MIxed emotions..

Ik schrijf hier niet vaak, maar moet nu toch even mijn verhaal kwijt. MIsschien om te horen dat ik fout zit, misschien ook juist niet. En dat maakt me ook niet uit..



Even in het kort het verhaal. Ik en mijn vrienden konden altijd erg goed met zijn broer en schoonzus. Een maand geleden waren we zelfs nog met hun op vakantie. Nu is er het volgende... Schoonzus zit psychisch niet lekker in haar vel. Daar heb ik haar altijd in proberen te steunen en er voor haar te zijn. En ook naar mijn zwager toe. Zij laat af en toe wat wisselende dingen zien. De ene keer gaat het goed, de andere keer helemaal niet en zit ze aan de bodem. Zo leek het op vakantie goed te gaan en 1 dag na de vakantie kregen we een berichtje geen contact te mogen zoeken want het was helemaal mis. Hierna hebben we ook zo goed als niets meer van hun gehoord en waren we niet welkom bij hun thuis. (zelfs niet om spullen van ons op te halen die bij hun staan en die we nodig hebben). Dit soort dingen zijn moeilijk te voorspellen. Hierdoor kan de omgang met haar soms wat moeilijk zijn. Tegenover haar lieten we hierover niets merken. Dit hoort bij haar in de fase waar ze nu in zit. Maar onderling hebben mijn vriend en ik het er wel eens over. Wij spreken elkaar veel over facebook (chatfunctie) omdat wij ver van elkaar af wonen. Zo ook over dit onderwerp. Nu is dus mijn schoonzus op de één of andere manier ingelogd op het facebookacount van mijn vriend. Hoe dat heeft kunnen gebeuren of hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen weet ik niet. Ze heeft dus alle posts van ons gelezen. En alle dingen die wij over haar hebben gepost gekopieerd. Dat heeft ze gezegd in een bericht via facebook. Hier ben ik ontzettend van geschrokken. Omdat ik het heel vervelend tegenover haar vindt, maar ook omdat zij overal in heeft zitten neuzen. Alles heeft ze gelezen. Ook de dingen die haar niet aangaan. Ze wil met ons niet bellen dus heeft mijn vriend haar een hele nette mail gestuurd met een rustige ondertoon om ons verhaal daarin uit te leggen. Dat wij die dingen niet hebben gezegd om haar te plagen maar we het er gewoon onderling over hadden. En dat dat misschien voor haar niet altijd leuk om te lezen is, maar dat niet iedereen hetzelfde is en dus niet overal hetzelfde over denkt. In de mail die ze terugstuurde gooit zij mij de meest rare dingen om de oren. Dingen die niet kloppen (in de ogen van mijn vriend en mij). Waarschijnlijk gewoon als aanval, uit woede. Kan ik enigszins inkomen. In die mail hebben we ook aangegeven ons verhaal te willen doen en onze excuses aan te willen bieden. Dat wilde ik doen om de goede vrede te bewaren, want ergens heb ik niet het idee dat ik erg fout zit. Ik heb die dingen niet gezegd om haar te plagen of om uberhaupt aan haar te laten lezen. En erg kwetsend ofzo waren ze ook niet. Gewoon dingen die ik anders zou doen. Ik heb haar nooit voor nare dingen uitgemaakt ofzo. Maar nu wil ze dus absoluut niet met ons in gesprek. En nu weet ik niet meer wat ik er mee moet... Voel me er heel vervelend onder...



Ik hoef geen preek over hoe slecht facebook is ofzo. Daar ben ik nu dan zelf wel achter. Ik denk dat ik gewoon even van me af moet schrijven..



Sorry voor het vage verhaal, hoop dat het nog een beetje te begrijpen valt...

Ik lig nu al een paar uur wakker. Heb vanavond een mail ontvangen van zwager. En ik kan je zeggen, die verdient niet de schoonheidsprijs. Mijn vriend en ik worden voor vanalles uitgemaakt. Er wordt gezegd dat we achterbaks zijn.

En het ergste vind ik nog dat ik gepakt wordt op de dingen die ik niet kan vanwege mijn ziekte. Dat ik me aanstel, dat ze alleen maar naar mijn geklaag hebben moeten luisteren tijdens de vakantie (ik klaag zelden, geef alleen mijn grenzen aan en zeg wanneer ik iets niet kan. Dat moet kunnen vind ik)



Ik vind het vele malen achterbakser om anderen in een mail 'af te maken'. Wat wij zeiden was niet bedoeld voor hun om te lezen.

het doet me allemaal echt pijn. Dingen worden uit zijn verband getrokken, we worden gepakt op woordkeuzes en onderlinge grapjes. En de helft van de dingen hadden wij uberhaupt niet hoeven zeggen als zij open en duidelijk waren geweest.



Bah... Dit is echt kut met peren....

Ik begrijp ook zeker goed dat als er emoties in het spel zijn de snel dingen zegt. Maar dit vind ik toch wel een stapje te ver gaan. Ik wil zeker met ze praten. Maar niet op dit moment. Want als ik nu met hen ga praten dan praat ik teveel uit emotie. Dit moet even bedaren. Ik denk dat het verstandig is als we hier op een later tijdstip op terug komen. Hoe vervelend het dan ook is dat er ruzie in de familie is. Maar zoals het nu is gaat het zeker mis tijdens het gesprek. En ik denk niet dat dat is wat we willen.



Pfff, dit kost me enorm veel energie. Heb inmiddels al 3 nachten niet geslapen.... Ik probeer het een beetje los te laten, maar dat is toch best moeilijk