Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
woensdag 27 april 2016 om 01:32
quote:Zeeland1970 schreef op 27 april 2016 @ 01:14:
Net een stroef gesprek gehad. Ik alleen maar janken, boos, bitter. Verwijten.
Hij, rustig, in control, met uit zijn tenen komend geduld, verborgen irritatie.
Meneer vond het beter om voorlopig apart te gaan slapen. Logeerkamer, klapbedje.
Ik voel het als afwijzing. Alsof ik soort van gedumpt ben. Ben kwaad op mezelf; als ik ook maar ENIGE ruggengraat zou hebben, dan had ik HEM uit mijn bed geschopt. Weliswaar niet doorvoelt. Maar om de dramatiek van het gebaar.
Getver. K#tsituatie
Ik heb dit topic vanaf het begin meegelezen en ik vind het bewonderenswaardig hoe je hier mee omgaat.
De manier hoe je man hier nu nu mee omgaat vind ik werkelijk buiten alle proportie, alsof jij nu opeens de zeur bent.
Echt, als er iemand in dit verhaal ruggengraat toont, ben jij het wel.
In control? Verborgen irritatie? Hij zou zijn ogen uit zijn kop moeten schamen!
Net een stroef gesprek gehad. Ik alleen maar janken, boos, bitter. Verwijten.
Hij, rustig, in control, met uit zijn tenen komend geduld, verborgen irritatie.
Meneer vond het beter om voorlopig apart te gaan slapen. Logeerkamer, klapbedje.
Ik voel het als afwijzing. Alsof ik soort van gedumpt ben. Ben kwaad op mezelf; als ik ook maar ENIGE ruggengraat zou hebben, dan had ik HEM uit mijn bed geschopt. Weliswaar niet doorvoelt. Maar om de dramatiek van het gebaar.
Getver. K#tsituatie
Ik heb dit topic vanaf het begin meegelezen en ik vind het bewonderenswaardig hoe je hier mee omgaat.
De manier hoe je man hier nu nu mee omgaat vind ik werkelijk buiten alle proportie, alsof jij nu opeens de zeur bent.
Echt, als er iemand in dit verhaal ruggengraat toont, ben jij het wel.
In control? Verborgen irritatie? Hij zou zijn ogen uit zijn kop moeten schamen!
What have we done....
woensdag 27 april 2016 om 01:38
quote:sabbaticalmeds schreef op 27 april 2016 @ 01:20:
[...]
vind je het zo erg dat hij je "dumpt?" waarom?
Waarom is het erg dat hij in de logeerkamer slaapt? je walgt toch van hem?
ik zie dat je hem wilt controleren, hem wilt veranderen, de tijd wil terugdraaien omdat jouw droom niet kapot mag, maar waarom mag dat niet? wat verlies je dan eigenlijk?
Ik ben bang om in de steek gelaten te worden.
Wil 'het' (nog?) niet loslaten. De liefde (of illusie, wat het dan ook was)
En, ja, ik walg van hem, en voel tegelijkertijd aantrekkingskracht. Zie zijn handen, ik hou van zijn handen, altijd gedaan, en dan is er dat oude bekende vonkje als ik zijn hand zie, rustend op zijn been. Bewegend tijdens het praten. En dan bedenk ik ineens hoe diezelfde hand wrs aan die hoer ' s k#t heeft gezeten, en walg ik, en ik kan wel schreeuwen dat hij het allemaal zo... 'bezoedeld' heeft! Alles is ineens vies.
[...]
vind je het zo erg dat hij je "dumpt?" waarom?
Waarom is het erg dat hij in de logeerkamer slaapt? je walgt toch van hem?
ik zie dat je hem wilt controleren, hem wilt veranderen, de tijd wil terugdraaien omdat jouw droom niet kapot mag, maar waarom mag dat niet? wat verlies je dan eigenlijk?
Ik ben bang om in de steek gelaten te worden.
Wil 'het' (nog?) niet loslaten. De liefde (of illusie, wat het dan ook was)
En, ja, ik walg van hem, en voel tegelijkertijd aantrekkingskracht. Zie zijn handen, ik hou van zijn handen, altijd gedaan, en dan is er dat oude bekende vonkje als ik zijn hand zie, rustend op zijn been. Bewegend tijdens het praten. En dan bedenk ik ineens hoe diezelfde hand wrs aan die hoer ' s k#t heeft gezeten, en walg ik, en ik kan wel schreeuwen dat hij het allemaal zo... 'bezoedeld' heeft! Alles is ineens vies.
woensdag 27 april 2016 om 01:40
quote:Zeeland1970 schreef op 27 april 2016 @ 01:38:
[...]
Ik ben bang om in de steek gelaten te worden.
Wil 'het' (nog?) niet loslaten. De liefde (of illusie, wat het dan ook was)
En, ja, ik walg van hem, en voel tegelijkertijd aantrekkingskracht. Zie zijn handen, ik hou van zijn handen, altijd gedaan, en dan is er dat oude bekende vonkje als ik zijn hand zie, rustend op zijn been. Bewegend tijdens het praten. En dan bedenk ik ineens hoe diezelfde hand wrs aan die hoer ' s k#t heeft gezeten, en walg ik, en ik kan wel schreeuwen dat hij het allemaal zo... 'bezoedeld' heeft! Alles is ineens vies.waarom? wat gebeurt er dan als je in de steek gelaten wordt?
[...]
Ik ben bang om in de steek gelaten te worden.
Wil 'het' (nog?) niet loslaten. De liefde (of illusie, wat het dan ook was)
En, ja, ik walg van hem, en voel tegelijkertijd aantrekkingskracht. Zie zijn handen, ik hou van zijn handen, altijd gedaan, en dan is er dat oude bekende vonkje als ik zijn hand zie, rustend op zijn been. Bewegend tijdens het praten. En dan bedenk ik ineens hoe diezelfde hand wrs aan die hoer ' s k#t heeft gezeten, en walg ik, en ik kan wel schreeuwen dat hij het allemaal zo... 'bezoedeld' heeft! Alles is ineens vies.waarom? wat gebeurt er dan als je in de steek gelaten wordt?
woensdag 27 april 2016 om 01:49
Zeeland, ga als de donder papieren en bankzaken uitzoeken. Niet om hem een oor aan te naaien maar om te zorgen dat hij dat niet bij jou doet.
En zoek steun bij Fam en vrienden. Betrouwbare mensen, je hebt echt hulp nodig, een luisterend oor.
Waarom opeens de logeer kamer? Was je te veel eisend voor hem?
Sterkte.
En zoek steun bij Fam en vrienden. Betrouwbare mensen, je hebt echt hulp nodig, een luisterend oor.
Waarom opeens de logeer kamer? Was je te veel eisend voor hem?
Sterkte.
woensdag 27 april 2016 om 01:52
quote:Kadder2772 schreef op 27 april 2016 @ 01:11:
Ik heb de moeite gedaan om al deze topics te lezen als man, ben er even zoet mee geweest, en wou ook eens iets vragen.
Eerst en vooral chapeau hoe je je sterk houdt voor je kinderen. Echt waar chapeau!
Sta me toe om je verhaal even te bewerken moest ik jou zijn en mijn vriendin dit deed:
Wat zou jij tegen me zeggen of mij als raad geven?
-------------------------------------------------------------------------------------------
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn vrouw was opvallend stil, ik vroeg wat er was, zij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Zij biechtte op dat ze wrs genitale wratten had. Zij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Zij had in december een one-nightstand, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar zij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via zijn handen of besmet met een vieze handdoek.
Zij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x een one-nightstand gehad te hebben, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft zij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.*
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Zij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het haar wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende zij me innig, en zweerde dat ik de enige voor haar was, zij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Zij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat zij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb haar ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik haar nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met haar hebben? Ik walg als ik nu aan haar lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Zij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x haar fantasie gevoed, tot zij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde zij zich schuldig en vies, zegt zij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Ik... zou je ....een knuffel geven. En me ergens afvragen hoe beschadigd je moet zijn om dergelijk groot verraad te kunnen accepteren.... (ik realiseer me dat ik nu mezelf die vraag stel....)
Ik zou je vragen naar wat je nodig hebt, en adviseren om goed voor jezelf te zorgen, voor jezelf te kiezen. Zonder enig moreel plichtsbesef of loyaliteit naar je vrouw.
Ik heb de moeite gedaan om al deze topics te lezen als man, ben er even zoet mee geweest, en wou ook eens iets vragen.
Eerst en vooral chapeau hoe je je sterk houdt voor je kinderen. Echt waar chapeau!
Sta me toe om je verhaal even te bewerken moest ik jou zijn en mijn vriendin dit deed:
Wat zou jij tegen me zeggen of mij als raad geven?
-------------------------------------------------------------------------------------------
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn vrouw was opvallend stil, ik vroeg wat er was, zij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Zij biechtte op dat ze wrs genitale wratten had. Zij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Zij had in december een one-nightstand, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar zij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via zijn handen of besmet met een vieze handdoek.
Zij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x een one-nightstand gehad te hebben, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft zij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.*
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Zij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het haar wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende zij me innig, en zweerde dat ik de enige voor haar was, zij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Zij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat zij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb haar ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik haar nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met haar hebben? Ik walg als ik nu aan haar lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Zij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x haar fantasie gevoed, tot zij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde zij zich schuldig en vies, zegt zij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Ik... zou je ....een knuffel geven. En me ergens afvragen hoe beschadigd je moet zijn om dergelijk groot verraad te kunnen accepteren.... (ik realiseer me dat ik nu mezelf die vraag stel....)
Ik zou je vragen naar wat je nodig hebt, en adviseren om goed voor jezelf te zorgen, voor jezelf te kiezen. Zonder enig moreel plichtsbesef of loyaliteit naar je vrouw.
woensdag 27 april 2016 om 01:54
Er zit overigens wel een voordeel aan dat hij er nu voor gekozen heeft om in aparte slaapkamers te gaan slapen.
Als het jouw "idee" was geweest, zou hij (indien werkelijk seksverslaafd) jou kunnen verwijten dat je hem reden geeft om naar de hoeren te gaan: jij zou dan immers die gemene vrouw zijn die hem de deur heeft gewezen zodat hij als slachtoffer van zijn verslaving zich wel genoodzaakt zag om buiten de deur in zijn verslaving te voorzien. Waar jij dan weer boos om zou kunnen worden, etc.
Jouw "mooiste" antwoord/reactie had kunnen zijn: dankjewel?!
Bovendien lijkt een beetje rust en eigen ruimte mij nu ook wat waard.
Als het jouw "idee" was geweest, zou hij (indien werkelijk seksverslaafd) jou kunnen verwijten dat je hem reden geeft om naar de hoeren te gaan: jij zou dan immers die gemene vrouw zijn die hem de deur heeft gewezen zodat hij als slachtoffer van zijn verslaving zich wel genoodzaakt zag om buiten de deur in zijn verslaving te voorzien. Waar jij dan weer boos om zou kunnen worden, etc.
Jouw "mooiste" antwoord/reactie had kunnen zijn: dankjewel?!
Bovendien lijkt een beetje rust en eigen ruimte mij nu ook wat waard.
woensdag 27 april 2016 om 01:57
Ik denk toch dat ik alles gelezen heb, mijn vorige post had er al iemand anders in een kortere versie gezet, blijkbaar niet alles gelezen...
Nogmaals, chapeau hoe je sterk probeert te houden!
Het is moeilijk om 20 jaar zomaar weg te werpen. Dat kan ik volledig begrijpen. Je grenzen zijn al vele malen zwaar overschreden, maar waar is de ultieme grens om hem niet meer als je man te zien? De doos van Pandora is geopend. Wat is het ergste dat hij jou nog kan vertellen? Ik begrijp je volledig dat je alles wil weten. Ik zou dat ook willen.
Misschien is het een grove vraag, maar ik zou dat willen weten: Heeft hij bezoekjes gebracht terwijl je zwanger was? Dat zou voor mij een heel verschil maken en een quasi onoverbrugbare grens zijn...
Nogmaals, chapeau hoe je sterk probeert te houden!
Het is moeilijk om 20 jaar zomaar weg te werpen. Dat kan ik volledig begrijpen. Je grenzen zijn al vele malen zwaar overschreden, maar waar is de ultieme grens om hem niet meer als je man te zien? De doos van Pandora is geopend. Wat is het ergste dat hij jou nog kan vertellen? Ik begrijp je volledig dat je alles wil weten. Ik zou dat ook willen.
Misschien is het een grove vraag, maar ik zou dat willen weten: Heeft hij bezoekjes gebracht terwijl je zwanger was? Dat zou voor mij een heel verschil maken en een quasi onoverbrugbare grens zijn...
woensdag 27 april 2016 om 02:06
quote:Zeeland1970 schreef op 27 april 2016 @ 01:52:
[...]
Ik... zou je ....een knuffel geven. En me ergens afvragen hoe beschadigd je moet zijn om dergelijk groot verraad te kunnen accepteren.... (ik realiseer me dat ik nu mezelf die vraag stel....)
Ik zou je vragen naar wat je nodig hebt, en adviseren om goed voor jezelf te zorgen, voor jezelf te kiezen. Zonder enig moreel plichtsbesef of loyaliteit naar je vrouw.Dat maakt je echt een mooi persoon. En eigenlijk geef je het antwoord voor jezelf. Wat je ook beslist voor de toekomst. Je kan jezelf niets verwijten. En zeker niet twijfelen aan jezelf!
[...]
Ik... zou je ....een knuffel geven. En me ergens afvragen hoe beschadigd je moet zijn om dergelijk groot verraad te kunnen accepteren.... (ik realiseer me dat ik nu mezelf die vraag stel....)
Ik zou je vragen naar wat je nodig hebt, en adviseren om goed voor jezelf te zorgen, voor jezelf te kiezen. Zonder enig moreel plichtsbesef of loyaliteit naar je vrouw.Dat maakt je echt een mooi persoon. En eigenlijk geef je het antwoord voor jezelf. Wat je ook beslist voor de toekomst. Je kan jezelf niets verwijten. En zeker niet twijfelen aan jezelf!
woensdag 27 april 2016 om 02:17
quote:Kadder2772 schreef op 27 april 2016 @ 01:57:
(...), maar waar is de ultieme grens om hem niet meer als je man te zien? De doos van Pandora is geopend. Wat is het ergste dat hij jou nog kan vertellen?.
Misschien is het een grove vraag, maar ik zou dat willen weten: Heeft hij bezoekjes gebracht terwijl je zwanger was? Dat zou voor mij een heel verschil maken en een quasi onoverbrugbare grens zijn...Ik zou een ultieme grens hebben als hij ooit de kinderen iets zou aandoen.
(...), maar waar is de ultieme grens om hem niet meer als je man te zien? De doos van Pandora is geopend. Wat is het ergste dat hij jou nog kan vertellen?.
Misschien is het een grove vraag, maar ik zou dat willen weten: Heeft hij bezoekjes gebracht terwijl je zwanger was? Dat zou voor mij een heel verschil maken en een quasi onoverbrugbare grens zijn...Ik zou een ultieme grens hebben als hij ooit de kinderen iets zou aandoen.
woensdag 27 april 2016 om 02:24
woensdag 27 april 2016 om 02:40
woensdag 27 april 2016 om 06:26
quote:Zeeland1970 schreef op 27 april 2016 @ 01:52:
[...]
Ik... zou je ....een knuffel geven. En me ergens afvragen hoe beschadigd je moet zijn om dergelijk groot verraad te kunnen accepteren.... (ik realiseer me dat ik nu mezelf die vraag stel....)
Ik zou je vragen naar wat je nodig hebt, en adviseren om goed voor jezelf te zorgen, voor jezelf te kiezen. Zonder enig moreel plichtsbesef of loyaliteit naar je vrouw.
Wat een mooi advies, waarschijnlijk het beste advies, wat ik hier zo lees.
Ik herken je zo, ik zei hetzelfde als jij.."maar zijn handen, ..zaten ook aan mij".
Ook ik was gek altijd al op zijn handen, die handen die mij liefhadden, die handen die mij aanraakten, de handen waarmee hij ook zo lief kon zijn. Ect ect..
Je bent bang, bang voor het alleen de toekomst in te moeten, bang dat hij je achterlaat, bang om niet rond te kunnen komen, ect..mij overkwam dit 12 jr geleden, had geen enkele kracht meer, kon niet een meer werken, kon njet meer denken, ik zocht hulp, en kreeg hulp, de beste hulp die er was, denk ik.want ik ben er doorgerold...iets wat ik in het verleden had meegemaakt, kwam in alle kracht terug.
Wat je niet verwerkt hebt in het verleden, draait net zolang om je heen, tot dat je het wel verwerkt.
Dat gebeurde mij, ik zag de hel toen.
Maar ik ben er door.
In alle kracht erdoor, dwars erdoor heen, niets ontwijkend, of negerend, of doen alsof het niet bestaat, het was er, is er, het gebeurt.
Nu overkomt jou dit, en je ziet pas de waarheid, ...als jij hem ziet.
Niet eerder dus.
Dat is helemaal niet erg, dat is zelfs zeer menselijk, ieder mens doet dat, als soort van geestbescherming.
Wat je nog niet aankan, word langzaam over je heen gekletterd.
Pijnlijk, zwaar.
Ik weet niet , wat jou is overkomen, dat weet jij, en als je het niet weet, is dat helemaal niet erg, blijf goed voor je zelf zorgen, want een moeder die goed voor zichzelf zorgt, zorgt ook goed voor haar kindjes.
En ik lees, dat je veel, heel veel om je kindjes geeft.
Zet alles op alles, om voor hun goed te zijn, zij waren mijn redding, en ik denk te voelen, dat jij die kant ook op gaat.
Voor hun moet jij rechtop blijven staan, en als je naar hun kijkt, zal dat je ook lukken.
Als er iets voorbij gaat, komt er iets voor terug.
Zo is het leven, en zo zal het gaan.
Dit in het heel kort,bundel je krachten, maak letterlijk spieren in je armen, om op een goede dag...dit achter je te kunnen laten...want die dag komt er!..dat garandeer ik je.
Nu nog niet, maar straks wel.
Leef er naartoe, pak je kindjes handen, en maak je sterk.
Nu voor hun, straks voor je geluk.
En als het allemaal nog niet lukt, is dat helemaal niet erg, het komt er , is er...als jij het aankan.
Pas.....als....jij....het...dragen....kan.
.
Verlaten worden heeft iets raars, je word nooit verlaten, of bent altijd al verlaten...
Je was altijd al alleen.
Deed het alleen.
Alleen is iedereen.
Iedereen wandele alleen door dit leven, het lijkt alsof het nu zichtbaar word, maar onzichtbaar was het altijd al aanwezig.
Onthou die regels goed, stamp ze je hoofd in, want zo is het leven.......en zo zal het gaan.
.
En nadat je huilt, bundel je al je krachten weer.
Als je dat lukt, dan kun je veel, heel veel.
[...]
Ik... zou je ....een knuffel geven. En me ergens afvragen hoe beschadigd je moet zijn om dergelijk groot verraad te kunnen accepteren.... (ik realiseer me dat ik nu mezelf die vraag stel....)
Ik zou je vragen naar wat je nodig hebt, en adviseren om goed voor jezelf te zorgen, voor jezelf te kiezen. Zonder enig moreel plichtsbesef of loyaliteit naar je vrouw.
Wat een mooi advies, waarschijnlijk het beste advies, wat ik hier zo lees.
Ik herken je zo, ik zei hetzelfde als jij.."maar zijn handen, ..zaten ook aan mij".
Ook ik was gek altijd al op zijn handen, die handen die mij liefhadden, die handen die mij aanraakten, de handen waarmee hij ook zo lief kon zijn. Ect ect..
Je bent bang, bang voor het alleen de toekomst in te moeten, bang dat hij je achterlaat, bang om niet rond te kunnen komen, ect..mij overkwam dit 12 jr geleden, had geen enkele kracht meer, kon niet een meer werken, kon njet meer denken, ik zocht hulp, en kreeg hulp, de beste hulp die er was, denk ik.want ik ben er doorgerold...iets wat ik in het verleden had meegemaakt, kwam in alle kracht terug.
Wat je niet verwerkt hebt in het verleden, draait net zolang om je heen, tot dat je het wel verwerkt.
Dat gebeurde mij, ik zag de hel toen.
Maar ik ben er door.
In alle kracht erdoor, dwars erdoor heen, niets ontwijkend, of negerend, of doen alsof het niet bestaat, het was er, is er, het gebeurt.
Nu overkomt jou dit, en je ziet pas de waarheid, ...als jij hem ziet.
Niet eerder dus.
Dat is helemaal niet erg, dat is zelfs zeer menselijk, ieder mens doet dat, als soort van geestbescherming.
Wat je nog niet aankan, word langzaam over je heen gekletterd.
Pijnlijk, zwaar.
Ik weet niet , wat jou is overkomen, dat weet jij, en als je het niet weet, is dat helemaal niet erg, blijf goed voor je zelf zorgen, want een moeder die goed voor zichzelf zorgt, zorgt ook goed voor haar kindjes.
En ik lees, dat je veel, heel veel om je kindjes geeft.
Zet alles op alles, om voor hun goed te zijn, zij waren mijn redding, en ik denk te voelen, dat jij die kant ook op gaat.
Voor hun moet jij rechtop blijven staan, en als je naar hun kijkt, zal dat je ook lukken.
Als er iets voorbij gaat, komt er iets voor terug.
Zo is het leven, en zo zal het gaan.
Dit in het heel kort,bundel je krachten, maak letterlijk spieren in je armen, om op een goede dag...dit achter je te kunnen laten...want die dag komt er!..dat garandeer ik je.
Nu nog niet, maar straks wel.
Leef er naartoe, pak je kindjes handen, en maak je sterk.
Nu voor hun, straks voor je geluk.
En als het allemaal nog niet lukt, is dat helemaal niet erg, het komt er , is er...als jij het aankan.
Pas.....als....jij....het...dragen....kan.
.
Verlaten worden heeft iets raars, je word nooit verlaten, of bent altijd al verlaten...
Je was altijd al alleen.
Deed het alleen.
Alleen is iedereen.
Iedereen wandele alleen door dit leven, het lijkt alsof het nu zichtbaar word, maar onzichtbaar was het altijd al aanwezig.
Onthou die regels goed, stamp ze je hoofd in, want zo is het leven.......en zo zal het gaan.
.
En nadat je huilt, bundel je al je krachten weer.
Als je dat lukt, dan kun je veel, heel veel.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
woensdag 27 april 2016 om 06:37
quote:Sapsorrow schreef op 27 april 2016 @ 06:34:
Jeetje, langste post ooit, Elle!
Ja nou, goedemorgen, ongeveer een kwart van mijn woorden, maar shit typ niet zo snel..
Maar goed, dit in hoofdzaak dus wel zo ongeveer.
Heb nog meer, maar goed, laat maar. Voor nu even.
Jeetje, langste post ooit, Elle!
Ja nou, goedemorgen, ongeveer een kwart van mijn woorden, maar shit typ niet zo snel..
Maar goed, dit in hoofdzaak dus wel zo ongeveer.
Heb nog meer, maar goed, laat maar. Voor nu even.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
woensdag 27 april 2016 om 06:46
quote:Doppinda schreef op 27 april 2016 @ 06:41:
Hij heeftceen sexverslaving. Hij ligt naast zijn vrouw en hij mag/kan er geen sex mee hebben. Daarom is hij verhuisd naar de logeerkamer.
Oh..........
.
Dan stuurde ik hem naar de schuur, dan mag die beste man nog blij zijn, op een warme logeerkamer te slapen.
Sex sex sex en nog eens sex.
Draait daar het leven om?..dan krijg jij ook nog heel wat voor je voeten.
Hij heeftceen sexverslaving. Hij ligt naast zijn vrouw en hij mag/kan er geen sex mee hebben. Daarom is hij verhuisd naar de logeerkamer.
Oh..........
.
Dan stuurde ik hem naar de schuur, dan mag die beste man nog blij zijn, op een warme logeerkamer te slapen.
Sex sex sex en nog eens sex.
Draait daar het leven om?..dan krijg jij ook nog heel wat voor je voeten.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
woensdag 27 april 2016 om 07:33
Zeeland ga bij jezelf te rade waar jouw angst vandaan komt. Die angst houdt je nu ook in een nare greep van gesprekken aan gaan en iets op te lossen wat nu echt niet op te lossen valt.
Ik heb jouw man al twee verstandige keuzes zien willen maken die jij tegen houdt.
Hij wilde even tijdelijk weg. Jij wilt dit niet.
Hij wil nu apart slapen. Jij voelt je afgewezen.
Ondanks dat ik je begrijp, denk ik dat bovenstaande echt het verstandigst is voor nu.
Het heeft niet te maken met afwijzing, maar met rust creëren. Even afstand van alles wat nu op jullie afkomt en hopelijk weer wat objectiviteit en emoties die tot bedaren komen daardoor.
Zoals het nu gaat is uitputtend en het brengt jullie nergens, alleen geeft het steeds meer afstand.
Ik snap wel dat jouw man nu de kalme is, waarschijnlijk een automatische reactie omdat hij ziet hoe overstuur je bent.
Lieve vrouw, neem alsjeblieft even afstand van elkaar.
Ik heb jouw man al twee verstandige keuzes zien willen maken die jij tegen houdt.
Hij wilde even tijdelijk weg. Jij wilt dit niet.
Hij wil nu apart slapen. Jij voelt je afgewezen.
Ondanks dat ik je begrijp, denk ik dat bovenstaande echt het verstandigst is voor nu.
Het heeft niet te maken met afwijzing, maar met rust creëren. Even afstand van alles wat nu op jullie afkomt en hopelijk weer wat objectiviteit en emoties die tot bedaren komen daardoor.
Zoals het nu gaat is uitputtend en het brengt jullie nergens, alleen geeft het steeds meer afstand.
Ik snap wel dat jouw man nu de kalme is, waarschijnlijk een automatische reactie omdat hij ziet hoe overstuur je bent.
Lieve vrouw, neem alsjeblieft even afstand van elkaar.
woensdag 27 april 2016 om 07:36
quote:orleander schreef op 27 april 2016 @ 01:49:
Zeeland, ga als de donder papieren en bankzaken uitzoeken. Niet om hem een oor aan te naaien maar om te zorgen dat hij dat niet bij jou doet.
En zoek steun bij Fam en vrienden. Betrouwbare mensen, je hebt echt hulp nodig, een luisterend oor.
Waarom opeens de logeer kamer? Was je te veel eisend voor hem?
Sterkte.
Ik vind het eerlijk gezegd ook erg vreemd/opmerkelijk. Net als zijn houding in dat gesprek ('rustig, in control, met uit zijn tenen komend geduld, verborgen irritatie.')
Heeft hij een ander ofzo? Geen prostituee, maar gewoon een andere vrouw.
Hoe dan ook, Zeeland, het is eerder gezegd, neem wat afstand van elkaar en neem familie/vrienden in vertrouwen ....
Zeeland, ga als de donder papieren en bankzaken uitzoeken. Niet om hem een oor aan te naaien maar om te zorgen dat hij dat niet bij jou doet.
En zoek steun bij Fam en vrienden. Betrouwbare mensen, je hebt echt hulp nodig, een luisterend oor.
Waarom opeens de logeer kamer? Was je te veel eisend voor hem?
Sterkte.
Ik vind het eerlijk gezegd ook erg vreemd/opmerkelijk. Net als zijn houding in dat gesprek ('rustig, in control, met uit zijn tenen komend geduld, verborgen irritatie.')
Heeft hij een ander ofzo? Geen prostituee, maar gewoon een andere vrouw.
Hoe dan ook, Zeeland, het is eerder gezegd, neem wat afstand van elkaar en neem familie/vrienden in vertrouwen ....
