Relaties
alle pijlers
oppas tegen wil en dank
donderdag 30 juni 2011 om 22:39
Hallo Dames,
Ik zit met het volgende probleem. Ik ben op mijn 18e getrouwd en moeder geworden. Mijn ex man was een vreselijke tiran en op mijn 28e ben ik gescheiden. Inmiddels ben ik 45 en woon ik al 6 jaar samen met mijn vriend. Mijn vriend heeft 2 kids van 13 en 12 en werkt in de 5 ploegen. Zijn kids komen elk weekend bij ons (een soort co-ouderschap) dus 3x raden wie er al 6 jaar lang op zijn kids ( in het weekend en de helft van de schoolvakanties) past als hij moet werken. Mijn dochter van 27 heeft een zoontje van 2 op wie ik al 2 jaar 2 dagen per week oppas. (ik werk 3 dagen). Mijn dochter heeft een goede baan en ik gun haar haar carriere, maar ik heb het gevoel dat ik helemaal niet meer aan mijzelf toekom. Eerst mijn eigen kids die ik eigenlijk alleen opgevoed heb, toen de kids van mijn vriend en nu mijn kleinkind. Ik heb het gevoel dat ik nooit meer uit de kinderen kom! Iedereen gaat er maar klakkeloos vanuit dat ik altijd inzetbaar ben als oppas. Ik heb aangegeven hoe ik erover denk, maar niemand weet een andere oplossing. Mijn dochter kan geen kinderopvang betalen (ivm hoge studieschuld) en mijn vriend snippert al zo veel mogelijk om mij te ontzien. Wat vinden jullie ervan?
Ik zit met het volgende probleem. Ik ben op mijn 18e getrouwd en moeder geworden. Mijn ex man was een vreselijke tiran en op mijn 28e ben ik gescheiden. Inmiddels ben ik 45 en woon ik al 6 jaar samen met mijn vriend. Mijn vriend heeft 2 kids van 13 en 12 en werkt in de 5 ploegen. Zijn kids komen elk weekend bij ons (een soort co-ouderschap) dus 3x raden wie er al 6 jaar lang op zijn kids ( in het weekend en de helft van de schoolvakanties) past als hij moet werken. Mijn dochter van 27 heeft een zoontje van 2 op wie ik al 2 jaar 2 dagen per week oppas. (ik werk 3 dagen). Mijn dochter heeft een goede baan en ik gun haar haar carriere, maar ik heb het gevoel dat ik helemaal niet meer aan mijzelf toekom. Eerst mijn eigen kids die ik eigenlijk alleen opgevoed heb, toen de kids van mijn vriend en nu mijn kleinkind. Ik heb het gevoel dat ik nooit meer uit de kinderen kom! Iedereen gaat er maar klakkeloos vanuit dat ik altijd inzetbaar ben als oppas. Ik heb aangegeven hoe ik erover denk, maar niemand weet een andere oplossing. Mijn dochter kan geen kinderopvang betalen (ivm hoge studieschuld) en mijn vriend snippert al zo veel mogelijk om mij te ontzien. Wat vinden jullie ervan?
donderdag 30 juni 2011 om 22:46
Het is duidelijk dat dit niet is wat jij wil... Kom voor jezelf op!
Misschien moeten er dan grote dingen veranderen, maarja, hier wordt je ook niet gelukkig van.
Wanneer je dochter de kinderopvang niet kan betalen zijn hier volgens mij allerlei 'potjes' voor. En misschien kan het af betalen van de studieschuld wel iets lager zodat zij toch kinderopvang kan betalen?
Daarnaast: hoe had jouw vriend dat gedaan als jij er niet was geweest? Misschien moet hij uit kijken naar een nieuwe baan... ja, een enorme verandering/beslissing, maarja...
Voor alles is een oplossing, als jij maar op je strepen blijft staan!
Misschien moeten er dan grote dingen veranderen, maarja, hier wordt je ook niet gelukkig van.
Wanneer je dochter de kinderopvang niet kan betalen zijn hier volgens mij allerlei 'potjes' voor. En misschien kan het af betalen van de studieschuld wel iets lager zodat zij toch kinderopvang kan betalen?
Daarnaast: hoe had jouw vriend dat gedaan als jij er niet was geweest? Misschien moet hij uit kijken naar een nieuwe baan... ja, een enorme verandering/beslissing, maarja...
Voor alles is een oplossing, als jij maar op je strepen blijft staan!
donderdag 30 juni 2011 om 22:49
Je lijkt mijn moeder wel, bijna zelfde verhaal.Altijd tussen de kinderen gezeten, en toen de jongste 14 was, werd de oudste vader. Of ze wel wilde oppassen.
Ze heeft het volgens mij een aantal maanden volgehouden en heeft toen nee gezegd. Nog steeds neemt haar oudste haar dat kwalijk.
Ik snap haar wel, en jou dus ook. Wel een lastige situatie, maar je moet ook aan jezelf denken. Keuzes maken, die kinderen zijn er, leuk contact is goed, maar het hoeft niet ten koste van jezelf te gaan.
De kinderen van je vriend, tja, die worden gelukkig steeds zelfstandiger.
Ze heeft het volgens mij een aantal maanden volgehouden en heeft toen nee gezegd. Nog steeds neemt haar oudste haar dat kwalijk.
Ik snap haar wel, en jou dus ook. Wel een lastige situatie, maar je moet ook aan jezelf denken. Keuzes maken, die kinderen zijn er, leuk contact is goed, maar het hoeft niet ten koste van jezelf te gaan.
De kinderen van je vriend, tja, die worden gelukkig steeds zelfstandiger.
donderdag 30 juni 2011 om 22:49
donderdag 30 juni 2011 om 22:49
Ik vind dat je eens voor jezelf moet leren opkomen. Waarom zeg je niet gewoon "nee dat past mij niet!!"
Zeg tegen je dochter dat ze tegen het begin van volgend schooljaar maar eens andere opvang moet regelen voor die 2 dagen per week.
En laat de kinderen van je vriend alleen de weekenden komen dat hij ook daadwerkelijk zelf aanwezig is en wat leuks met ze kan doen.
Dit houd alleen maar op als JIJ er iets aan gaat doen. Het zal niet vanzelf gaan veranderen, tenzij jij in beweging komt!!
Zeg tegen je dochter dat ze tegen het begin van volgend schooljaar maar eens andere opvang moet regelen voor die 2 dagen per week.
En laat de kinderen van je vriend alleen de weekenden komen dat hij ook daadwerkelijk zelf aanwezig is en wat leuks met ze kan doen.
Dit houd alleen maar op als JIJ er iets aan gaat doen. Het zal niet vanzelf gaan veranderen, tenzij jij in beweging komt!!
donderdag 30 juni 2011 om 22:51
Helemaal eens met G-sleutel. Dat je een deel van de zorg voor de kinderen van je vriend op je neemt vind ik nog tot daar aan toe. Maar door je dochter verplicht worden om op haar kind te passen omdat zij anders niet kan werken, dat gaat erg ver. Je kleinkind is niet jouw verantwoording, maar van je dochter. Haar probleem, dus laat haar naar een oplossing zoeken.
Jij moet de problemen niet voor anderen blijven oplossen TO, want als je dat wel doet maakt met daar misbruik/gebruik van. Kom voor jezelf op en stel je grenzen.
Jij moet de problemen niet voor anderen blijven oplossen TO, want als je dat wel doet maakt met daar misbruik/gebruik van. Kom voor jezelf op en stel je grenzen.
donderdag 30 juni 2011 om 22:52
donderdag 30 juni 2011 om 23:02
De rechter heeft bepaald dat mijn vriend zijn kinderen elk weekend bij ons komen, hij werkte toen nog niet in ploegen, Zij ex vindt dat prima, ze probeert de kids zoveel mogelijk bij ons te "dumpen" zodat zij haar gang kan gaan. Zij is lekker vrij tijdens de weekenden terwijl ik op haar kinderen pas. Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.
donderdag 30 juni 2011 om 23:09
quote:desi65 schreef op 30 juni 2011 @ 23:02:
De rechter heeft bepaald dat mijn vriend zijn kinderen elk weekend bij ons komen, hij werkte toen nog niet in ploegen, Zij ex vindt dat prima, ze probeert de kids zoveel mogelijk bij ons te "dumpen" zodat zij haar gang kan gaan. Zij is lekker vrij tijdens de weekenden terwijl ik op haar kinderen pas. Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.
Omdat je vriend zijn kinderen ieder weekend heeft, kan hij geen ploegendiensten werken. Hoe kan het dat hij die baan heeft aangenomen nadát die regeling is getroffen? Heeft hij dat met je overlegd, of is hij er gewoon van uitgegaan dat jij dit wel ging opvangen.
Kan hij met zijn ex geen nieuwe afspraken maken? Waarbij hij de kinderen heeft op de dagen dat hij ook daadwerkelijk vrij is?
Wat je dochter betreft; het krijgen van kinderen is volledig haar keuze geweest en daarmee ook haar verantwoordelijkheid. Dat heeft helemaal niets te maken met of jij wel of niet hebt meebetaald aan haar studie.
De rechter heeft bepaald dat mijn vriend zijn kinderen elk weekend bij ons komen, hij werkte toen nog niet in ploegen, Zij ex vindt dat prima, ze probeert de kids zoveel mogelijk bij ons te "dumpen" zodat zij haar gang kan gaan. Zij is lekker vrij tijdens de weekenden terwijl ik op haar kinderen pas. Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.
Omdat je vriend zijn kinderen ieder weekend heeft, kan hij geen ploegendiensten werken. Hoe kan het dat hij die baan heeft aangenomen nadát die regeling is getroffen? Heeft hij dat met je overlegd, of is hij er gewoon van uitgegaan dat jij dit wel ging opvangen.
Kan hij met zijn ex geen nieuwe afspraken maken? Waarbij hij de kinderen heeft op de dagen dat hij ook daadwerkelijk vrij is?
Wat je dochter betreft; het krijgen van kinderen is volledig haar keuze geweest en daarmee ook haar verantwoordelijkheid. Dat heeft helemaal niets te maken met of jij wel of niet hebt meebetaald aan haar studie.
The time is now
donderdag 30 juni 2011 om 23:09
Waarom heeft je dochter dan niet zelf gewerkt om haar studie te kunnen betalen Desi? En kun jij er wat aan doen dat je man afwezig was en niet betaalde? Daar hoef jij je niet schuldig over te voelen.
Waarom heeft je dochter nu al een kind, terwijl ze haar financiën niet op orde heeft? Waarom niet eerst een paar jaar fulltime werken en de studieschuld afbetalen?
En heeft ze nog plannen voor een tweede? Zo ja, dan kun je er gif op innemen dat jij daar ook op passen "mag".
Je vriend zou ik vragen om zijn werk aan te gaan passen. Desnoods kan hij wat minder uren gaan werken zodat hij meer tijd bij zijn kinderen is.
Waarom heeft je dochter nu al een kind, terwijl ze haar financiën niet op orde heeft? Waarom niet eerst een paar jaar fulltime werken en de studieschuld afbetalen?
En heeft ze nog plannen voor een tweede? Zo ja, dan kun je er gif op innemen dat jij daar ook op passen "mag".
Je vriend zou ik vragen om zijn werk aan te gaan passen. Desnoods kan hij wat minder uren gaan werken zodat hij meer tijd bij zijn kinderen is.
donderdag 30 juni 2011 om 23:13
Je vriend snippert om jou te ontzien? Wacht even, het zijn zijn kinderen!
Ik snap wel dat je je verantwoordelijk voelt, aan de andere kant is er nu voor beiden geen prikkel om het anders te gaan regelen. Ik zou gaan zoeken naar een vermindering in het aantal oppasdagen. Te beginnen bij de kinderen van je vriend, bv nog maar om het weekend oppassen. Extra dagen lukt je helaas niet meer om in te vullen. Aan je vriend en zijn ex om een oplossing te vinden.
Ik zou ook nog eens gaan praten met dochter. Wellicht heeft ze een vriendin waar haar kleine een dag terecht kan? Overigens is de kinderopvang in nederland zwaar gesubsidieerd, een of 2 dagen opvang moet toch te betalen zijn? Dan maar wat minder snel aflossen.
Ik snap wel dat je je verantwoordelijk voelt, aan de andere kant is er nu voor beiden geen prikkel om het anders te gaan regelen. Ik zou gaan zoeken naar een vermindering in het aantal oppasdagen. Te beginnen bij de kinderen van je vriend, bv nog maar om het weekend oppassen. Extra dagen lukt je helaas niet meer om in te vullen. Aan je vriend en zijn ex om een oplossing te vinden.
Ik zou ook nog eens gaan praten met dochter. Wellicht heeft ze een vriendin waar haar kleine een dag terecht kan? Overigens is de kinderopvang in nederland zwaar gesubsidieerd, een of 2 dagen opvang moet toch te betalen zijn? Dan maar wat minder snel aflossen.
donderdag 30 juni 2011 om 23:16
donderdag 30 juni 2011 om 23:17
donderdag 30 juni 2011 om 23:27
Heeft je dochter geen man, geen schoonouders?twee dagen vast op je kleinkind passen vind ik best wel veel. En jij bent niet verantwoordelijk voor dat haar vader dingen niet betaald heeft. Zelfde verhaal met je stiefkinderen, elk weekend? Je werkt dus drie dagen en zorgt vier dagen voor kinderen? Lijkt me ontzettend intens. Op het moment dat jij dat niet meer wil gaan je man en dochter heus wel iets oplossen maar zolang jij het voor ze oplost hoeven ze natuurlijk niets te veranderen.
Wat dacht je van drie dagen werk, een dag stief, een dag kleinkind, twee dagen jij!
Wat dacht je van drie dagen werk, een dag stief, een dag kleinkind, twee dagen jij!
vrijdag 1 juli 2011 om 00:39
Nou je vriend en je dochter zullen wel erg blij met jou zijn, gratis oppas het kan niet beter.
Schuldig voelen ten opzichte van je dochter die een studie schuld heeft gemaakt omdat jij het geld er niet voor had? Jij bent maf. Sorry dat ik het zeg maar jij hebt vast een brede rug want ze lopen allebeide over je heen
Laat je vriend zelf voor zijn eigen kinderen zorgen en je dochter moet ook voor haar eigen kind zorgen.
Schuldig voelen ten opzichte van je dochter die een studie schuld heeft gemaakt omdat jij het geld er niet voor had? Jij bent maf. Sorry dat ik het zeg maar jij hebt vast een brede rug want ze lopen allebeide over je heen
Laat je vriend zelf voor zijn eigen kinderen zorgen en je dochter moet ook voor haar eigen kind zorgen.
vrijdag 1 juli 2011 om 00:57
ik vind het belachelijk dat je tegen wil en dank oppast. Als je dochter te weinig geld heeft kan ze meer gaan werken of een andere baan zoeken. Jouw vriend heeft de verantwoordelijkheid voor zijn kinderen. Die zijn niet al te jong meer, dus uitgaande van het feit dat hij 's avonds en in de weekenden niet werkt, snap ik niet wanneer jij dan nog zou moeten oppassen
vrijdag 1 juli 2011 om 01:29
Studieschuld afbetalen is inkomensafhankelijk, dat kan ze gewoon laten toetsen dus. Kinderopvang daar krijg je bij een laag inkomen een hoge tegemoetkoming voor. Het klinkt dus allemaal een stuk zieliger dan het is volgens mij en nu mag jij 3x raden wie daar baat bij heeft en wie daar juist de dupe van is. Laat ik één hint geven: jij valt in de laatste groep...
Kinderen van je man vind ik een ander verhaal, dat hij in ploegendienst is gaan werken lijkt me een gezamenlijke beslissing, dat betekent dat jullie ook gezamenlijk getekend hebben voor de verschuiving in verantwoordelijkheden. Daar was je gewoon zelf bij dus. Vraag me hooguit af hoe leuk het is voor zijn kinderen om bij hun vader te zijn, terwijl die zelf aan het werk is. Dat zou dan weer mijn zorg zijn...
Voor wat betreft je kleinkind: gewoon nee leren zeggen dus, eigen grenzen bewaken. En voor wat betreft je stiefkinderen.. tja, die horen er nu eenmaal bij. Had je dat anders gewild, dan had je je man niet in ploegendienst moeten laten werken of dan had hij toen de omgangsregeling aan moeten laten passen. Dat laatste kan nog steeds trouwens.
Kinderen van je man vind ik een ander verhaal, dat hij in ploegendienst is gaan werken lijkt me een gezamenlijke beslissing, dat betekent dat jullie ook gezamenlijk getekend hebben voor de verschuiving in verantwoordelijkheden. Daar was je gewoon zelf bij dus. Vraag me hooguit af hoe leuk het is voor zijn kinderen om bij hun vader te zijn, terwijl die zelf aan het werk is. Dat zou dan weer mijn zorg zijn...
Voor wat betreft je kleinkind: gewoon nee leren zeggen dus, eigen grenzen bewaken. En voor wat betreft je stiefkinderen.. tja, die horen er nu eenmaal bij. Had je dat anders gewild, dan had je je man niet in ploegendienst moeten laten werken of dan had hij toen de omgangsregeling aan moeten laten passen. Dat laatste kan nog steeds trouwens.
vrijdag 1 juli 2011 om 06:20
quote:desi65 schreef op 30 juni 2011 @ 23:02:
De rechter heeft bepaald dat mijn vriend zijn kinderen elk weekend bij ons komen, hij werkte toen nog niet in ploegen, Zij ex vindt dat prima, ze probeert de kids zoveel mogelijk bij ons te "dumpen" zodat zij haar gang kan gaan. Zij is lekker vrij tijdens de weekenden terwijl ik op haar kinderen pas. Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.
Als zijn kinderen elk weekend bij jullie zijn dan zijn ze door de week bij hun moeder neem ik aan die zorgt dan altijd nog meer dagen voor ze dan hij dus hoezo ze dumpt ze ze zoveel mogelijk?
Het zijn niet alleen haar kinderen dus niet meer dan normaal dat hij ook een deel van de verantwoordelijkheden op zich neemt.
Dat hij die verantwoordelijkheid op jou afschuift is iets anders dat heb je zelf laten gebeuren maar daar heeft zijn ex verder niets mee te maken.
De rechter heeft bepaald dat mijn vriend zijn kinderen elk weekend bij ons komen, hij werkte toen nog niet in ploegen, Zij ex vindt dat prima, ze probeert de kids zoveel mogelijk bij ons te "dumpen" zodat zij haar gang kan gaan. Zij is lekker vrij tijdens de weekenden terwijl ik op haar kinderen pas. Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.
Als zijn kinderen elk weekend bij jullie zijn dan zijn ze door de week bij hun moeder neem ik aan die zorgt dan altijd nog meer dagen voor ze dan hij dus hoezo ze dumpt ze ze zoveel mogelijk?
Het zijn niet alleen haar kinderen dus niet meer dan normaal dat hij ook een deel van de verantwoordelijkheden op zich neemt.
Dat hij die verantwoordelijkheid op jou afschuift is iets anders dat heb je zelf laten gebeuren maar daar heeft zijn ex verder niets mee te maken.
vrijdag 1 juli 2011 om 06:33
Wat een onzin dat je dochter geen kinderopvang kan betalen. Een hoge studieschuld creëer je niet op het MBO, ze zal dan ook een goede baan hebben en via de belastingdienst krijg je geld terug. Laat haar kind 2 dagen naar het kdv gaan. Is zelfs ook nog beter voor de ontwikkeling van het kind ipv 2 dagen lang bij oma in huis te zijn.