu weer een stukkie beter gelukkig! Doorstart huwelijk is niet helemaal geslaagd helaas, maar ben hard bezig mijn leven weer op de rit te krijgen en zit weer een stuk beter in mijn vel (met wel af en toe een flinke stap terug, maar dat schijnt erbij te horen ) dan een half jaar terug!
En met jou?
Je hebt overigens absoluut gelijk met dat de gezamenlijke keuze voor de verdeling van werken/opvoedingstaken consequenties heeft... Consequenties waar je op dat moment niet altijd bij stil staat, want je denkt dat je toch 'voor altijd bij elkaar blijft' etc....
Bij ons zijn daar ook afspraken over gemaakt en ik ben (bijna dan toch ) blij met mijn bijna-ex omdat we op goede voet met elkaar staan en hij er hetzelfde in staat als ik. Helaas heeft Potatohead niet zo'n goede band met ex, hetgeen niet aan haar ligt overigens...
En met jou?
Je hebt overigens absoluut gelijk met dat de gezamenlijke keuze voor de verdeling van werken/opvoedingstaken consequenties heeft... Consequenties waar je op dat moment niet altijd bij stil staat, want je denkt dat je toch 'voor altijd bij elkaar blijft' etc....
Bij ons zijn daar ook afspraken over gemaakt en ik ben (bijna dan toch ) blij met mijn bijna-ex omdat we op goede voet met elkaar staan en hij er hetzelfde in staat als ik. Helaas heeft Potatohead niet zo'n goede band met ex, hetgeen niet aan haar ligt overigens...