Relaties
alle pijlers
Minnaar
dinsdag 24 juli 2018 om 19:21
Lieve allemaal,
Ik ben nieuw hier maar schrijf even alles van me af.
Een jaar geleden ontmoette ik mijn soulmate. Ik heb er nooit in geloofd maar we wisten beide dat we bij elkaar hoorden vanaf het moment dat we elkaar zagen. Ik heb mijn relatie daarna verbroken en woon nu sinds 8 maanden alleen met de kinderen.
Het afgelopen jaar zien we elkaar enkele dagen per week. Hij slaapt vaker bij mij (als de kinderen er niet zijn) en we zijn zelfs op vakantie geweest in mei. Hij heeft een relatie (gehad) van 25 jaar en 2 kinderen. In december heeft hij de relatie verbroken. Ouders en vrienden zijn hiervan op de hoogte. Ook heeft hij een appartement vanaf februari maar hij woont nog bij zijn vriendin omdat de kinderen niet op de hoogte zijn. Er is veel gebeurd (privé omstandigheden) waardoor zijn proces om thuis weg te gaan is gestagneerd. Hij heeft wekelijks therapie om zich voor te bereiden om de kinderen op de hoogte te stellen van de breuk met zijn vriendin.
Zijn ex vriendin is passief. Ze leidt haar eigen leven maar heeft verdriet en praat niet over de situatie. Ik heb het afgelopen jaar al meerdere malen het contact verbroken maar na (maximaal) een week hou ik het niet meer vol en zoeken we elkaar weer op. Hij geeft aan dat hij heel goed weet wat hij wil en dat is bij mij zijn. Het vertellen aan de kinderen zorgt bij hem voor angsten. Hij besteed nu in de vakantie extra veel tijd aan de kinderen voor een bevestiging dat hij een goede vader is (en dat is hij!; ik heb zijn kinderen ook al 2x ontmoet).
Hij geeft aan tijd nodig te hebben in zijn proces om dit goed af te kunnen sluiten. Hij vindt het moeilijk om mensen te kwetsen, vooral zijn kinderen.
Ik merk zelf dat ik het steeds moeilijker krijg. Ik kan nergens meer van genieten. Ik voel me zo afhankelijk maar kan tegelijkertijd écht niet zonder hem! Afstand nemen lukt me niet hoe graag ik dat ook zou willen. Ik ben er echt van overtuigd dat hij de stap gaat zetten, de vraag is alleen wanneer....
Ik ben nieuw hier maar schrijf even alles van me af.
Een jaar geleden ontmoette ik mijn soulmate. Ik heb er nooit in geloofd maar we wisten beide dat we bij elkaar hoorden vanaf het moment dat we elkaar zagen. Ik heb mijn relatie daarna verbroken en woon nu sinds 8 maanden alleen met de kinderen.
Het afgelopen jaar zien we elkaar enkele dagen per week. Hij slaapt vaker bij mij (als de kinderen er niet zijn) en we zijn zelfs op vakantie geweest in mei. Hij heeft een relatie (gehad) van 25 jaar en 2 kinderen. In december heeft hij de relatie verbroken. Ouders en vrienden zijn hiervan op de hoogte. Ook heeft hij een appartement vanaf februari maar hij woont nog bij zijn vriendin omdat de kinderen niet op de hoogte zijn. Er is veel gebeurd (privé omstandigheden) waardoor zijn proces om thuis weg te gaan is gestagneerd. Hij heeft wekelijks therapie om zich voor te bereiden om de kinderen op de hoogte te stellen van de breuk met zijn vriendin.
Zijn ex vriendin is passief. Ze leidt haar eigen leven maar heeft verdriet en praat niet over de situatie. Ik heb het afgelopen jaar al meerdere malen het contact verbroken maar na (maximaal) een week hou ik het niet meer vol en zoeken we elkaar weer op. Hij geeft aan dat hij heel goed weet wat hij wil en dat is bij mij zijn. Het vertellen aan de kinderen zorgt bij hem voor angsten. Hij besteed nu in de vakantie extra veel tijd aan de kinderen voor een bevestiging dat hij een goede vader is (en dat is hij!; ik heb zijn kinderen ook al 2x ontmoet).
Hij geeft aan tijd nodig te hebben in zijn proces om dit goed af te kunnen sluiten. Hij vindt het moeilijk om mensen te kwetsen, vooral zijn kinderen.
Ik merk zelf dat ik het steeds moeilijker krijg. Ik kan nergens meer van genieten. Ik voel me zo afhankelijk maar kan tegelijkertijd écht niet zonder hem! Afstand nemen lukt me niet hoe graag ik dat ook zou willen. Ik ben er echt van overtuigd dat hij de stap gaat zetten, de vraag is alleen wanneer....
dinsdag 24 juli 2018 om 19:56
dinsdag 24 juli 2018 om 19:58
dinsdag 24 juli 2018 om 20:02
Je verbrak het contact om van zijn kant actie uit te lokken. Dat is dus niet gelukt.Swimpe schreef: ↑24-07-2018 19:58De therapeut waar hij naartoe gaat ken ik en dus ik weet dat hij daar komt.
Ik heb alles opgegeven om bij hem te kunnen zijn en merk dat de tijd me in de weg staat. Omdat hij concreet nog geen stappen had genomen en ik niet met de situatie om kon gaan heb ik een paar keer het contact verbroken.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:03
hij wil blijkbaar niet alles opgeven om bij jou te zijn. hij is natuurlijk niet in therapie om zijn kinderen te vertellen dat hij weggaat. ik denk dat hij ernstige twijfels heeftSwimpe schreef: ↑24-07-2018 19:58De therapeut waar hij naartoe gaat ken ik en dus ik weet dat hij daar komt.
Ik heb alles opgegeven om bij hem te kunnen zijn en merk dat de tijd me in de weg staat. Omdat hij concreet nog geen stappen had genomen en ik niet met de situatie om kon gaan heb ik een paar keer het contact verbroken.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:03
die ex van barbie?viva-amber schreef: ↑24-07-2018 19:56Gaat dit trouwens om een man uit de omgeving van Hoorn/Purmerend die rond/in Den Haag is opgegroeid?
Het verhaal komt mij zo bekend voor.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:05
Swimpe schreef: ↑24-07-2018 19:58De therapeut waar hij naartoe gaat ken ik en dus ik weet dat hij daar komt.
Ik heb alles opgegeven om bij hem te kunnen zijn en merk dat de tijd me in de weg staat. Omdat hij concreet nog geen stappen had genomen en ik niet met de situatie om kon gaan heb ik een paar keer het contact verbroken.
“Je weet dat hij daar komt”? Je gaat mee naar de sessies? Je hebt met haar over de therapie gesproken?
Ik vind het heel erg zorgelijk dat er kinderen bij betrokken zijn. Dat jij jezelf voor het lapje wil laten houden is tot daar aan toe, maar wat geef je zijn (en jou) kinderen nou mee? Dat is niet bijster veel goeds.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:06
Je kunt hem feitelijk niks kwalijk nemen.De keuzes die jij destijds maakte, maakte je uit vrije wil. Dat hij zich niet heeft gehouden aan het aan jouw geschetste Utopia beeld, is lullig, maar was te voorzien. Jij moet zorgen dat je je emotioneel ook kunt redden zonder hem. Je hebt je veel te afhankelijk gemaakt van hem in een opwelling van verliefdheid. Je kinderen zijn daar nu al de dupe van.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:08
Even een hele praktische tip (want ondanks dat ik hier hard reageer begrijp ik best dat je je belazert voelt. Hij belooft je Gouden Bergen en je krijgt uiteindelijk een leeg papieren zakje van McDonalds. Ik hoop dat dit topic je ogen opent) zorg alsjeblieft dag je seks met een condoom hebt. Als jullie dit niet doen, doe dan even een SOA test. Je zal niet de eerste zijn die positief test vanwege een overspelige man.
pergamon wijzigde dit bericht op 24-07-2018 20:09
2.97% gewijzigd
dinsdag 24 juli 2018 om 20:09
Heb jij zelf therapie overwogen? Ook om sterker in je schoenen te staan want deze situatie is absurd.
Het beste kun je aangeven dat jij pas weer bij jou welkom is wanneer zijn relatie is afgesloten en afgerond en eerder niet. Ik zou hem blokkeren en verder afwachten en voor jezelf hulp inschakelen want anders zit in no time weer bij hem.
Hij kiest niet echt voor jou.
Het beste kun je aangeven dat jij pas weer bij jou welkom is wanneer zijn relatie is afgesloten en afgerond en eerder niet. Ik zou hem blokkeren en verder afwachten en voor jezelf hulp inschakelen want anders zit in no time weer bij hem.
Hij kiest niet echt voor jou.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:11
Ik vind het zelfs walgelijk dat hij zijn kinderen betrekt in zijn stiekeme dubbelleven.Castor1975 schreef: ↑24-07-2018 20:09Zoals je 'm beschrijft komt hij over als een, nogal, slap manspersoon....Hoe oud zijn zijn kinderen eigenlijk? Een goede vader? Hij laat je wel kennis met ze maken maar hij kan blijkbaar niet eerlijk tegen ze zijn?
dinsdag 24 juli 2018 om 20:33
Ja, deze man komt ook heel betrouwbaar over. Hij belazert zijn partner met wie hij een heel gezin heeft. Ik zou hem ook vertrouwen. Tegen jou is hij wel eerlijk.
Apart in dit soort verhalen vind ik altijd dat mensen zeggen dat ze geen afscheid kúnnen nemen. Terwijl ze bedoelen dat ze geen afscheid wíllen nemen, omdat ze zich dan heeeeel erg kut gaan voelen. Verdrietig, eenzaam, boos, bang en teleurgesteld.
Maar het is aan jou hè. Je mag blijven wachten zo lang je wil, maar dan ben je van hem afhankelijk. Meer valt er toch niet van te maken. Denk je dat je met een gerust hart jouw geluk kan bouwen op het bedrog, het kwetsen en de ellende van een ander?
dinsdag 24 juli 2018 om 20:34
Dit gebeurt aan de lopende band. Zulke verhalen komen heel veel voor.viva-amber schreef: ↑24-07-2018 19:56Gaat dit trouwens om een man uit de omgeving van Hoorn/Purmerend die rond/in Den Haag is opgegroeid?
Het verhaal komt mij zo bekend voor.
dinsdag 24 juli 2018 om 20:57
Gaat ook nooit compleet gebeuren met kinderen in het spel. Enige vorm van een relatie blijft.
dinsdag 24 juli 2018 om 21:11
dinsdag 24 juli 2018 om 22:37
Dat komt omdat de drug dopamine (met dezelfde werking als XTC of GHB) nog niet uitgewerkt is. Deze wordt door je lichaam aangemaakt als je ergens aan verslaafd bent, zoals deze vreemdgaande man. Meer vrouwen henben last van deze drugsverslaving.
Afkicken, gewoon koude kalkoen.
