nieuwe liefde

Hoi!

18 juni heb ik een punt achter mijn relatie gezet. Begin juni is mijn oma overleden en de steun die ik verwachte van mijn vriend, kreeg ik niet. Ik was teleurgesteld en heb dit een aantal keren aangegeven. Het was voor ons op dat moment lastig om elkaar op te zoeken, maar op de dagen dat hij bij mij was, was ik erg druk met het opruimen in het huis van mijn oma. Ik heb tegen hem gezegd toen, dat ik zijn aanwezigheid zeer op prijs stelde maar dat hij beter kon helpen met de ''mannenklusjes'' in plaats van wachten tot ik eens klaar ben. Zijn antwoord hierop was dat hij daar geen zin in had. Een week later was ik in de stad drankjes aan het doen met vriendinnen, toen mijn vriend voor mijn neus stond. Hij was speciaal naar mijn woonplaats gekomen om mij te kunnen zien. Hartstikke lief natuurlijk, maar ik was nog redelijk gepikeerd over het feit dat hij niet wou helpen de week ervoor. Er waren in de periode daarvoor al redelijk veel dingetjes geweest waar ik niet zo goed mee om kon gaan (drugs gebruik, te veel luisteren naar wat zijn vrienden vinden). Ik kon het daarom niet opbrengen om heel normaal tegen hem te doen die avond en zoals je al kunt raden liep dat uit op een heftige ruzie. Hij werd heel agressief en begon tegen mij te schreeuwen en te schelden met woorden die mij veel pijn gedaan hebben. Op dat moment wist ik zeker dat ik niet verder met hem wou.

In de tussentijd was ik weer een beetje in contact gekomen met een jongen die ik al veel vaker gesproken had. Hij steunde mij wel in deze periode en ik kon goed met hem praten. Ik vernam dat ik me erg op mijn gemak begon te voelen bij hem en dat ik mijn vriend minder graag zag dan hem. Ik begon met deze jongen af te spreken en het was telkens heel gezellig. Ik zou direct even duidelijk maken dat ik NIET ben vreemd gegaan.

Toen ik het uit had gemaakt met mijn vriend, werd het contact tussen mij en de andere jongen steeds beter. Zoals ik al zei, ik had al vaker contact gehad met hem maar er kwam nooit iets uit vanaf mijn kant (door twijfels, onzekerheid). Maar nu voelde het anders en vooral heel goed.

Nu zijn we nog maar 2 weken verder en ik heb al een nieuwe relatie. Ik ben ook zeker van mening dat dit heel snel gegaan is, maar ik voel me gelukkiger dan dat ik me ooit met mijn ex-vriend gevoeld heb. Ik heb niet perse een vraag, maar ik wou dit echt heel graag even van me af schrijven en misschien dat jullie kijk hierop toch nog iets voor mij kan betekenen.

Dankjullie xx

Thlubbe schreef: ↑

01-07-2019 15:14

Het is moeilijk om er iets als buitenstaander iets over te zeggen. Ik kan enkel eigenlijk aanmoedigen om je gevoel te volgen, deze kwesties zijn vaak érg specifiek. Zelf heb ben ik ook vrij snel van één relatie in de ander gerold (die ex waarmee ik opbrak vond er zelfs één binnen een week, was een doodlopend iets), wat ik rationeel gezien nooit zou aanraden, maar en relatie is zoveel meer dan objectief en rationeel nadenken. Die relatie was echt enorm goed voor mij (Ik kwam uit een 6½ jaar relatie, die erna duurde 3 jaar. ), het klinkt raar zo snel na een lange relatie asl dat, maar er zijn enorm veel randvoorwaarden die het (voor mij, daar gaat het ook uiteindelijk om) rechtvaardigden.

Ik zou lekker jouw gevoel volgen meid, tegelijkertijd is het niet slecht om na te gaan of het voor jou persoonlijk niet te snel was, maar die vragen stellen hoeft verder niks te betekenen, het gaat er enkel om of het voor jou goed voelt.

Super fijn dit bericht! Het is inderdaad een vraag die ik mezelf gesteld heb (of het niet te snel was) maar aan de andere kant ben ik heel blij met mijn vriend. Dus voor mij voelt het hartstikke goed