Relaties
alle pijlers
oppas tegen wil en dank
donderdag 30 juni 2011 om 22:39
Hallo Dames,
Ik zit met het volgende probleem. Ik ben op mijn 18e getrouwd en moeder geworden. Mijn ex man was een vreselijke tiran en op mijn 28e ben ik gescheiden. Inmiddels ben ik 45 en woon ik al 6 jaar samen met mijn vriend. Mijn vriend heeft 2 kids van 13 en 12 en werkt in de 5 ploegen. Zijn kids komen elk weekend bij ons (een soort co-ouderschap) dus 3x raden wie er al 6 jaar lang op zijn kids ( in het weekend en de helft van de schoolvakanties) past als hij moet werken. Mijn dochter van 27 heeft een zoontje van 2 op wie ik al 2 jaar 2 dagen per week oppas. (ik werk 3 dagen). Mijn dochter heeft een goede baan en ik gun haar haar carriere, maar ik heb het gevoel dat ik helemaal niet meer aan mijzelf toekom. Eerst mijn eigen kids die ik eigenlijk alleen opgevoed heb, toen de kids van mijn vriend en nu mijn kleinkind. Ik heb het gevoel dat ik nooit meer uit de kinderen kom! Iedereen gaat er maar klakkeloos vanuit dat ik altijd inzetbaar ben als oppas. Ik heb aangegeven hoe ik erover denk, maar niemand weet een andere oplossing. Mijn dochter kan geen kinderopvang betalen (ivm hoge studieschuld) en mijn vriend snippert al zo veel mogelijk om mij te ontzien. Wat vinden jullie ervan?
Ik zit met het volgende probleem. Ik ben op mijn 18e getrouwd en moeder geworden. Mijn ex man was een vreselijke tiran en op mijn 28e ben ik gescheiden. Inmiddels ben ik 45 en woon ik al 6 jaar samen met mijn vriend. Mijn vriend heeft 2 kids van 13 en 12 en werkt in de 5 ploegen. Zijn kids komen elk weekend bij ons (een soort co-ouderschap) dus 3x raden wie er al 6 jaar lang op zijn kids ( in het weekend en de helft van de schoolvakanties) past als hij moet werken. Mijn dochter van 27 heeft een zoontje van 2 op wie ik al 2 jaar 2 dagen per week oppas. (ik werk 3 dagen). Mijn dochter heeft een goede baan en ik gun haar haar carriere, maar ik heb het gevoel dat ik helemaal niet meer aan mijzelf toekom. Eerst mijn eigen kids die ik eigenlijk alleen opgevoed heb, toen de kids van mijn vriend en nu mijn kleinkind. Ik heb het gevoel dat ik nooit meer uit de kinderen kom! Iedereen gaat er maar klakkeloos vanuit dat ik altijd inzetbaar ben als oppas. Ik heb aangegeven hoe ik erover denk, maar niemand weet een andere oplossing. Mijn dochter kan geen kinderopvang betalen (ivm hoge studieschuld) en mijn vriend snippert al zo veel mogelijk om mij te ontzien. Wat vinden jullie ervan?
vrijdag 1 juli 2011 om 07:08
Wat een onzin.
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar mijn moeder roept al een paar jaar: 'Ik ga niet structureel op jouw kinderen passen later, want daar heb ik helemaal geen zin in.'
Nou ja, dat heb ik wel begrip voor. Als je kiest voor kinderen, moet je ook zelf voor opvang zorgen.
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar mijn moeder roept al een paar jaar: 'Ik ga niet structureel op jouw kinderen passen later, want daar heb ik helemaal geen zin in.'
Nou ja, dat heb ik wel begrip voor. Als je kiest voor kinderen, moet je ook zelf voor opvang zorgen.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 1 juli 2011 om 07:18
Ze heeft een hoge studieschuld, maar kiest zelf voor een kind! Dat is niet jouw verantwoordelijkheid. Daarnaast heeft ze een man die kan helpen en met 2 inkomens kan ze heus kinderopvang betalen. Ze zal misschien haar uitgaven aan haar situatie aan moeten passen, maar jij hoeft niet haar problemen op te lossen. geef aan dat je bijv nog maar jij 1dag wil oppassen en dat ze twee maand heeft om iets anders te regelen, punt.
vrijdag 1 juli 2011 om 07:53
Wat je dochter/kleinkind betreft, ik zou in een goed gesprek zeggen dat ik het oppassen wil afbouwen. Als je niet te rigoreus wil of durft te zijn, kan je een tijdje nog blijven oppassen. Bijv na de zomervakantie 1 dag per week en volgend jaar helemaal niet meer. Zo heeft ze tijd om het eea te regelen. Het kind is dan ook al best groot en bijna naar de basisschool.
Wat je vriend/stiefkinderen betreft, tja...da's idd wat anders, jullie hebben er samen voor gekozen voor deze constructie. Je kan in ploegen nu eenmaal niet zomaar dagdiensten krijgen of door de weeks. Maar elk of om het weekend werken moet toch anders kunnen? Bijv wat vaker door de week in de nacht/avonddienst zodat hij weekenden vrij is?.
En verder zouden de kids van vriend om het weekend bij jullie kunnen komen, dus een gesprek met vriend en zijn ex.
Sta op je strepen, ik kan me niet voorstellen dat ik zo opofferend voor iedereen zou zijn.....Het gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot, maar kom op zeg! Je bent er zelf bij.
Wat je vriend/stiefkinderen betreft, tja...da's idd wat anders, jullie hebben er samen voor gekozen voor deze constructie. Je kan in ploegen nu eenmaal niet zomaar dagdiensten krijgen of door de weeks. Maar elk of om het weekend werken moet toch anders kunnen? Bijv wat vaker door de week in de nacht/avonddienst zodat hij weekenden vrij is?.
En verder zouden de kids van vriend om het weekend bij jullie kunnen komen, dus een gesprek met vriend en zijn ex.
Sta op je strepen, ik kan me niet voorstellen dat ik zo opofferend voor iedereen zou zijn.....Het gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot, maar kom op zeg! Je bent er zelf bij.
vrijdag 1 juli 2011 om 14:07
Mijn vriend heeft ook een studieschuld van meer dan 20.000 euro, we hebben een duur huurhuis en verdienen modaal. Toch vragen we echt niet van onze ouders of ze structureel op willen passen. Kijk, als ze het zelf willen, is het een ander verhaal.
TO wil je het echt veranderen? Of blijf je excuses verzinnen voor je dochter en man? Als jij zou overlijden zouden ze het toch ook anders weten te regelen? In dat opzicht ben je heus niet onmisbaar. Had ze maar geen kind zo jong moeten krijgen. En zo duur is kinderopvang niet, als zij zo arm is als jij zegt (subsidie). Kan je niet 1 dag oppassen? En die kinderen van 12 en 13, redden die zichzelf niet of moet jij die steeds vermaken? die hebben toch ook vriendjes en vreindinnetjes?
TO wil je het echt veranderen? Of blijf je excuses verzinnen voor je dochter en man? Als jij zou overlijden zouden ze het toch ook anders weten te regelen? In dat opzicht ben je heus niet onmisbaar. Had ze maar geen kind zo jong moeten krijgen. En zo duur is kinderopvang niet, als zij zo arm is als jij zegt (subsidie). Kan je niet 1 dag oppassen? En die kinderen van 12 en 13, redden die zichzelf niet of moet jij die steeds vermaken? die hebben toch ook vriendjes en vreindinnetjes?
vrijdag 1 juli 2011 om 14:24
Ik zou gewoon eens zeggen dat je dit weekend niet kunt oppassen omdat je naar de sauna gaat / weekendje weg gaat / gaat shoppen. En het volgende weekend idem en dan nog een keer, en dan.... dan zal er dus een andere oplossing voor de kinderen van je vriend gevonden moeten worden. Ik ga er van uit dat af en toe én in overleg oppassen geen probleem is, maar structureel is wel een probleem. Zijn en dat van zijn ex, wel te verstaan.
Met je dochter zou ik afspreken dat je nog maar één dag per week gaat oppassen. Hoe zou ze dat gedaan hebben als jij ook 5 dagen zou werken? Misschien kan ze familie van de andere kant inzetten. Zij wilde kinderen, dan kan ze ook bedenken dat die een oppas nodig hebben, in elk geval op de lagere school leeftijd!
Met je dochter zou ik afspreken dat je nog maar één dag per week gaat oppassen. Hoe zou ze dat gedaan hebben als jij ook 5 dagen zou werken? Misschien kan ze familie van de andere kant inzetten. Zij wilde kinderen, dan kan ze ook bedenken dat die een oppas nodig hebben, in elk geval op de lagere school leeftijd!
vrijdag 1 juli 2011 om 14:31
Desi, volgens mij ben jij één van die vrouwen die geen nee durft te zeggen, uit angst niet aardig gevonden te worden. Dat is dom. Niemand heeft daar wat aan.
Ga met dochter en vriend om de tafel zitten, zeg dat jij net als ieder ander tijd voor jezelf nodig hebt, en dat je daarom niet meer naar hun goeddunken op hun kinderen kunt passen. Dan vinden ze je maar niet aardig. Jij vind dit toch ook niet aardig van hun?
Maak zelf voor de rest van het jaar een overzichtje van de dagen dat je werkt, en welke dagen je geen kinderen om je heen wilt hebben, en geef dat lijstje aan dochter en vriend. Kunnen ze samen uitzoeken hoe ze dat op gaan lossen.
Ga met dochter en vriend om de tafel zitten, zeg dat jij net als ieder ander tijd voor jezelf nodig hebt, en dat je daarom niet meer naar hun goeddunken op hun kinderen kunt passen. Dan vinden ze je maar niet aardig. Jij vind dit toch ook niet aardig van hun?
Maak zelf voor de rest van het jaar een overzichtje van de dagen dat je werkt, en welke dagen je geen kinderen om je heen wilt hebben, en geef dat lijstje aan dochter en vriend. Kunnen ze samen uitzoeken hoe ze dat op gaan lossen.
vrijdag 1 juli 2011 om 14:35
quote:Katherina schreef op 01 juli 2011 @ 14:31:
Ga met dochter en vriend om de tafel zitten, zeg dat jij net als ieder ander tijd voor jezelf nodig hebt, en dat je daarom niet meer naar hun goeddunken op hun kinderen kunt passen. Dan vinden ze je maar niet aardig. Jij vind dit toch ook niet aardig van hun?.Dit klopt als een bus!! Ik denk dat daar je gedachtenswitch moet zitten! En dan daarnaar gaan handelen.
Ga met dochter en vriend om de tafel zitten, zeg dat jij net als ieder ander tijd voor jezelf nodig hebt, en dat je daarom niet meer naar hun goeddunken op hun kinderen kunt passen. Dan vinden ze je maar niet aardig. Jij vind dit toch ook niet aardig van hun?.Dit klopt als een bus!! Ik denk dat daar je gedachtenswitch moet zitten! En dan daarnaar gaan handelen.
vrijdag 1 juli 2011 om 14:44
quote:pietapuk schreef op 01 juli 2011 @ 14:35:
[...]
Dit klopt als een bus!! Ik denk dat daar je gedachtenswitch moet zitten! En dan daarnaar gaan handelen.Ik denk dat het heel moeilijk is voor Desi. Ze is (psycholgie van de koude grond hoor!) een vrouw die nog liever haar tong afbijt dan haar ongenoegen uit. Toch moet je dat wel doen Desi. Jouw vriend en dochter gaan echt niet vanzelf opeens inzien dat ze jou te zwaar belasten. Dat zal jij hen moeten vertellen.
[...]
Dit klopt als een bus!! Ik denk dat daar je gedachtenswitch moet zitten! En dan daarnaar gaan handelen.Ik denk dat het heel moeilijk is voor Desi. Ze is (psycholgie van de koude grond hoor!) een vrouw die nog liever haar tong afbijt dan haar ongenoegen uit. Toch moet je dat wel doen Desi. Jouw vriend en dochter gaan echt niet vanzelf opeens inzien dat ze jou te zwaar belasten. Dat zal jij hen moeten vertellen.
vrijdag 1 juli 2011 om 19:43
quote:desi65 schreef op 30 juni 2011 @ 23:02:
Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.Ja, en?? Dat is in heel veel gezinnen de normaalste zaak van de wereld. Of dacht je dat alle ouders de opleiding van hun kinderen konden bekostigen? Nogmaals, hou op met je schuldig te voelen.
Mijn dochter heeft een studieschuld moeten maken omdat ik haar opleiding niet kon betalen en haar vader niet wilde betalen, das voel ik me daar ook verantwoordelijk voor.Ja, en?? Dat is in heel veel gezinnen de normaalste zaak van de wereld. Of dacht je dat alle ouders de opleiding van hun kinderen konden bekostigen? Nogmaals, hou op met je schuldig te voelen.
