Relaties
alle pijlers
Part-time samenwonen?
maandag 26 juli 2010 om 15:20
Hoi Allemaal,
Sinds enkele maanden heb ik fijne relatie. Al vrij snel hebben we gesproken over wat voor beeld we van de toekomst hebben. Ik wil bijvoorbeeld graag kinderen. Ik vind dit belangrijk om het daar over te hebben want ik wil geen relatie met iemand die geen kinderen wil. Hij wil ze ook, dus dat is het probleem niet.
Ook hebben we het over samenwonen gehad, dat wil ik uiteindelijk ook. Hij wil ook wel samenwonen maar niet 'fulltime'. Hij wil wel een gezin en een huis samen, maar hij wil er ook een eigen appartementje bij, zodat hij, als hij daar behoefte aan heeft, zich terug kan trekken. (Zelfde geldt uiteraard voor mij.)
Ik weet niet goed hoe ik me daarbij voel. Ik weet dat hij veel ruimte voor zichzelf nodig heeft, en dat vind ik geen probleem. Ook weet ik dat het niet is om stiekem vreemd te gaan.
Hij kan erge slaapproblemen hebben en slaapt daarom soms liever alleen. Een eigen kamer in huis (een 'papa' kamer) vindt hij niet genoeg. Dan ben je nog steeds in huis met kinderen en vrouw om je heen. En als hij rust wil wil hij ook echt rust.
Hij heeft het over een appartementje in bv dezelfde straat, zodat hij binnen 2 min thuis zou kunnen zijn. Aan de ene kant denk ik: waarom ook niet? Aan de andere kant vraag ik me af hoe dat in de werkelijkheid gaat. Ik bedoel, als er eenmaal kinderen zijn kan je niet zomaar de deur achter je dichttrekken omdat je even tijd voor jezelf nodig hebt, zeker niet als je twee huilende kinderen hebt.
Nou is hij niet het type die me er alleen voor laat staan, sterker nog, hij is erg lief, verzorgend, trouw en verantwoordelijk, maar ik heb toch mijn twijfels hierover. Omdat dit niet het plaatje is wat ik in mijn hoofd heb? Omdat het 'niet normaal' is? Of omdat ik dit gewoon niet op deze manier wil? Ik ben er nog niet over uit.
Graag zou ik ervaringen van jullie lezen die bijvoorbeeld ook op deze manier samenwonen. En of jullie bijvoorbeeld behoefte zouden hebben aan zo'n eigen plek?
Dank jullie wel voor het lezen en jullie reacties.
Sinds enkele maanden heb ik fijne relatie. Al vrij snel hebben we gesproken over wat voor beeld we van de toekomst hebben. Ik wil bijvoorbeeld graag kinderen. Ik vind dit belangrijk om het daar over te hebben want ik wil geen relatie met iemand die geen kinderen wil. Hij wil ze ook, dus dat is het probleem niet.
Ook hebben we het over samenwonen gehad, dat wil ik uiteindelijk ook. Hij wil ook wel samenwonen maar niet 'fulltime'. Hij wil wel een gezin en een huis samen, maar hij wil er ook een eigen appartementje bij, zodat hij, als hij daar behoefte aan heeft, zich terug kan trekken. (Zelfde geldt uiteraard voor mij.)
Ik weet niet goed hoe ik me daarbij voel. Ik weet dat hij veel ruimte voor zichzelf nodig heeft, en dat vind ik geen probleem. Ook weet ik dat het niet is om stiekem vreemd te gaan.
Hij kan erge slaapproblemen hebben en slaapt daarom soms liever alleen. Een eigen kamer in huis (een 'papa' kamer) vindt hij niet genoeg. Dan ben je nog steeds in huis met kinderen en vrouw om je heen. En als hij rust wil wil hij ook echt rust.
Hij heeft het over een appartementje in bv dezelfde straat, zodat hij binnen 2 min thuis zou kunnen zijn. Aan de ene kant denk ik: waarom ook niet? Aan de andere kant vraag ik me af hoe dat in de werkelijkheid gaat. Ik bedoel, als er eenmaal kinderen zijn kan je niet zomaar de deur achter je dichttrekken omdat je even tijd voor jezelf nodig hebt, zeker niet als je twee huilende kinderen hebt.
Nou is hij niet het type die me er alleen voor laat staan, sterker nog, hij is erg lief, verzorgend, trouw en verantwoordelijk, maar ik heb toch mijn twijfels hierover. Omdat dit niet het plaatje is wat ik in mijn hoofd heb? Omdat het 'niet normaal' is? Of omdat ik dit gewoon niet op deze manier wil? Ik ben er nog niet over uit.
Graag zou ik ervaringen van jullie lezen die bijvoorbeeld ook op deze manier samenwonen. En of jullie bijvoorbeeld behoefte zouden hebben aan zo'n eigen plek?
Dank jullie wel voor het lezen en jullie reacties.
maandag 26 juli 2010 om 18:32
quote:DeKenau schreef op 26 juli 2010 @ 18:31:
De grote vraag is hoe hij met zijn 'beperking' wil omgaan.
En als hij voordat er kinderen zijn al een eigen appartement wil en dus het 'gewoon' met z'n tweeen zijn al niet aankan dan hou ik mijn hart vast...
Waak ervoor dat jij straks niet de teleurgestelde doodvermoeide vrouw word, die de leegtes van je man probeert op te vullen en zich schuldig voelt ten opzichte van haar kinderen. je zal de eerste niet zijn.Exact.
De grote vraag is hoe hij met zijn 'beperking' wil omgaan.
En als hij voordat er kinderen zijn al een eigen appartement wil en dus het 'gewoon' met z'n tweeen zijn al niet aankan dan hou ik mijn hart vast...
Waak ervoor dat jij straks niet de teleurgestelde doodvermoeide vrouw word, die de leegtes van je man probeert op te vullen en zich schuldig voelt ten opzichte van haar kinderen. je zal de eerste niet zijn.Exact.
maandag 26 juli 2010 om 18:35
Spijker daar hebben we het over gehad, alleen nog niet heel diep op ingegaan. Wat daaruit kwam (tot nu toe) was het volgende:
Hij wil samen met mij zijn, en wil dat deze relatie lukt. Hij zegt dat hij, hoe hij zich nu lichamelijk voelt, het nu echt niet zou kunnen, maar dat dat in de toekomst hopelijk anders zal zijn. Hij is er van overtuigd hoe fijn wij het samen gaan hebben en zegt dat mocht het zover zijn, en ik het niet wil en of trek dat we er samen voor gaan zorgen dat we een oplossing vinden waar we beiden gelukkig mee zijn.
Hij wil samen met mij zijn, en wil dat deze relatie lukt. Hij zegt dat hij, hoe hij zich nu lichamelijk voelt, het nu echt niet zou kunnen, maar dat dat in de toekomst hopelijk anders zal zijn. Hij is er van overtuigd hoe fijn wij het samen gaan hebben en zegt dat mocht het zover zijn, en ik het niet wil en of trek dat we er samen voor gaan zorgen dat we een oplossing vinden waar we beiden gelukkig mee zijn.
maandag 26 juli 2010 om 18:38
quote:Thila schreef op 26 juli 2010 @ 15:34:
Ik vind het een beetje vreemd. En denk ook eens aan de extra kosten voor zo'n appartement. Honderden euro's spenderen om een beetje rust te krijgen?
Kun je niet beter een tuinhuis bouwen?Een tuinhuis? Ik meot denken aan Mama is boos!, waarin een van hen ook een toevlucht tot een tuinhuis gezocht heeft. Maar het openingsbericht beschrijft natuurlijk een andere situatie.
Ik vind het een beetje vreemd. En denk ook eens aan de extra kosten voor zo'n appartement. Honderden euro's spenderen om een beetje rust te krijgen?
Kun je niet beter een tuinhuis bouwen?Een tuinhuis? Ik meot denken aan Mama is boos!, waarin een van hen ook een toevlucht tot een tuinhuis gezocht heeft. Maar het openingsbericht beschrijft natuurlijk een andere situatie.
hans66 wijzigde dit bericht op 26-07-2010 18:38
Reden: Spelling naam film gecorrigeerd.
Reden: Spelling naam film gecorrigeerd.
% gewijzigd
World of Warcraft: Legion
maandag 26 juli 2010 om 18:43
Yasmijn, dat is ook wat hij zelf zegt, dat wil hij ook, hij zegt ook dat hij zelfs denkt juist meer quality tijd met zijn kinderen door te kunnen brengen dan de gemiddelde vader. Een soort geluk bij een ongeluk zeg maar. En ik weet ook zeker dat hij dat zou doen.
Niet voor niets doet hij nog steeds leuke dingen met de kinderen van zijn ex, die zijn stapelgek op hem.
Niet voor niets doet hij nog steeds leuke dingen met de kinderen van zijn ex, die zijn stapelgek op hem.
maandag 26 juli 2010 om 18:49
De Kenau,
Dat verschilt, hij heeft veel meer slaap nodig dan de gemiddelde 7 of 8 uur, nou als je net een kind hebt ben je blij met 4 uur slaap achter elkaar.
Door zijn bedrijven heeft hij ook stress alleen probeert hij dat binnen de perken te houden door zich iets meer terug te trekken.
Verder denk ik ook wel eens dat het misschien wat meer tussen zijn oren zit. Dat hij báng is dat hij oververmoeid raakt of het niet trekt. Ik merk wel vaak dat hij moe is en even op bed moet liggen en dat hij na een vergadering van 3 uur helemaal kapot is en nog maar één ding wil: alleen zijn en complete rust.
Dat verschilt, hij heeft veel meer slaap nodig dan de gemiddelde 7 of 8 uur, nou als je net een kind hebt ben je blij met 4 uur slaap achter elkaar.
Door zijn bedrijven heeft hij ook stress alleen probeert hij dat binnen de perken te houden door zich iets meer terug te trekken.
Verder denk ik ook wel eens dat het misschien wat meer tussen zijn oren zit. Dat hij báng is dat hij oververmoeid raakt of het niet trekt. Ik merk wel vaak dat hij moe is en even op bed moet liggen en dat hij na een vergadering van 3 uur helemaal kapot is en nog maar één ding wil: alleen zijn en complete rust.
maandag 26 juli 2010 om 18:49
quote:DeKenau schreef op 26 juli 2010 @ 18:44:
Maar wat zorgt dan voor overbelastig bij hem?
Wat levert hem die stress/vermoeidheid op waardoor hij zich moet terugtrekken?
Vraag ik me ook af. En dan wel zo terugtrekken dat dat in een ander pand moet.
Elk mens heeft stress en is vermoeid, waarom wil hij dan een aparte woning? En hij heeft nog geen eens kinderen?
Ik blijf het bizar vinden.
En voor mezelf totaal kansloos, een parttime vader die een nanny wil.
Hij spreekt zichzelf wel tegen dan. Hij wil QT met ze doorbrengen, maar waarom dan een nanny? Als ze gaan mekkeren, afgeven aan de nanny?
Ik begrijp hier helemaal niets van. Legio ouders zijn ernstig ziek geweest en hebben rust nodig. En die kunnen hun rust nemen. Maar deze heer wil gewoon een ander huis en 2 dagen geen gezin. Bizar.
Ik kan er niet bij dat hij deze 'oplossing' voorstelt. Plus dat ie psychisch ook nog niet in orde is.
Mij niet gezien.
Maar wat zorgt dan voor overbelastig bij hem?
Wat levert hem die stress/vermoeidheid op waardoor hij zich moet terugtrekken?
Vraag ik me ook af. En dan wel zo terugtrekken dat dat in een ander pand moet.
Elk mens heeft stress en is vermoeid, waarom wil hij dan een aparte woning? En hij heeft nog geen eens kinderen?
Ik blijf het bizar vinden.
En voor mezelf totaal kansloos, een parttime vader die een nanny wil.
Hij spreekt zichzelf wel tegen dan. Hij wil QT met ze doorbrengen, maar waarom dan een nanny? Als ze gaan mekkeren, afgeven aan de nanny?
Ik begrijp hier helemaal niets van. Legio ouders zijn ernstig ziek geweest en hebben rust nodig. En die kunnen hun rust nemen. Maar deze heer wil gewoon een ander huis en 2 dagen geen gezin. Bizar.
Ik kan er niet bij dat hij deze 'oplossing' voorstelt. Plus dat ie psychisch ook nog niet in orde is.
Mij niet gezien.
maandag 26 juli 2010 om 18:51
quote:plankenkoorts schreef op 26 juli 2010 @ 18:49:
Ik merk wel vaak dat hij moe is en even op bed moet liggen en dat hij na een vergadering van 3 uur helemaal kapot is en nog maar één ding wil: alleen zijn en complete rust.
Dat heb ik nou ook! Ook na een gewone werkdag, dan wil ik dat ook!
Wel raar. Heel veel mensen zijn heel vermoeid na een lange vergadering. Das wel toevallig dan.
Ik merk wel vaak dat hij moe is en even op bed moet liggen en dat hij na een vergadering van 3 uur helemaal kapot is en nog maar één ding wil: alleen zijn en complete rust.
Dat heb ik nou ook! Ook na een gewone werkdag, dan wil ik dat ook!
Wel raar. Heel veel mensen zijn heel vermoeid na een lange vergadering. Das wel toevallig dan.
maandag 26 juli 2010 om 19:05
Grinn Yas, alweer tijdje geleden dat we het forumoneens waren .
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Denk ik. Geloof ik.
Er was een forumster, weet niet meer wie, die na jarenlang gezin in 1 huis voor deze constructie kozen om de relatie te redden ipv te laten stranden.
Ik vind de voorbeelden van 'de man de hele week van huis' ook best relevant. Of dat nou internationaal chauffeur, booreiland, leger of wat anders is.
En de 'gewone' man die elke week/2 weken 1 of meerdere nachten in hotel zit ivm werk andere kant van het land.
Er zijn, in mijn ogen, veel verschillende vormen van band/gezin.
Niets is per se standaard.
Co-ouderschap
Gescheiden en meestal bij mama en soms bij papa
2 moeders/vaders ipv m/v
Eerst een vader/moeder, daarna 2 moeders
Hoeveel topics van vreemdgaande/weglopende mannen bij zwangerschap. In veel gevallen bewust voor een kind gekozen en dan ineens 'geen zin meer/drempelvrees'. Kun je beter vooraf kiezen voor een dergelijke constructie.
Ik denk dat een van de belangrijkste factoren is hoe je ermee omgaat richting kinderen.
Als in: ja het is gek maar ......
Als in: niet alle gezinnen/pappa's&mamma's wonen/leven op dezelfde manier
Ik begrijp de dont's ook wel (heb alle pagina's gelezen) maar vind het niet kansloos.
Ik zit in een andere situatie (incl. beiden zonder kinderen) en zou mijn relatie best wat intensiever willen, maar FT samenwonen. No way.
plankenkoorts, sterkte met je afwegingen en goed te horen dat jullie er erg open kunnen praten.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Denk ik. Geloof ik.
Er was een forumster, weet niet meer wie, die na jarenlang gezin in 1 huis voor deze constructie kozen om de relatie te redden ipv te laten stranden.
Ik vind de voorbeelden van 'de man de hele week van huis' ook best relevant. Of dat nou internationaal chauffeur, booreiland, leger of wat anders is.
En de 'gewone' man die elke week/2 weken 1 of meerdere nachten in hotel zit ivm werk andere kant van het land.
Er zijn, in mijn ogen, veel verschillende vormen van band/gezin.
Niets is per se standaard.
Co-ouderschap
Gescheiden en meestal bij mama en soms bij papa
2 moeders/vaders ipv m/v
Eerst een vader/moeder, daarna 2 moeders
Hoeveel topics van vreemdgaande/weglopende mannen bij zwangerschap. In veel gevallen bewust voor een kind gekozen en dan ineens 'geen zin meer/drempelvrees'. Kun je beter vooraf kiezen voor een dergelijke constructie.
Ik denk dat een van de belangrijkste factoren is hoe je ermee omgaat richting kinderen.
Als in: ja het is gek maar ......
Als in: niet alle gezinnen/pappa's&mamma's wonen/leven op dezelfde manier
Ik begrijp de dont's ook wel (heb alle pagina's gelezen) maar vind het niet kansloos.
Ik zit in een andere situatie (incl. beiden zonder kinderen) en zou mijn relatie best wat intensiever willen, maar FT samenwonen. No way.
plankenkoorts, sterkte met je afwegingen en goed te horen dat jullie er erg open kunnen praten.
maandag 26 juli 2010 om 19:11
Hahaha, Thee, maar jij bent kinderloos en wil niet ft samenwonen, TO twijfelt erg aan deze constructie.
Als je aan een gezin wilt beginnen (dus jouw opties van scheiden en 2 moeders en dergelijke zaken redden zijn nog ver in het verschiet ) is mijn mening dat je SAMEN een gezin begint, in één huis.
Niet dat papa op voorhand al zegt dat ie een eigen huis moet hebben en als ie dan voor de kinderen zorgt, dat er een nanny aanwezig dient te zijn.
Omdat ie rust nodig heeft na ziekte. Nou, elk mens heeft rust nodig. En vele ouders zijn ernstig ziek of geweest en pakken hun rust in het huis van het gezin.
Ik vind het egoistisch zelfs dat ie daarvoor een eigen woonruimte moet hebben.
En die nanny deed het 'm helemaal.
Als je aan een gezin wilt beginnen (dus jouw opties van scheiden en 2 moeders en dergelijke zaken redden zijn nog ver in het verschiet ) is mijn mening dat je SAMEN een gezin begint, in één huis.
Niet dat papa op voorhand al zegt dat ie een eigen huis moet hebben en als ie dan voor de kinderen zorgt, dat er een nanny aanwezig dient te zijn.
Omdat ie rust nodig heeft na ziekte. Nou, elk mens heeft rust nodig. En vele ouders zijn ernstig ziek of geweest en pakken hun rust in het huis van het gezin.
Ik vind het egoistisch zelfs dat ie daarvoor een eigen woonruimte moet hebben.
En die nanny deed het 'm helemaal.
maandag 26 juli 2010 om 19:12
Thee, dank je wel, ook dat je alle pagina's hebt gelezen.
Ik hoop dat we eruit kunnen komen, zonder alteveel van mezelf te moeten inleveren. Heel fijn dat we samen goed kunnen praten. Hij is vandaag meteen langsgekomen toen ik hem belde om hem te vertellen dat ik me rot voelde over deze situatie.
Hij heeft naar me geluisterd en hij begreep me ook heel goed. Zelf denkt hij dat we er abslouut samen uit gaan komen en dat ik het niet te zwart/wit moet zien. Hij zegt: 'je kent me, denk je nou echt dat ik je gewoon zou laten zitten als het moeilijk is? Dat doe ik niet, ik ben een mens, en een heel lief mens, met een sterke behoefte om op mezelf te zijn Maar ik zou je nooit het gevoel geven dat je er alleen voor staat.'
Ik hoop dat we eruit kunnen komen, zonder alteveel van mezelf te moeten inleveren. Heel fijn dat we samen goed kunnen praten. Hij is vandaag meteen langsgekomen toen ik hem belde om hem te vertellen dat ik me rot voelde over deze situatie.
Hij heeft naar me geluisterd en hij begreep me ook heel goed. Zelf denkt hij dat we er abslouut samen uit gaan komen en dat ik het niet te zwart/wit moet zien. Hij zegt: 'je kent me, denk je nou echt dat ik je gewoon zou laten zitten als het moeilijk is? Dat doe ik niet, ik ben een mens, en een heel lief mens, met een sterke behoefte om op mezelf te zijn Maar ik zou je nooit het gevoel geven dat je er alleen voor staat.'
maandag 26 juli 2010 om 19:59
ik vind het goed dat jullie hier over praten en dat hij zijn gevoelens en ideeen kenbaar maakt.
het lijkt erop dat je vriend bang is maar ook dat het meer op jou zal aankomen.
Succes met je keuze, ik wijs het in tegenstelling tot een aantal anderen niet geheel af.
Is het niet leuker om een fijn recreatieplekje te zoeken waar je ook met het gezin zou kunnen vertoeven en tot rust kunnen komen? Dan gaat pappa daar wat vaker heen wellicht.
Jij moet je afvragen of jij er dan zo alleen voor zou kunnen staan. Ik denk dat ik dat niet zou trekken.
het lijkt erop dat je vriend bang is maar ook dat het meer op jou zal aankomen.
Succes met je keuze, ik wijs het in tegenstelling tot een aantal anderen niet geheel af.
Is het niet leuker om een fijn recreatieplekje te zoeken waar je ook met het gezin zou kunnen vertoeven en tot rust kunnen komen? Dan gaat pappa daar wat vaker heen wellicht.
Jij moet je afvragen of jij er dan zo alleen voor zou kunnen staan. Ik denk dat ik dat niet zou trekken.
