Relaties
alle pijlers
Ohjee...Dit wordt lastig!
zondag 1 mei 2011 om 13:16
Ik heb nu ruim een jaar een vriend, maar ik bevind mij in een hele lastige situatie.
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
zondag 1 mei 2011 om 16:07
Ik kreeg in zo'n situatie een telefoontje van "die ander" (of eigenlijk was ik die ander en zij de eerste, maar goed), en daar was ik erg blij mee. Maar ik vertrouwde het al niet helemaal en omdat zij "de oorspronkelijke" was (hij had verteld dat het uit was), wist ik al dat ze bestond, dus dat maakte het geloofwaardiger. Gelukkig hoorde ik het al na een paar weken. En om hem te treiteren zijn we samen een avond gaan stappen in zijn stamkroeg, waar al zijn vrienden ook waren. Dat voelde wel als een goede wraak. Maar ik had mazzel. Bij de meesten gaat het niet zo soepel.
Als er uit het niets een onbekend iemand aankomt die vertelt dat ze al een jaar met jouw vriend rommelt, kan het ook zijn dat zijn vriendin juist heel boos wordt en het niet gelooft. En dat is heel naar.
Dus het is aan jou, TO. Ik hoop dat het hardlopen heeft geholpen. Denk er nog een paar nachtjes over na, praat met wat mensen. Je hoeft niet nu te bepalen of je het haar gaat vertellen.
Als er uit het niets een onbekend iemand aankomt die vertelt dat ze al een jaar met jouw vriend rommelt, kan het ook zijn dat zijn vriendin juist heel boos wordt en het niet gelooft. En dat is heel naar.
Dus het is aan jou, TO. Ik hoop dat het hardlopen heeft geholpen. Denk er nog een paar nachtjes over na, praat met wat mensen. Je hoeft niet nu te bepalen of je het haar gaat vertellen.
zondag 1 mei 2011 om 17:20
Raar !! Ik heb het idee dat hij op de een of andere manier niet helemaal eerlijk is, zowel naar jou als naar zijn ex toe.
Als hij echt zoveel om jou geeft, niks meer met zijn ex wil/heeft en jou respecteert... gaat hij NIET met haar op vakantie. Geen discussie over mogelijk.
Geef je grenzen aan en blijf daar bij.
Als hij echt zoveel om jou geeft, niks meer met zijn ex wil/heeft en jou respecteert... gaat hij NIET met haar op vakantie. Geen discussie over mogelijk.
Geef je grenzen aan en blijf daar bij.
zondag 1 mei 2011 om 21:47
Ben ik weer...
Ik heb besloten dat ik haar niet op ga zoeken, dan wordt het helemaal een langslepend drama.
Ik krijg mijn boosheid en verdriet niet minder, maar dat heeft ook gewoon tijd nodig. Ik zou hem het liefst zn nek om willen draaien.
Ik acht de kans wel vrij groot dat er nog wat gesprekken en gezeik komen, ergens heb ik ook echt nog wel behoefte om hem e.e.a. te vertellen, mijn kwaadheid te uiten. Maar dat zie ik allemaal wel.
Ik ga nu maar eens slapen, morgen proberen om niet de hele dag te malen en verdrietig te zijn, das voor nu ff een hoog genoeg doel.
Ik heb besloten dat ik haar niet op ga zoeken, dan wordt het helemaal een langslepend drama.
Ik krijg mijn boosheid en verdriet niet minder, maar dat heeft ook gewoon tijd nodig. Ik zou hem het liefst zn nek om willen draaien.
Ik acht de kans wel vrij groot dat er nog wat gesprekken en gezeik komen, ergens heb ik ook echt nog wel behoefte om hem e.e.a. te vertellen, mijn kwaadheid te uiten. Maar dat zie ik allemaal wel.
Ik ga nu maar eens slapen, morgen proberen om niet de hele dag te malen en verdrietig te zijn, das voor nu ff een hoog genoeg doel.
maandag 2 mei 2011 om 06:36
Ik moest bij je OP even denken aan mijn eigen topic van een par dagen terug ( Een man die niet ECHT voor je wil kiezen). Het kan goed doen om even nog de woorden die je zelf best weet van een ander te horen, he?! Je weet het zelf allemaal wel, maar zit toch emotioneel in de situatie, bent dingen een beetje 'gewoon' gaan vinden. De mining van anderen kan je dan even wakker schudden.
Ik denk dat ik moet concureren met een hobby, jij met een andere vrouw. Mooi voor passen! Op vakantie met je 'ex' gaat echt alle perken te buiten! En jij bent 'geheim' voor zijn omgeving, dat is ook niet normaal!
Ook ik heb er inmiddels een punt achter gezet. T doet pijn, maar een man die gewoon niet echt voor je wil kiezen, die zoekt maar een ander die erin trapt! We gunnen onszelf toch zeker wat beters?!
Sterkte ermee.
Ik denk dat ik moet concureren met een hobby, jij met een andere vrouw. Mooi voor passen! Op vakantie met je 'ex' gaat echt alle perken te buiten! En jij bent 'geheim' voor zijn omgeving, dat is ook niet normaal!
Ook ik heb er inmiddels een punt achter gezet. T doet pijn, maar een man die gewoon niet echt voor je wil kiezen, die zoekt maar een ander die erin trapt! We gunnen onszelf toch zeker wat beters?!
Sterkte ermee.
maandag 2 mei 2011 om 06:43
quote:return_of_kreng schreef op 01 mei 2011 @ 15:16:
Ik zou niet heel veel moeite gaan doen om zijn andere vriendin in te lichten. Als ze iets wil weten kan ze jou vast wel vinden, en als je haar gaat benaderen is de kans groot dat je alleen jezelf voor schut zet, omdat ook zij maar al te graag zal willen geloven in zijn trouw en oprechtheid, en het als zoete koek zal slikken dat jij verliefd bent en hem stalkt sinds ie je heeft afgewezen.
Die energie kun je nu beter in jezelf steken, want zo hard p je bek gaan doet pijn. Beseffen dat je al een jaar oogkleppen op hebt gehad en je hebt laten verblinden is een pijnlijk besef. Want ookal is hij een lul en een eikel en een bedrieger, de alarmbellen die je had heb je genegeerd. Maak jezelf niet teveel verwijten en leer hiervan een hele belangrijke les. Accepteer in geen enkele relatie onder geen enkele voorwaarde dat die relatie geheim moet blijven. iemand die echt voor je gaat is trots op je en wil dat iedereen weet dat jullie een stel zijn.
( Naar aanleiding van het topic van Calimero zei mijn verloofde:"Wie denkt zijn moeder dat zijn vriendin is?". Oftewel de vrouw die een man aan zijn moeder voorstelt als zijn partner, dat is degene waar ie serieus mee is. Als je na een jaar zijn moeder nog niet hebt ontmoet en hij heeft nog wel contact met haar, dan zit er iets scheef').
Ik zou niet heel veel moeite gaan doen om zijn andere vriendin in te lichten. Als ze iets wil weten kan ze jou vast wel vinden, en als je haar gaat benaderen is de kans groot dat je alleen jezelf voor schut zet, omdat ook zij maar al te graag zal willen geloven in zijn trouw en oprechtheid, en het als zoete koek zal slikken dat jij verliefd bent en hem stalkt sinds ie je heeft afgewezen.
Die energie kun je nu beter in jezelf steken, want zo hard p je bek gaan doet pijn. Beseffen dat je al een jaar oogkleppen op hebt gehad en je hebt laten verblinden is een pijnlijk besef. Want ookal is hij een lul en een eikel en een bedrieger, de alarmbellen die je had heb je genegeerd. Maak jezelf niet teveel verwijten en leer hiervan een hele belangrijke les. Accepteer in geen enkele relatie onder geen enkele voorwaarde dat die relatie geheim moet blijven. iemand die echt voor je gaat is trots op je en wil dat iedereen weet dat jullie een stel zijn.
( Naar aanleiding van het topic van Calimero zei mijn verloofde:"Wie denkt zijn moeder dat zijn vriendin is?". Oftewel de vrouw die een man aan zijn moeder voorstelt als zijn partner, dat is degene waar ie serieus mee is. Als je na een jaar zijn moeder nog niet hebt ontmoet en hij heeft nog wel contact met haar, dan zit er iets scheef').
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 2 mei 2011 om 07:14
quote:igotsunshine schreef op 01 mei 2011 @ 13:46:
Is het feit DAT hij dit doet reden genoeg om de relatie te verbreken? Dat moet je zelf bepalen. Je had het al een keer uitgemaakt, toen was klopte je instinct helemaal volgens mij. Ik vind dat je te veel van anderen laat afhangen. Je verbreekt de relatie, hij vertelt het toch aan zijn ex, je zet de relatie weer voort. Je laat dus alles afhangen van wat hij doet en wat zij vindt. Waar ben jij in dit verhaal?
Is het feit DAT hij dit doet reden genoeg om de relatie te verbreken? Dat moet je zelf bepalen. Je had het al een keer uitgemaakt, toen was klopte je instinct helemaal volgens mij. Ik vind dat je te veel van anderen laat afhangen. Je verbreekt de relatie, hij vertelt het toch aan zijn ex, je zet de relatie weer voort. Je laat dus alles afhangen van wat hij doet en wat zij vindt. Waar ben jij in dit verhaal?
maandag 2 mei 2011 om 08:16
Dank voor de berichten weer! Heb er veel aan, ik ben zelf even helemaal de controle kwijt.
Wanda, je hebt ook helemaal gelijk. Als ik heel eerlijk ben naar mezelf toe heb ik veel te veel geaccepteerd. Ben mezelf echt ergens verloren along the way. Hij heeft echt een hoop leugens verteld en er dan later een ontzettende draai aan gegeven. Zodat het voor mij wel weer een aannemelijk verhaal werd en ik er wel begrip voor had. Hoe dom...
Jeetje wat een hork. Heb echt uren wakker gelegen en liggen malen, WAT EEN HORK!!! En wat heb ik dit stom aangepakt zeg.
Ik heb allerlei snode plannen liggen bedenken en liggen fantaseren over wraak. Geeft me dan een goed gevoel omdat ik dan even de controle heb ofzo, maar ik ga er verder niets mee doen. De beste wraak is het om gewoon met mijn hoofd omhoog door te gaan, die dwaas van me af te schudden en zo snel mogelijk weer helemaal in mijn kracht gaan staan.
Ben hele goede vrienden met een ex van lang geleden, denk dat ik daar maar eens lekker mee op vakantie ga. Iets wat ik afgelopen jaar niet heb gedaan omdat ik toch vond dat ik dat ergens niet kon maken ten opzichte van hem. Ik dacht dat hij dat niet zo tof zou vinden. Nou ik ga lekker. Zoek het maar uit.
Ik hou me maar vast aan karma, what goes around comes around.
Wanda, je hebt ook helemaal gelijk. Als ik heel eerlijk ben naar mezelf toe heb ik veel te veel geaccepteerd. Ben mezelf echt ergens verloren along the way. Hij heeft echt een hoop leugens verteld en er dan later een ontzettende draai aan gegeven. Zodat het voor mij wel weer een aannemelijk verhaal werd en ik er wel begrip voor had. Hoe dom...
Jeetje wat een hork. Heb echt uren wakker gelegen en liggen malen, WAT EEN HORK!!! En wat heb ik dit stom aangepakt zeg.
Ik heb allerlei snode plannen liggen bedenken en liggen fantaseren over wraak. Geeft me dan een goed gevoel omdat ik dan even de controle heb ofzo, maar ik ga er verder niets mee doen. De beste wraak is het om gewoon met mijn hoofd omhoog door te gaan, die dwaas van me af te schudden en zo snel mogelijk weer helemaal in mijn kracht gaan staan.
Ben hele goede vrienden met een ex van lang geleden, denk dat ik daar maar eens lekker mee op vakantie ga. Iets wat ik afgelopen jaar niet heb gedaan omdat ik toch vond dat ik dat ergens niet kon maken ten opzichte van hem. Ik dacht dat hij dat niet zo tof zou vinden. Nou ik ga lekker. Zoek het maar uit.
Ik hou me maar vast aan karma, what goes around comes around.
maandag 2 mei 2011 om 08:30
Ja dat denk ik ook Lorelay. Maar ik ben nu wel heel stoer aan het posten...Ik weet ook wel dat ik mezelf een beetje moed moet inpraten...Maar it hurts like hel. Probeer echt te vechten tegen die beelden van hun samen op vakantie...T kutte is gewoon dat ik NIKS weet. Ken haar niet, ken die band tussen hun niet dus ik neem maar van alles aan.
Zie ze echt al lekker de hele dag samen op een brommertje rijden, lekker uiteten en dan s'avonds...Ze zullen vast een tweepersoonsbed hebben. Ze zullen vast....
pffffff. Ik wil zo graag denken dat het allemaal echt is, dat ze gaan afsluiten, dat ze daar gewoon als goede vrienden alles zullen bespreken en dan 'savonds drie zoenen en allebei in hun eigen bedje...Dat geeft me een ontzettend gerust gevoel, dat idee.
Mag ik dat niet gewoon even denken? Al die doemscenario's zijn echt killing...
Zie ze echt al lekker de hele dag samen op een brommertje rijden, lekker uiteten en dan s'avonds...Ze zullen vast een tweepersoonsbed hebben. Ze zullen vast....
pffffff. Ik wil zo graag denken dat het allemaal echt is, dat ze gaan afsluiten, dat ze daar gewoon als goede vrienden alles zullen bespreken en dan 'savonds drie zoenen en allebei in hun eigen bedje...Dat geeft me een ontzettend gerust gevoel, dat idee.
Mag ik dat niet gewoon even denken? Al die doemscenario's zijn echt killing...
maandag 2 mei 2011 om 09:53
@igotshunshine
Vind het echt rot voor je, je bent en boos en je hebt liefdesverdriet dat is een verschrikkelijke combinatie.
Je mag hopen/denken dat het echt is zoals hij zegt.
Maar wat starshine zegt is zo waar!
Buiten alles om heeft hij al twee jaar lang afscheid van haar kunnen nemen, nu jij aangeeft dat jij niet wil dat hij met haar weg gaat kiest hij er toch voor om over jouw gevoel heen te walsen.
Je bent zelf verliefd je weet dat je soms over je eigen grenzen heen gaat om de ander tegemoet te komen. Als hij echt verliefd op jouw was, was hij over zijn eigen grens heen gegaan (niet op vakantie) om jou tegemoet te komen.
Dat wil hij niet, dat geeft een kijkje in de toekomst met hem. Hij zal zijn eigen ik altijd voorop stellen. En dat is prima maar niet in een relatie.
Het wordt een rot tijd. Maar ik vind het echt een hele goede zet dat je zelf een vakantie boekt, al zou je twee weken lang verdrietig zijn dan nog zal je er goed op terug kijken.
Sterkte met alles!!!
Vind het echt rot voor je, je bent en boos en je hebt liefdesverdriet dat is een verschrikkelijke combinatie.
Je mag hopen/denken dat het echt is zoals hij zegt.
Maar wat starshine zegt is zo waar!
Buiten alles om heeft hij al twee jaar lang afscheid van haar kunnen nemen, nu jij aangeeft dat jij niet wil dat hij met haar weg gaat kiest hij er toch voor om over jouw gevoel heen te walsen.
Je bent zelf verliefd je weet dat je soms over je eigen grenzen heen gaat om de ander tegemoet te komen. Als hij echt verliefd op jouw was, was hij over zijn eigen grens heen gegaan (niet op vakantie) om jou tegemoet te komen.
Dat wil hij niet, dat geeft een kijkje in de toekomst met hem. Hij zal zijn eigen ik altijd voorop stellen. En dat is prima maar niet in een relatie.
Het wordt een rot tijd. Maar ik vind het echt een hele goede zet dat je zelf een vakantie boekt, al zou je twee weken lang verdrietig zijn dan nog zal je er goed op terug kijken.
Sterkte met alles!!!
maandag 2 mei 2011 om 22:44
quote:igotsunshine schreef op 02 mei 2011 @ 22:07:
oooh...ik maak mezelf helemaal gek. Ik zit al uren te googelen als een bezetene, kan t niet loslaten! Ik wil zoooo niet dit sneue, gefrustreerde trutje zijn...
please...vertel me even hoe ontzettend sneu en destructief dit is...
Geeft niets, als je inderdaad meer aanwijzingen vind
dat hij je aan het lijntje heeft gehouden des te eenvoudiger
is het om het los te laten.
Gewoon naar Hyves, Facebook, foto's van zijn
laatste personeelsfeest met aanhang.
quote:igotsunshine schreef op 02 mei 2011 @ 08:30:
Mag ik dat niet gewoon even denken? Al die doemscenario's zijn echt killing...
Ga anders gewoon bij die zogenaamde ex langs.
ff vragen ben je de vriendin of de EX vriendin van mijn
huidige vriend?
oooh...ik maak mezelf helemaal gek. Ik zit al uren te googelen als een bezetene, kan t niet loslaten! Ik wil zoooo niet dit sneue, gefrustreerde trutje zijn...
please...vertel me even hoe ontzettend sneu en destructief dit is...
Geeft niets, als je inderdaad meer aanwijzingen vind
dat hij je aan het lijntje heeft gehouden des te eenvoudiger
is het om het los te laten.
Gewoon naar Hyves, Facebook, foto's van zijn
laatste personeelsfeest met aanhang.
quote:igotsunshine schreef op 02 mei 2011 @ 08:30:
Mag ik dat niet gewoon even denken? Al die doemscenario's zijn echt killing...
Ga anders gewoon bij die zogenaamde ex langs.
ff vragen ben je de vriendin of de EX vriendin van mijn
huidige vriend?
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 2 mei 2011 om 22:46
Heb vrijwel alleen de OP gelezen en het eerste wat ik dacht was: hij eet van twee walletjes. Op vakantie om het af te sluiten??! En dat nadat het al twee jaar uit zou zijn? Yeah right!
Meid, er wordt jou een gigantisch rad voor ogen gedraaid vrees ik...
En ook als het allemaal waar is wat hij zegt, klopt er niets van.
Bij het nalezen van je laatste posts zag ik dat ik erg mosterd was.
Ga je nog checken of zijn verhaal klopt?
Ik denk dat ik zeker na 2 jaar zijn 'ex' zou gaan bellen. Nou ja, eigenlijk al veel eerder... Maar beter laat dan nooit: ik zou de waarheid immers willen weten.
Meid, er wordt jou een gigantisch rad voor ogen gedraaid vrees ik...
En ook als het allemaal waar is wat hij zegt, klopt er niets van.
Bij het nalezen van je laatste posts zag ik dat ik erg mosterd was.
Ga je nog checken of zijn verhaal klopt?
Ik denk dat ik zeker na 2 jaar zijn 'ex' zou gaan bellen. Nou ja, eigenlijk al veel eerder... Maar beter laat dan nooit: ik zou de waarheid immers willen weten.
Only dead fish go with the flow
maandag 2 mei 2011 om 23:33