Relaties
alle pijlers
Polyamorie: grenzen en tijd
zaterdag 14 oktober 2017 om 11:49
Hoi allemaal,
Ik schrijf hier al een aantal jaar mee onder een andere nickname, maar aangezien een aantal mensen in mijn leven weten dat ik hier zit, heb ik een nieuw account aangemaakt.
Ik hoop dat jullie me enig inzicht kunnen bieden, want ik kom er momenteel niet uit.
Een jaar geleden heb ik een leuke man ontmoet die vanaf het begin heeft aangegeven polyamoreus te (willen) zijn. Beiden hebben we monogame relaties achter de rug, maar hij wil nu dit pad ontdekken. De relatie met zijn ex is officieel verbroken en ze wonen niet meer samen, maar ze hebben dus nog wel een relatie, op dezelfde manier als ik dat met hem heb.
Ik zal niet ontkennen dat ik er moeite mee heb. "Waarom ben ik niet genoeg?" is best een tijd een ding geweest. Inmiddels voelt dit goed en wil ik echt dat deze relatie werkt.
Nu is het echter zo dat enkele dingen die zij en ik willen vrijwel lijnrecht tegenover elkaar staan. Zij wil doordeweeks niet afspreken ivm werk, maar ook ik wil in het weekend bij hem zijn en samen (uit) kunnen slapen. Ik woon redelijk dichtbij, dus an sich is het geen probleem om doordeweeks af te spreken... Maar ik wíl ook gewoon een dag in het weekend. Plannen kunnen maken of kunnen vrijen zonder dat de wekker om 7 uur gaat...
Zij wil graag dat zijn telefoon uitgaat op hun dates (meestal een tijdframe van 24 uur), want ze wil dat hij met zijn hoofd bij haar is. Dat is niet alleen vanwege mij, ook gewoon "de telefoon als afleiding". En dat snap ik volledig en wíl ik haar gunnen, maar voor mij is het in een relatie dan weer best belangrijk dat de ander bereikbaar is als er iets gebeurt of aan de hand is. Ik ga hem niet de hele avond appen, maar het geluid voor mijn beltoon aan bij mijn beloproep bijvoorbeeld is al prima. Hier kan/wil hij niet aan voldoen, want hij wil haar geven wat zij nodig heeft.
Hoe komen we hieruit? Ik merk dat mijn vriend gillend gek wordt van de wensen die zo uiteen lopen en het voor iedereen goed wíl doen, maar dat dat eigenlijk gewoon niet kan.
Ik heb al voorgesteld om met zijn drieën te praten en deze zaken te bespreken, maar daar staan zij allebei niet voor open. Ze willen de relaties gescheiden houden.
Thoughts? Hoe pakken we het gebrek aan tijd aan? Tot op welke hoogte moet ik inschikken zodat hun relatie werkt en waar trek ik de grens zodat die van míj werkt?
Ik schrijf hier al een aantal jaar mee onder een andere nickname, maar aangezien een aantal mensen in mijn leven weten dat ik hier zit, heb ik een nieuw account aangemaakt.
Ik hoop dat jullie me enig inzicht kunnen bieden, want ik kom er momenteel niet uit.
Een jaar geleden heb ik een leuke man ontmoet die vanaf het begin heeft aangegeven polyamoreus te (willen) zijn. Beiden hebben we monogame relaties achter de rug, maar hij wil nu dit pad ontdekken. De relatie met zijn ex is officieel verbroken en ze wonen niet meer samen, maar ze hebben dus nog wel een relatie, op dezelfde manier als ik dat met hem heb.
Ik zal niet ontkennen dat ik er moeite mee heb. "Waarom ben ik niet genoeg?" is best een tijd een ding geweest. Inmiddels voelt dit goed en wil ik echt dat deze relatie werkt.
Nu is het echter zo dat enkele dingen die zij en ik willen vrijwel lijnrecht tegenover elkaar staan. Zij wil doordeweeks niet afspreken ivm werk, maar ook ik wil in het weekend bij hem zijn en samen (uit) kunnen slapen. Ik woon redelijk dichtbij, dus an sich is het geen probleem om doordeweeks af te spreken... Maar ik wíl ook gewoon een dag in het weekend. Plannen kunnen maken of kunnen vrijen zonder dat de wekker om 7 uur gaat...
Zij wil graag dat zijn telefoon uitgaat op hun dates (meestal een tijdframe van 24 uur), want ze wil dat hij met zijn hoofd bij haar is. Dat is niet alleen vanwege mij, ook gewoon "de telefoon als afleiding". En dat snap ik volledig en wíl ik haar gunnen, maar voor mij is het in een relatie dan weer best belangrijk dat de ander bereikbaar is als er iets gebeurt of aan de hand is. Ik ga hem niet de hele avond appen, maar het geluid voor mijn beltoon aan bij mijn beloproep bijvoorbeeld is al prima. Hier kan/wil hij niet aan voldoen, want hij wil haar geven wat zij nodig heeft.
Hoe komen we hieruit? Ik merk dat mijn vriend gillend gek wordt van de wensen die zo uiteen lopen en het voor iedereen goed wíl doen, maar dat dat eigenlijk gewoon niet kan.
Ik heb al voorgesteld om met zijn drieën te praten en deze zaken te bespreken, maar daar staan zij allebei niet voor open. Ze willen de relaties gescheiden houden.
Thoughts? Hoe pakken we het gebrek aan tijd aan? Tot op welke hoogte moet ik inschikken zodat hun relatie werkt en waar trek ik de grens zodat die van míj werkt?
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:33
Hij gaat nergens mee naartoe, neemt ons allebei niet mee en viert feestdagen zoals hij dat wil. Alleen op stedentrip of bij vrienden, bijv. Bij een van ons, 1 op 1, als wij geen andere (familie)verplichtingen zouden hebben en dat zo uitkomt is ook een optie voor hem.blijfgewoonbianca schreef: ↑14-10-2017 13:25Gaat hij mee naar jouw ouders ? Heb jij een kerstdag met hem ? En oud en nieuw ?
Wie neemt hij mee naar zijn ouders en vrienden ?
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:34
Denk ook echt dat hij gelukkiger zal zijn in een open relatie, of als vrijgezel met een aantal vaste sekspartners.
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:35
QueenArachnia schreef: ↑14-10-2017 13:33Mijn man en ik hebben ook een polyamoreus huwelijk en dat bevalt ons al jaren heel goed. Maar het is wel noodzakelijk om goede afspraken te maken die voor alle partijen werken, net zoals binnen een monogaam huwelijk.
Ook is dit in ons geval iets wat we alle drie willen en ik heb bij jou meer het idee dat je het gevoel hebt dat je niet anders kunt omdat je hem anders kwijt raakt. Ik vind dat een slechte basis en ik kan me niet voorstellen dat dat blijft/gaat werken.
Ik zou het niet kunnen zoals jullie het doen. Óf goede afspraken maken, óf het uitmaken.
Dit inderdaad.
Je kunt nooit allebei gelijkwaardig een relatie met hem hebben op de manier waarop jullie dames het ieder voor ogen hebben.
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:36
Je bent dus een optie voor hem. Lijkt me duidelijk genoeg. Dat je hier zelfs maar over na hoeft te denken.Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 13:33Hij gaat nergens mee naartoe, neemt ons allebei niet mee en viert feestdagen zoals hij dat wil. Alleen op stedentrip of bij vrienden, bijv. Bij een van ons, 1 op 1, als wij geen andere (familie)verplichtingen zouden hebben en dat zo uitkomt is ook een optie voor hem.
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:38
Ik ben me er heel erg van bewust dat dit voor hem ook allemaal heel moeilijk is en niet wat hij zou willen. Daar staat echter tegenover dat hij zelf aangeeft dat het niet om de seks gaat en dat hij, qua omgang, echt volwaardige relaties zoekt. Alleen aan praktische zaken daar omheen kan/wil hij niet voldoen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:41
Ik snap echt niet wat deze situatie jou voor voordeel geeft, boven een monogame relatie. Je hebt zelf geen behoefte aan een man erbij, maar deelt je man wel met een andere vrouw, waardoor allerlei moeilijkheden ontstaan.
Wat is daar zo leuk aan? Ik probeer het te snappen maar zie eigenlijk voor de vrouwen in deze relatie alleen maar nadelen.
Wat is daar zo leuk aan? Ik probeer het te snappen maar zie eigenlijk voor de vrouwen in deze relatie alleen maar nadelen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:41
mensen kunnen zoveel zeggen, of het waar is valt af te lezen aan het gedrag.Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 13:38Ik ben me er heel erg van bewust dat dit voor hem ook allemaal heel moeilijk is en niet wat hij zou willen. Daar staat echter tegenover dat hij zelf aangeeft dat het niet om de seks gaat en dat hij, qua omgang, echt volwaardige relaties zoekt. Alleen aan praktische zaken daar omheen kan/wil hij niet voldoen.
zijn gedrag is duidelijk, je hebt geen relatie met deze man, je bent neukertje
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:42
Jij bent zelf helemaal niet polyamoureus, dus hoe leuk je de man ook mag vinden, een polyamoureuze relatie zal nooit bevredigend voor jou zijn. Voor de andere dame al helemaal niet als ik het verhaal zo lees. Er is slechts een van de drie deelnemers in deze polyamoureuze relatie die zegt polyamoureus te zijn, dat slaat nergens op en is geen polyamorie meer, maar gewoon van twee walletjes eten en dat doen door pappen en nathouden. Dat is wat mij betreft geen liefde, maar puur egocentrisch.
(En ik geloof echt wel dat polyamorie prima kan werken hoor, maar in deze situatie klopt het gewoon niet, het doet geen recht aan de gevoelens van beide dames.)
(En ik geloof echt wel dat polyamorie prima kan werken hoor, maar in deze situatie klopt het gewoon niet, het doet geen recht aan de gevoelens van beide dames.)
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:44
In ieder geval een beperkte hoeveelheid verplichtingen, ja. Daar is hij vanaf het begin duidelijk over geweest en dat was eigenlijk prima. Voor mij is het geen must dat mijn vriend meegaat met kerst, bijvoorbeeld. Wel wil ik iemand die emotioneel beschikbaar is als ik dat nodig heb en dat valt me nu dus meer tegen dan in verwachtte. Ik heb geen vriend om alsnog uit te moeten huilen of te stressen bij een vriendin. Zo voelt het voor mij in ieder geval.
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:52
Wat een ontzettend trieste "relatie". Ik word hier heel verdrietig van, en kan niet begrijpen dat mensen zo met elkaar omgaan. Mocht zoiets al werken moet je allemaal op 1 lijn zitten. Alleen is dat volgens mij echt een zeldzaamheid. Net als bij friends with benefits. Er is er altijd 1 die eigenlijk meer wil en maar meegaat in de situatie omdat hij/zij anders alleen is.
Waarom kunnen mensen niet gewoon gaan voor hun (monogame) relatie, geniet ervan, maak er wat van. En als het niet werkt laat elkaar los. Er zijn er genoeg die alleen zijn en wel graag een fijne relatie zouden hebben.
Waarom kunnen mensen niet gewoon gaan voor hun (monogame) relatie, geniet ervan, maak er wat van. En als het niet werkt laat elkaar los. Er zijn er genoeg die alleen zijn en wel graag een fijne relatie zouden hebben.
Klaar mee
zaterdag 14 oktober 2017 om 13:54
Jij hebt dus een ander beeld en andere verwachtingen van een volwaardige relatie. Het maakt hem niet uit bij wie hij uithuilt, bij jou of bij zijn andere vriendin. Jij wilt exclusief bij hem uithuilen én dat kan hij je niet bieden. Als je kiest voor hem dan kies je ervoor dat je je emoties niet altijd met hem kunt delen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 14:06
Ik ben 27. Heb vooralsnog absoluut geen kinderwens, maar ik sluit niet uit dat dit over 5-10 jaar anders is.
Ik snap jullie punt heel goed en ik zal niet ontkennen het ook echt wel in mijn hoofd zit dat we elkaar simpelweg niet kunnen geven wat we nu zoeken. Aan de andere kant wil ik het niet opgeven tot we samen een middenweg hebben geprobeerd en is gebleken dat ook die niet voldoet aan alle wensen. Maar ik voel me geblokkeerd in het zoeken van die middenweg.
Ik snap jullie punt heel goed en ik zal niet ontkennen het ook echt wel in mijn hoofd zit dat we elkaar simpelweg niet kunnen geven wat we nu zoeken. Aan de andere kant wil ik het niet opgeven tot we samen een middenweg hebben geprobeerd en is gebleken dat ook die niet voldoet aan alle wensen. Maar ik voel me geblokkeerd in het zoeken van die middenweg.
zaterdag 14 oktober 2017 om 14:14
Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 14:06Ik ben 27. Heb vooralsnog absoluut geen kinderwens, maar ik sluit niet uit dat dit over 5-10 jaar anders is.
Ik snap jullie punt heel goed en ik zal niet ontkennen het ook echt wel in mijn hoofd zit dat we elkaar simpelweg niet kunnen geven wat we nu zoeken. Aan de andere kant wil ik het niet opgeven tot we samen een middenweg hebben geprobeerd en is gebleken dat ook die niet voldoet aan alle wensen. Maar ik voel me geblokkeerd in het zoeken van die middenweg.
Als je straks inderdaad een kind wil, hoe zie je dat voor je?
Dat je hiervoor kiest snap ik niet, je wil een volwaardige relatie. Als hij over 3 jaar nog steeds niet mee wil met kerst, hoe leuk is het dan nog?
Je bent een doodlopende straat in gegaan, stop met investeren. Zoek iemand die qua wensen beter bij je past
zaterdag 14 oktober 2017 om 14:15
zaterdag 14 oktober 2017 om 14:56
Ik lees vooral wat hij wil, en wat hij niet wil. Daarna lees ik wat over wat zij wil. Dan weer vooral over wat hij wil en niet wil.
Wat wil jij!!? Het klinkt allemaal zo onevenwichtig dit.
Ik ben van mening dat je eigen principes en grenzen hoger op een weegschaal moeten liggen dat hoe leuk je iemand vindt. Want als je verliefd bent rek je vaak onbewust je eigen grenzen op. Probeer echt voor jezelf te bedenken wat jij wil in een relatie, en waar jou grenzen liggen van hoeveel jij wil inleveren en doen voor de ander om het te laten werken. los van deze man, in algemene zin dus, want je gevoelens kunnen je anders doen handelen.
Ik heb het idee namelijk dat je jouw grenzen en principes te erg aan het oprekken bent om het te laten werken.
Wat wil jij!!? Het klinkt allemaal zo onevenwichtig dit.
Ik ben van mening dat je eigen principes en grenzen hoger op een weegschaal moeten liggen dat hoe leuk je iemand vindt. Want als je verliefd bent rek je vaak onbewust je eigen grenzen op. Probeer echt voor jezelf te bedenken wat jij wil in een relatie, en waar jou grenzen liggen van hoeveel jij wil inleveren en doen voor de ander om het te laten werken. los van deze man, in algemene zin dus, want je gevoelens kunnen je anders doen handelen.
Ik heb het idee namelijk dat je jouw grenzen en principes te erg aan het oprekken bent om het te laten werken.
zaterdag 14 oktober 2017 om 15:07
Ik was eigenlijk van plan om hier een heel positief verhaal te tikken over dat je in ieder geval een man hebt die eerlijk is en geen valse gouden bergen of horizonnen beloofd. En jou te verwijten dat jij wél op de eerste plaats wilde/mocht komen in het begin, maar nu de ander aan de beurt is gaat piepen.
En toen las ik even terug.
En toen las ik even terug.
Natuurlijk kun je je eigen grenzen wel afdwingen. De communicatie daarover begint bij jou.Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 12:52Omdat ik er vooralsnog van overtuigd ben dat er een weg gevonden kan worden die wèl voor iedereen bevredigend werkt. Maar ik kan hen niet dwingen om die weg met mij te bespreken. Zij willen dat alles eerst op deze manier goed loopt en dán eventueel samen gaan zitten.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 14 oktober 2017 om 15:20
Niet op deze rare en vage manier in ieder geval.SweetChili schreef: ↑14-10-2017 15:18Je bent echt je tijd aan het verdoen. Je hebt behoefte aan iets wat hij je niet kan bieden. Waarom dan toch vasthouden aan deze relatie? Snap dit soort constructies zo niet.
zaterdag 14 oktober 2017 om 15:26
Ik zit hier te lezen en misschien lees ik eroverheen hoor.
Als hij bij haar is kan jij hem niet bereiken, omdat zij niet wil.
Of wil hij dat niet en weet zij helemaal niet van jou af.
En zegt hij van wel.
Als hij bij haar is kan jij hem niet bereiken, omdat zij niet wil.
Of wil hij dat niet en weet zij helemaal niet van jou af.
En zegt hij van wel.
eslarealidad wijzigde dit bericht op 14-10-2017 15:27
0.49% gewijzigd
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.