Relaties
alle pijlers
Passieve vrienden
dinsdag 13 juli 2010 om 20:34
Hi, ik merk dat ik de laatste tijd vaker teleurgesteld ben in mijn vrienden en ik wil graag weten of ik me aanstel. We zijn allemaal begin 30, samenwonend en in de kinderen. Waar vroeger iedereen niet uit de kroeg te sláan was, is dit natuurlijk veranderd. Logisch. Maar waar ik me aan irriteer is dat mijn vrienden geen moeite meer lijken te doen voor elkaar. Op een verjaardag kan de helft niet komen en van de anderen belt de helft op het laatste moment ook nog es af. Als er door iemand een idee wordt geopperd om een borrel, picknick oid te doen, dan volgen er enkel lauwe reacties en belt weer de helft op het laatste moment af. Ik merk dat de oppervlakkigheid er op deze manier in komt en dat vind ik zo jammer. Ik vind mijn vrienden belangrijk genoeg om mijn best voor te doen, juist omdat we elkaar niet meer zo vaak zien, maar zij zitten liever op de bank. Ik krijg hier een vervelend gevoel van als er weer zo'n situatie is. Is dit terecht of moet ik mijn verwachtingen bijstellen?
woensdag 14 juli 2010 om 20:56
Ik herken dit ook, terwijl ik nog studeer. Ik denk dat die passiviteit wordt veroorzaakt door a) hoe mensen de drukte die zij hebben ervaren en b) de omstandigheden waarin zij verkeren.
Het ervaren van drukte is erg subjectief, heb ik gemerkt. Ik ken aardig wat mensen die voltijd studeren of fulltime werken en die 's avonds en in het weekend doodmoe zijn en dat kleine beetje tijd dat ze voor hun gevoel over hebben besteden aan zichzelf. Een feestje o.i.d. neemt een aanzienlijk deel van dat "kleine beetje" tijd in beslag, waardoor het eerder als last voelt dan als iets leuks.
Omstandigheden die passiviteit veroorzaken kunnen inderdaad het krijgen van een relatie en/of kinderen zijn, of de sociale kring van iemand; ik heb een vriendin die overal (studie, werk, vakanties, etc.) veel contacten opdoet en deze ook behoudt, waardoor zij haar aandacht over veel verschillende personen/groepjes moet verdelen.
Maar ik denk dat het vooral de manier waarop iemand de drukte ervaart is, wat de passiviteit veroorzaakt. Ik heb vrienden die voltijd studeren/werken en voor hun gevoel ook nog "het huishouden moeten runnen", waardoor zij gevoelsmatig amper tijd overhouden voor iets sociaals. Het huishouden zie ik als iets veel minder "groots", waardoor ik daar zo mee klaar ben en voor mijn gevoel dan nog meer dan genoeg tijd over heb voor sociale activiteiten.
Het ervaren van drukte is erg subjectief, heb ik gemerkt. Ik ken aardig wat mensen die voltijd studeren of fulltime werken en die 's avonds en in het weekend doodmoe zijn en dat kleine beetje tijd dat ze voor hun gevoel over hebben besteden aan zichzelf. Een feestje o.i.d. neemt een aanzienlijk deel van dat "kleine beetje" tijd in beslag, waardoor het eerder als last voelt dan als iets leuks.
Omstandigheden die passiviteit veroorzaken kunnen inderdaad het krijgen van een relatie en/of kinderen zijn, of de sociale kring van iemand; ik heb een vriendin die overal (studie, werk, vakanties, etc.) veel contacten opdoet en deze ook behoudt, waardoor zij haar aandacht over veel verschillende personen/groepjes moet verdelen.
Maar ik denk dat het vooral de manier waarop iemand de drukte ervaart is, wat de passiviteit veroorzaakt. Ik heb vrienden die voltijd studeren/werken en voor hun gevoel ook nog "het huishouden moeten runnen", waardoor zij gevoelsmatig amper tijd overhouden voor iets sociaals. Het huishouden zie ik als iets veel minder "groots", waardoor ik daar zo mee klaar ben en voor mijn gevoel dan nog meer dan genoeg tijd over heb voor sociale activiteiten.
