Relaties
alle pijlers
Plannen samenwonen nu on hold
zondag 18 december 2011 om 13:13
Hallo Dames,
Mijn vriend en ik hebben een paar maanden geleden besloten om te gaan samenwonen. Ik zou eind deze maand bij hem komen wonen. Het is een leuk huis maar er is de laatste 10 jaar niets aan gedaan en het ziet er heel erg slecht uit (lekkage, schimmels, beton in de woonkamer omdat het houtenvloer op sommige plekken stuk, plafond in slaapkamer stuk waardoor je ziet de dakpannen...). Ik heb hem geholpen met het opknappen van het huis (hij heeft alles zelf betaald, het is een koopwoning) en ik zou volgend week zaterdag definitief verhuizen. Het huis is behoorlijk opgeknapt en nu moeten de laatste dingen gedaan worden zoals de meubels die ik meeneem in elkaar zetten, gordijnen ophangen etc... Vanochtend is hij helemaal ontploft toen ik hem tijdens het ontbijt vroeg wat de planning van vandaag was aangezien we nog een paar dingen moeten doen en allebei een fulltime job hebben. Hij begon te schreeuwen dat hij het zat was met het opknappen van het huis, dat hij al die jaren met veel plezier zo heeft gewoond, dat hij het zat was van klussen, dat hij dit jaar geen vakantie had gehad, dat hij alles zelf heeft betaald... Ik was helemaal stil. Ik dacht dat hij met plezier met het huis en onze toekomst bezig was, ik had dit niet zien aankomen. Hij was heel fel, had een agressieve toon en ik heb mijn spullen gepakt en heb hem gevraagd om me naar huis te brengen. Hij dronk heel langzaam zijn koffie en zei "ik ben je kind niet, je wacht dat mijn koffie op is en dan breng ik je naar huis. Ik ga geen contact meer met je zoeken". Ik moest veel huilen maar hij bleef heel cool.
Ik wist niet dat hij op zijn tenen liep, hij heeft de laatste maanden niets laten blijken en ik ben, voor mijn gevoel, niet veel eisend geweest. Het huis is gewoon een menging geworden van onze spullen en we hebben samen alles in overleg gedaan. Blijkbaar hebben we dit verhaal allebei anders beleefd. Ik wou met hem praten maar hij was alleen maar aan het schreeuwen, ik heb hem nooit eerder zo meegemaakt. Ik weet niet wat ik er mee moet.
Mijn vriend en ik hebben een paar maanden geleden besloten om te gaan samenwonen. Ik zou eind deze maand bij hem komen wonen. Het is een leuk huis maar er is de laatste 10 jaar niets aan gedaan en het ziet er heel erg slecht uit (lekkage, schimmels, beton in de woonkamer omdat het houtenvloer op sommige plekken stuk, plafond in slaapkamer stuk waardoor je ziet de dakpannen...). Ik heb hem geholpen met het opknappen van het huis (hij heeft alles zelf betaald, het is een koopwoning) en ik zou volgend week zaterdag definitief verhuizen. Het huis is behoorlijk opgeknapt en nu moeten de laatste dingen gedaan worden zoals de meubels die ik meeneem in elkaar zetten, gordijnen ophangen etc... Vanochtend is hij helemaal ontploft toen ik hem tijdens het ontbijt vroeg wat de planning van vandaag was aangezien we nog een paar dingen moeten doen en allebei een fulltime job hebben. Hij begon te schreeuwen dat hij het zat was met het opknappen van het huis, dat hij al die jaren met veel plezier zo heeft gewoond, dat hij het zat was van klussen, dat hij dit jaar geen vakantie had gehad, dat hij alles zelf heeft betaald... Ik was helemaal stil. Ik dacht dat hij met plezier met het huis en onze toekomst bezig was, ik had dit niet zien aankomen. Hij was heel fel, had een agressieve toon en ik heb mijn spullen gepakt en heb hem gevraagd om me naar huis te brengen. Hij dronk heel langzaam zijn koffie en zei "ik ben je kind niet, je wacht dat mijn koffie op is en dan breng ik je naar huis. Ik ga geen contact meer met je zoeken". Ik moest veel huilen maar hij bleef heel cool.
Ik wist niet dat hij op zijn tenen liep, hij heeft de laatste maanden niets laten blijken en ik ben, voor mijn gevoel, niet veel eisend geweest. Het huis is gewoon een menging geworden van onze spullen en we hebben samen alles in overleg gedaan. Blijkbaar hebben we dit verhaal allebei anders beleefd. Ik wou met hem praten maar hij was alleen maar aan het schreeuwen, ik heb hem nooit eerder zo meegemaakt. Ik weet niet wat ik er mee moet.
zondag 18 december 2011 om 13:18
Even niets, hoe moeilijk dat ook is. Kennelijk is het hem idd teveel geworden en heb jij dat niet kunnen weten doordat hij er niet over communiceert. Dat lijkt me een heel slechte basis voor een relatie en zeker voor samenwonen. Laat hem even met rust zodat hij af kan koelen en kijk wat er dan gebeurt. Als hij weer contact zoekt, dan kun je het gesprek aan gaan. Zoekt hij geen contact, dan kun je hem laten weten dat je het erg jammer vindt dat het zo gelopen is, maar dat een gebrek aan eerlijke communicatie voor jou ook geen basis is.
zondag 18 december 2011 om 13:20
zondag 18 december 2011 om 13:29
zondag 18 december 2011 om 13:32
zondag 18 december 2011 om 13:37
Ik lees tot mijn schrik dat je ook een zoon hebt die mee gaat/ mee verhuisd. Hoe leg jij het gedrag van "jouw vriend" uit aan je zoon? Het is zo te lezen helemaal geen sympathieke man, onlangs opende je nog een topic over de vele kritiek dat jouw vriend heeft op je. Heeft hij ook kritiek op jouw zoon? En nu besluit je ook nog bij hem in te trekken, mét je zoon? Wat een vreselijke beslissing, hier krijg je spijt als haren op je hoofd van. Blijf toch gewoon op jezelf met je zoon, trek niet in bij deze man, hij is veel te instabiel en nogmaals, hij is ook nog eens helemaal niet leuk. Ga maar latten, ik weet zeker dat zelfs dat geen stand houdt met deze man. Je ogen gaan nog wel een keer open. Laat dat alsjeblieft niet zo zijn op het moment dat je alles opgezegd hebt en jezelf (en je zoon!) totaal afhankelijk gemaakt hebt van hem.
zondag 18 december 2011 om 13:37
Je hebt nog een kind ook. Dan zou ik zeker niet gaan samenwonen zolang jullie relatie niet stabiel is; en dat is 'ie nog lang niet, want je vriend heeft voortdurend kritiek op je, valt vanuit het niets ineens naar je uit en daarbij communiceren jullie blijkbaar niet. Denk aan je kind en blijf gewoon lekker latten (als je überhaupt nog verder wilt met deze man, want zo leuk klinkt het allemaal niet).
zondag 18 december 2011 om 13:42
quote:myriam1965 schreef op 18 december 2011 @ 13:32:
Ik hou van hem omdat we het samen heel leuk hebben, delen dezelfde hobby's, hebben veel lol, genieten van dezelfde dingen... Dat zit allemaal goed. Het is wel zo dat ik zijn manier van communiceren niet snap. Maar idd, ik weet niet of dit allemaal genoeg is.
Ja maar van dat samen delen....dat weet je helemaal niet! Je dacht dat het gaan samenwonen en opknappen van het huis ook iets was wat jullie samen deelden.
En zeker als je een kind hebt...doe het niet! Veels te onstabiele situatie om een kind in te betrekken.
Ik hou van hem omdat we het samen heel leuk hebben, delen dezelfde hobby's, hebben veel lol, genieten van dezelfde dingen... Dat zit allemaal goed. Het is wel zo dat ik zijn manier van communiceren niet snap. Maar idd, ik weet niet of dit allemaal genoeg is.
Ja maar van dat samen delen....dat weet je helemaal niet! Je dacht dat het gaan samenwonen en opknappen van het huis ook iets was wat jullie samen deelden.
En zeker als je een kind hebt...doe het niet! Veels te onstabiele situatie om een kind in te betrekken.
zondag 18 december 2011 om 13:48
Het is niet alleen de koude douche, veel belangrijker is hoe jij daar nu op reageert. Zijn gedrag is ronduit respectloos en als jij dat nu accepteert dan wordt dit echt nooit de relatie die jij eigenlijk zou willen. En zeker niet het voorbeeld dat jij jouw zoon wil geven van hoe partners zich binnen een relatie horen te gedragen.
zondag 18 december 2011 om 13:52
zondag 18 december 2011 om 13:53
In je vorige topic schreef je ook dat je de samenwoon-plannen zou uitstellen. Toen was je partner ook al instabiel. En jij zou je eigen huis aanhouden, en voor proef gaan samenwonen. Maar voorlopig in ieder geval nog niet. Schreef je.
In dit openingstopic schrijf je hier ineens niets meer over. Net alsof er niets gebeurd is.
Raar..
Denk goed aan je zoon. En ook aan jezelf natuurlijk. Maar ook vooral aan je zoon. Je had al een scheiding achter de kiezen. Nu zou je gaan samenwonen met een hele instabiele man. Iemand die niet communiceren kan, jou eerst toestemming geeft tot inrichting van de slaapkamer en je er dan vervolgens verwijt dat je hem hierin niet geïnformeerd hebt, iemand die vaak kritiek op je heeft. Hoe zou dit voor je zoon voelen denk je? Veilig? Warm? Open en liefdevol? Gewaardeerd?
Of onzeker, angstig, continue bang dat het niet goed gaat, dat vriend-lief uit z'n slof schiet?
Ik zou me nog maar eens heel goed bezinnen met deze man als ik jou was..
In dit openingstopic schrijf je hier ineens niets meer over. Net alsof er niets gebeurd is.
Raar..
Denk goed aan je zoon. En ook aan jezelf natuurlijk. Maar ook vooral aan je zoon. Je had al een scheiding achter de kiezen. Nu zou je gaan samenwonen met een hele instabiele man. Iemand die niet communiceren kan, jou eerst toestemming geeft tot inrichting van de slaapkamer en je er dan vervolgens verwijt dat je hem hierin niet geïnformeerd hebt, iemand die vaak kritiek op je heeft. Hoe zou dit voor je zoon voelen denk je? Veilig? Warm? Open en liefdevol? Gewaardeerd?
Of onzeker, angstig, continue bang dat het niet goed gaat, dat vriend-lief uit z'n slof schiet?
Ik zou me nog maar eens heel goed bezinnen met deze man als ik jou was..
zondag 18 december 2011 om 13:56
quote:myriam1965 schreef op 18 december 2011 @ 13:52:
Jullie hebben gelijk, zijn reactie vanochtend was niet allemaal maar ongepast, maar ook respectloos, ik voelde me zo slecht dat ik moest huilen en hij ging maar door. Hij bleef schreeuwen naar me toe (af en toe bijna dreigend) en ik kon op dat moment niet weg.
Was je zoon hierbij aanwezig?
Heeft hij dit alles gezien en gehoord? Dat zijn moeder vernederd werd voor zijn ogen?
Ik mag toch hopen van niet.
Realiseer je goed dat als je dit samenwonen met deze man doorzet, je zoon hier de volgende keer wél getuige van is.
Wil je dit?
Jullie hebben gelijk, zijn reactie vanochtend was niet allemaal maar ongepast, maar ook respectloos, ik voelde me zo slecht dat ik moest huilen en hij ging maar door. Hij bleef schreeuwen naar me toe (af en toe bijna dreigend) en ik kon op dat moment niet weg.
Was je zoon hierbij aanwezig?
Heeft hij dit alles gezien en gehoord? Dat zijn moeder vernederd werd voor zijn ogen?
Ik mag toch hopen van niet.
Realiseer je goed dat als je dit samenwonen met deze man doorzet, je zoon hier de volgende keer wél getuige van is.
Wil je dit?
zondag 18 december 2011 om 13:59
quote:myriam1965 schreef op 18 december 2011 @ 13:52:
Jullie hebben gelijk, zijn reactie vanochtend was niet allemaal maar ongepast, maar ook respectloos, ik voelde me zo slecht dat ik moest huilen en hij ging maar door. Hij bleef schreeuwen naar me toe (af en toe bijna dreigend) en ik kon op dat moment niet weg.Ik zou zelfs niet meer willen latten met deze man. Ik zou niets meer willen met zo iemand. Ongetwijfeld zal hij straks weer van zich laten horen, smeken misschien. Mijn god, ik hoop dat je sterk genoeg bent om hem te weerstaan. Laat hem er niet meer in. Denk aan jezelf. En aan je zoon. Herhaal voor jezelf: Deze man is niet goed voor mij (en voor mijn zoon). Hij is niet goed. Hij is niet goed. Hij is niet goed.
Jullie hebben gelijk, zijn reactie vanochtend was niet allemaal maar ongepast, maar ook respectloos, ik voelde me zo slecht dat ik moest huilen en hij ging maar door. Hij bleef schreeuwen naar me toe (af en toe bijna dreigend) en ik kon op dat moment niet weg.Ik zou zelfs niet meer willen latten met deze man. Ik zou niets meer willen met zo iemand. Ongetwijfeld zal hij straks weer van zich laten horen, smeken misschien. Mijn god, ik hoop dat je sterk genoeg bent om hem te weerstaan. Laat hem er niet meer in. Denk aan jezelf. En aan je zoon. Herhaal voor jezelf: Deze man is niet goed voor mij (en voor mijn zoon). Hij is niet goed. Hij is niet goed. Hij is niet goed.
zondag 18 december 2011 om 14:01
Mijn zoon was er niet, hij was bij zijn vader. Mijn friend heeft nu een gezicht van hem laten zien die ik niet ken. Ik ben ook niet altijd makkelijk maar dit is ver buiten de normale grens gegaan. Ja het is nu time voor een time out, ik hou van hem maar het is geen gelijkwaardige relatie en ik ben bang dat hij straks nog meer van dat soort gedrag gaat vertonen en dat ik dan geen kant meer op kan.
zondag 18 december 2011 om 14:06
zondag 18 december 2011 om 14:08
quote:myriam1965 schreef op 18 december 2011 @ 13:44:
Idd, nu ik jullie lees merk ik ook hoe onstabiel de relatie is. We hadden het heel goed de laatste weken, het was heel gezellig vond ik. Nu krijg ik weer zo'n koude douche.Hoelang zijn jullie samen? Ik lees nu dat jullie het de laatste weken goed hadden? Is het zo'n relatie waar het in vlagen goed gaat?
Idd, nu ik jullie lees merk ik ook hoe onstabiel de relatie is. We hadden het heel goed de laatste weken, het was heel gezellig vond ik. Nu krijg ik weer zo'n koude douche.Hoelang zijn jullie samen? Ik lees nu dat jullie het de laatste weken goed hadden? Is het zo'n relatie waar het in vlagen goed gaat?
