Overbezorgde vriendin?

In het afgelopen jaar is mijn moeder overleden. Het was een heftige periode, ze was vrij jong en is lang ziek geweest.

Met mij gaat het inmiddels best wel oke. Het enige is dat ik soms wat slecht slaap en daardoor moe ben en last heb van gespannen spieren in mn nek/rug. In het begin was dit slechte slapen/zere rug veel erger, maar hiervoor loop ik nu bij de fysio en het gaat een stuk beter (met soms nog even een terugval). Natuurlijk is het verdriet nog elke dag aanwezig, maar het belemmert me verder niet. Ik ga met plezier naar mn werk, doe genoeg leuke dingen met vrienden.

Nu heb ik een goede vriendin, die zich enorm bezorgd om me maakt. Ik ken haar al jaren, maar zie haar niet veel. Ik waardeer het natuurlijk enorm dat ze er voor me wil zijn en me wil steunen. Maar de manier waarop begint me behoorlijk te irriteren en komt nu op een punt dat ik er zelfs boos van word. Ik vind namelijk dat ze allerlei aannames doet (ze vraag niet hoe het gaat, maar gaat er vanuit dat het allemaal heel erg slecht met me gaat) en daarnaast stuurt ze me (uit het niets) links door naar artikelen over een burnout en vraagt in een gesprek of ik wel eens heb gedacht aan PTSS en zegt dat ik hulp moet zoeken bij een psycholoog.

Nu had ik daar natuurlijk direct op moeten reageren, maar ik stond eigenlijk een beetje met mn mond vol tanden en merkte dat ik vooral in de verdediging schoot ('het gaat echt wel goed hoor'). Eigenlijk doe ik dat continu, dat verdedigen. En dat ben ik nu wel een beetje zat.

Maar hoe kan ik hier op terug komen bij haar zonder dat dit 1 groot drama wordt? Ik heb dit al een paar keer geprobeerd (aangegeven dat ze gewoon moet vragen hoe het met me gaat, met klem gezegd dat ze zich niet zo'n zorgen om me moet maken) maar dit heeft niet geholpen. Ik zal dus duidelijker en in ieder geval minder terloops moeten aangeven dat dit mij niet helpt. Maar hoe doe ik dit zonder haar voor het hoofd te stoten, want ze bedoelt het natuurlijk goed. En hoe doe ik dit zonder teveel drama want dan gaat ze zich natuurlijk alleen nog maar meer zorgen maken.

Heeft iemand hier tips?
(Ik heb overigens wel nog even bij andere vrienden getoetst hoe zij vinden dat het met me gaat, maar zij geven stuk voor stuk aan dat het niet heel gek is dat ik moe ben en nog wat slecht slaap, het is immers nog vers allemaal. En dat vind ik zelf eigenlijk ook.)