Relaties
alle pijlers
neefje vraagt negatieve aandacht
zondag 2 mei 2010 om 23:03
Mijn broers oudste zoon van 4 jaar vraagt heel veel negatieve aandacht. Het is altijd al een druk mannetje geweest maar de laatste tijd draaien verjaardagen/familie-uitjes alleen om zijn negatieve gedrag. Helaas zijn de ouders niet consequent.
Ik ga steeds meer op zien tegen verjaardagen en familie-feestjes.
Hebben jullie tips?
Ik ga steeds meer op zien tegen verjaardagen en familie-feestjes.
Hebben jullie tips?
zondag 2 mei 2010 om 23:07
Herkenbaar, en moeilijk. Aan de opvoeding van een ander kun je bitter weinig doen, behalve als je broer en zijn partner openstaan voor hulp. Denk je dat zij het zelf moeilijk hebben met het gedrag van/de opvoeding van je neefje? Zo ja, dan kun je er eens een gesprek over beginnen. Als ze echter vinden dat alles prima gaat, wordt het al snel ruzie.
Heb je overigens zelf kinderen? Kun je uit ervaring met hun spreken over het opvoeden van een 4-jarige? Als dat niet zo is, dan geef ik je helemaal weinig kans dat je broer naar je wil luisteren.
Heb je overigens zelf kinderen? Kun je uit ervaring met hun spreken over het opvoeden van een 4-jarige? Als dat niet zo is, dan geef ik je helemaal weinig kans dat je broer naar je wil luisteren.
zondag 2 mei 2010 om 23:15
zondag 2 mei 2010 om 23:41
quote:zusenzo schreef op 02 mei 2010 @ 23:18:
Aan de zijlijn is het altijd makkelijk praten dus ga eens een gesprek met ze aan.Moet voor hun ook niet makkelijk zijn als dit neefje daadwerkelijk zo druk is.
Kinderen zijn trouwens op een verjaardag altijd wel wat drukker dan gemiddeld.
Ja, en wat ga je zeggen dan?
Dat is dus wat ik wilde aanhalen met het topic dat ik gisteren heb geopend over kritiek/tips over opvoeding.
Ik vind dat lastiger om kritiek te geven, dan om te krijgen geloof ik. Maar dat komt omdat mensen daar dus doorgaans gelijk boos op reageren. En dat lees ik terug in dat topic.
Aan de zijlijn is het altijd makkelijk praten dus ga eens een gesprek met ze aan.Moet voor hun ook niet makkelijk zijn als dit neefje daadwerkelijk zo druk is.
Kinderen zijn trouwens op een verjaardag altijd wel wat drukker dan gemiddeld.
Ja, en wat ga je zeggen dan?
Dat is dus wat ik wilde aanhalen met het topic dat ik gisteren heb geopend over kritiek/tips over opvoeding.
Ik vind dat lastiger om kritiek te geven, dan om te krijgen geloof ik. Maar dat komt omdat mensen daar dus doorgaans gelijk boos op reageren. En dat lees ik terug in dat topic.
zondag 2 mei 2010 om 23:43
zondag 2 mei 2010 om 23:45
Ik denk dus dat ik in dit geval, verjaardagen enzo, het kind er zelf op aan zou spreken.
'Nee neefje, niet rennen rond de tafel'
'Nee neefje, niet gillen, netjes praten'
'Nee neefje, niet het behang van de muur krabben, dat mag niet'
(ik hoef alleen maar terug te denken aan verjaardagen van mijn bloedjes, waar de kinderen van mijn vriendinnen ook altijd mijn huis verbouwen )
Als je die ouders er op dat moment op aanspreekt, voelen ze zich waarschijnlijk voor het blok gezet. En als een tante er wat van zegt is het toch meer dat vreemde ogen dwingen.
Dat werkt hier in ieder geval wel. Kinderen van mijn vriendinnen komen liever niet meer hier op een verjaardag, want er mag zo weinig. Prima.
'Nee neefje, niet rennen rond de tafel'
'Nee neefje, niet gillen, netjes praten'
'Nee neefje, niet het behang van de muur krabben, dat mag niet'
(ik hoef alleen maar terug te denken aan verjaardagen van mijn bloedjes, waar de kinderen van mijn vriendinnen ook altijd mijn huis verbouwen )
Als je die ouders er op dat moment op aanspreekt, voelen ze zich waarschijnlijk voor het blok gezet. En als een tante er wat van zegt is het toch meer dat vreemde ogen dwingen.
Dat werkt hier in ieder geval wel. Kinderen van mijn vriendinnen komen liever niet meer hier op een verjaardag, want er mag zo weinig. Prima.
zondag 2 mei 2010 om 23:48
quote:tommy07 schreef op 02 mei 2010 @ 23:03:
Mijn broers oudste zoon van 4 jaar vraagt heel veel negatieve aandacht. Het is altijd al een druk mannetje geweest maar de laatste tijd draaien verjaardagen/familie-uitjes alleen om zijn negatieve gedrag. Helaas zijn de ouders niet consequent.
Ik ga steeds meer op zien tegen verjaardagen en familie-feestjes.
Hebben jullie tips?Je geeft het antwoord zelf al. De ouders zijn inconsequent. Praat ermee, leg het uit. Willen ze niet weten van je advies, dan jammer. Dan is dit ook weer een probleem wat niet weggaat. Accepteer het dan en maak er het beste van. Negeer het en tel tot tien of honderd. Je zult dit altijd tegen blijven komen. Als jij het maar wel goed doet en merkt dat de omgeving dat ook vindt. Hoe moeilijk soms ook, als de ander niet wil weten wat die misschien verkeerd doet, maak het niet jouw probleem. Het mooie is dat ondanks dat je ziet dat het nu niet goed gaat, het later met die jongen toch goedkomt. Ben subtiel in je benadering naar deze mensen. Geef een voorbeeld, dat werkt soms echt! (Als de man er maar bij is!)
Mijn broers oudste zoon van 4 jaar vraagt heel veel negatieve aandacht. Het is altijd al een druk mannetje geweest maar de laatste tijd draaien verjaardagen/familie-uitjes alleen om zijn negatieve gedrag. Helaas zijn de ouders niet consequent.
Ik ga steeds meer op zien tegen verjaardagen en familie-feestjes.
Hebben jullie tips?Je geeft het antwoord zelf al. De ouders zijn inconsequent. Praat ermee, leg het uit. Willen ze niet weten van je advies, dan jammer. Dan is dit ook weer een probleem wat niet weggaat. Accepteer het dan en maak er het beste van. Negeer het en tel tot tien of honderd. Je zult dit altijd tegen blijven komen. Als jij het maar wel goed doet en merkt dat de omgeving dat ook vindt. Hoe moeilijk soms ook, als de ander niet wil weten wat die misschien verkeerd doet, maak het niet jouw probleem. Het mooie is dat ondanks dat je ziet dat het nu niet goed gaat, het later met die jongen toch goedkomt. Ben subtiel in je benadering naar deze mensen. Geef een voorbeeld, dat werkt soms echt! (Als de man er maar bij is!)
maandag 3 mei 2010 om 00:26
Hoe ervaren de ouders het zelf? Vinden zij het geen probleem maar de rest vd fam wel? Of zitten zij ook boos en of gegeneerd te kijken en balen ze ervan? In het eerste geval is het zaak om subtiel te laten blijken dat het toch wel lastig is voor de rest wat neefje allemaal uitspookt. In het tweede geval zijn de ouders misschien niet bewust inconsequent en stellen ze hulp wel op prijs. Waarschijnlijk niet in de vorm van een goed gesprek of adviezen van de kinderloze zus die het aan wal allemaal wel goed weet. Maar wat nog weleens werkt: als je ziet dat ze boos doen tegen neefje/elkaar zuchtend aankijken etc ze gewoon eens vragen: vind je het goed als ik me er eens in meng/ even met neefje praat/ met neefje ga spelen/ neefje afleid? Kans dat ze opgelucht zeggen: ja graag! (of moedeloos: als jij denk dat dat helpt....)
Voor hun even lastvermindering en voor jou de kans om het goede voorbeeld te geven!
Voor hun even lastvermindering en voor jou de kans om het goede voorbeeld te geven!
maandag 3 mei 2010 om 01:21
Ik zou als ouders zijnde niet zitten te wachten op jouw commentaar. Zo'n kind hebben an sich is al lastig genoeg. Als je echt wil helpen: beloon neefje dan met positieve aandacht. Ik kan me voorstellen dat hij met twee andere kinderen in huis gewoon aandacht vraagt en als het niet positief gaat dan maar negatief. Daarnaast, familieverjaardagen zijn een ramp met sommige kinderen omdat het gewoon achterlijk druk is dan.
maandag 3 mei 2010 om 05:32
maandag 3 mei 2010 om 07:24
maandag 3 mei 2010 om 07:27
Mijn tips voor stuiterende kinderen op feestjes: niet te veel suiker en zorgen voor afleiding.
Houd er rekening mee dat kinderen heel sterk op suiker kunnen reageren. Mijn oudste is stukken beter te genieten als hij op feestjes geen prik en snoep krijgt, maar gewoon sap, één stuk taart en chips.
Zorg dat kinderen naar buiten kunnen of breek het gehoorzaam op visite zitten door met ze op zoek te gaan naar een klimrek of zandbak. Een kinderhoek maken helpt ook. Laat ze een bak eigen speelgoed meenemen en koop zelf wat kleurboeken, papier, tekenspul en stikkers. En/of kwak in een andere kamer of een rustig hoekje een berg kussens en een tv neer. Geschikte film uitzoeken en je bent zó weer een uur van ze af.
Houd er rekening mee dat kinderen heel sterk op suiker kunnen reageren. Mijn oudste is stukken beter te genieten als hij op feestjes geen prik en snoep krijgt, maar gewoon sap, één stuk taart en chips.
Zorg dat kinderen naar buiten kunnen of breek het gehoorzaam op visite zitten door met ze op zoek te gaan naar een klimrek of zandbak. Een kinderhoek maken helpt ook. Laat ze een bak eigen speelgoed meenemen en koop zelf wat kleurboeken, papier, tekenspul en stikkers. En/of kwak in een andere kamer of een rustig hoekje een berg kussens en een tv neer. Geschikte film uitzoeken en je bent zó weer een uur van ze af.
maandag 3 mei 2010 om 09:04
Lastige situatie voor je. Trouwens, jij vind de ouders inconsequent, maar hebt zelf geen opvoedingservaring. Het kan zijn dat je broer idd inconsequent is, maar vaak kunnen kinderlozen zich ook gewoon niet inleven in het reilen en zeilen met een kind.
Maar dan: stel er is een probleem. Als je broer en vrouw het al eens aangekaart hebben, is het dus bespreekbaar. Maar zoals Doris al zegt: hoe wil je dat gaan brengen? Ik vind je kind wel erg vervelend met verjaardagen? Het is een moeilijk onderwerp. Je mag er van uit gaan dat de ouders doen waarvan zij denken dat het goed is. Niemand vind het namelijk leuk om een druk/lastig kind te hebben en mee te moeten nemen.
Ik heb zelf een moeilijk kind. Mensen vinden misschien dat ik hem harder aan moet pakken, maar ik weet dat dat bij mijn kind juist averechts werkt. Dat houdt niet in dat ik hem overal mee weg laat komen, maar wel dat niet alle mensen je aanpak begrijpen.
Opvoeden is gewoon complex. Dat is het al bij je eigen kinderen, maar bij welke aanpak een ander kind gebaat is is al helemaal moeilijk in te schatten. Heb je er echt moeite mee, dan kun je het aankaarten. Maar ik zou dan zelf eerder gaan in de richting van de situatie dan de ouders willen wijzen op het gedrag van het kind. Dat gedrag ervaren ze zelf ook. Dus ik zou eerder zeggen: hoe ervaren jullie de verjaardagen zoals het nu gaat? En zo een opening vinden voor een oplossing. Misschien voelt je broer zich ook wel helemaal niet op zijn gemak namelijk. Persoonlijk, als mijn kind verjaardagen niet zou aankunnen, zou ik dus op een ander moment gaan. Of op een tijdstip dat je weet dat het rustiger is wat de visite betreft. Dat is misschien wel te bespreken, dat het voor alle kanten soepeler zou zijn.
Maar gooi je het op hun inconsequente opvoeding of het oh zo lastige gedrag, dan denk ik dat er een flinke knauw komt in de relatie met je broer en zijn familie.
Maar dan: stel er is een probleem. Als je broer en vrouw het al eens aangekaart hebben, is het dus bespreekbaar. Maar zoals Doris al zegt: hoe wil je dat gaan brengen? Ik vind je kind wel erg vervelend met verjaardagen? Het is een moeilijk onderwerp. Je mag er van uit gaan dat de ouders doen waarvan zij denken dat het goed is. Niemand vind het namelijk leuk om een druk/lastig kind te hebben en mee te moeten nemen.
Ik heb zelf een moeilijk kind. Mensen vinden misschien dat ik hem harder aan moet pakken, maar ik weet dat dat bij mijn kind juist averechts werkt. Dat houdt niet in dat ik hem overal mee weg laat komen, maar wel dat niet alle mensen je aanpak begrijpen.
Opvoeden is gewoon complex. Dat is het al bij je eigen kinderen, maar bij welke aanpak een ander kind gebaat is is al helemaal moeilijk in te schatten. Heb je er echt moeite mee, dan kun je het aankaarten. Maar ik zou dan zelf eerder gaan in de richting van de situatie dan de ouders willen wijzen op het gedrag van het kind. Dat gedrag ervaren ze zelf ook. Dus ik zou eerder zeggen: hoe ervaren jullie de verjaardagen zoals het nu gaat? En zo een opening vinden voor een oplossing. Misschien voelt je broer zich ook wel helemaal niet op zijn gemak namelijk. Persoonlijk, als mijn kind verjaardagen niet zou aankunnen, zou ik dus op een ander moment gaan. Of op een tijdstip dat je weet dat het rustiger is wat de visite betreft. Dat is misschien wel te bespreken, dat het voor alle kanten soepeler zou zijn.
Maar gooi je het op hun inconsequente opvoeding of het oh zo lastige gedrag, dan denk ik dat er een flinke knauw komt in de relatie met je broer en zijn familie.
...
maandag 3 mei 2010 om 09:06
quote:Nammma schreef op 03 mei 2010 @ 07:24:
Hebben ze dit neefje al eens laten onderzoeken? Wie weet heeft hij ADHD....
Ik had een vriendin met zo'n druk lastig kind. Die vriendin corrigeerde haar niet, dus deed ik dat zelf. Als een kind van 4 mijn wasmachine bijna sloopt, dán grijp ik dus zelf in!Daar wordt veel te snel naar gegrepen; etiketten. Wanneer een kind geen duidelijke grenzen/regels en structuur aangeboden krijgt, wordt het ook druk. Het gaat immers op zoeknaar die grenzen. En het is een verjaardag. Het ene kind wordt stiller, de ander juist drukker. Dat heeft niks met ADHD te maken.
Hebben ze dit neefje al eens laten onderzoeken? Wie weet heeft hij ADHD....
Ik had een vriendin met zo'n druk lastig kind. Die vriendin corrigeerde haar niet, dus deed ik dat zelf. Als een kind van 4 mijn wasmachine bijna sloopt, dán grijp ik dus zelf in!Daar wordt veel te snel naar gegrepen; etiketten. Wanneer een kind geen duidelijke grenzen/regels en structuur aangeboden krijgt, wordt het ook druk. Het gaat immers op zoeknaar die grenzen. En het is een verjaardag. Het ene kind wordt stiller, de ander juist drukker. Dat heeft niks met ADHD te maken.
