Relaties
alle pijlers
Minnaar
dinsdag 24 juli 2018 om 19:21
Lieve allemaal,
Ik ben nieuw hier maar schrijf even alles van me af.
Een jaar geleden ontmoette ik mijn soulmate. Ik heb er nooit in geloofd maar we wisten beide dat we bij elkaar hoorden vanaf het moment dat we elkaar zagen. Ik heb mijn relatie daarna verbroken en woon nu sinds 8 maanden alleen met de kinderen.
Het afgelopen jaar zien we elkaar enkele dagen per week. Hij slaapt vaker bij mij (als de kinderen er niet zijn) en we zijn zelfs op vakantie geweest in mei. Hij heeft een relatie (gehad) van 25 jaar en 2 kinderen. In december heeft hij de relatie verbroken. Ouders en vrienden zijn hiervan op de hoogte. Ook heeft hij een appartement vanaf februari maar hij woont nog bij zijn vriendin omdat de kinderen niet op de hoogte zijn. Er is veel gebeurd (privé omstandigheden) waardoor zijn proces om thuis weg te gaan is gestagneerd. Hij heeft wekelijks therapie om zich voor te bereiden om de kinderen op de hoogte te stellen van de breuk met zijn vriendin.
Zijn ex vriendin is passief. Ze leidt haar eigen leven maar heeft verdriet en praat niet over de situatie. Ik heb het afgelopen jaar al meerdere malen het contact verbroken maar na (maximaal) een week hou ik het niet meer vol en zoeken we elkaar weer op. Hij geeft aan dat hij heel goed weet wat hij wil en dat is bij mij zijn. Het vertellen aan de kinderen zorgt bij hem voor angsten. Hij besteed nu in de vakantie extra veel tijd aan de kinderen voor een bevestiging dat hij een goede vader is (en dat is hij!; ik heb zijn kinderen ook al 2x ontmoet).
Hij geeft aan tijd nodig te hebben in zijn proces om dit goed af te kunnen sluiten. Hij vindt het moeilijk om mensen te kwetsen, vooral zijn kinderen.
Ik merk zelf dat ik het steeds moeilijker krijg. Ik kan nergens meer van genieten. Ik voel me zo afhankelijk maar kan tegelijkertijd écht niet zonder hem! Afstand nemen lukt me niet hoe graag ik dat ook zou willen. Ik ben er echt van overtuigd dat hij de stap gaat zetten, de vraag is alleen wanneer....
Ik ben nieuw hier maar schrijf even alles van me af.
Een jaar geleden ontmoette ik mijn soulmate. Ik heb er nooit in geloofd maar we wisten beide dat we bij elkaar hoorden vanaf het moment dat we elkaar zagen. Ik heb mijn relatie daarna verbroken en woon nu sinds 8 maanden alleen met de kinderen.
Het afgelopen jaar zien we elkaar enkele dagen per week. Hij slaapt vaker bij mij (als de kinderen er niet zijn) en we zijn zelfs op vakantie geweest in mei. Hij heeft een relatie (gehad) van 25 jaar en 2 kinderen. In december heeft hij de relatie verbroken. Ouders en vrienden zijn hiervan op de hoogte. Ook heeft hij een appartement vanaf februari maar hij woont nog bij zijn vriendin omdat de kinderen niet op de hoogte zijn. Er is veel gebeurd (privé omstandigheden) waardoor zijn proces om thuis weg te gaan is gestagneerd. Hij heeft wekelijks therapie om zich voor te bereiden om de kinderen op de hoogte te stellen van de breuk met zijn vriendin.
Zijn ex vriendin is passief. Ze leidt haar eigen leven maar heeft verdriet en praat niet over de situatie. Ik heb het afgelopen jaar al meerdere malen het contact verbroken maar na (maximaal) een week hou ik het niet meer vol en zoeken we elkaar weer op. Hij geeft aan dat hij heel goed weet wat hij wil en dat is bij mij zijn. Het vertellen aan de kinderen zorgt bij hem voor angsten. Hij besteed nu in de vakantie extra veel tijd aan de kinderen voor een bevestiging dat hij een goede vader is (en dat is hij!; ik heb zijn kinderen ook al 2x ontmoet).
Hij geeft aan tijd nodig te hebben in zijn proces om dit goed af te kunnen sluiten. Hij vindt het moeilijk om mensen te kwetsen, vooral zijn kinderen.
Ik merk zelf dat ik het steeds moeilijker krijg. Ik kan nergens meer van genieten. Ik voel me zo afhankelijk maar kan tegelijkertijd écht niet zonder hem! Afstand nemen lukt me niet hoe graag ik dat ook zou willen. Ik ben er echt van overtuigd dat hij de stap gaat zetten, de vraag is alleen wanneer....
donderdag 26 juli 2018 om 15:30
Misschien vind je in dit topic wat je zoekt: relaties/relatie-met-getrouwde-man-voor ... s/52533/24
donderdag 26 juli 2018 om 15:44
Als wat je schrijft klopt kwets je alleen je eigen ex + kinderen.
Zijn vriendin en kinderen weten van niks beweerde je, en kwets je dus niet.
Hij moet naast jou ook zijn vriendin neuken, maar dat zal hem niet zo kwetsen hoor.
Ik zeg win-win. De verliezers, ach, dat is al gebeurd, doe je niks meer aan.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
vrijdag 27 juli 2018 om 13:58
Bovenstaande zou allemaal kunnen, het had haar geholpen als er zulke informatie is dat dan te delen. Ze zal vast hartstikke lief zijn maar daar gaat het hier toch helemaal niet om?! Als de man in kwestie een topic had geopend dan had ik net zo gereageerd. Dit is echter een topic van een vrouw. Ik vraag mij dan altijd af hoe zou ze het zelf hebben gevonden als haar partner haar zou verlaten voor een ander? En word er uberhaupt nog wel eens aan de kinderen gedacht? En waarschijnlijk gaat dit ook nog eens nergens op uitlopen dus wat heeft het voor zin gehad. Ik heb dit soort shit gewoon teveel van dichtbij gezien helaas....Suy schreef: ↑25-07-2018 14:54Het valt me steeds meer op dat er hier op het forum een soort: vrouwen haten vrouwen-en mannen zijn hulpeloze slachtoffers- sfeer hangt.
Vrouwen zijn gehaaide wezens die huwelijken kapot maken, getrouwde mannen verleiden en expres zwanger worden. Mannen zijn alleen maar slap.
De reacties van sommige anderen ook; walgelijk mens, vreselijk type etc etc. Dat weten we toch helemaal niet? Niet zo kortzichtig oordelen.
Wie weet is TO wel een heel lief warm mens alleen ontzettend naief in de liefde. Wie weet was de relatie met haar ex wel gewelddadig. Weten wij veel..??!!!
Imo zegt het meer iets over de personen achter deze hatelijke reacties dan over de TO in kwestie zelf...