Relaties
alle pijlers
niet geaccepteerd worden door je schoonouders
zondag 30 mei 2010 om 12:56
Goedemiddag,
Ik moet even mijn hart luchten vandaar dat ik op het forum ben. Mijn man en ik zijn alweer 8.5 en alweer 4 jaar getrouwd en erg gelukkig. 7 jaar geleden zijn we in de woonplaats gaan wonen van mijn schoonouders. Wat geen probleem was, want alles ging nog goed. We wonen nu zo'n 5 min van elkaar, maar zitten wel heel wat straten tussen. Maar zodra we er toen gingen wonen begon het gezeur. We kwamen te weinig enz enz. Te veel om op te noemen, maar volgens hun is het allemaal mijn schuld. Ze vinden ook, dat mijn man met mij mee praat terwijl mijn man en ik over alles hetzelfde denken, maar in hun ogen is dat niet zo. We wonen in Brabant en zelf kom ik oorsprokelijk uit het midden van het land. Dus wat ik al een aantal keren naar mijn hoofd gesmeten heb gekregen is, dat als mijn man een brabants meisje/vrouw had gehad, dat het dan heel anders zou zijn. Ik heb toen ook meteen gereageerd van dus jullie zijn niet blij me met mij, maar toen bleef het stil. Nou zo zijn er nog veel en veel meer dingen tegen mij gezegt die mij heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg gekwetst hebben. Nu hebben we ook 2 kleine kinderen die gaan 1x in de week naar oma toe, want oma wilde zelf oppassen, maar zelfs daar is gezeur over. Zelf zou ik het liefste mijn kinderen er niet naar toe brengen, maar ja het zijn wel de ouders van mijn man, dus vandaar dat ik het doe, maar is er weer iets voorgevallen, wat voor mij nu echt de druppel is, dus ik zit er echt sterkt aan te denken om er zelf voorloppig niet meer naar toe te gaan. Want een groot gedeelte van mijn energie gaat nu in mijn schoonouders zitten inplaats in mijn gezin. En door die discussies elke keer wordt het contact er ook niet beter op. En wat ik heel erg vindt is, dat ze dan willen praten ze doen dan hun zegje en dan is het voor hun klaar. Helemaal niet bij nadenkent of het kwetsend is of dat het andere gevolgenden kan hebben. Nu hebben ze ook besloten om te gaan verhuizen van een koopwoning naar een huurwonig en je raadt het misschien al, dat gaan ze doen bij ons in de straat. Terwijl wij mijn man en ik al jaren hebben geroepen dat wij dat helemaal niet prettig vinden, maar ja ze doen het toch en ze zijn zelf van geen kwaad bewust. Ze snappen het ook niet en wij zijn de personen die moeilijk doen nou ja wij ik de schoondochter natuurlijk, want mijn man denkt er volgens hun anders over. Dat is toch erg. Ben ook zo kwaad en verdrietig. Vedrietig om hun gedrag en hoe vuil ze eigenlijk niet zijn. En ook alles omdraaien in gesprekken en als je ze ergens op aanspreekt dat ze bepaalde dingen hebben gezegt in het verleden dan weten ze het niet meer ach teveel om op te noemen.
Ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen en mij misschien tips kunnen geven. Hoe ik dit goed kan bespreken met mijn man en wat ik nu moet doen wat het oppassen en of ik er zelf nog wel naar toe moet gaan, want dit gaat ook ten koste van mijn gezondheid en daar heeft mijn gezin helemaal niks aan.
Help help help.
Ik moet even mijn hart luchten vandaar dat ik op het forum ben. Mijn man en ik zijn alweer 8.5 en alweer 4 jaar getrouwd en erg gelukkig. 7 jaar geleden zijn we in de woonplaats gaan wonen van mijn schoonouders. Wat geen probleem was, want alles ging nog goed. We wonen nu zo'n 5 min van elkaar, maar zitten wel heel wat straten tussen. Maar zodra we er toen gingen wonen begon het gezeur. We kwamen te weinig enz enz. Te veel om op te noemen, maar volgens hun is het allemaal mijn schuld. Ze vinden ook, dat mijn man met mij mee praat terwijl mijn man en ik over alles hetzelfde denken, maar in hun ogen is dat niet zo. We wonen in Brabant en zelf kom ik oorsprokelijk uit het midden van het land. Dus wat ik al een aantal keren naar mijn hoofd gesmeten heb gekregen is, dat als mijn man een brabants meisje/vrouw had gehad, dat het dan heel anders zou zijn. Ik heb toen ook meteen gereageerd van dus jullie zijn niet blij me met mij, maar toen bleef het stil. Nou zo zijn er nog veel en veel meer dingen tegen mij gezegt die mij heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg gekwetst hebben. Nu hebben we ook 2 kleine kinderen die gaan 1x in de week naar oma toe, want oma wilde zelf oppassen, maar zelfs daar is gezeur over. Zelf zou ik het liefste mijn kinderen er niet naar toe brengen, maar ja het zijn wel de ouders van mijn man, dus vandaar dat ik het doe, maar is er weer iets voorgevallen, wat voor mij nu echt de druppel is, dus ik zit er echt sterkt aan te denken om er zelf voorloppig niet meer naar toe te gaan. Want een groot gedeelte van mijn energie gaat nu in mijn schoonouders zitten inplaats in mijn gezin. En door die discussies elke keer wordt het contact er ook niet beter op. En wat ik heel erg vindt is, dat ze dan willen praten ze doen dan hun zegje en dan is het voor hun klaar. Helemaal niet bij nadenkent of het kwetsend is of dat het andere gevolgenden kan hebben. Nu hebben ze ook besloten om te gaan verhuizen van een koopwoning naar een huurwonig en je raadt het misschien al, dat gaan ze doen bij ons in de straat. Terwijl wij mijn man en ik al jaren hebben geroepen dat wij dat helemaal niet prettig vinden, maar ja ze doen het toch en ze zijn zelf van geen kwaad bewust. Ze snappen het ook niet en wij zijn de personen die moeilijk doen nou ja wij ik de schoondochter natuurlijk, want mijn man denkt er volgens hun anders over. Dat is toch erg. Ben ook zo kwaad en verdrietig. Vedrietig om hun gedrag en hoe vuil ze eigenlijk niet zijn. En ook alles omdraaien in gesprekken en als je ze ergens op aanspreekt dat ze bepaalde dingen hebben gezegt in het verleden dan weten ze het niet meer ach teveel om op te noemen.
Ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen en mij misschien tips kunnen geven. Hoe ik dit goed kan bespreken met mijn man en wat ik nu moet doen wat het oppassen en of ik er zelf nog wel naar toe moet gaan, want dit gaat ook ten koste van mijn gezondheid en daar heeft mijn gezin helemaal niks aan.
Help help help.
zondag 30 mei 2010 om 13:03
Tja, ik werd ook niet geaccepteerd door de familie van mijn man maar hij heeft toen heel duidelijk gezegd dat ik een heel belangrijk deel van zijn leven was en ze me maar moesten accepteren.
Resultaat daarvan was dat we ze een aantal jaren niet gezien hebben, nou ja nauwelijks want ze kwamen wel de kinderen ophalen voor logeerpartijtjes.
Een aantal jaren voor mijn man overleed draaiden ze ineens om, al heb ik altijd wel het idee gehad dat ze tegenover mij maar deden alsof ze me aardig vonden. Dat is nu heel duidelijk te merken, hun zoon leeft niet meer en wij (de kinderen en ik) horen eigenlijk niks meer van ze.
Maar meis, wat vreselijk dat ze bij je in de straat komen wonen! Ik kan met mijn huidige schoonouders heel goed overweg maar moet er nu zelfs nog niet aan denken dat ze bij ons in de straat zouden komen wonen!
Kun je niet eens met een maatschappelijk werker ofzo gaan praten, die kan je volgens mij wel helpen.. Want je moet er niet aan onderdoor gaan he...
Resultaat daarvan was dat we ze een aantal jaren niet gezien hebben, nou ja nauwelijks want ze kwamen wel de kinderen ophalen voor logeerpartijtjes.
Een aantal jaren voor mijn man overleed draaiden ze ineens om, al heb ik altijd wel het idee gehad dat ze tegenover mij maar deden alsof ze me aardig vonden. Dat is nu heel duidelijk te merken, hun zoon leeft niet meer en wij (de kinderen en ik) horen eigenlijk niks meer van ze.
Maar meis, wat vreselijk dat ze bij je in de straat komen wonen! Ik kan met mijn huidige schoonouders heel goed overweg maar moet er nu zelfs nog niet aan denken dat ze bij ons in de straat zouden komen wonen!
Kun je niet eens met een maatschappelijk werker ofzo gaan praten, die kan je volgens mij wel helpen.. Want je moet er niet aan onderdoor gaan he...
Winterpret: Mijn koude handen onder jouw warme trui
zondag 30 mei 2010 om 13:08
zondag 30 mei 2010 om 13:11
zondag 30 mei 2010 om 13:13
Mijn ex schoonmoeder kon dat ook zo goed, dingen zeggen/doen en dan ontkennen of verdraaien.
Zure mensen zijn dat en als je niet uikijkt wordt je zelf net zo zuur van ze.
Ik zou bijna zeggen is verhuizen voor jullie een optie?
Jeetje zo moeilijk dit soort dingen, en het ligt ook heel erg aan je man wat jullie hiermee moeten doen.
Zijn ouders, jou man, de gemene deler is hij.
Hij kan misschien duidelijker zijn of duidelijkheid scheppen.
Zure mensen zijn dat en als je niet uikijkt wordt je zelf net zo zuur van ze.
Ik zou bijna zeggen is verhuizen voor jullie een optie?
Jeetje zo moeilijk dit soort dingen, en het ligt ook heel erg aan je man wat jullie hiermee moeten doen.
Zijn ouders, jou man, de gemene deler is hij.
Hij kan misschien duidelijker zijn of duidelijkheid scheppen.
..popcorn?
zondag 30 mei 2010 om 13:14
Ik ben het eens met Nouschi. Ga eerst een gesprek aan met je man en vertel wat je gevoelens rondom deze situatie zijn. En misschien kun je samen met hem een gesprek voeren met je schoonouders? Ik ben altijd wel van mening dat het het beste is om zoiets uit eerste hand te horen. Misschien zijn ze zich niet bewust van hun gedrag. Want eeh, het blijven Brabanders he
zondag 30 mei 2010 om 13:20
Wowww, ik moet er niet aan denken dat mijn (schoon)ouders in dezelfde straat als ik zouden komen wonen. Het zijn alle 3 schatten maar toch...
Als ik jouw verhaal lees heb je dan helemaal geen privacy meer. Ik snap echt niet dat jouw schoonouders het in hun bolle kop halen om zoiets te verzinnen.
Zoiets doe je je kinderen niet aan. Als je echt van je kind(eren) houdt gun je ze een eigen leven en ga je er niet bovenop zitten.
Wat ik in jouw stuk mis is hoe jouw man er mee omgaat en of hij uberhaupt tegen zijn ouders ingaat of dat hij het liever aan jou overlaat en jij daardoor de gebeten hond bent.
Mijn advies: samen rond de tafel met jouw man. Helder krijgen hoe hij er over denkt en samen een plan de campagne maken hoe nu verder.
Succes
Als ik jouw verhaal lees heb je dan helemaal geen privacy meer. Ik snap echt niet dat jouw schoonouders het in hun bolle kop halen om zoiets te verzinnen.
Zoiets doe je je kinderen niet aan. Als je echt van je kind(eren) houdt gun je ze een eigen leven en ga je er niet bovenop zitten.
Wat ik in jouw stuk mis is hoe jouw man er mee omgaat en of hij uberhaupt tegen zijn ouders ingaat of dat hij het liever aan jou overlaat en jij daardoor de gebeten hond bent.
Mijn advies: samen rond de tafel met jouw man. Helder krijgen hoe hij er over denkt en samen een plan de campagne maken hoe nu verder.
Succes
zondag 30 mei 2010 om 13:22
- Je man zal (alleen) met zijn ouders moeten praten en de boel duidelijk maken, zolang hij niet duidelijk is naar hen toe verandert er niets.
- Waarom verhuizen ze naar een huurwoning? Zijn er geen andere huurwoningen dan bij jullie in de straat?
Als ze niet verplicht zijn te huren en er genoeg andere huurwoningen zijn zou ik een bord in te tuin zetten en zo ver mogelijk van hun af gaan wonen.
- Waarom verhuizen ze naar een huurwoning? Zijn er geen andere huurwoningen dan bij jullie in de straat?
Als ze niet verplicht zijn te huren en er genoeg andere huurwoningen zijn zou ik een bord in te tuin zetten en zo ver mogelijk van hun af gaan wonen.
zondag 30 mei 2010 om 13:23
Als ik naar mijn schoonmoeder ga, doe ik altijd een streng knoflook om, als ketting. Goddank woont die heks tegenwoordig in Zuidoost Groningen en wij bij Utrecht.
In het begin kon ik het goed vinden met haar, maar gaandeweg werd dat wat minder door een paar acties van haar kant, richting mijn vrouw vooral.....
1 van de eerste woorden die mijn dochter kon zeggen was dan ook Eucalypta, als we bij schoonmoe de straat in reden.....
In het begin kon ik het goed vinden met haar, maar gaandeweg werd dat wat minder door een paar acties van haar kant, richting mijn vrouw vooral.....
1 van de eerste woorden die mijn dochter kon zeggen was dan ook Eucalypta, als we bij schoonmoe de straat in reden.....
Aliquando et insanire lucundum est
zondag 30 mei 2010 om 13:24
zondag 30 mei 2010 om 13:26
quote:RemboEnRembo schreef op 30 mei 2010 @ 13:23:
Als ik naar mijn schoonmoeder ga, doe ik altijd een streng knoflook om, als ketting. Goddank woont die heks tegenwoordig in Zuidoost Groningen en wij bij Utrecht.
In het begin kon ik het goed vinden met haar, maar gaandeweg werd dat wat minder door een paar acties van haar kant, richting mijn vrouw vooral.....
1 van de eerste woorden die mijn dochter kon zeggen was dan ook Eucalypta, als we bij schoonmoe de straat in reden.....
Als ik naar mijn schoonmoeder ga, doe ik altijd een streng knoflook om, als ketting. Goddank woont die heks tegenwoordig in Zuidoost Groningen en wij bij Utrecht.
In het begin kon ik het goed vinden met haar, maar gaandeweg werd dat wat minder door een paar acties van haar kant, richting mijn vrouw vooral.....
1 van de eerste woorden die mijn dochter kon zeggen was dan ook Eucalypta, als we bij schoonmoe de straat in reden.....
zondag 30 mei 2010 om 13:31
Alvast heel erg bedankt voor jullie goede en ook lieve reactie's.
Zelfs als mijn eigen ouders in de straat zouden willen gaan wonen (wat mijn ouders NOOIT zouden doen) zou ik het een ramp vinden. Verhuizen zit zeker in mijn hoofd en ook wel in die van mijn man hoor, maar we hebben net een aantal grote verbouwingen gedaan en met deze economie moeten we dus wel even wachten (helaas) Maar we hebben gisteren met mijn schoonouders (WEER) om te tafel gezeten wel op hun verzoek, want ze wilde vertellen, dat ze erg teleurgesteld in ons waren, dat wij niet leuk hebben gereageerd, dat ze bij ons in de straat komen wonen. En ja toen kwamen ze ook weer, dat mijn man het niet zo erg vindt volgens hun ogen dan en dat hij met mij mee praat en dat ik de persoon ben die het erg vindt enz enz.
Mijn man en ik zitten gelukkig wel op 1 lijn, maar ik heb wel een wat feller karakter ik ben wel iemand die kan zeggen waar het ook werkelijk op staat en mijn man zegt dingen soms te voorzichtig waardoor de ernst van de zaak niet door dringt bij mijn schoonouders en ja alles wat ik zeg, daar wordt toch niet naar geluisterd. Het lijkt eigenlijk wel een beetje op pesten. En ik heb jaren lang echt mijn best gedaan om me erover heen te stappen en aardig te doen enz enz, maar ik ben wat betreft mijn schoonouders echt door mijn energie heen. Om gewoon heel erlijk te zijn ik ben ze liever kwijt dan rijk en dat weet mijn man ook wel, maar ja het zijn wel zijn ouders, maar aan de andere kant ik ben zijn vrouw en hij heeft met mij een gezin en dat heb ik hem ook we duidelijk geprobeerd te maken.
Maar soms voel ik me wel de vreemde eens in de bijt (of hoe je dat ook noemt)
Zelfs als mijn eigen ouders in de straat zouden willen gaan wonen (wat mijn ouders NOOIT zouden doen) zou ik het een ramp vinden. Verhuizen zit zeker in mijn hoofd en ook wel in die van mijn man hoor, maar we hebben net een aantal grote verbouwingen gedaan en met deze economie moeten we dus wel even wachten (helaas) Maar we hebben gisteren met mijn schoonouders (WEER) om te tafel gezeten wel op hun verzoek, want ze wilde vertellen, dat ze erg teleurgesteld in ons waren, dat wij niet leuk hebben gereageerd, dat ze bij ons in de straat komen wonen. En ja toen kwamen ze ook weer, dat mijn man het niet zo erg vindt volgens hun ogen dan en dat hij met mij mee praat en dat ik de persoon ben die het erg vindt enz enz.
Mijn man en ik zitten gelukkig wel op 1 lijn, maar ik heb wel een wat feller karakter ik ben wel iemand die kan zeggen waar het ook werkelijk op staat en mijn man zegt dingen soms te voorzichtig waardoor de ernst van de zaak niet door dringt bij mijn schoonouders en ja alles wat ik zeg, daar wordt toch niet naar geluisterd. Het lijkt eigenlijk wel een beetje op pesten. En ik heb jaren lang echt mijn best gedaan om me erover heen te stappen en aardig te doen enz enz, maar ik ben wat betreft mijn schoonouders echt door mijn energie heen. Om gewoon heel erlijk te zijn ik ben ze liever kwijt dan rijk en dat weet mijn man ook wel, maar ja het zijn wel zijn ouders, maar aan de andere kant ik ben zijn vrouw en hij heeft met mij een gezin en dat heb ik hem ook we duidelijk geprobeerd te maken.
Maar soms voel ik me wel de vreemde eens in de bijt (of hoe je dat ook noemt)
zondag 30 mei 2010 om 13:36
Mijn schoonvader gaat over 4 jaar (pas) met pensioen en ze willen graag hun koopwoning verkopen, zodat ze hun overwaarden hebben. Ze hebben nog even de tijd, maar ja ze willen gaan huren en dat moet snel snel volgens hun dan. En er zijn hier genoeg huurwonigen, maar ja toch in deze straat gaan wonen. Echt heel erg hoor.
Ik baal er echt van dat we helaas nu al niet een bord te koop in de tuin kunnen zetten. Ik had het ook al gezegt dat ik het liefste het huis zou verkopen tegen mijn schoonouders. De reactie was meen je dat nou echt, is dat niet wat overdreven. Ze snappen het echt niet gewoon.
Ik baal er echt van dat we helaas nu al niet een bord te koop in de tuin kunnen zetten. Ik had het ook al gezegt dat ik het liefste het huis zou verkopen tegen mijn schoonouders. De reactie was meen je dat nou echt, is dat niet wat overdreven. Ze snappen het echt niet gewoon.
zondag 30 mei 2010 om 13:46
Het enige wat helpt is heel, heel duidelijk je grenzen aangeven. Je man zegt dingen te voorzichtig? Dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat hij heel voorzichtig zijn vrouw gaat verliezen, toch? HIJ moet aangeven dat HIJ door dik en dun voor JOU kiest. Punt. En hij moet iedere keer dat je schoonouders met een beschuldigend vingertje naar jou wijzen gewoon zeggen: 'Kom svm, je bent hier niet welkom, we gaan naar huis.' Mensen die zo bot zijn, die zo'n bord voor hun kop hebben dat ze totaal niet zien hoe ze je kwetsen moeten erg rechtlijnig worden aangepakt om uiteindelijk duidelijk te maken dat dit gewoon niet kan.
Stel je 'voorzichtige' man maar voor de keuze: hij geeft voortaan altijd, in iedere situatie, aan dat hij voor jou kiest en geen onterechte kritiek aan jouw adres accepteert, en anders gaat svm naar een advocaat om scheidingspapieren aan te vragen ......
Stel je 'voorzichtige' man maar voor de keuze: hij geeft voortaan altijd, in iedere situatie, aan dat hij voor jou kiest en geen onterechte kritiek aan jouw adres accepteert, en anders gaat svm naar een advocaat om scheidingspapieren aan te vragen ......
zondag 30 mei 2010 om 13:47
In deze tijd overwaarde? Eeeh, dan zou ik ze maar heel snel adviseren dat het nu niet de tijd is om je huis te verkopen. Kunnen ze beter nog even wachten totdat jullie daar weg zijn haha!
Zij hebben echt het idee dat ze goed handelen. Maar ze zijn nogal kortzichting ingestelt. Want jullie hebben hele andere belangen. Hebben hun ouders ook bij hun in de straat gewoond? Is je man enigkind? Dat kan namelijk ook nog wel eens schelen. Want dan weten ze echt niet beter.
Zij hebben echt het idee dat ze goed handelen. Maar ze zijn nogal kortzichting ingestelt. Want jullie hebben hele andere belangen. Hebben hun ouders ook bij hun in de straat gewoond? Is je man enigkind? Dat kan namelijk ook nog wel eens schelen. Want dan weten ze echt niet beter.
zondag 30 mei 2010 om 13:48
Heeft jouw man nog broers/zussen? Of richten jouw schoonouders zich helemaal op jouw gezin?
Misschien moeten die mensen leren inzien dat jullie ook een eigen leven hebben, maar dat je evengoed een leuk contact met elkaar kunt hebben (nou ja, 'leuk' in jouw geval...).
Het wordt wel tijd dat je echt even een goed en open gesprek met je man krijgt. Naar je schoonouders toe is het belangrijk dat hij praat in de 'wij-vorm' en dat ook heeeeel duidelijk maakt! Jullie hebben een gezin en jullie samen vinden dit of dat. Hoeven die mensen niet te weten dat jij en je man hebben moeten discussiëren over kwesties; naar buiten toe vormen jullie één blok.
Misschien moeten die mensen leren inzien dat jullie ook een eigen leven hebben, maar dat je evengoed een leuk contact met elkaar kunt hebben (nou ja, 'leuk' in jouw geval...).
Het wordt wel tijd dat je echt even een goed en open gesprek met je man krijgt. Naar je schoonouders toe is het belangrijk dat hij praat in de 'wij-vorm' en dat ook heeeeel duidelijk maakt! Jullie hebben een gezin en jullie samen vinden dit of dat. Hoeven die mensen niet te weten dat jij en je man hebben moeten discussiëren over kwesties; naar buiten toe vormen jullie één blok.
zondag 30 mei 2010 om 13:59
quote:Annelize schreef op 30 mei 2010 @ 13:50:
Beetje overdreven opmerking Joyce. SVM heeft een goed huwelijk, en om nu te gaan dreigen met scheiden heeft totaal geen zin!TO vraagt in haar OP advies hoe ze dit moet bespreken met haar man en ik zou dat dus op die manier doen om heel duidelijk mijn grenzen aan te geven. Ze geeft zelf aan dat haar man voorzichtig is tijdens discussies en dat zij zelf wat feller is. Dan ben je al gauw de gebeten hond. De enige oplossing is dan dat haar man inziet hoe erg de houding van haar schoonouders haar leven beinvloedt. Als TO er onder door gaat door al die toestanden is er ook niemand bij gebaat.
Beetje overdreven opmerking Joyce. SVM heeft een goed huwelijk, en om nu te gaan dreigen met scheiden heeft totaal geen zin!TO vraagt in haar OP advies hoe ze dit moet bespreken met haar man en ik zou dat dus op die manier doen om heel duidelijk mijn grenzen aan te geven. Ze geeft zelf aan dat haar man voorzichtig is tijdens discussies en dat zij zelf wat feller is. Dan ben je al gauw de gebeten hond. De enige oplossing is dan dat haar man inziet hoe erg de houding van haar schoonouders haar leven beinvloedt. Als TO er onder door gaat door al die toestanden is er ook niemand bij gebaat.
zondag 30 mei 2010 om 14:03
Misschien zijn dat onzekere mensen die voortdurend bewijzen zoeken dat de kinderen veel van ze houden / ze heel belangrijk worden gevonden.
En overal tekenen zien dat ze niet genoeg gerespecteerd worden.
Hoe dan ook, je moet je een groot bord voor je hoofd aanschaffen of weggaan zodra zij daar zijn komen wonen.
En overal tekenen zien dat ze niet genoeg gerespecteerd worden.
Hoe dan ook, je moet je een groot bord voor je hoofd aanschaffen of weggaan zodra zij daar zijn komen wonen.
