Relaties
alle pijlers
Rationele liefde
zondag 29 november 2020 om 11:55
Ik lees het hier vaak: mensen die verliefd worden op iemand die niet bereikbaar is.
Ook ik heb zelf het talent om van mijlenver al te ruiken of iemand (niet geheel) beschikbaar is en daar dan gek op te worden. De laatste jaren houd ik soms de boot af, maar is er aan de andere kant ook interesse en laat ik me toch weer meeslepen. Zo heb ik relaties gehad met iemand met ADHD, mensen die net uit jarenlange relaties komen, mensen die aan de andere kant van de wereld wonen, etc. Soms ging een relatie wel even, maar kreeg ik uiteindelijk niet altijd terug wat ik erin stopte, en maakte ik het uit.
Nu heb ik een leuk leven als single maar ik hoor al een miniklokje tikken heel ver weg
Ben al een tijdje aan de slag met therapie om over bepaalde patronen heen te komen, en het gaat al steeds beter. Ik kan mijn grenzen steeds beter aangeven en mijn partners worden steeds iets minder onbereikbaar (klinkt een beetje treurig, maar ik ga vooruit).
Maar ik las van de week een artikel over meer rationeel naar de liefde kijken. Niet puur afgaan op overweldigende aantrekkingskracht (alhoewel ik wel vind dat die er in ieder geval een beetje moet zijn), maar echt kijken naar welke eigenschappen iemand heeft, en of je levens echt samen matchen. Ik heb het idee dat ik dat ook vaker zou moeten doen.
Hoe zit dat bij jullie? Hebben jullie het geluk gehad helemaal dolverliefd op iemand te zijn, waarbij een relatie ook echt werkte? Of zijn jullie gewoon langzaam naar elkaar toegegroeid? Ik ben benieuwd hoe anderen hier naar tegenaan kijken.
Ook ik heb zelf het talent om van mijlenver al te ruiken of iemand (niet geheel) beschikbaar is en daar dan gek op te worden. De laatste jaren houd ik soms de boot af, maar is er aan de andere kant ook interesse en laat ik me toch weer meeslepen. Zo heb ik relaties gehad met iemand met ADHD, mensen die net uit jarenlange relaties komen, mensen die aan de andere kant van de wereld wonen, etc. Soms ging een relatie wel even, maar kreeg ik uiteindelijk niet altijd terug wat ik erin stopte, en maakte ik het uit.
Nu heb ik een leuk leven als single maar ik hoor al een miniklokje tikken heel ver weg
Ben al een tijdje aan de slag met therapie om over bepaalde patronen heen te komen, en het gaat al steeds beter. Ik kan mijn grenzen steeds beter aangeven en mijn partners worden steeds iets minder onbereikbaar (klinkt een beetje treurig, maar ik ga vooruit). Maar ik las van de week een artikel over meer rationeel naar de liefde kijken. Niet puur afgaan op overweldigende aantrekkingskracht (alhoewel ik wel vind dat die er in ieder geval een beetje moet zijn), maar echt kijken naar welke eigenschappen iemand heeft, en of je levens echt samen matchen. Ik heb het idee dat ik dat ook vaker zou moeten doen.
Hoe zit dat bij jullie? Hebben jullie het geluk gehad helemaal dolverliefd op iemand te zijn, waarbij een relatie ook echt werkte? Of zijn jullie gewoon langzaam naar elkaar toegegroeid? Ik ben benieuwd hoe anderen hier naar tegenaan kijken.
maandag 30 november 2020 om 16:00
Ik denk dat ik idd even op het verkeerde been was gezet.droompiloot schreef: ↑30-11-2020 11:47Ehm, ik denk dat ik jou dan weer niet snap. Ik heb in een eerdere post toch ook al aangegeven dat ik onveilig gehecht ben? Angstig-vermijdend. Dus 'gezonde' liefde op afstand houden, en gaan voor de onbereikbare types, waar ik wel 'verliefd' op word, althans, of ik verwar drama met verliefdheid. Want ik wil wel graag verbinding met iemand.
Dus ik vraag me af, hebben mensen hier ervaring mee, niet gelijk die aantrekkingskracht of verliefdheid voelen maar wel voor iemand gaan die vertrouwdheid en rust geeft, en dus niet onbereikbaar.
Die twee dingen hebben dus inderdaad met elkaar te maken, alleen was dat niet mijn beginpunt in de OP neeIs dat wat je bedoelt, dat ik er in eerste instantie niets over zei?
maandag 30 november 2020 om 16:11
Ik vind dat je behoorlijk wat inzicht hebt in jezelf. Dit proces heeft natuurlijk tijd nodig. Niet te hard zijn naar jezelf. Het is een mechanisme om jezelf te beschermen maar het schiet door. Ik denk dat het wat rationeler benaderen van een relatie/iemand leren kennen, je tijd geeft om te onderzoeken of het liefde is of de behoefte tot 'herschrijven' zoals jij dat zo treffend verwoord. Ik heb bij de start van mijn huidige relatie bewust doorgezet toen ik het benauwd kreeg, puur om te kijken wat daar nou achter schuilde. Dat gaf mij een ontzettend ongemakkelijk gevoel maar dat verdween na verloop van tijd. Ik had het simpelweg heel leuk met hem. Nu wil ik helemaal niet beweren dat achter dat ongemakkelijke gevoel altijd liefde zit, maar ik heb in ieder geval de moeite genomen om te kijken of het wat was. Dat heb ik bij 'foute' vriendjes nooit, daar kwam ik helemaal niet toe aan de vraag of ik hem nou echt leuk vond. Ik werd geleefd door de (vaak) negatieve emoties (angst/onzekerheid).droompiloot schreef: ↑30-11-2020 11:53Goed om er zo naar te kijken inderdaad, en het klopt. Het is een patroon: je hebt die hechting gemist en dus zoek je in partners altijd iemand waarmee je je geschiedenis kan 'herschrijven'. Helaas werkt dat niet zo, onbereikbaar blijft vaak onbereikbaar.
Ik heb ook wel vaak gedacht, misschien kan ik nooit echt een fijne relatie hebben met iemand. Ik merk nu weer met therapie dat er weer andere dingen naar boven komen, beetje als een ui die je langzaam pelt. Helaas ben ik er nog niet helemaal, en ben ik op het moment best een beetje boos op mezelf dat ik er het afgelopen jaar weer ben ingetrapt.
maandag 30 november 2020 om 16:46
Lieve woorden, dankjewel! Fijn dat het bij jou zo gelopen is en je hebt doorgezet. Ik ben inmiddels wel op het punt dat ik denk ik ook niet gelijk meer weg zou rennen.Whateffa schreef: ↑30-11-2020 16:11Ik vind dat je behoorlijk wat inzicht hebt in jezelf. Dit proces heeft natuurlijk tijd nodig. Niet te hard zijn naar jezelf. Het is een mechanisme om jezelf te beschermen maar het schiet door. Ik denk dat het wat rationeler benaderen van een relatie/iemand leren kennen, je tijd geeft om te onderzoeken of het liefde is of de behoefte tot 'herschrijven' zoals jij dat zo treffend verwoord. Ik heb bij de start van mijn huidige relatie bewust doorgezet toen ik het benauwd kreeg, puur om te kijken wat daar nou achter schuilde. Dat gaf mij een ontzettend ongemakkelijk gevoel maar dat verdween na verloop van tijd. Ik had het simpelweg heel leuk met hem. Nu wil ik helemaal niet beweren dat achter dat ongemakkelijke gevoel altijd liefde zit, maar ik heb in ieder geval de moeite genomen om te kijken of het wat was. Dat heb ik bij 'foute' vriendjes nooit, daar kwam ik helemaal niet toe aan de vraag of ik hem nou echt leuk vond. Ik werd geleefd door de (vaak) negatieve emoties (angst/onzekerheid).
En inderdaad, dat lijkt me een goede graadmeter. Of ik niet alleen maar angst voel, maar het ook voornamelijk leuk is, ik me fijn bij hem voel.
maandag 30 november 2020 om 16:53
Haha ja die vinkjes, zo onromantisch als je zo gaat selecteren. Dan zou ik ook voor aantrekkingskracht kiezen.daddy_gijs schreef: ↑30-11-2020 12:30Ik heb meerdere relaties in mijn leven gehad.
In één geval voelde ik enorm veel aantrekkingskracht; een gevoel alle bergen te kunnen verzetten en enorme liefdes-bruggen te kunnen slaan. Zij voelde ook veel aantrekkingskracht, maar ze is uiteindelijk afgehaakt om het rationele aspect. Maar ik vond/vind onze verschillende levens eigenlijk helemaal geen groot probleem. In tegendeel zelfs: we leerden van elkaar en konden heel goed elkaar in ieders waarde laten. Naast veel verschillen ook veel overeenkomsten (waaronder elkaar super-goed aanvoelen, elkaars stemming begrijpen, maar ook heel veel kleine dingen zoals wandelen of wijn-drinken).
In een andere relatie stonden "alle vinkjes" goed: beide gek op snowboarden, verre reizen maken, zelfde muzieksmaak, zelfde eten-smaak, kleding-smaak, noem maar op. Zelfs politiek hetzelfde beeld en op sex-gebied vonden we allebei hetzelfde lekker. Toch ontbrak 'the spark', de aantrekkingskracht. Het is als een nachtkaarsje uitgegaan.
Een balans van beide is het beste, maar als ik (nu) moet kiezen, verkies ik aantrekkingskracht boven rationeel (= liefde kan veel overwinnen en je kunt elkaar versterken) terwijl ik op dating-sites en in real life welicht eerder 'selecteer' op rationeel.
Maar bedoel rationeel eigenlijk iets breder dan dat: zitten we in dezelfde levensfase, willen we ongeveer dezelfde richting op, en meest belangrijk: voelen we ons fijn en zeker bij elkaar. Hij mag heus niet van yoga houden, maar een beetje over de grote lijnen.
Ik hoop dat het met jouw date-persoon nu allemaal lukt en jullie inderdaad die brug kunnen slaan!
Ga dit boek dan misschien toch bestellen!Roodkapjeendewolf schreef: ↑30-11-2020 13:30Rationeel betekend in dit geval verder kijken dan de invloed van je hechtingstijl. Hoe je gehecht bent speelt namelijk een grote rol wie je nu aantrekkelijk vind en dat pakt niet altijd positief uit. Hierdoor komen mensen vaak in dezelfde patronen/dynamiek en verkeerde partnerkeuze. Als je dit doorziet kun je deze patronen “rationeel” doorbreken om betere keuzes te maken.
In de boeken “ verbonden “ en “ liefdesbang” leggen ze dit goed uit.
maandag 30 november 2020 om 20:02
To, een relatie is geen verplichting. Gevoelens kun je niet afdwingen en een relatie ook niet. Het is geen kwestie van een knop omzetten en gaan voor de juiste persoon voor wie je geen gevoelens hebt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 30 november 2020 om 20:03
viva-amber schreef: ↑30-11-2020 20:02To, een relatie is geen verplichting. Gevoelens kun je niet afdwingen en een relatie ook niet. Het is geen kwestie van een knop omzetten en gaan voor de juiste persoon voor wie je geen gevoelens hebt.
Waarbij de meneer in kwestie ook (die) gevoelens voor jou moet hebben
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
maandag 30 november 2020 om 20:22
Daar gaat het mij ook niet om, per se een relatie op dit moment. Ik ben alleen bezig of ik als er weer iets op mijn pad komt (en ja, met iemand die mij ook leuk vindt uiteraard, ik ben geen stalker :p ), niet gelijk weg ren als er geen enorme vonk is, maar het wel fijn voelt. Of ik kan proberen om voor iemand te gaan die me wat meer rust geeft.
Het is ook gewoon goed om over na te denken toch, als je het wel zou willen ooit, maar het nu steeds een beetje gek loopt. Vind ook interessant om te zien waar het vandaan komt en hoe andere mensen ertegenaan kijken. Dus daar gebruik ik dan dit topic voor
Het is ook gewoon goed om over na te denken toch, als je het wel zou willen ooit, maar het nu steeds een beetje gek loopt. Vind ook interessant om te zien waar het vandaan komt en hoe andere mensen ertegenaan kijken. Dus daar gebruik ik dan dit topic voor
maandag 30 november 2020 om 20:38
Misschien heb je iets aan mijn topic 'daten met man in scheiding'. Ik verdenk mezelf er ook steeds meer van een radar voor onbereikbare mannen te hebben. Al had ik in dit geval wel echt het idee dat er iets zou kunnen groeien. Totdat ik begon te twijfelen en vanuit onzekerheid een 'claim' bij hem neerlegde. Terwijl ik eigenlijk al wist dat hij daar nu niet aan ging voldoen. Is dat dan self-sabotage of toch de onbewuste aantrekkingskracht voor een onbereikbaar iemand? Wie kan me vertellen in welke hoek ik het moet zoeken?
maandag 30 november 2020 om 20:51
Ik heb zelf wel veel geleerd van de website mannengeheim. En eigenlijk heb ik precies zo’n man gevonden zoals ze daar zeggen dat je kan vinden. Lief, rustige, leuk, ambitieus, niet bang in zich te kunnen binden. Eigenlijk gewoon de perfecte man. Ik knijp mezelf nog elke dag in mn arm dat ik die leukerd heb kunnen vinden.droompiloot schreef: ↑30-11-2020 20:22Daar gaat het mij ook niet om, per se een relatie op dit moment. Ik ben alleen bezig of ik als er weer iets op mijn pad komt (en ja, met iemand die mij ook leuk vindt uiteraard, ik ben geen stalker :p ), niet gelijk weg ren als er geen enorme vonk is, maar het wel fijn voelt. Of ik kan proberen om voor iemand te gaan die me wat meer rust geeft.
Het is ook gewoon goed om over na te denken toch, als je het wel zou willen ooit, maar het nu steeds een beetje gek loopt. Vind ook interessant om te zien waar het vandaan komt en hoe andere mensen ertegenaan kijken. Dus daar gebruik ik dan dit topic voor
En natuurlijk hebben we allemaal echt wel een rugzakje met een beetje inhoud. Maar niks waar we niet over kunnen praten.
maandag 30 november 2020 om 20:53
Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar vergeet niet dat je op een gegeven moment in een vijver vist waarin mannen nou eenmaal een beetje onbereikbaar zijn. Boven de 35 hebben mensen vaak kinderen uit eerdere relaties. Dan kan je wel verwachten dat iemand zich halsoverkop in het avontuur stort met je, maar dat ben je dus een onwijs slechte vader aan het daten. Word je daar dan gelukkig van?
Ik denk dat mensen minder zouden moeten kijken naar dingen als gezamenlijke hobby's, en meer naar eigenschappen. Hoe ontspan je, wat gebeurt er met je als je een belangrijke keuze moet maken, en vooral: hoe reageer je dan op elkaar. Dat is stukken waardevoller dan "liefdesbruggen slaan" (wtf?)
Je kunt nou eenmaal vreselijk verliefd worden op iemand die niet goed bij je past. Dat is bij verreweg de meeste mensen geen schande of ziekte, dat is gewoon de macht van het getal: de meeste mannen zullen niet bij je passen. Dat betekent ook niet automatisch het omgekeerde: dat verliefdheid helemaal achterwege kan blijven.
Ik denk dat mensen minder zouden moeten kijken naar dingen als gezamenlijke hobby's, en meer naar eigenschappen. Hoe ontspan je, wat gebeurt er met je als je een belangrijke keuze moet maken, en vooral: hoe reageer je dan op elkaar. Dat is stukken waardevoller dan "liefdesbruggen slaan" (wtf?)
Je kunt nou eenmaal vreselijk verliefd worden op iemand die niet goed bij je past. Dat is bij verreweg de meeste mensen geen schande of ziekte, dat is gewoon de macht van het getal: de meeste mannen zullen niet bij je passen. Dat betekent ook niet automatisch het omgekeerde: dat verliefdheid helemaal achterwege kan blijven.
anoniem_63ab8125adfbe wijzigde dit bericht op 01-12-2020 08:22
0.05% gewijzigd
maandag 30 november 2020 om 21:52
Heb ik gelezen ja! Wat trok je verder zo aan aan hem, zelfs terwijl je wist dat hij er eigenlijk niet voor openstond? Ik wilde daar eigenlijk op reageren: don't do it! Maar geloof dat hij toen al vaag begon te doen?Newstart20 schreef: ↑30-11-2020 20:38Misschien heb je iets aan mijn topic 'daten met man in scheiding'. Ik verdenk mezelf er ook steeds meer van een radar voor onbereikbare mannen te hebben. Al had ik in dit geval wel echt het idee dat er iets zou kunnen groeien. Totdat ik begon te twijfelen en vanuit onzekerheid een 'claim' bij hem neerlegde. Terwijl ik eigenlijk al wist dat hij daar nu niet aan ging voldoen. Is dat dan self-sabotage of toch de onbewuste aantrekkingskracht voor een onbereikbaar iemand? Wie kan me vertellen in welke hoek ik het moet zoeken?
Het is ook een beetje verwarrend natuurlijk, want diegene is misschien wel single, maar nog van alles aan het verwerken. Je kunt helaas als buitenstaander niet zien of dat proces al genoeg op gang is voor een nieuwe liefde. Daar ben ik ook wel eens de mist mee ingegaan. Mannen hadden dat soms ook pas later door. Wat dat betreft maakt verliefdheid soms zeker blind.
maandag 30 november 2020 om 21:55
Dat zei ik inderdaad ook in mijn reactie, het gaat me niet om hobby's, maar om grotere dingen zoals gevoel, toekomst, gewoon hoe het fijn met elkaar 'werkt'. Je op je gemak voelt, jezelf kan zijn. Dat is nu allemaal vaak niet.Bouza82 schreef: ↑30-11-2020 20:53Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar vergeet niet dat je op een gegeven moment in een vijver vist waarin mannen nou eenmaal een beetje onbereikbaar zijn. Boven de 35 hebben mensen vaak kinderen uit eerdere relaties. Dan kan je wel verwachten dat iemand zich halsoverkop in het avontuur stort met je, maar dat ben je dus een onwijs slechte vader aan het daten. Wordt je daar dan gelukkig van?
Ik denk dat mensen minder zouden moeten kijken naar dingen als gezamenlijke hobby's, en meer naar eigenschappen. Hoe ontspan je, wat gebeurt er met je als je een belangrijke keuze moet maken, en vooral: hoe reageer je dan op elkaar. Dat is stukken waardevoller dan "liefdesbruggen slaan" (wtf?)
Je kunt nou eenmaal vreselijk verliefd worden op iemand die niet goed bij je past. Dat is bij verreweg de meeste mensen geen schande of ziekte, dat is gewoon de macht van het getal: de meeste mannen zullen niet bij je passen. Dat betekent ook niet automatisch het omgekeerde: dat verliefdheid helemaal achterwege kan blijven.
maandag 30 november 2020 om 22:21
De aantrekking zat hem vooral in de gesprekken icm een basis vertrouwen dat er nog was vanuit het verleden. Rationeel gezien voldeed hij voor een groot deel aan mijn wensenlijstje. Al was 6 weken natuurlijk wel erg kort om hem opnieuw te leren kennen en daar achter te komen.droompiloot schreef: ↑30-11-2020 21:52Heb ik gelezen ja! Wat trok je verder zo aan aan hem, zelfs terwijl je wist dat hij er eigenlijk niet voor openstond? Ik wilde daar eigenlijk op reageren: don't do it! Maar geloof dat hij toen al vaag begon te doen?
Maar er was echt van beide kanten een positieve stip op de horizon. Alleen wilde ik me er actiever voor inzetten om die te bereiken dan hij. Het moest vooral vanzelf gaan volgens hem. Maar dat is lastig voor mensen met hechtings-issues. Wist je trouwens dat er onderzoeken zijn die aantonen dat een groot deel van de volwassen singles onveilig gehecht is?
Denk dat het met meer geduld (of anders omgaan met mijn eigen behoeften) best een kans had gehad. En dat is het shitte, dat ik daar nu dus niet achter kan komen. Omdat ik vanuit angst/onzekerheid (anderen zullen zeggen intuïtie) te snel ben gegaan. Grote mindfuck dus. En ja, ook voor mij weer een teleurstelling die maakt dat ook ik denk niet geschikt te zijn voor een relatie.
dinsdag 1 december 2020 om 08:01
Ik heb ook een lijstje gemaakt na mijn laatste ex. Werkte perfect als een soort eerste selectiemiddel.
Mijn man is het tegenovergestelde van mijn exen: hij is betrouwbaar, lief, zorgzaam, stabiel, gewoon lekker gewoon.
Ik was niet hoteldebotel verliefd toen ik hem ontmoette, maar wist wel gelijk: Wow, dit is heel goed. Het voelde vertrouwd en als thuiskomen.
En dat kon ik voelen omdat ik dat lijstje eerst had gemaakt. Waardoor ik beter wist wat ik nodig had om me thuis te voelen, en waardoor ik het, toen het voorbij kwam, ook kon herkennen.
Inmiddels 7 jaar verder en al die tijd echt een heerlijk gemakkelijke lichte relatie. Met heel veel liefde, heel veel aantrekkingskracht en goede seks (wat echt groeide van ‘goed genoeg, hier kunnen we wat mee’ naar ‘wwwhhoooohoooo dit is goed zeg’).
Bottom line: ik ben ook fan van een wat rationelere benadering.
Mijn man is het tegenovergestelde van mijn exen: hij is betrouwbaar, lief, zorgzaam, stabiel, gewoon lekker gewoon.
Ik was niet hoteldebotel verliefd toen ik hem ontmoette, maar wist wel gelijk: Wow, dit is heel goed. Het voelde vertrouwd en als thuiskomen.
En dat kon ik voelen omdat ik dat lijstje eerst had gemaakt. Waardoor ik beter wist wat ik nodig had om me thuis te voelen, en waardoor ik het, toen het voorbij kwam, ook kon herkennen.
Inmiddels 7 jaar verder en al die tijd echt een heerlijk gemakkelijke lichte relatie. Met heel veel liefde, heel veel aantrekkingskracht en goede seks (wat echt groeide van ‘goed genoeg, hier kunnen we wat mee’ naar ‘wwwhhoooohoooo dit is goed zeg’).
Bottom line: ik ben ook fan van een wat rationelere benadering.
dinsdag 1 december 2020 om 08:29
Je maakt hier echt een hele grote denkfout. Een verstandige vrouw was al die gesprekken al helemaal niet met hem aangegaan. Die had het na het eerste gesprek, waarin je er achter kwam dat hij nog bij z'n vrouw zat, compleet laten vallen. Dan was het al niet eens een crush geworden en was je er amper mee bezig mee bezig geweest. Je ontmoet elke week talloze mannen, veruit de meeste zijn niet beschikbaar en daar denk je niet eens bij na. Het wordt pas een probleem als je al in het contact geïnvesteerd hebt en gevoelens bent gaan ontwikkelen. Dat laatste moet je dus alleen bewaren voor de beschikbare mannen, en zelfs dan zullen er meer mannen niet dan wel bij je passen. Maar doordat je geen tijd investeert in kansloze projecten is er dan echt wel genoeg tijd om iemand te leren kennen die wel bij je past.Newstart20 schreef: ↑30-11-2020 22:21De aantrekking zat hem vooral in de gesprekken icm een basis vertrouwen dat er nog was vanuit het verleden. Rationeel gezien voldeed hij voor een groot deel aan mijn wensenlijstje. Al was 6 weken natuurlijk wel erg kort om hem opnieuw te leren kennen en daar achter te komen.
Maar er was echt van beide kanten een positieve stip op de horizon. Alleen wilde ik me er actiever voor inzetten om die te bereiken dan hij. Het moest vooral vanzelf gaan volgens hem. Maar dat is lastig voor mensen met hechtings-issues. Wist je trouwens dat er onderzoeken zijn die aantonen dat een groot deel van de volwassen singles onveilig gehecht is?
Denk dat het met meer geduld (of anders omgaan met mijn eigen behoeften) best een kans had gehad. En dat is het shitte, dat ik daar nu dus niet achter kan komen. Omdat ik vanuit angst/onzekerheid (anderen zullen zeggen intuïtie) te snel ben gegaan. Grote mindfuck dus. En ja, ook voor mij weer een teleurstelling die maakt dat ook ik denk niet geschikt te zijn voor een relatie.
Deze man wilde jou niet. Dat zegt helemaal niets over jou of over dat jij niet leuk of geduldig genoeg zou zijn. Je had gewoon al verder moeten gaan voor het een crush kon worden.
dinsdag 1 december 2020 om 08:51
Misschien ben je zelf wel de 'foute' partner.droompiloot schreef: ↑30-11-2020 22:07Nou, ik zit al mijn hele leven af en aan in therapie, dus ik laat me niets aanpraten door een boek. Maar bedankt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 1 december 2020 om 10:06
Dit. Liefde is in mijn ogen per definitie niet rationeel, want dat is pure emotie. Maar je kunt natuurlijk wel op rationele wijze met je emoties omgaan.madamecannibale schreef: ↑29-11-2020 15:13Het één bijt het ander niet. Je kan prima aantrekking voelen en een rationele keuze maken. Net als dat je aantrekking kan voelen en ervoor kiezen om daar niets mee te doen omdat jullie levens niet met elkaar overeen komen.
dinsdag 1 december 2020 om 12:13
Ik zeg dan ook meermaals dat ik weet dat het door mijn patronen komt
dinsdag 1 december 2020 om 12:16
Ik vind dat best kortzichtig en onaardig van je, 'een verstandige vrouw had zus of zo gedaan'. Het is ook niet verstandig nee, maar dat betekent niet dat je geen verstandig persoon bent. Niet iedereen doet alles op verstand, gevoel, patronen, het verleden etc spelen ook een rol. En zolang je je daar bewust van bent, ben je al een heel eind.Bouza82 schreef: ↑01-12-2020 08:29Je maakt hier echt een hele grote denkfout. Een verstandige vrouw was al die gesprekken al helemaal niet met hem aangegaan. Die had het na het eerste gesprek, waarin je er achter kwam dat hij nog bij z'n vrouw zat, compleet laten vallen. Dan was het al niet eens een crush geworden en was je er amper mee bezig mee bezig geweest. Je ontmoet elke week talloze mannen, veruit de meeste zijn niet beschikbaar en daar denk je niet eens bij na. Het wordt pas een probleem als je al in het contact geïnvesteerd hebt en gevoelens bent gaan ontwikkelen. Dat laatste moet je dus alleen bewaren voor de beschikbare mannen, en zelfs dan zullen er meer mannen niet dan wel bij je passen. Maar doordat je geen tijd investeert in kansloze projecten is er dan echt wel genoeg tijd om iemand te leren kennen die wel bij je past.
Deze man wilde jou niet. Dat zegt helemaal niets over jou of over dat jij niet leuk of geduldig genoeg zou zijn. Je had gewoon al verder moeten gaan voor het een crush kon worden.
dinsdag 1 december 2020 om 19:24
Ik begrijp wat je wil zeggen Bouza. Maar helaas ben ik niet in de luxe positie dat ik wekelijks talloze mannen tegenkom. En dan ga ik niet bij voorbaat al iemand afschrijven die leuk lijkt. Dan kan ik net zo goed maar meteen accepteren dat ik voor altijd single blijf. Zoals je zelf al zei heeft de gemiddelde man of vrouw van eind 30 en ouder meestal al een rugzakje. Daar mag je best mild naar kijken, vind ik. Totdat blijkt dat het echt niet past.
Vandaag wel een leuk voorval op het werk ... collega die absoluut niet kon geloven dat ik zo oud ben als ik ben haha. Dus misschien moet ik gewoon op zoek naar een jonger exemplaar!
Vandaag wel een leuk voorval op het werk ... collega die absoluut niet kon geloven dat ik zo oud ben als ik ben haha. Dus misschien moet ik gewoon op zoek naar een jonger exemplaar!
anoniem_63be068e00cbc wijzigde dit bericht op 01-12-2020 19:55
0.40% gewijzigd
dinsdag 1 december 2020 om 19:37
Ook jij komt aan de lopende band mannen tegen. In de supermarkt, op je werk, onderweg in de bus. Veel van die mannen zijn niet beschikbaar voor een relatie en omdat jij ze ook niet zo bekijkt is dat ook geen probleem voor je. Je praat misschien niet eens met ze, maar je maakt wel even oogcontact in het voorbijgaan, je hebt een kort gesprekje bij de kassa, na coronatijd sta je op je werk bij het koffieapparaat, verzin het maar.Newstart20 schreef: ↑01-12-2020 19:24Ik begrijp wat je wil zeggen Bouza. Maar helaas ben ik niet in de luxe positie dat ik wekelijks talloze mannen tegenkom. En dan ga ik niet bij voorbaat al iemand afschrijven die leuk lijkt. Dan kan ik net zo maar meteen accepteren dat ik voor altijd single blijf. Zoals je zelf al zei heeft de gemiddelde man of vrouw van eind 30 en ouder meestal al een rugzakje. Daar mag je best mild naar kijken, vind ik. Totdat blijkt dat het echt niet past.
Vandaag wel een leuk voorval op het werk ... collega die absoluut niet kon geloven dat ik zo oud ben als ik ben haha. Dus misschien moet ik gewoon op zoek naar een jonger exemplaar!
Door het in je hoofd zo zwart-wit te maken "alle mannen zijn op en mijn énige alternatief is eeuwig alleen blijven en daar word ik ook heel ongelukkig van" zie je de signalen niet meer helder en loop je een veel groter risico dat je blijft hangen in situaties die niet goed voor je zijn.
