Relaties
alle pijlers
Ohjee...Dit wordt lastig!
zondag 1 mei 2011 om 13:16
Ik heb nu ruim een jaar een vriend, maar ik bevind mij in een hele lastige situatie.
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
zondag 1 mei 2011 om 15:16
Ik zou niet heel veel moeite gaan doen om zijn andere vriendin in te lichten. Als ze iets wil weten kan ze jou vast wel vinden, en als je haar gaat benaderen is de kans groot dat je alleen jezelf voor schut zet, omdat ook zij maar al te graag zal willen geloven in zijn trouw en oprechtheid, en het als zoete koek zal slikken dat jij verliefd bent en hem stalkt sinds ie je heeft afgewezen.
Die energie kun je nu beter in jezelf steken, want zo hard p je bek gaan doet pijn. Beseffen dat je al een jaar oogkleppen op hebt gehad en je hebt laten verblinden is een pijnlijk besef. Want ookal is hij een lul en een eikel en een bedrieger, de alarmbellen die je had heb je genegeerd. Maak jezelf niet teveel verwijten en leer hiervan een hele belangrijke les. Accepteer in geen enkele relatie onder geen enkele voorwaarde dat die relatie geheim moet blijven. iemand die echt voor je gaat is trots op je en wil dat iedereen weet dat jullie een stel zijn.
( Naar aanleiding van het topic van Calimero zei mijn verloofde:"Wie denkt zijn moeder dat zijn vriendin is?". Oftewel de vrouw die een man aan zijn moeder voorstelt als zijn partner, dat is degene waar ie serieus mee is. Als je na een jaar zijn moeder nog niet hebt ontmoet en hij heeft nog wel contact met haar, dan zit er iets scheef').
Die energie kun je nu beter in jezelf steken, want zo hard p je bek gaan doet pijn. Beseffen dat je al een jaar oogkleppen op hebt gehad en je hebt laten verblinden is een pijnlijk besef. Want ookal is hij een lul en een eikel en een bedrieger, de alarmbellen die je had heb je genegeerd. Maak jezelf niet teveel verwijten en leer hiervan een hele belangrijke les. Accepteer in geen enkele relatie onder geen enkele voorwaarde dat die relatie geheim moet blijven. iemand die echt voor je gaat is trots op je en wil dat iedereen weet dat jullie een stel zijn.
( Naar aanleiding van het topic van Calimero zei mijn verloofde:"Wie denkt zijn moeder dat zijn vriendin is?". Oftewel de vrouw die een man aan zijn moeder voorstelt als zijn partner, dat is degene waar ie serieus mee is. Als je na een jaar zijn moeder nog niet hebt ontmoet en hij heeft nog wel contact met haar, dan zit er iets scheef').
zondag 1 mei 2011 om 15:16
quote:igotsunshine schreef op 01 mei 2011 @ 15:10:
jezus, ik kan echt niet geloven dat ie zo lomp uit de hoek komt. Ik verwacht dan dat je heel moeilijk gaat doen, dat je t vreselijk vind, dat je erover na gaat denken, maar neeeeeeee! Hij heeft gewoon schijt aan mij.
Dat een relatie op den duur overgaat ala. Maar het besef dat de afgelopen tijd gewoon allemaal bullshit is geweest, dat valt me enorm zwaar. Nou wil ik wel echt t onderste uit de kan en ik wil weten of zij nog bij elkaar zijn. En ik ga daar ook achterkomen ook. Game on fucker!!
Nu weet ik dat je emoties je iets heel anders vertellen (ik wil wraak! ik wil erkenning! ik wil excuses! ik wil de waarheid! etc), maar echt........ het allerbeste is dat je deze 'gast' zsm uit je herinneringen wist. Hoe eerder, hoe beter.
Hoe meer je je met hem bezig gaat houden (uitzoeken hoe het echt in elkaar steekt, etc), hoe meer je jezelf pijn zult doen. Waarschijnlijk wil je niet echt weten hoe de werkelijkheid in elkaar steekt...
jezus, ik kan echt niet geloven dat ie zo lomp uit de hoek komt. Ik verwacht dan dat je heel moeilijk gaat doen, dat je t vreselijk vind, dat je erover na gaat denken, maar neeeeeeee! Hij heeft gewoon schijt aan mij.
Dat een relatie op den duur overgaat ala. Maar het besef dat de afgelopen tijd gewoon allemaal bullshit is geweest, dat valt me enorm zwaar. Nou wil ik wel echt t onderste uit de kan en ik wil weten of zij nog bij elkaar zijn. En ik ga daar ook achterkomen ook. Game on fucker!!
Nu weet ik dat je emoties je iets heel anders vertellen (ik wil wraak! ik wil erkenning! ik wil excuses! ik wil de waarheid! etc), maar echt........ het allerbeste is dat je deze 'gast' zsm uit je herinneringen wist. Hoe eerder, hoe beter.
Hoe meer je je met hem bezig gaat houden (uitzoeken hoe het echt in elkaar steekt, etc), hoe meer je jezelf pijn zult doen. Waarschijnlijk wil je niet echt weten hoe de werkelijkheid in elkaar steekt...
zondag 1 mei 2011 om 15:19
zondag 1 mei 2011 om 15:21
quote:valentinamaria schreef op 01 mei 2011 @ 15:14:
aqua. als deze vent zijn vriendin heeft bedrogen mag ze dat toch best weten?
In principe wel, maar vaak blijft het daar niet alleen bij. Bovendien is het ook zo dat sommigen (die 'ex' met wie hij samenwoont) het niet eens willen weten. Ook al gebeurt het onder hun neus. Ben het daarom helemaal mee eens met de post van return_of_kreng...
Wat ook nog kan zijn is dat die ex werkelijk een ex is. Maar dan nog gaat hij vrij respectloos met TO om. In alle gevallen: wegwezen.
aqua. als deze vent zijn vriendin heeft bedrogen mag ze dat toch best weten?
In principe wel, maar vaak blijft het daar niet alleen bij. Bovendien is het ook zo dat sommigen (die 'ex' met wie hij samenwoont) het niet eens willen weten. Ook al gebeurt het onder hun neus. Ben het daarom helemaal mee eens met de post van return_of_kreng...
Wat ook nog kan zijn is dat die ex werkelijk een ex is. Maar dan nog gaat hij vrij respectloos met TO om. In alle gevallen: wegwezen.
zondag 1 mei 2011 om 15:22
quote:Helene69 schreef op 01 mei 2011 @ 15:19:
Voila, idd dacht ik eigenlijk direct......als hij bijna ieder weekend kan komen, en ook altijd de telefoon kan beantwoorden..........ja, daar een hoop scharrels en hier igotsunshine!!!
En nu dan met een hoop vrienden ih buitenland de bloemmetjes buiten zetten!!!!Hmm... Dan had hij toch wel een ander verhaal kunnen verzinnen? Dat hij vaak weg moest voor werk ofzo?
Voila, idd dacht ik eigenlijk direct......als hij bijna ieder weekend kan komen, en ook altijd de telefoon kan beantwoorden..........ja, daar een hoop scharrels en hier igotsunshine!!!
En nu dan met een hoop vrienden ih buitenland de bloemmetjes buiten zetten!!!!Hmm... Dan had hij toch wel een ander verhaal kunnen verzinnen? Dat hij vaak weg moest voor werk ofzo?
zondag 1 mei 2011 om 15:26
zondag 1 mei 2011 om 15:31
Bij dit soort topics vraag ik me altijd af hoe het zou zijn als HIJ het eens zou lezen. En dan een camera op zijn gezicht, zodat wij kunnen meegenieten.
Misschien een ideetje voor tv?
On topic: wat goed voor je, TO, dat hij nu in een berichtje zijn ware aard laat zien. Afsluiten en over. Niets meer aan doen. Wonden likken, lessen trekken en doorgaan.
Zijn vriendin inlichten kan, maar het kan idd ook een enorme teleurstelling worden, dat ze samen de strijd aangaan tegen jou. En dan is het alleen maar pijnlijker.
De keuze is aan jou. Maar hoe dan ook: HEM NOOIT MEER TERUGNEMEN! (maar zover was je geloof ik al).
Misschien een ideetje voor tv?
On topic: wat goed voor je, TO, dat hij nu in een berichtje zijn ware aard laat zien. Afsluiten en over. Niets meer aan doen. Wonden likken, lessen trekken en doorgaan.
Zijn vriendin inlichten kan, maar het kan idd ook een enorme teleurstelling worden, dat ze samen de strijd aangaan tegen jou. En dan is het alleen maar pijnlijker.
De keuze is aan jou. Maar hoe dan ook: HEM NOOIT MEER TERUGNEMEN! (maar zover was je geloof ik al).
zondag 1 mei 2011 om 15:47
zondag 1 mei 2011 om 15:49
Ik heb ook eens een keer een 'scharrel' verlinkt bij zijn vriendin. Bij mij gebruikte hij precies dezelfde smoezen als in het lijstje dat hier al gepost was.
Hij zou echt voor mij gaan en zijn relatie was ruk.
Ook zouden ze een open relatie hebben. Hij was alleen nog aan het wachten op het juiste moment om haar te vertellen dat hij het uit wilde maken.
Ik was zo naief om dat te geloven.
Uiteindelijk bleek dat hij tegen haar heel andere dingen vertelde.
Ik ben er niet trots op maar ik heb haar ingelicht. Een week voordat hij op vakantie ging. Vriendin was laaiend en heeft het uitgemaakt. Scharrel wist niet waar hij het zoeken moest en schold mij verrot. Later kreeg ik nog een mailtje van zijn vriendin dat ze het heel erg fijn vond dat ik het haar verteld had. Ze zag ook al langer dingen die niet helemaal klopte maar kon niet geloven dat hij zoiets zou doen.
En een tijd daarna kreeg ik (na vele scheldmails van hem) een andere mail dat hij blij was dat ik het verteld had. En dat hij me nooit had willen kwetsen ofzoiets.
Op het moment dat ik zijn vriendin inlichtte had ik vrij snel spijt van omdat het leek alsof ik in een slechte soap terecht was gekomen.
Het kan dus 2 kanten opgaan. Voor mij voelde het toen als wraak. En ik weet niet zeker of dat een goede beweegreden was.
Hij zou echt voor mij gaan en zijn relatie was ruk.
Ook zouden ze een open relatie hebben. Hij was alleen nog aan het wachten op het juiste moment om haar te vertellen dat hij het uit wilde maken.
Ik was zo naief om dat te geloven.
Uiteindelijk bleek dat hij tegen haar heel andere dingen vertelde.
Ik ben er niet trots op maar ik heb haar ingelicht. Een week voordat hij op vakantie ging. Vriendin was laaiend en heeft het uitgemaakt. Scharrel wist niet waar hij het zoeken moest en schold mij verrot. Later kreeg ik nog een mailtje van zijn vriendin dat ze het heel erg fijn vond dat ik het haar verteld had. Ze zag ook al langer dingen die niet helemaal klopte maar kon niet geloven dat hij zoiets zou doen.
En een tijd daarna kreeg ik (na vele scheldmails van hem) een andere mail dat hij blij was dat ik het verteld had. En dat hij me nooit had willen kwetsen ofzoiets.
Op het moment dat ik zijn vriendin inlichtte had ik vrij snel spijt van omdat het leek alsof ik in een slechte soap terecht was gekomen.
Het kan dus 2 kanten opgaan. Voor mij voelde het toen als wraak. En ik weet niet zeker of dat een goede beweegreden was.