Relaties
alle pijlers
Nog steeds geen relatie..
maandag 5 april 2010 om 19:17
Ik wil eigenlijk alleen maar mijn verhaal kwijt, mijn keuze bevestigd krijgen en misschien andere ervaringen lezen..
Nou here we go.
Een jaar geleden leerde ik F. kennen via internet. Ik zat nog in een relatie, dus heb ik met hem niks gedaan, niks gepland. Maar er was wel een klik. Mijn relatie was op zijn einde en ik heb deze verbroken.
Een paar maanden later nog steeds intensief contact met F, maar in de tussentijd heb ik seks gehad met een andere man. Dat was eenmalig, maar heftig qua gevoel. Na een relatie van 7 jaar zonder lust en spanning viel ik helemaal voor die 'one night stand'.
F. kon me dat niet vergeven. Ook al hadden we elkaar nog niet eens ontmoet en geen relatie of wat dan ook, hij vond het voelen als bedrog. Toch denk ik dat hij toen beseft heeft dat hij me wel heel erg leuk vond, want vanaf dat moment ging hij helemaal voor mij. We hebben afgesproken en na een paar dates was ik erg verliefd. En hij ook, zei hij.
Nu, een half jaar later, hebben we nog steeds geen relatie. Ik wil dolgraag, ik vind hem zo ontzettend leuk. Maar hij.. Hij twijfelt. Is gekwetst in zijn vorige relaties (ex ging vreemd) en het zit hem nog steeds erg dwars dat ik toen seks heb gehad met die andere man.
Afgelopen weekend was hij bij me, en vannacht is door iets heel onbenulligs een ruzie ontstaan. Tot diep in de nacht hebben we gepraat, ik heb hem gevraagd "Ga je ooit voor mij kiezen?", waarop hij "Ik weet het niet" antwoordde. Op de vraag of hij er dan een punt achter wilde zetten kreeg ik hetzelfde antwoord.
Mij maakt het enorm onzeker. Ik weet niet meer wat ik moet doen, hoe ik hem kan bewijzen dat ik voor hem wil gaan, dat ik te vertrouwen ben, dat hij alles is wat ik wil.
Ik heb toen de knoop doorgehakt (dat is al eerder gebeurd overigens, en elke keer won hij me terug door me te vertellen dat hij gek op me was etc.) en gezegd dat het nu dan maar echt over moest zijn.
Ik ben huilend in zijn armen in slaap gevallen, hij ging helemaal mee in mijn beslissing. Althans, dat zei hij niet, maar hij ging er ook niet tegenin.
Vanmorgen moest hij vroeg weg, vandaag werken.. Twee kusjes bij het afscheid en ik ben huilend weggelopen. En toen reed ie weg uit mijn leven..
Tot hij thuis kwam en me smste dat hij thuis was, het weekend erg fijn vond en dat hij me miste. Kus.
En dat gebeurt dus elke keer. Dan krijg ik toch weer een soort charme-offensief op me af. Honderd procent zeker dat hij me de komende dagen weer de liefste smsjes, teksten, liedjes en mailtjes gaat sturen.
Ik weet nu gewoon niet meer wat ik moet. Ik weet dat het nooit wat gaat worden en ik weet ook dat het geen zin meer heeft om door te gaan, maar die gevoelens zijn zo heftig, ik wil zo graag sterk zijn dit keer, en door gaan met mijn leven.
Vannacht lagen alle problemen tussen hem en mij volgens F. allemaal aan mij. Maar toch blijft hij maar achter me aan zitten. Terwijl hij me niet wilt.
Maar toch.. Ik mis hem zo. Ik droom over een leven met hem, ik wil elke seconde bij hem zijn.. We hebben het zo fijn samen, echt net twee verliefde pubers als we bij elkaar zijn.
Ik snap er niks meer van...
Jullie?
Nou here we go.
Een jaar geleden leerde ik F. kennen via internet. Ik zat nog in een relatie, dus heb ik met hem niks gedaan, niks gepland. Maar er was wel een klik. Mijn relatie was op zijn einde en ik heb deze verbroken.
Een paar maanden later nog steeds intensief contact met F, maar in de tussentijd heb ik seks gehad met een andere man. Dat was eenmalig, maar heftig qua gevoel. Na een relatie van 7 jaar zonder lust en spanning viel ik helemaal voor die 'one night stand'.
F. kon me dat niet vergeven. Ook al hadden we elkaar nog niet eens ontmoet en geen relatie of wat dan ook, hij vond het voelen als bedrog. Toch denk ik dat hij toen beseft heeft dat hij me wel heel erg leuk vond, want vanaf dat moment ging hij helemaal voor mij. We hebben afgesproken en na een paar dates was ik erg verliefd. En hij ook, zei hij.
Nu, een half jaar later, hebben we nog steeds geen relatie. Ik wil dolgraag, ik vind hem zo ontzettend leuk. Maar hij.. Hij twijfelt. Is gekwetst in zijn vorige relaties (ex ging vreemd) en het zit hem nog steeds erg dwars dat ik toen seks heb gehad met die andere man.
Afgelopen weekend was hij bij me, en vannacht is door iets heel onbenulligs een ruzie ontstaan. Tot diep in de nacht hebben we gepraat, ik heb hem gevraagd "Ga je ooit voor mij kiezen?", waarop hij "Ik weet het niet" antwoordde. Op de vraag of hij er dan een punt achter wilde zetten kreeg ik hetzelfde antwoord.
Mij maakt het enorm onzeker. Ik weet niet meer wat ik moet doen, hoe ik hem kan bewijzen dat ik voor hem wil gaan, dat ik te vertrouwen ben, dat hij alles is wat ik wil.
Ik heb toen de knoop doorgehakt (dat is al eerder gebeurd overigens, en elke keer won hij me terug door me te vertellen dat hij gek op me was etc.) en gezegd dat het nu dan maar echt over moest zijn.
Ik ben huilend in zijn armen in slaap gevallen, hij ging helemaal mee in mijn beslissing. Althans, dat zei hij niet, maar hij ging er ook niet tegenin.
Vanmorgen moest hij vroeg weg, vandaag werken.. Twee kusjes bij het afscheid en ik ben huilend weggelopen. En toen reed ie weg uit mijn leven..
Tot hij thuis kwam en me smste dat hij thuis was, het weekend erg fijn vond en dat hij me miste. Kus.
En dat gebeurt dus elke keer. Dan krijg ik toch weer een soort charme-offensief op me af. Honderd procent zeker dat hij me de komende dagen weer de liefste smsjes, teksten, liedjes en mailtjes gaat sturen.
Ik weet nu gewoon niet meer wat ik moet. Ik weet dat het nooit wat gaat worden en ik weet ook dat het geen zin meer heeft om door te gaan, maar die gevoelens zijn zo heftig, ik wil zo graag sterk zijn dit keer, en door gaan met mijn leven.
Vannacht lagen alle problemen tussen hem en mij volgens F. allemaal aan mij. Maar toch blijft hij maar achter me aan zitten. Terwijl hij me niet wilt.
Maar toch.. Ik mis hem zo. Ik droom over een leven met hem, ik wil elke seconde bij hem zijn.. We hebben het zo fijn samen, echt net twee verliefde pubers als we bij elkaar zijn.
Ik snap er niks meer van...
Jullie?
dinsdag 6 april 2010 om 09:05
Ik heb ooit eens iets soortgelijks meegemaakt. Ik bleef maar achter een vent aanlopen, die geen relatie wilde. Het verhaal van 'ik ben net weer een half jaar vrijgezel na een lange relatie, ben nog niet toe aan een nieuwe', en maar dubbele signalen afgeven. Achteraf zie ik duidelijker dan ooit dat het hem alleen om de seks ging, en ik was naief en jong, mn eerste verliefdheid, ik plaatste hem ontzettend op een voetstuk. Vriendinnen zeiden ook tegen me, hij gaat niet voor je, vergeet hem. Als iemand echt verliefd is dan wil hij wel een relatie, dan wil hij niet het risico lopen dat je er met een ander vandoor gaat. Het duurde voor mezelf 2 jaar om dat in te zien, en ben ontzettend blij dat ik nu alweer een aantal jaren over hem heen ben en dat hij me niets meer doet. Je moet geen genoegen nemen met iemand die minder dan 100% voor je gaat, genoeg andere leuke mannen die er wel voor willen gaan.
dinsdag 6 april 2010 om 09:19
quote:again schreef op 06 april 2010 @ 08:59:
Nee hoor, dat maakt het zeker niet acceptabel maar wel vreemd.
Ik sta 100% achter mijn punt afstand te nemen. Hij kan smssen en bellen wat hij wilt. Helaas.
Pas als hij zegt dat hij wel iets serieus met mij wilt dan wil ik weer met hem praten. En zo niet, dan dag F!
En het grappige is, ik sta hier echt achter.
Ben verbaasd van mezelf....Als hij dat dan zegt, vraag dan ook waarom het deze keer anders is dan de keren ervoor. In daden niet in woorden. En of hij nu wel kan loslaten dat je met een ander bent geweest toen jullie elkaar alleen van internet kende.
Nee hoor, dat maakt het zeker niet acceptabel maar wel vreemd.
Ik sta 100% achter mijn punt afstand te nemen. Hij kan smssen en bellen wat hij wilt. Helaas.
Pas als hij zegt dat hij wel iets serieus met mij wilt dan wil ik weer met hem praten. En zo niet, dan dag F!
En het grappige is, ik sta hier echt achter.
Ben verbaasd van mezelf....Als hij dat dan zegt, vraag dan ook waarom het deze keer anders is dan de keren ervoor. In daden niet in woorden. En of hij nu wel kan loslaten dat je met een ander bent geweest toen jullie elkaar alleen van internet kende.
dinsdag 6 april 2010 om 11:39
quote:again schreef op 06 april 2010 @ 08:44:
Idd: Huh?
Hij heeft geen vriendin hoor!
Kadi, bedankt voor de duidelijkheid. Maar waarom dan als ik hem laat gaan vecht ie zich terug?
Dan ineens ben ik de wereld voor hem, houdt ie van me, wil hij me etc.
Vind ie het dan leuk een spelletje met me te spelen??
Misschien vindt hij het spelletje leuk. Aan al zijn reacties is in ieder geval duidelijk dat hij je wil bezitten (en verwar dat niet met liefde, dat is namelijk iets heel anders) en macht ovber je wil hebben. Hij wil invloed op jouw leven en jou controleren. Jullie hadden geen relatie en toch is hij diep gekwetst dat jij met een ander het bed deelt. Zodra jij hem laat gaan wil hij je weer veroveren, doet hij alles voor je. Sommige mensen zijn zo. Ze kunnen het niet verdragen dat jij je eigen ding doet en je eigen weg vindt en zij er niets meer mee te maken hebben. Een vriendin van mij heeft zo 7 jaar lang met haar ex lopen kloten. Die wilde haar zodra ze zich losmaakte en haar leven weer op orde had en zodra het contact er weer was, als ze samen waren ging het binnen de kortste keren weer mis. Hopeloos. Gelukkig was ze, met therapie, op een gegeven moment sterk genoeg om haar ex definitief de deur te wijzen. Nu gaat ze trouwen, met iemand die wel echt voor haar gaat.
Als je aangeeft dat je onzeker wordt van deze relatie, dan is dat nog meer reden om te kappen en je op jezelf te richten. Kies voor jezelf!
Idd: Huh?
Hij heeft geen vriendin hoor!
Kadi, bedankt voor de duidelijkheid. Maar waarom dan als ik hem laat gaan vecht ie zich terug?
Dan ineens ben ik de wereld voor hem, houdt ie van me, wil hij me etc.
Vind ie het dan leuk een spelletje met me te spelen??
Misschien vindt hij het spelletje leuk. Aan al zijn reacties is in ieder geval duidelijk dat hij je wil bezitten (en verwar dat niet met liefde, dat is namelijk iets heel anders) en macht ovber je wil hebben. Hij wil invloed op jouw leven en jou controleren. Jullie hadden geen relatie en toch is hij diep gekwetst dat jij met een ander het bed deelt. Zodra jij hem laat gaan wil hij je weer veroveren, doet hij alles voor je. Sommige mensen zijn zo. Ze kunnen het niet verdragen dat jij je eigen ding doet en je eigen weg vindt en zij er niets meer mee te maken hebben. Een vriendin van mij heeft zo 7 jaar lang met haar ex lopen kloten. Die wilde haar zodra ze zich losmaakte en haar leven weer op orde had en zodra het contact er weer was, als ze samen waren ging het binnen de kortste keren weer mis. Hopeloos. Gelukkig was ze, met therapie, op een gegeven moment sterk genoeg om haar ex definitief de deur te wijzen. Nu gaat ze trouwen, met iemand die wel echt voor haar gaat.
Als je aangeeft dat je onzeker wordt van deze relatie, dan is dat nog meer reden om te kappen en je op jezelf te richten. Kies voor jezelf!
dinsdag 6 april 2010 om 16:04
Het is soms inderdaad net een machtspel.
Ach wat is het eigenlijk een belachelijke situatie. Ik heb vandaag en vannacht niks van hem gehoord, en ook al steekt dat, het is wel beter. Ik weet niet of het nog komt, maar nu ik héél even de afstand krijg van hem zie ik hoe idioot het allemaal is.
Hij zei me gisterennacht ook; "Jij kan niet zonder mij, je wordt helemaal gek als je niks van mij hoort".
Misschien is hij me nu aan het testen, ik weet niet. Maar hopelijk is het hem snel duidelijk dat ik het meen dit keer. En hopelijk legt hij zich erbij neer.
Die gevoelens zijn gewoon zo lastig. Als ik hem net gezien heb ben ik echt ondersteboven, krankzinnig verliefd. Maar als het een tijdje duurt tussen 2 dates wordt het gevoel wat rustiger en zie ik wel in hoe hij echt is. Ik kan wel een boek schrijven over de dingen die hij doet. Maar dan gebeurt er weer iets, en dan ben ik weer om.
Hij kent me, hij weet precies de gevoelige snaar te raken.
En laten we eerlijk zijn, ik ben ook niet altijd de makkelijkste voor hem, met mijn besluiteloosheid (aan, uit, aan uit aan uit), mijn verwijten en verwachtingen. Maar hij kan mij niet alles kwalijk gaan nemen.
Waarom ben ik toch zo gek op hem..
Hij is echt zo ontzettend mooi.. De seks is geweldig.. In zijn goede buien is hij fantastisch lief en verleidt hij me echt. Ik krijg sieraden, hij kookt voor me, lieve smsjes, hij verrast me met champagne etc. Hij is gewoon heel speciaal en heel bijzonder voor me.
Maar aan de andere kant.......
Hij kan niet praten. Hij en ik zijn eigenlijk niet van hetzelfde 'level'. Hij is heel erg van het letterlijke, het zwart/witte, en dat botst enorm. Als ik ergens over wil praten omdat ik me er niet prettig bij voelt ziet hij dat als aanval, en schiet de verdediging in, en verwijt mij vervolgens alle wereldproblemen.
Onze smaak is ook helemaal het tegenovergestelde.
Hij is 29 jaar oud, maar gedraagt zich soms echt nog als een puber, met o.a. zijn uitgebouwde auto, lekker gassen als hij me wegbrengt. Ik schaam me dood.. Hij moet persé het beste van alles hebben..
Heel hard roepen dat hij een héééééékel heeft aan mensen die liegen. Maar ondertussen liegt hij de boel bij elkaar, al zal hij het nog ontkennen als de bewijzen zwart op wit voor hem liggen.
Maar dat praten zit me het meest dwars. Afgelopen weekend was eigenlijk de eerste keer dat ik echt probeerde te praten met hem, in real life. Op msn en telefoon hebben we dat al tig keer gedaan, maar in RL heb ik het toch een beetje vermeden. We hadden het leuk en daar moest ik van genieten. Ik moest het niet gaan provoceren, vond ik.
Maar nu was er geen ontkomen meer aan, en jawel hoor, hij is verbaal gewoon sterker, hij schiet de verdediging in, en ik ben wanhopig als een klein meisje aan het huilen omdat ik gewoon echt niet meer weet wat ik kan doen om hem mijn gevoel te laten zien.
De week voor de date ging niet echt lekker, veel ruzie..
Dus ik zeg ik het gesprek "De laatste week liep nou niet echt goed he?". Hij deed alsof zijn neus bloedde, wist niet wat ik bedoelde (wtf?) maar even later confronteerde hij me met alle smsjes die ik hem die week gestuurd heb, maar dan in een totaal verkeerde volgorde, zodat het hem beter uit kwam.
Ja het is over. Zucht.
Maar ow wat mis ik hem.. Kon ik nog maar een keer.. Eén keer een nachtje met hem..
Al zou dat het alleen maar moeilijker maken.
Sorry voor mijn lange verhaal weer. Zat gewoon effe in de knoop maar nu ik het van me af geschreven heb gaat het wel weer
Tnx voor het lezen!
Ach wat is het eigenlijk een belachelijke situatie. Ik heb vandaag en vannacht niks van hem gehoord, en ook al steekt dat, het is wel beter. Ik weet niet of het nog komt, maar nu ik héél even de afstand krijg van hem zie ik hoe idioot het allemaal is.
Hij zei me gisterennacht ook; "Jij kan niet zonder mij, je wordt helemaal gek als je niks van mij hoort".
Misschien is hij me nu aan het testen, ik weet niet. Maar hopelijk is het hem snel duidelijk dat ik het meen dit keer. En hopelijk legt hij zich erbij neer.
Die gevoelens zijn gewoon zo lastig. Als ik hem net gezien heb ben ik echt ondersteboven, krankzinnig verliefd. Maar als het een tijdje duurt tussen 2 dates wordt het gevoel wat rustiger en zie ik wel in hoe hij echt is. Ik kan wel een boek schrijven over de dingen die hij doet. Maar dan gebeurt er weer iets, en dan ben ik weer om.
Hij kent me, hij weet precies de gevoelige snaar te raken.
En laten we eerlijk zijn, ik ben ook niet altijd de makkelijkste voor hem, met mijn besluiteloosheid (aan, uit, aan uit aan uit), mijn verwijten en verwachtingen. Maar hij kan mij niet alles kwalijk gaan nemen.
Waarom ben ik toch zo gek op hem..
Hij is echt zo ontzettend mooi.. De seks is geweldig.. In zijn goede buien is hij fantastisch lief en verleidt hij me echt. Ik krijg sieraden, hij kookt voor me, lieve smsjes, hij verrast me met champagne etc. Hij is gewoon heel speciaal en heel bijzonder voor me.
Maar aan de andere kant.......
Hij kan niet praten. Hij en ik zijn eigenlijk niet van hetzelfde 'level'. Hij is heel erg van het letterlijke, het zwart/witte, en dat botst enorm. Als ik ergens over wil praten omdat ik me er niet prettig bij voelt ziet hij dat als aanval, en schiet de verdediging in, en verwijt mij vervolgens alle wereldproblemen.
Onze smaak is ook helemaal het tegenovergestelde.
Hij is 29 jaar oud, maar gedraagt zich soms echt nog als een puber, met o.a. zijn uitgebouwde auto, lekker gassen als hij me wegbrengt. Ik schaam me dood.. Hij moet persé het beste van alles hebben..
Heel hard roepen dat hij een héééééékel heeft aan mensen die liegen. Maar ondertussen liegt hij de boel bij elkaar, al zal hij het nog ontkennen als de bewijzen zwart op wit voor hem liggen.
Maar dat praten zit me het meest dwars. Afgelopen weekend was eigenlijk de eerste keer dat ik echt probeerde te praten met hem, in real life. Op msn en telefoon hebben we dat al tig keer gedaan, maar in RL heb ik het toch een beetje vermeden. We hadden het leuk en daar moest ik van genieten. Ik moest het niet gaan provoceren, vond ik.
Maar nu was er geen ontkomen meer aan, en jawel hoor, hij is verbaal gewoon sterker, hij schiet de verdediging in, en ik ben wanhopig als een klein meisje aan het huilen omdat ik gewoon echt niet meer weet wat ik kan doen om hem mijn gevoel te laten zien.
De week voor de date ging niet echt lekker, veel ruzie..
Dus ik zeg ik het gesprek "De laatste week liep nou niet echt goed he?". Hij deed alsof zijn neus bloedde, wist niet wat ik bedoelde (wtf?) maar even later confronteerde hij me met alle smsjes die ik hem die week gestuurd heb, maar dan in een totaal verkeerde volgorde, zodat het hem beter uit kwam.
Ja het is over. Zucht.
Maar ow wat mis ik hem.. Kon ik nog maar een keer.. Eén keer een nachtje met hem..
Al zou dat het alleen maar moeilijker maken.
Sorry voor mijn lange verhaal weer. Zat gewoon effe in de knoop maar nu ik het van me af geschreven heb gaat het wel weer
Tnx voor het lezen!
dinsdag 6 april 2010 om 16:09
quote:again schreef op 06 april 2010 @ 16:04:
Maar ow wat mis ik hem..
Sorry voor mijn lange verhaal weer. Zat gewoon effe in de knoop maar nu ik het van me af geschreven heb gaat het wel weer
Tnx voor het lezen!
Je mist niet hem. Je mist het gevoel dat hij je geeft, als het goed tussen jullie gaat.
Graag gedaan dat lezen. Volhouden he? Het is afkicken van die aandacht en als je daar doorheen komt wordt het steeds makkelijker om het helder te zien en te weten dat je je niet zo wilt laten behandelen.
Maar ow wat mis ik hem..
Sorry voor mijn lange verhaal weer. Zat gewoon effe in de knoop maar nu ik het van me af geschreven heb gaat het wel weer
Tnx voor het lezen!
Je mist niet hem. Je mist het gevoel dat hij je geeft, als het goed tussen jullie gaat.
Graag gedaan dat lezen. Volhouden he? Het is afkicken van die aandacht en als je daar doorheen komt wordt het steeds makkelijker om het helder te zien en te weten dat je je niet zo wilt laten behandelen.
dinsdag 6 april 2010 om 20:40
Volhouden is nu even heel moeilijk..
Mijn katje heeft kanker en zojuist is haar tumor gaan bloeden voor het eerst. Ze is opgegeven dus was echt een vreselijk moment.
En ik dacht als eerste aan hem.. Hij troostte me elke keer zo lief en nu is ie er niet. En ik mis hem en ik heb hem nodig. Nu.
Snap ook niet dat hij niks van zich laat horen.. Mss ziet ie het nu ook eindelijk in..
Maar ik hou vol hoor.. Al kost het me enorm veel moeite. Bah.
Mijn katje heeft kanker en zojuist is haar tumor gaan bloeden voor het eerst. Ze is opgegeven dus was echt een vreselijk moment.
En ik dacht als eerste aan hem.. Hij troostte me elke keer zo lief en nu is ie er niet. En ik mis hem en ik heb hem nodig. Nu.
Snap ook niet dat hij niks van zich laat horen.. Mss ziet ie het nu ook eindelijk in..
Maar ik hou vol hoor.. Al kost het me enorm veel moeite. Bah.
woensdag 7 april 2010 om 01:28
Beter géén relatie dan een slechte......ik heb al enkele slechte achter de rug en ik denk dat ik beter af ben in mijn uppie! Echt, het lijkt wel of de hele wereld gek is behalve ik......Ik heb zo'n rare snuiters ontmoet steeds. Telkens dacht ik weer, deze is leuk en zeker 'normaal'.....bleek het weer depressie, borderline, alcohol verslaving, drugs. Echt ik dacht nu bij de laatste echt dat hij normaal was?! Deze laatste heeft een goede baan, leuke vrienden, nette ouders, maar.....ook hij komt weer met wat....last van depressies. Nu doet hij van heel warm vaak ineens heel koel en ik kon dat niet plaatsen.....Nu wel, depressies dus. Wie is er nog normaal en wie kan ik vertrouwen? Ik weet het echt niet meer.
voer eendjes geen oorlog!
woensdag 7 april 2010 om 22:25
Nee Again het is allemaal heel herkenbaar, maar toch volhouden hoor! Je hebt de knoop doorgehakt, dat is al een hele stap. Het is graag of niet voor dit gevalletje. En dat hij dat zelf niet snapt...hmmmpf. Dan ziet hij gewoon niet dat jij een hartstikke leuke en lieve vrouw bent die een man verdient die 100 procent voor haar wil gaan.
Stom dat-ie anoniem gaat bellen. Heb ik trouwens zelf ook wel eens gedaan naar een ex.....maar is een beetje flauw, als het hem is natuurlijk.
Stom dat-ie anoniem gaat bellen. Heb ik trouwens zelf ook wel eens gedaan naar een ex.....maar is een beetje flauw, als het hem is natuurlijk.
donderdag 8 april 2010 om 00:38
donderdag 8 april 2010 om 05:51
Again, herkenbaar hoor, voor velen denk ik. Je moet toch duidelijk voor ogen blijven houden wat jij wilt en als dat iemand is die het 100% een kans wil geven dan moet je deze man laten voor wat het is, heel vervelend als jij hem wel erg leuk vindt. Het wordt bijna een soort verslaving, je wilt aandacht en hij geeft die jou wanneer het hem uitkomt en jij wordt weer blij en als het niet gebeurd dan ben je verdrietig. Klinkt ook een beetje als dat mannen die je niet kan krijgen of onbereikbaar blijven extra aantrekkelijk worden. Probeer afleiding te blijven zoeken, sterk te blijven door contact af te houden en meer eigenwaarde te kweken. Even uit nieuwsgierigheid maar waarom ben 7 jaar lang bij je ex partner gebleven als dat 7 jaar lang zonder lust en spanning was, misschien lees ik het verkeerd maar krijg beetje indruk dat je in die relatie wellicht ook moeilijk vond om voor jezelf te kiezen.
donderdag 8 april 2010 om 10:23
Cappi, ik had het heel goed in die relatie, op de spanning na dan. Hij was mijn beste vriend en nog steeds. We hebben het ontzettend leuk gehad samen, alleen ontbrak er een deel.. Uiteindelijk heb ik besloten daar toch niet zonder te kunnen en achteraf is dat de beste keuze geweest!
Maar ben wel van het ene in het andere gestapt, en dat was misschien ook niet zo slim...
Het voelt idd ook alsof hij nu echt een spelletje aan het spelen is ja..
Ben er echt klaar mee.. Ben gewoon echt boos nu.
Ik ga bedenken welke afleiding ik de aankomende tijd kan gaan zoeken, na mijn verhuizing. Gewoon eens voor mezelf kiezen. Dat heb ik nog nooit gedaan geloof ik...
Maar ben wel van het ene in het andere gestapt, en dat was misschien ook niet zo slim...
Het voelt idd ook alsof hij nu echt een spelletje aan het spelen is ja..
Ben er echt klaar mee.. Ben gewoon echt boos nu.
Ik ga bedenken welke afleiding ik de aankomende tijd kan gaan zoeken, na mijn verhuizing. Gewoon eens voor mezelf kiezen. Dat heb ik nog nooit gedaan geloof ik...
