Relaties
alle pijlers
Misverstand schoonmoeder
vrijdag 27 januari 2012 om 19:46
Mijn schoonmoeder is het gewend dat ik ongeveer elke week bij haar langs ga. Soms is dit twee keer per week, een andere keer eens per twee weken, maar er zit in ieder geval een redelijk hoge frequentie in. Nu ben ik de afgelopen maand door persoonlijke omstandigheden niet bij haar op bezoek geweest. Dit had totaal niks met haar te maken. Ik had het moeilijk en had al mijn kracht nodig om te overleven, ik voelde me suicidaal, huilde elke dag en kon het gewoon niet aan om daar gezellig te gaan zitten. Dit wist mijn schoonmoeder niet. Eerlijk gezegd vind ik niet dat ik me daarvoor hoef te verantwoorden, op deze manier voelt het als een verplichting. Aan de andere kant snap ik ook wel dat de frequentie waarmee ik normaal kom bepaalde verwachtingen schept en dat ze zich dus vragen gaat stellen. Waar ik echter moeite mee heb, is dat ze mij helemaal niet heeft gevraagd waarom ik niet kwam. Ze betrok het gelijk op zichzelf, ging er gelijk vanuit dat ik boos op haar was. Mijn man heeft allang tegen haar gezegd dat het niet aan haar lag, hij heeft gezegd dat het toeval was, omdat hij dat ook dacht, maar ze geloofde hem niet en bleef volhouden dat ik om haar niet langskwam.
En net ben ik bij haar langs geweest met bloemen en waar begroet ze me mee: 'Je kan het echt niet maken zoals je mij behandelt!'
Ze denkt niet eens aan mijn kant, laat staan dat ze het vraagt, het lijkt allemaal om haar te draaien en ze staat er geen moment bij stil wat ik voel. Ik ben net uit een diep dal aan het klimmen en kan het net weer aan contacten weer op te pakken etc. dus ik ging vol goede wil langs met een bloemetje, maar kreeg niet eens de kans iets uit te leggen. Ik begrijp wel dat ik achteraf gezien eerder had moeten laten weten waarom ik niet langskwam, maar ze heeft zelf ook geen contact gelegd om het te vragen. En toen ik zo diep zat was het ook niet mijn eerste prioriteit dat ik dacht van 'goh, laat ik eens mijn schoonmoeder contacteren.' Ik wist me nauwelijks op de been te houden. Nou ja, zo wordt het een beetje een lang verhaal, mijn vraag is eigenlijk: Ben ik nou onredelijk of mijn schoonmoeder? En hoe los ik dit nu op, want ik heb dat bloemetje in haar handen gedrukt en ben weer weg gegaan, want anders was het een welles nietes spelletje geworden. En nu is ze weer boos en denkt nog steeds dat ik weg bleef om haar.
En net ben ik bij haar langs geweest met bloemen en waar begroet ze me mee: 'Je kan het echt niet maken zoals je mij behandelt!'
Ze denkt niet eens aan mijn kant, laat staan dat ze het vraagt, het lijkt allemaal om haar te draaien en ze staat er geen moment bij stil wat ik voel. Ik ben net uit een diep dal aan het klimmen en kan het net weer aan contacten weer op te pakken etc. dus ik ging vol goede wil langs met een bloemetje, maar kreeg niet eens de kans iets uit te leggen. Ik begrijp wel dat ik achteraf gezien eerder had moeten laten weten waarom ik niet langskwam, maar ze heeft zelf ook geen contact gelegd om het te vragen. En toen ik zo diep zat was het ook niet mijn eerste prioriteit dat ik dacht van 'goh, laat ik eens mijn schoonmoeder contacteren.' Ik wist me nauwelijks op de been te houden. Nou ja, zo wordt het een beetje een lang verhaal, mijn vraag is eigenlijk: Ben ik nou onredelijk of mijn schoonmoeder? En hoe los ik dit nu op, want ik heb dat bloemetje in haar handen gedrukt en ben weer weg gegaan, want anders was het een welles nietes spelletje geworden. En nu is ze weer boos en denkt nog steeds dat ik weg bleef om haar.
vrijdag 27 januari 2012 om 22:04
quote:roos1980 schreef op 27 januari 2012 @ 20:35:
En mijn verhaal weet ze inmiddels nog steeds niet he. Ze heeft zelf ingevuld dat het aan haar zou kunnen liggen.Nee, ze kan jouw verhaal toch niet weten? Wellicht heeft ze emotioneel gereageerd, maar geeft dat niet aan dat het haar hoog zit? Dat ze zich afgewezen voelt? Dat ze teleurgesteld is omdat ze je lang niet heeft gezien en ze wellicht eenzaam is? Je zou het ook positief kunnen opvatten, ook al is de manier waarop ze het je voor de voeten werpt niet zo positief.
En mijn verhaal weet ze inmiddels nog steeds niet he. Ze heeft zelf ingevuld dat het aan haar zou kunnen liggen.Nee, ze kan jouw verhaal toch niet weten? Wellicht heeft ze emotioneel gereageerd, maar geeft dat niet aan dat het haar hoog zit? Dat ze zich afgewezen voelt? Dat ze teleurgesteld is omdat ze je lang niet heeft gezien en ze wellicht eenzaam is? Je zou het ook positief kunnen opvatten, ook al is de manier waarop ze het je voor de voeten werpt niet zo positief.
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
vrijdag 27 januari 2012 om 22:17
quote:Akakia schreef op 27 januari 2012 @ 22:04:
[...]
Nee, ze kan jouw verhaal toch niet weten? Wellicht heeft ze emotioneel gereageerd, maar geeft dat niet aan dat het haar hoog zit? Dat ze zich afgewezen voelt? Dat ze teleurgesteld is omdat ze je lang niet heeft gezien en ze wellicht eenzaam is? Je zou het ook positief kunnen opvatten, ook al is de manier waarop ze het je voor de voeten werpt niet zo positief.
Het is ook ergens een compliment. Ze mist mij, geeft om mij en voelt zich inderdaad afgewezen.
Inmiddels een mail verstuurd en ook al antwoord op. We zijn er niet helemaal uitgekomen, maar wel een stuk.
[...]
Nee, ze kan jouw verhaal toch niet weten? Wellicht heeft ze emotioneel gereageerd, maar geeft dat niet aan dat het haar hoog zit? Dat ze zich afgewezen voelt? Dat ze teleurgesteld is omdat ze je lang niet heeft gezien en ze wellicht eenzaam is? Je zou het ook positief kunnen opvatten, ook al is de manier waarop ze het je voor de voeten werpt niet zo positief.
Het is ook ergens een compliment. Ze mist mij, geeft om mij en voelt zich inderdaad afgewezen.
Inmiddels een mail verstuurd en ook al antwoord op. We zijn er niet helemaal uitgekomen, maar wel een stuk.
zaterdag 28 januari 2012 om 08:07
quote:smukje schreef op 27 januari 2012 @ 22:02:
[...]
Ja het zou geweldig zijn, maar het gebeurt nu eenmaal niet. En je kan idd wachten tot je een ons weegt, maar je kunt de ander niet veranderen. Dan kun je vervolgens 2 dingen doen om jezelf te redden:
- weerstand opbouwen en dat het je niet uitmaakt hoe de ander op jou reageert. Dus een houding van 'niets nodig hebben van de ander'.
-of je moet leren praten en aangeven en zelf IKIKIK roepen.
Eerlijk, ik denk dat de samenleving door dat laatste alleen maar verhardt. En eigenlijk zou het ideaal zijn als iedereen wat fijngevoeliger zou proberen te worden, dus in dit geval de schoonmoeder'. Maar de werkelijkheid is dat dat niet gaat gebeuren en wat moet je dan?
Weerstand is eral... Ik ga er heen doe de normale dingen laat maar zeggen. Maar zoals voorheen dingen/uitjes voorstellen. Heen als IK niet goed in mijn vel zit doe ik niet meer. Vermoeiend en echt niet leuk. Maar na een uitje horen het was wel dit of het was wel koud. En dat wordt een gewoonte dat trek en heb ik vooral er niet meer voor over...
Ik heb genoeg mensen die niet zo zijn, die niet zo reageren.
Dus kies, kan ik ervoor kiezen om er niks meer mee te doen dan de gangbare dingen...Een leuk gepsrek voeren wordt ook steeds moeilijk het gaat allemaal in de trant van. Leuke bloemen, vind je ??
Een vraag van mij wordt dan 99% beantwoordt met negatief.
Altijd ontmoet zijn de verkeerde artsen die onaardig zijn. enzo enzo.
NOu je kan nog zoveel liefde en aandacht besteden aan iemand maar aan zoveel negativiteit en onredelijke kijk op het leven ga je kapot. En helaas kan ik daarop geen enkele manier tegen gehard worden. Ik wil het niet en ik kan het niet....Ik vind een verschrikkenlijke instelling
[...]
Ja het zou geweldig zijn, maar het gebeurt nu eenmaal niet. En je kan idd wachten tot je een ons weegt, maar je kunt de ander niet veranderen. Dan kun je vervolgens 2 dingen doen om jezelf te redden:
- weerstand opbouwen en dat het je niet uitmaakt hoe de ander op jou reageert. Dus een houding van 'niets nodig hebben van de ander'.
-of je moet leren praten en aangeven en zelf IKIKIK roepen.
Eerlijk, ik denk dat de samenleving door dat laatste alleen maar verhardt. En eigenlijk zou het ideaal zijn als iedereen wat fijngevoeliger zou proberen te worden, dus in dit geval de schoonmoeder'. Maar de werkelijkheid is dat dat niet gaat gebeuren en wat moet je dan?
Weerstand is eral... Ik ga er heen doe de normale dingen laat maar zeggen. Maar zoals voorheen dingen/uitjes voorstellen. Heen als IK niet goed in mijn vel zit doe ik niet meer. Vermoeiend en echt niet leuk. Maar na een uitje horen het was wel dit of het was wel koud. En dat wordt een gewoonte dat trek en heb ik vooral er niet meer voor over...
Ik heb genoeg mensen die niet zo zijn, die niet zo reageren.
Dus kies, kan ik ervoor kiezen om er niks meer mee te doen dan de gangbare dingen...Een leuk gepsrek voeren wordt ook steeds moeilijk het gaat allemaal in de trant van. Leuke bloemen, vind je ??
Een vraag van mij wordt dan 99% beantwoordt met negatief.
Altijd ontmoet zijn de verkeerde artsen die onaardig zijn. enzo enzo.
NOu je kan nog zoveel liefde en aandacht besteden aan iemand maar aan zoveel negativiteit en onredelijke kijk op het leven ga je kapot. En helaas kan ik daarop geen enkele manier tegen gehard worden. Ik wil het niet en ik kan het niet....Ik vind een verschrikkenlijke instelling
zaterdag 28 januari 2012 om 09:05
Fijn Roos! En dan nu met elkaar gaan PRATEN hè?
Mara2, mijn zus heeft om die reden ook besloten het contact met mijn moeder op een laag pitje te zetten. Ze kon niet tegen al die negativiteit, zei ze. Mijn moeder is inderdaad zo dat ze vaak de nadelen of risico's van dingen benadrukt of negatieve opmerkingen maakt. Ik erger me daar ook wel eens aan, maar maak er dan een opmerking of een kwinkslag over en laat me er niet door van slag brengen.
Het opvallende is dat mijn zus heel negatief is over mijn moeder: ze zegt dat ze altijd iets negatiefs te zeggen heeft, nooit iets leuk vindt, zelfs over een mooi tuintje nog een opmerking heeft, enz. En dat IS ook zo, maar mij hoor je daar niet over. Dus wie zeurt er nu precies en is negatief? Ze doet zelf precies hetzelfde.
Als jij kapotgaat aan af en toe een bezoekje aan je zeurende en klagende schoonmoeder, dan moet je zelf iets veranderen aan je houding en positiever, weerbaarder en veerkrachtiger worden.
Mara2, mijn zus heeft om die reden ook besloten het contact met mijn moeder op een laag pitje te zetten. Ze kon niet tegen al die negativiteit, zei ze. Mijn moeder is inderdaad zo dat ze vaak de nadelen of risico's van dingen benadrukt of negatieve opmerkingen maakt. Ik erger me daar ook wel eens aan, maar maak er dan een opmerking of een kwinkslag over en laat me er niet door van slag brengen.
Het opvallende is dat mijn zus heel negatief is over mijn moeder: ze zegt dat ze altijd iets negatiefs te zeggen heeft, nooit iets leuk vindt, zelfs over een mooi tuintje nog een opmerking heeft, enz. En dat IS ook zo, maar mij hoor je daar niet over. Dus wie zeurt er nu precies en is negatief? Ze doet zelf precies hetzelfde.
Als jij kapotgaat aan af en toe een bezoekje aan je zeurende en klagende schoonmoeder, dan moet je zelf iets veranderen aan je houding en positiever, weerbaarder en veerkrachtiger worden.
Ga in therapie!
zaterdag 28 januari 2012 om 09:39
quote:roos1980 schreef op 27 januari 2012 @ 20:25:
[...]
Ik zeg juist in eerdere posts dat we elkaar in het verleden geholpen hebben met praktische zaken.
Je praat heel zakelijk over jullie relatie. Ik denk dat jij er anders in zit dan je schoonmoeder en dat zij denkt dat jullie relatie echt persoonlijk is. Als jij normaal gesproken zo vaak langs komt en ineens niet meer, en je man hangt een lulverhaal op dat heel doorzichtig is, dan tja, zou ik ook denken dat het aan mij lag. Ik denk dat je schoonmoeder gewoon eerlijkheid verwacht had. Ik zou het ook jammer vinden dat ik buitengesloten word (als ik dus denk dat ik een warme band heb met mijn schoondochter). Al had je alleen maar gezegd dat je niet lekker in je vel zit, zonder er inhoudelijk op in te gaan. Dan weet zij dat er wat er aan de hand is. En hoezo eenrichtingsverkeer? Daar is TO zelf bij geweest dat dit zo gegroeid is dat zij altijd naar schoonmoeder moet.
Als jullie band je dierbaar is, zou ik gewoon nog een keer naar haar toe gaan.
[...]
Ik zeg juist in eerdere posts dat we elkaar in het verleden geholpen hebben met praktische zaken.
Je praat heel zakelijk over jullie relatie. Ik denk dat jij er anders in zit dan je schoonmoeder en dat zij denkt dat jullie relatie echt persoonlijk is. Als jij normaal gesproken zo vaak langs komt en ineens niet meer, en je man hangt een lulverhaal op dat heel doorzichtig is, dan tja, zou ik ook denken dat het aan mij lag. Ik denk dat je schoonmoeder gewoon eerlijkheid verwacht had. Ik zou het ook jammer vinden dat ik buitengesloten word (als ik dus denk dat ik een warme band heb met mijn schoondochter). Al had je alleen maar gezegd dat je niet lekker in je vel zit, zonder er inhoudelijk op in te gaan. Dan weet zij dat er wat er aan de hand is. En hoezo eenrichtingsverkeer? Daar is TO zelf bij geweest dat dit zo gegroeid is dat zij altijd naar schoonmoeder moet.
Als jullie band je dierbaar is, zou ik gewoon nog een keer naar haar toe gaan.
zaterdag 28 januari 2012 om 12:08
Onze relatie is ook echt persoonlijk, al praat ik er zakelijk over.
Goed, ik vertel haar inderdaad niet over diepe problemen, maar daar ben ik sowieso al gesloten over. Mijn karakter is om eerder mijn gevoelens voor me te houden, dan dat ik familie ermee 'belast.' Mijn schoonmoeder is de eerste waarmee ik een recept zou uitwisselen, de eerste met wie ik succesjes deel (van beide kanten, dus ik als ik bv een extra taak op mijn werk heb gekregen, zij als vogels goed reageren op haar vogelvoer) en dat vind ik allemaal toch ook wel onder een persoonlijke band vallen, al gaat het dan niet echt over gevoelens.
Dat ik altijd bij haar langs ga is puur omdat ze lichamelijk niet zo mobiel is, maar het is wel eenrichtingsverkeer dat ze er klakkeloos vanuit ga dat ik contact opneem en (in dit geval) vertel waarom ik niet langs kwam. Ze zou nooit uit zichzelf een mail hebben gestuurd of gebeld.
Ik ga vandaag opnieuw langs, de scene van gisteren over doen, maar dan hopelijk met een betere afloop. Het draaiboek is aangepast, dus ik ga de scene opnieuw doen.
Goed, ik vertel haar inderdaad niet over diepe problemen, maar daar ben ik sowieso al gesloten over. Mijn karakter is om eerder mijn gevoelens voor me te houden, dan dat ik familie ermee 'belast.' Mijn schoonmoeder is de eerste waarmee ik een recept zou uitwisselen, de eerste met wie ik succesjes deel (van beide kanten, dus ik als ik bv een extra taak op mijn werk heb gekregen, zij als vogels goed reageren op haar vogelvoer) en dat vind ik allemaal toch ook wel onder een persoonlijke band vallen, al gaat het dan niet echt over gevoelens.
Dat ik altijd bij haar langs ga is puur omdat ze lichamelijk niet zo mobiel is, maar het is wel eenrichtingsverkeer dat ze er klakkeloos vanuit ga dat ik contact opneem en (in dit geval) vertel waarom ik niet langs kwam. Ze zou nooit uit zichzelf een mail hebben gestuurd of gebeld.
Ik ga vandaag opnieuw langs, de scene van gisteren over doen, maar dan hopelijk met een betere afloop. Het draaiboek is aangepast, dus ik ga de scene opnieuw doen.
zaterdag 28 januari 2012 om 12:15
quote:roos1980 schreef op 28 januari 2012 @ 12:08:
Onze relatie is ook echt persoonlijk, al praat ik er zakelijk over.
Goed, ik vertel haar inderdaad niet over diepe problemen, maar daar ben ik sowieso al gesloten over. Mijn karakter is om eerder mijn gevoelens voor me te houden, dan dat ik familie ermee 'belast.' Mijn schoonmoeder is de eerste waarmee ik een recept zou uitwisselen, de eerste met wie ik succesjes deel (van beide kanten, dus ik als ik bv een extra taak op mijn werk heb gekregen, zij als vogels goed reageren op haar vogelvoer) en dat vind ik allemaal toch ook wel onder een persoonlijke band vallen, al gaat het dan niet echt over gevoelens.
Dat ik altijd bij haar langs ga is puur omdat ze lichamelijk niet zo mobiel is, maar het is wel eenrichtingsverkeer dat ze er klakkeloos vanuit ga dat ik contact opneem en (in dit geval) vertel waarom ik niet langs kwam. Ze zou nooit uit zichzelf een mail hebben gestuurd of gebeld.
Ik ga vandaag opnieuw langs, de scene van gisteren over doen, maar dan hopelijk met een betere afloop. Het draaiboek is aangepast, dus ik ga de scene opnieuw doen. ;)Ze heeft het wel aan je man gevraagd. Dus echt eenrichtingsverkeer kun je het niet noemen.
Onze relatie is ook echt persoonlijk, al praat ik er zakelijk over.
Goed, ik vertel haar inderdaad niet over diepe problemen, maar daar ben ik sowieso al gesloten over. Mijn karakter is om eerder mijn gevoelens voor me te houden, dan dat ik familie ermee 'belast.' Mijn schoonmoeder is de eerste waarmee ik een recept zou uitwisselen, de eerste met wie ik succesjes deel (van beide kanten, dus ik als ik bv een extra taak op mijn werk heb gekregen, zij als vogels goed reageren op haar vogelvoer) en dat vind ik allemaal toch ook wel onder een persoonlijke band vallen, al gaat het dan niet echt over gevoelens.
Dat ik altijd bij haar langs ga is puur omdat ze lichamelijk niet zo mobiel is, maar het is wel eenrichtingsverkeer dat ze er klakkeloos vanuit ga dat ik contact opneem en (in dit geval) vertel waarom ik niet langs kwam. Ze zou nooit uit zichzelf een mail hebben gestuurd of gebeld.
Ik ga vandaag opnieuw langs, de scene van gisteren over doen, maar dan hopelijk met een betere afloop. Het draaiboek is aangepast, dus ik ga de scene opnieuw doen. ;)Ze heeft het wel aan je man gevraagd. Dus echt eenrichtingsverkeer kun je het niet noemen.
zaterdag 28 januari 2012 om 12:23
Heb niet heel het topic gelezen maar in de OP staat dat je een maand in een diep dal hebt gezeten en nu al op aan het krabbelen bent, super fijn voor je!!
Nou even mn vraag, hoe heb je dat in hemelsnaam gedaan???
Loop zelf al een maand of 8 met mn ziel onder mn armen en begin nu pas wat op te krabbelen.
Nou even mn vraag, hoe heb je dat in hemelsnaam gedaan???
Loop zelf al een maand of 8 met mn ziel onder mn armen en begin nu pas wat op te krabbelen.
zaterdag 28 januari 2012 om 19:28
quote:dubiootje schreef op 28 januari 2012 @ 09:08:
Waarom wil en kan je dat eigenlijk niet? Denk je dat je dat soort mensen de rest van je leven uit de weg kan gaan? Jouw leven is veel fijner als je er wel mee om leert gaan.
Mee omgaan ik denk dat ik het ook niet wil of de moeite om die strijd aan te gaan niet meer wil. Je kan er nog met een dosis positiviteit inzitten maar daar heb je niks aan. ja als je bent met mensen van gelijke stemming....
De strijd win je niet. Jarenlang met een vrouw gewerkt die net zo was. Zij had altijd wat zij mocht alles zeggen, als jij wat had had zij het erger. Nou daardoor ben ik met zulke mensen gewoon klaar...
En ga ik me niet meer zoveel aanpassen. Want bij sommige mensen moet je dat gewoon... Ik merk gewoon dat het wel moet gaan. Gesrpekken die uitlopen op vraag negatief antwoord die zijn na een minuut klaar. En ook als aan alles wat mankeert het was leuk maar......
Dan weet ik wat ik moet doen en die energie in mensen steken die wel willen die wel open staan en die wel positief kunnen zijn.
Waarom wil en kan je dat eigenlijk niet? Denk je dat je dat soort mensen de rest van je leven uit de weg kan gaan? Jouw leven is veel fijner als je er wel mee om leert gaan.
Mee omgaan ik denk dat ik het ook niet wil of de moeite om die strijd aan te gaan niet meer wil. Je kan er nog met een dosis positiviteit inzitten maar daar heb je niks aan. ja als je bent met mensen van gelijke stemming....
De strijd win je niet. Jarenlang met een vrouw gewerkt die net zo was. Zij had altijd wat zij mocht alles zeggen, als jij wat had had zij het erger. Nou daardoor ben ik met zulke mensen gewoon klaar...
En ga ik me niet meer zoveel aanpassen. Want bij sommige mensen moet je dat gewoon... Ik merk gewoon dat het wel moet gaan. Gesrpekken die uitlopen op vraag negatief antwoord die zijn na een minuut klaar. En ook als aan alles wat mankeert het was leuk maar......
Dan weet ik wat ik moet doen en die energie in mensen steken die wel willen die wel open staan en die wel positief kunnen zijn.
zaterdag 28 januari 2012 om 19:31
quote:peecee schreef op 28 januari 2012 @ 12:18:
Ik lees veel zelfmedelijden Roos....
Maar wat moet je dan. Je komt altijd naar iemand toe, jij bent het die belt/mailt en de boel opgang houdt. Dan mag je niet teleurgesteld zijn in iemand. Of in het feit dat to het misschien niet zo handig heeft aangepakt en schoonmoeder kan zich na een gesprek niet anders opstellen....
Ik zou ook teleurgesteld zijn zeker als alles al van mij kant moet komen.
Waarom is er dan sprake van zelfmedelijden ??
MOet je altijd aan een ander denken ?? MOet jij altijd degene zijn die begrip toont en naar schoonmoeder toe gaat ???
Ik vraag me af hoeveel je je moet blijven aanpassen en de tegenpartij niet...???
Ik lees veel zelfmedelijden Roos....
Maar wat moet je dan. Je komt altijd naar iemand toe, jij bent het die belt/mailt en de boel opgang houdt. Dan mag je niet teleurgesteld zijn in iemand. Of in het feit dat to het misschien niet zo handig heeft aangepakt en schoonmoeder kan zich na een gesprek niet anders opstellen....
Ik zou ook teleurgesteld zijn zeker als alles al van mij kant moet komen.
Waarom is er dan sprake van zelfmedelijden ??
MOet je altijd aan een ander denken ?? MOet jij altijd degene zijn die begrip toont en naar schoonmoeder toe gaat ???
Ik vraag me af hoeveel je je moet blijven aanpassen en de tegenpartij niet...???
zaterdag 28 januari 2012 om 20:11
quote:roos1980 schreef op 28 januari 2012 @ 20:10:
Ze zei dat geen enkele situatie een excuus is om je dierbaren een maand niks te laten horen.
Daar heeft ze helemaal gelijk in. Zeker als ze ook nog door je man met zo'n verschrikkelijk slechte smoes het bos in is gestuurd.
Fijn in ieder geval dat jullie nu weer een gezellige middag hebben gehad.
Ze zei dat geen enkele situatie een excuus is om je dierbaren een maand niks te laten horen.
Daar heeft ze helemaal gelijk in. Zeker als ze ook nog door je man met zo'n verschrikkelijk slechte smoes het bos in is gestuurd.
Fijn in ieder geval dat jullie nu weer een gezellige middag hebben gehad.
zaterdag 28 januari 2012 om 21:34
quote:roos1980 schreef op 28 januari 2012 @ 20:10:
Ze zei dat geen enkele situatie een excuus is om je dierbaren een maand niks te laten horen.
Verder ben ik vandaag weer langs geweest, alleen over gezellige dingen gesproken, ze was duidelijk heel blij dat ik er was.
Roos misschien heeft ze weinig contact aan mensen en vind ze het zelf moeilijk om contacten te onderhouden. Dus extra blij dat jij er weer bent. Kan ik me ook voorstellen.
Het is tenslotte toch het fijnste als het is uitgepraat. Deze vrouw hecht veel aan jouw, misschien omdat ze zou weinig de deur uitkomt. Al zal ik wel waken dat er geen druk of steeds grotere verwachtingen van haar kan komt. Iedereen heeft ook nog een eigen verantwoording hoe en wat....
Fijn dat het is opgelost. Misschien voorthans even een bellentje dat je niet lekker in je val zat. Deze vrouw denkt of kan dat zelf niet even bellen ?? Sommige mensen hebben dat. Al vind ik dat wel een moeilijk iets. Ik houdt ervan als ze mij ook eens bellen. Geen totale afwachtendheid.
Ze zei dat geen enkele situatie een excuus is om je dierbaren een maand niks te laten horen.
Verder ben ik vandaag weer langs geweest, alleen over gezellige dingen gesproken, ze was duidelijk heel blij dat ik er was.
Roos misschien heeft ze weinig contact aan mensen en vind ze het zelf moeilijk om contacten te onderhouden. Dus extra blij dat jij er weer bent. Kan ik me ook voorstellen.
Het is tenslotte toch het fijnste als het is uitgepraat. Deze vrouw hecht veel aan jouw, misschien omdat ze zou weinig de deur uitkomt. Al zal ik wel waken dat er geen druk of steeds grotere verwachtingen van haar kan komt. Iedereen heeft ook nog een eigen verantwoording hoe en wat....
Fijn dat het is opgelost. Misschien voorthans even een bellentje dat je niet lekker in je val zat. Deze vrouw denkt of kan dat zelf niet even bellen ?? Sommige mensen hebben dat. Al vind ik dat wel een moeilijk iets. Ik houdt ervan als ze mij ook eens bellen. Geen totale afwachtendheid.
zondag 29 januari 2012 om 01:16
quote:roos1980 schreef op 28 januari 2012 @ 12:08:
Onze relatie is ook echt persoonlijk, al praat ik er zakelijk over.
Goed, ik vertel haar inderdaad niet over diepe problemen, maar daar ben ik sowieso al gesloten over. Mijn karakter is om eerder mijn gevoelens voor me te houden, dan dat ik familie ermee 'belast.' Mijn schoonmoeder is de eerste waarmee ik een recept zou uitwisselen, de eerste met wie ik succesjes deel (van beide kanten, dus ik als ik bv een extra taak op mijn werk heb gekregen, zij als vogels goed reageren op haar vogelvoer) en dat vind ik allemaal toch ook wel onder een persoonlijke band vallen, al gaat het dan niet echt over gevoelens.
Dat ik altijd bij haar langs ga is puur omdat ze lichamelijk niet zo mobiel is, maar het is wel eenrichtingsverkeer dat ze er klakkeloos vanuit ga dat ik contact opneem en (in dit geval) vertel waarom ik niet langs kwam. Ze zou nooit uit zichzelf een mail hebben gestuurd of gebeld.
Ik ga vandaag opnieuw langs, de scene van gisteren over doen, maar dan hopelijk met een betere afloop. Het draaiboek is aangepast, dus ik ga de scene opnieuw doen. ;)Dit zie ik nu een paar keer terugkomen, maar ze hééft toch geinformeerd, namelijk bij je man? Die het vervolgens met een kulsmoesje afhandelde? Mede omdat hij blijkbaar ook niet écht wist wat de reden van je gedrag was (omdat je daar niet open met hem over praatte)? Vind je het dan echt gek dat ze het op zichzelf betrok? En als iemand dan met een bloemetje aankomt, zou ik wellicht denken van: die heeft blijkbaar wat goed te maken. Een hoop verwarring, dat is zeker. Fijn overigens dat jullie nu weer wat communiceren. Krijg je wel goede hulp trouwens? Het lijkt me wel goed om i.i.g. met je man goed te leren communiceren. Hij is de aangewezen persoon om te 'belasten' met jouw problemen, daarvoor hou je van elkaar, toch?
Onze relatie is ook echt persoonlijk, al praat ik er zakelijk over.
Goed, ik vertel haar inderdaad niet over diepe problemen, maar daar ben ik sowieso al gesloten over. Mijn karakter is om eerder mijn gevoelens voor me te houden, dan dat ik familie ermee 'belast.' Mijn schoonmoeder is de eerste waarmee ik een recept zou uitwisselen, de eerste met wie ik succesjes deel (van beide kanten, dus ik als ik bv een extra taak op mijn werk heb gekregen, zij als vogels goed reageren op haar vogelvoer) en dat vind ik allemaal toch ook wel onder een persoonlijke band vallen, al gaat het dan niet echt over gevoelens.
Dat ik altijd bij haar langs ga is puur omdat ze lichamelijk niet zo mobiel is, maar het is wel eenrichtingsverkeer dat ze er klakkeloos vanuit ga dat ik contact opneem en (in dit geval) vertel waarom ik niet langs kwam. Ze zou nooit uit zichzelf een mail hebben gestuurd of gebeld.
Ik ga vandaag opnieuw langs, de scene van gisteren over doen, maar dan hopelijk met een betere afloop. Het draaiboek is aangepast, dus ik ga de scene opnieuw doen. ;)Dit zie ik nu een paar keer terugkomen, maar ze hééft toch geinformeerd, namelijk bij je man? Die het vervolgens met een kulsmoesje afhandelde? Mede omdat hij blijkbaar ook niet écht wist wat de reden van je gedrag was (omdat je daar niet open met hem over praatte)? Vind je het dan echt gek dat ze het op zichzelf betrok? En als iemand dan met een bloemetje aankomt, zou ik wellicht denken van: die heeft blijkbaar wat goed te maken. Een hoop verwarring, dat is zeker. Fijn overigens dat jullie nu weer wat communiceren. Krijg je wel goede hulp trouwens? Het lijkt me wel goed om i.i.g. met je man goed te leren communiceren. Hij is de aangewezen persoon om te 'belasten' met jouw problemen, daarvoor hou je van elkaar, toch?
