Relaties
alle pijlers
ouders en trouwen
vrijdag 25 juni 2010 om 18:20
hallo,
Ik zit met een klein probleempje.
Ik woon ondertussen 4 jaar samen met mijn vriend en we zijn pas geleden op vakantie geweest. Tijdens de vakantie heeft hij mij op zeer romantische wijze ten huwelijk gevraagd. En natuurlijk heb ik Ja! gezegd. Dit is eigenlijk alles wat ik wil.
Mijn vriend heeft mij in een zeer zware periode opgevangen en alles voor me gedaan wat nodig was om mij weer op mijn benen te krijgen. 4 Jaar geleden ben ik namelijk met ruzie uit huis gegaan. Ik heb sindsdien alleen nog maar sporadisch contact met mijn moeder en dan vertelt ze me altijd dat ze teleurgesteld is dat ik mijn leven lijdt hoe ik dat doen. Mijn ouders zijn namelijk islamitisch. En zoals ik leef hoort niet bij de manier waarop zijn mij opgevoed hebben. Ik ben ook islamitisch maar ik vind niet dat ik omdat ik zo leef anders ben dan zij. Slecht ben ofzo.
Ik zou heel graag willen trouwen en daarom heb ik ook ja gezegd, maar ik zou dat nooit doen zonder mijn ouders erbij. Ik trek dat niet en ik zou het mezelf nooit vergeven. Ik kan niet zomaar bij mijn ouders aan de deur komen. Daar respecteer ik ze teveel voor. Ze snappen niet dat wat ze zeggen kwetsend op mijn overkomt en dat ze me er pijn mee doen en nog erger dat ze zichzelf er pijn mee doen.
Hoe kan ik het ze vertellen zonder dat ik afgewezen word en zonder dat zij zich afgewezen voelen?
Ik zit met een klein probleempje.
Ik woon ondertussen 4 jaar samen met mijn vriend en we zijn pas geleden op vakantie geweest. Tijdens de vakantie heeft hij mij op zeer romantische wijze ten huwelijk gevraagd. En natuurlijk heb ik Ja! gezegd. Dit is eigenlijk alles wat ik wil.
Mijn vriend heeft mij in een zeer zware periode opgevangen en alles voor me gedaan wat nodig was om mij weer op mijn benen te krijgen. 4 Jaar geleden ben ik namelijk met ruzie uit huis gegaan. Ik heb sindsdien alleen nog maar sporadisch contact met mijn moeder en dan vertelt ze me altijd dat ze teleurgesteld is dat ik mijn leven lijdt hoe ik dat doen. Mijn ouders zijn namelijk islamitisch. En zoals ik leef hoort niet bij de manier waarop zijn mij opgevoed hebben. Ik ben ook islamitisch maar ik vind niet dat ik omdat ik zo leef anders ben dan zij. Slecht ben ofzo.
Ik zou heel graag willen trouwen en daarom heb ik ook ja gezegd, maar ik zou dat nooit doen zonder mijn ouders erbij. Ik trek dat niet en ik zou het mezelf nooit vergeven. Ik kan niet zomaar bij mijn ouders aan de deur komen. Daar respecteer ik ze teveel voor. Ze snappen niet dat wat ze zeggen kwetsend op mijn overkomt en dat ze me er pijn mee doen en nog erger dat ze zichzelf er pijn mee doen.
Hoe kan ik het ze vertellen zonder dat ik afgewezen word en zonder dat zij zich afgewezen voelen?
vrijdag 25 juni 2010 om 18:30
Allereerst: gefeliciteerd met jullie voorgenomen huwelijk!
Wat ik me afvraag: Is jouw vriend islamitisch? Zo ja, zou je dan wel op de islamitische manier willen trouwen?
Ik ben zelf getrouwd geweest met een islamiet (ik ben dat niet) en zijn ouders waren ook erg teleurgesteld in hem (ik was en ouder en gescheiden=dus onrein), maar ze hebben mij wel hartelijk welkom geheten en mij nooit laten merken dat ze het met zijn keuze eigenlijk niet eens waren. behalve 1 broer, die zeer extremistisch was in zijn moslim-zijn.
Ik zou -als ik jou was- een hele mooie kaart sturen aan jouw ouders. Met daarin de uitleg van jouw leven nu, dat je gelukkig bent en dat je graag met hem wil trouwen, maar dat zij -als ouders zijnde- daar wél bij horen.
Wat ik me afvraag: Is jouw vriend islamitisch? Zo ja, zou je dan wel op de islamitische manier willen trouwen?
Ik ben zelf getrouwd geweest met een islamiet (ik ben dat niet) en zijn ouders waren ook erg teleurgesteld in hem (ik was en ouder en gescheiden=dus onrein), maar ze hebben mij wel hartelijk welkom geheten en mij nooit laten merken dat ze het met zijn keuze eigenlijk niet eens waren. behalve 1 broer, die zeer extremistisch was in zijn moslim-zijn.
Ik zou -als ik jou was- een hele mooie kaart sturen aan jouw ouders. Met daarin de uitleg van jouw leven nu, dat je gelukkig bent en dat je graag met hem wil trouwen, maar dat zij -als ouders zijnde- daar wél bij horen.
vrijdag 25 juni 2010 om 20:51
Als je ouders je als vuil behandelen moet je afvragen of je nog contact met ze wilt. Wil je wél contact met ze is dit het moment om het goed te maken en ook aan te geven wat voor voordelen je huidige levenstijl bieden terwijl je wél een goed mens ben (dat staat namelijk in de meeste geloven centraal, de rest is bijzaak alleen niet voor de strengere gelovigen).
Ps: verwar lijden niet met leiden.
Ps: verwar lijden niet met leiden.
vrijdag 25 juni 2010 om 20:57
quote:Nomad schreef op 25 juni 2010 @ 20:46:
Eigenlijk snap ik niet waarom je je ouders uit zou nodigen als ze op deze manier met jou omgaan.
Ik eigenlijk ook niet.
Als je de keus hebt tussen een goede vent die met je wil trouwen en ouders die je niet accepteren en als vuil behandelen, is die keus hopelijk niet zo moeilijk.
Met die man ga jij je verdere leven delen, niet met je ouders.
Eigenlijk snap ik niet waarom je je ouders uit zou nodigen als ze op deze manier met jou omgaan.
Ik eigenlijk ook niet.
Als je de keus hebt tussen een goede vent die met je wil trouwen en ouders die je niet accepteren en als vuil behandelen, is die keus hopelijk niet zo moeilijk.
Met die man ga jij je verdere leven delen, niet met je ouders.
Frankly my dear, I don"t give a damn
vrijdag 25 juni 2010 om 20:57
quote:Nomad schreef op 25 juni 2010 @ 20:46:
Eigenlijk snap ik niet waarom je je ouders uit zou nodigen als ze op deze manier met jou omgaan.Dat is haar vraag niet, het zijn haar ouders en die wil ze er graag bij hebben bij zo'n belangrijke stap in haar leven. En ze wil graag de goedkeuring van haar ouders.
Eigenlijk snap ik niet waarom je je ouders uit zou nodigen als ze op deze manier met jou omgaan.Dat is haar vraag niet, het zijn haar ouders en die wil ze er graag bij hebben bij zo'n belangrijke stap in haar leven. En ze wil graag de goedkeuring van haar ouders.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 25 juni 2010 om 22:31
quote:Nammma schreef op 25 juni 2010 @ 18:30:
Allereerst: gefeliciteerd met jullie voorgenomen huwelijk!
Wat ik me afvraag: Is jouw vriend islamitisch? Zo ja, zou je dan wel op de islamitische manier willen trouwen?
Ik ben zelf getrouwd geweest met een islamiet (ik ben dat niet) en zijn ouders waren ook erg teleurgesteld in hem (ik was en ouder en gescheiden=dus onrein), maar ze hebben mij wel hartelijk welkom geheten en mij nooit laten merken dat ze het met zijn keuze eigenlijk niet eens waren. behalve 1 broer, die zeer extremistisch was in zijn moslim-zijn.
Ik zou -als ik jou was- een hele mooie kaart sturen aan jouw ouders. Met daarin de uitleg van jouw leven nu, dat je gelukkig bent en dat je graag met hem wil trouwen, maar dat zij -als ouders zijnde- daar wél bij horen.Dat heeft niet perse met de islam te maken, wellicht verschil in mentaliteit. Alle ouders hebben liever geen oudere gescheiden partner voor hun kind, zeker bij een man. Al is dat in de NL cultuur wel wat minder opvallend.
Allereerst: gefeliciteerd met jullie voorgenomen huwelijk!
Wat ik me afvraag: Is jouw vriend islamitisch? Zo ja, zou je dan wel op de islamitische manier willen trouwen?
Ik ben zelf getrouwd geweest met een islamiet (ik ben dat niet) en zijn ouders waren ook erg teleurgesteld in hem (ik was en ouder en gescheiden=dus onrein), maar ze hebben mij wel hartelijk welkom geheten en mij nooit laten merken dat ze het met zijn keuze eigenlijk niet eens waren. behalve 1 broer, die zeer extremistisch was in zijn moslim-zijn.
Ik zou -als ik jou was- een hele mooie kaart sturen aan jouw ouders. Met daarin de uitleg van jouw leven nu, dat je gelukkig bent en dat je graag met hem wil trouwen, maar dat zij -als ouders zijnde- daar wél bij horen.Dat heeft niet perse met de islam te maken, wellicht verschil in mentaliteit. Alle ouders hebben liever geen oudere gescheiden partner voor hun kind, zeker bij een man. Al is dat in de NL cultuur wel wat minder opvallend.
zaterdag 26 juni 2010 om 01:46
Een mooie kaart sturen met uitleg lijkt mij ook het beste idee...
wat je hierbij ook kunt doen is bij die uitleg wat citaten/passages/whatever uit de Koran toevoegen, die vergevingsgezindheid; tolerantie; en ware liefde (en dergelijke) prediken. En hoe belangrijk ouders zijn natuurlijk. Dus citaten die jouw motieven weergeven; die jouw situatie voor hen wat behapbaarder maken, zeg maar.
Misschien een gek idee hoor, maar als je ouders echt van die streng religieuze mensen zijn, dan zijn ze daar waarschijnlijk wel gevoelig voor. En dan is het misschien ook wel goed/handig om ze de tolerante kant van een geloof te laten zien, dat hun geloof niet per se hoeft te zijn zoals zij denken, maar dus ook zoals jij denkt. Dus dat naar jouw bruiloft toe gaan eigenlijk óók "goed Islamitisch" zou zijn.
En je ouders zijn misschien wat heefthoofdig/ferm met betrekking tot hun religieuze opvattingen (? aangezien je met ruzie 't huis uit ging) maar zo'n tekstuele uitleg, kunnen ze een paar keer rustig overlezen alvorens te reageren.
Maar goed als ze na állerlei pogingen nog steeds heel vervelend reageren er op... tja... ik zou me dan wel afvragen, als ik jou was, waarom je nog steeds zo'n respect voor je ouders hebt. Of dat iets is (een universeel dogma) wat je hebt (aan)geleerd/meegekregen, of dat je het ook echt, zelf, vindt, in je éigen geval.
wat je hierbij ook kunt doen is bij die uitleg wat citaten/passages/whatever uit de Koran toevoegen, die vergevingsgezindheid; tolerantie; en ware liefde (en dergelijke) prediken. En hoe belangrijk ouders zijn natuurlijk. Dus citaten die jouw motieven weergeven; die jouw situatie voor hen wat behapbaarder maken, zeg maar.
Misschien een gek idee hoor, maar als je ouders echt van die streng religieuze mensen zijn, dan zijn ze daar waarschijnlijk wel gevoelig voor. En dan is het misschien ook wel goed/handig om ze de tolerante kant van een geloof te laten zien, dat hun geloof niet per se hoeft te zijn zoals zij denken, maar dus ook zoals jij denkt. Dus dat naar jouw bruiloft toe gaan eigenlijk óók "goed Islamitisch" zou zijn.
En je ouders zijn misschien wat heefthoofdig/ferm met betrekking tot hun religieuze opvattingen (? aangezien je met ruzie 't huis uit ging) maar zo'n tekstuele uitleg, kunnen ze een paar keer rustig overlezen alvorens te reageren.
Maar goed als ze na állerlei pogingen nog steeds heel vervelend reageren er op... tja... ik zou me dan wel afvragen, als ik jou was, waarom je nog steeds zo'n respect voor je ouders hebt. Of dat iets is (een universeel dogma) wat je hebt (aan)geleerd/meegekregen, of dat je het ook echt, zelf, vindt, in je éigen geval.
