Relaties
alle pijlers
Relatie over - ex haalt spullen op - en nu: leegte!!
zondag 22 maart 2009 om 19:20
Alvast bedankt voor jullie reacties. Da's zo fijn want voelt toch alsof ik nu niet helemaal alleen zit te zijn hier.
Kit, we moeten het daar toch idd maar eens over hebben... life/telefonisch...
(Kit en ik kennen elkaar al aardig goed van een ander topic).
Ik vind het alleen moeilijk om mensen met dit soort dingen lastig te vallen en wat kun je er aan doen...?
Maar wat jou ex deed was ook ontzettend lomp zeg! Heb je kunnen achter halen of het écht lompheid was of toch datzelfde afweermechanisme cq. vluchtgedrag waar ik pg van verdenk?
Ja, digitalis, tis pontgod...
Dank je Syennaj.
Holly, weer een ruzie gisteravond was de druppel en de ruzies gingen meestal niet om heeeel belangrijke dingen, maar we zaten meestal niet op 1 lijn, begrepen elkaar niet, communiceerden langs elkaar heen ofzo...
Ja, samen tot de conclusie gekomen dat het zo niet verder kan....
En ja, echt zoenend, gewoon dat liefdevolle, warme van de goede tijden....
Chadonnay, het is/lijkt idd kort maar hij had zó veel a/d hand toen ik hem leerde kennen dat ik daar al vrij snel meegezogen werd en als echte kreeft ben ik dan de beroerdste niet om iemand met alles te helpen (zowel zakelijk als privé). Daarnaast had hij de 'stelling' "alles of niets" dus woonde hij binnen no-time bij me (mede doordat hij op een koude boot woont ) Dus 's morgen samen naar werk, tussen de middag vaak samen lunchen, ik na m'n werk naar zijn winkel, samen naar huis of nog iets doen in de stad, samen slapen en, naast mijn full time baan ben ik op een gegeven moment zelfs hele zaterdagen (zoals gister) in zijn winkel gaan helpen, deed administratieve dingen, z'n website stiekem tijdens m'n werk etc etc etc...
Dat ik hem in m'n pauze en meteen na m'n werk op zocht, vond ik leuk, maarrr hij was al snel erg teleurgesteld als ik een keertje zei dat ik niet kwam. Dusdanig dat ik me soms een beetje verplicht voelde (wat ben ik toch een watje!). Ik had me daar waarsch niets van aan moeten trekken... Ik denk dat het dus ook komt doordat we op een gegeven moment te veel samen deden/deelden, voor zo'n korte relatie... Dat ie bij m ekwam wonen overrompelde mij ook een beetje hoor. Voor hem was het de normaalste zaak van de wereld: alles of niets en voor 'niets' vond ik hem tè leuk, dus dan maar alles....
Kit, we moeten het daar toch idd maar eens over hebben... life/telefonisch...
(Kit en ik kennen elkaar al aardig goed van een ander topic).
Ik vind het alleen moeilijk om mensen met dit soort dingen lastig te vallen en wat kun je er aan doen...?
Maar wat jou ex deed was ook ontzettend lomp zeg! Heb je kunnen achter halen of het écht lompheid was of toch datzelfde afweermechanisme cq. vluchtgedrag waar ik pg van verdenk?
Ja, digitalis, tis pontgod...
Dank je Syennaj.
Holly, weer een ruzie gisteravond was de druppel en de ruzies gingen meestal niet om heeeel belangrijke dingen, maar we zaten meestal niet op 1 lijn, begrepen elkaar niet, communiceerden langs elkaar heen ofzo...
Ja, samen tot de conclusie gekomen dat het zo niet verder kan....
En ja, echt zoenend, gewoon dat liefdevolle, warme van de goede tijden....
Chadonnay, het is/lijkt idd kort maar hij had zó veel a/d hand toen ik hem leerde kennen dat ik daar al vrij snel meegezogen werd en als echte kreeft ben ik dan de beroerdste niet om iemand met alles te helpen (zowel zakelijk als privé). Daarnaast had hij de 'stelling' "alles of niets" dus woonde hij binnen no-time bij me (mede doordat hij op een koude boot woont ) Dus 's morgen samen naar werk, tussen de middag vaak samen lunchen, ik na m'n werk naar zijn winkel, samen naar huis of nog iets doen in de stad, samen slapen en, naast mijn full time baan ben ik op een gegeven moment zelfs hele zaterdagen (zoals gister) in zijn winkel gaan helpen, deed administratieve dingen, z'n website stiekem tijdens m'n werk etc etc etc...
Dat ik hem in m'n pauze en meteen na m'n werk op zocht, vond ik leuk, maarrr hij was al snel erg teleurgesteld als ik een keertje zei dat ik niet kwam. Dusdanig dat ik me soms een beetje verplicht voelde (wat ben ik toch een watje!). Ik had me daar waarsch niets van aan moeten trekken... Ik denk dat het dus ook komt doordat we op een gegeven moment te veel samen deden/deelden, voor zo'n korte relatie... Dat ie bij m ekwam wonen overrompelde mij ook een beetje hoor. Voor hem was het de normaalste zaak van de wereld: alles of niets en voor 'niets' vond ik hem tè leuk, dus dan maar alles....
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
zondag 22 maart 2009 om 19:34
Lees nou nog eens je eigen tekst door.quote:Chadonnay, het is/lijkt idd kort maar hij had zó veel a/d hand toen ik hem leerde kennen dat ik daar al vrij snel meegezogen werd en als echte kreeft ben ik dan de beroerdste niet om iemand met alles te helpen (zowel zakelijk als privé). Daarnaast had hij de 'stelling' "alles of niets" dus woonde hij binnen no-time bij me (mede doordat hij op een koude boot woont ) Dus 's morgen samen naar werk, tussen de middag vaak samen lunchen, ik na m'n werk naar zijn winkel, samen naar huis of nog iets doen in de stad, samen slapen en, naast mijn full time baan ben ik op een gegeven moment zelfs hele zaterdagen (zoals gister) in zijn winkel gaan helpen, deed administratieve dingen, z'n website stiekem tijdens m'n werk etc etc etc...
Dat ik hem in m'n pauze en meteen na m'n werk op zocht, vond ik leuk, maarrr hij was al snel erg teleurgesteld als ik een keertje zei dat ik niet kwam. Dusdanig dat ik me soms een beetje verplicht voelde (wat ben ik toch een watje!). Ik had me daar waarsch niets van aan moeten trekken... Ik denk dat het dus ook komt doordat we op een gegeven moment te veel samen deden/deelden, voor zo'n korte relatie... Dat ie bij m ekwam wonen overrompelde mij ook een beetje hoor. Voor hem was het de normaalste zaak van de wereld: alles of niets en voor 'niets' vond ik hem tè leuk, dus dan maar alles....Dit klinkt toch niet als een gezonde relatie. Alles of niets? Die maakt het.
Dat ik hem in m'n pauze en meteen na m'n werk op zocht, vond ik leuk, maarrr hij was al snel erg teleurgesteld als ik een keertje zei dat ik niet kwam. Dusdanig dat ik me soms een beetje verplicht voelde (wat ben ik toch een watje!). Ik had me daar waarsch niets van aan moeten trekken... Ik denk dat het dus ook komt doordat we op een gegeven moment te veel samen deden/deelden, voor zo'n korte relatie... Dat ie bij m ekwam wonen overrompelde mij ook een beetje hoor. Voor hem was het de normaalste zaak van de wereld: alles of niets en voor 'niets' vond ik hem tè leuk, dus dan maar alles....Dit klinkt toch niet als een gezonde relatie. Alles of niets? Die maakt het.
zondag 22 maart 2009 om 19:40
Echt heel vervelend voor je!
Maar ben het inderdaad met Chardonnay eens... alles of niets is niet echt een goede basis kweken... vooral niet omdat jullie zo kort samen zijn.
Wel vreemd dat jullie nog wel gezoend hebben en dat hij dan zo weggaat... Misschien vindt hij het verstandelijk beter om niet meer samen te zijn, maar wil zijn gevoel je warmte nog...
Iets anders zou ik niet weten eerlijk gezegd.
Veel sterkte!
Maar ben het inderdaad met Chardonnay eens... alles of niets is niet echt een goede basis kweken... vooral niet omdat jullie zo kort samen zijn.
Wel vreemd dat jullie nog wel gezoend hebben en dat hij dan zo weggaat... Misschien vindt hij het verstandelijk beter om niet meer samen te zijn, maar wil zijn gevoel je warmte nog...
Iets anders zou ik niet weten eerlijk gezegd.
Veel sterkte!
zondag 22 maart 2009 om 19:43
Ik weet het ik weet het Chardo. Maar hij had natuurlijk ook een aantal fijne eigenschappen, hij heeft me de gekste en leukste plekken van de stad laten zien en ik heb aan heel wat dingen goede herinneringen. Er was gewoon een bepaalde sterke aantrekkingskracht die ik niet helemaal kan verklaren.
Maar ik zag dit op zich wel aankomen hoor, ik vond bepaalde dingen op z'n zachtst gezegd ook niet erg tof, maar wat ik al zei die aantrekkingskracht he...
Dus nu het echt over is, mis ik hem gewoon heel erg en vind ik het erg dat ie zo is weggegaan...
Dit geschrijf hier helpt trouwens wel.... m'n huilbui is iig opgedroogd.
Maar ik zag dit op zich wel aankomen hoor, ik vond bepaalde dingen op z'n zachtst gezegd ook niet erg tof, maar wat ik al zei die aantrekkingskracht he...
Dus nu het echt over is, mis ik hem gewoon heel erg en vind ik het erg dat ie zo is weggegaan...
Dit geschrijf hier helpt trouwens wel.... m'n huilbui is iig opgedroogd.
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
zondag 22 maart 2009 om 19:47
quote:klussertje schreef op 22 maart 2009 @ 19:20:
weer een ruzie gisteravond was de druppel en de ruzies gingen meestal niet om heeeel belangrijke dingen, maar we zaten meestal niet op 1 lijn, begrepen elkaar niet, communiceerden langs elkaar heen ofzo...
Ja, samen tot de conclusie gekomen dat het zo niet verder kan....
En ja, echt zoenend, gewoon dat liefdevolle, warme van de goede tijden....
Klussertje, wat zul jij je nu rot en eenzaam voelen. Sterkte met die eerste uren en dagen inderdaad. Het is heftig als je ineens alleen bent, ook al hadden jullie veel ruzies. Het lijkt nu als een totale schok te komen voor je, maar was dat ook zo? Zag je niets aankomen? Waarom waren jullie eigenlijk gaan samenwonen?
Juist de redenen die jij aangeeft, zijn de redenen waarom het beter is niet samen te zijn. Ook al zouden jullie latten, want niet kunnen communiceren, niet op 1 lijn zitten, ruzie om onbelangrijke zaken maken, en elkaar niet begrijpen zijn grote dingen. Daar kom je niet ver mee binnen een relatie natuurlijk.
Ik geloof meteen dat jullie in jullie verliefdheid zijn gaan samenwonen, en ik ben de laatste die zegt dat je niet snel moet gaan samenwonen. Als het werkt, werkt het. Maar met jullie basis? Ik ben bang voor je dat dit nooit gaat werken. Niet apart en niet samen in 1 huis. En geloof me dat je dat verschil merkt. In een leuke relatie hoor je in de kroonluchters van Eleonora (sorry Eleonora, ik zit nog steeds te denken over je uitdrukking, maakt toch een aantal vragen in me los) te hangen. Niet ruzie te maken, ook al woon je samen.
Irritaties, die horen toch pas veel later te komen?
Maar de manier waarop hij wegging? Het lijkt inderdaad alsof hij de confrontatie niet aan wil. Ga dit niet nogmaals pikken. 's Morgens doet hij alsof hij je mist en wil hij samen ontbijten, en in de middag ' ziet hij je niet eens staan'. Behoorlijk onvolwassen. Zo zie je maar. Hij was niet de leukerd voor jou die jij dacht dat hij was. En daar kun je beter nu achter komen dan later.
weer een ruzie gisteravond was de druppel en de ruzies gingen meestal niet om heeeel belangrijke dingen, maar we zaten meestal niet op 1 lijn, begrepen elkaar niet, communiceerden langs elkaar heen ofzo...
Ja, samen tot de conclusie gekomen dat het zo niet verder kan....
En ja, echt zoenend, gewoon dat liefdevolle, warme van de goede tijden....
Klussertje, wat zul jij je nu rot en eenzaam voelen. Sterkte met die eerste uren en dagen inderdaad. Het is heftig als je ineens alleen bent, ook al hadden jullie veel ruzies. Het lijkt nu als een totale schok te komen voor je, maar was dat ook zo? Zag je niets aankomen? Waarom waren jullie eigenlijk gaan samenwonen?
Juist de redenen die jij aangeeft, zijn de redenen waarom het beter is niet samen te zijn. Ook al zouden jullie latten, want niet kunnen communiceren, niet op 1 lijn zitten, ruzie om onbelangrijke zaken maken, en elkaar niet begrijpen zijn grote dingen. Daar kom je niet ver mee binnen een relatie natuurlijk.
Ik geloof meteen dat jullie in jullie verliefdheid zijn gaan samenwonen, en ik ben de laatste die zegt dat je niet snel moet gaan samenwonen. Als het werkt, werkt het. Maar met jullie basis? Ik ben bang voor je dat dit nooit gaat werken. Niet apart en niet samen in 1 huis. En geloof me dat je dat verschil merkt. In een leuke relatie hoor je in de kroonluchters van Eleonora (sorry Eleonora, ik zit nog steeds te denken over je uitdrukking, maakt toch een aantal vragen in me los) te hangen. Niet ruzie te maken, ook al woon je samen.
Irritaties, die horen toch pas veel later te komen?
Maar de manier waarop hij wegging? Het lijkt inderdaad alsof hij de confrontatie niet aan wil. Ga dit niet nogmaals pikken. 's Morgens doet hij alsof hij je mist en wil hij samen ontbijten, en in de middag ' ziet hij je niet eens staan'. Behoorlijk onvolwassen. Zo zie je maar. Hij was niet de leukerd voor jou die jij dacht dat hij was. En daar kun je beter nu achter komen dan later.
zondag 22 maart 2009 om 19:53
En nu lees ik pas dat jullie zijn samen gaan wonen omdat hij ' alles of niets' wilde. Op mij komt hij helemaal niet leuk over. Hij zocht een secretaresse die hem hielp en wilde zo te lezen de controle houden (je zo veel zien). Wat heeft hij voor jou van toegevoegde waarde gehad?
Die vreemde manier van reageren nu, dat ontwijken van de confrontatie doet me zelfs denken dat hij misschien een andere tussendoorse verblijfplaats heeft gevonden. Net zo lang totdat hij iemand vind waar hij wel de energie en tijd in wil stoppen om die persoon eerst eens te leren kennen.
Die vreemde manier van reageren nu, dat ontwijken van de confrontatie doet me zelfs denken dat hij misschien een andere tussendoorse verblijfplaats heeft gevonden. Net zo lang totdat hij iemand vind waar hij wel de energie en tijd in wil stoppen om die persoon eerst eens te leren kennen.
zondag 22 maart 2009 om 19:55
Hij is eigenlijk van lieverlee bij me in getrokken naarmate de winter kouder werd (hij woont dus op koude boot) Was zeker mijn plan niet. Ik kwam net uit een relatie van 9 jaar samenwonen, die pas vorig jaar sept uit gegaan....!
Ik vond het misschien ook wel vleiend dat hij zo veel met mij samen wilde zijn (na het einde van de relatie er voor met -wat ik dacht - de man van m'n leven. Snappen jullie het nog?)...
Maar jullie hebben allemaal gelijk. Maar dat gevoel he... kon ik dat maar uit zetten. Of kon ik het allemaal maar rationeel zien, dan had ik waarschijnlijk geen verdriet.
Ik vond het misschien ook wel vleiend dat hij zo veel met mij samen wilde zijn (na het einde van de relatie er voor met -wat ik dacht - de man van m'n leven. Snappen jullie het nog?)...
Maar jullie hebben allemaal gelijk. Maar dat gevoel he... kon ik dat maar uit zetten. Of kon ik het allemaal maar rationeel zien, dan had ik waarschijnlijk geen verdriet.
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
zondag 22 maart 2009 om 19:59
quote:klussertje schreef op 22 maart 2009 @ 19:55:
Hij is eigenlijk van lieverlee bij me in getrokken naarmate de winter kouder werd (hij woont dus op koude boot) Was zeker mijn plan niet. Ik kwam net uit een relatie van 9 jaar samenwonen, die pas vorig jaar sept uit gegaan....!
Ik vond het misschien ook wel vleiend dat hij zo veel met mij samen wilde zijn (na het einde van de relatie er voor met -wat ik dacht - de man van m'n leven. Snappen jullie het nog?)...
Maar jullie hebben allemaal gelijk. Maar dat gevoel he... kon ik dat maar uit zetten. Of kon ik het allemaal maar rationeel zien, dan had ik waarschijnlijk geen verdriet.
Natuurlijk niet Klussertje. Dingen rationeel zien staat niet gelijk aan gevoelloos. Ook dan kun je verdriet hebben hoor.
Maar geef jezelf ook de tijd. Deze relatie heeft flinke impact op je gehad. Die mag je best eerst verwerken voordat je weer gierend van de lach de dag doorgaat. Het is nog zo kort over. Je hoeft dus helemaal niet je gevoel weg te stoppen, niet te huilen of blij te zijn. Dát is namelijk weer heel wat anders.
Hij is eigenlijk van lieverlee bij me in getrokken naarmate de winter kouder werd (hij woont dus op koude boot) Was zeker mijn plan niet. Ik kwam net uit een relatie van 9 jaar samenwonen, die pas vorig jaar sept uit gegaan....!
Ik vond het misschien ook wel vleiend dat hij zo veel met mij samen wilde zijn (na het einde van de relatie er voor met -wat ik dacht - de man van m'n leven. Snappen jullie het nog?)...
Maar jullie hebben allemaal gelijk. Maar dat gevoel he... kon ik dat maar uit zetten. Of kon ik het allemaal maar rationeel zien, dan had ik waarschijnlijk geen verdriet.
Natuurlijk niet Klussertje. Dingen rationeel zien staat niet gelijk aan gevoelloos. Ook dan kun je verdriet hebben hoor.
Maar geef jezelf ook de tijd. Deze relatie heeft flinke impact op je gehad. Die mag je best eerst verwerken voordat je weer gierend van de lach de dag doorgaat. Het is nog zo kort over. Je hoeft dus helemaal niet je gevoel weg te stoppen, niet te huilen of blij te zijn. Dát is namelijk weer heel wat anders.
zondag 22 maart 2009 om 21:10
Ha lieve klusser, jammer dat het zo geëindigd is met je PG. Maar uit je beschrijving klinkt het eerlijk gezegd niet als een leuke relatie - misschien wel een leuke vent, maar geen goed relatiemateriaal. Geredeneerd vanuit het Pontgod-topic wat je opende voor je hem durfde aanspreken: wat dapper dat je geprobeerd hebt met hem iets op te bouwen, rot dat het niets blijkt te kunnen worden tussen jullie (dat is jou toch ook wel duidelijk nu?!) en op naar de volgende PG (want dit was toch eigenlijk nr 2?). Je vindt niet altijd meteen een leuke man om een lange relatie mee aan te gaan, gewoon deze poging loslaten en over een poos je openstellen voor een nieuwe kandidaat. En hoe laat je zo iemand los? Stop je verdriet niet weg, ga door de rouw heen die hoort bij het verbreken van een relatie, maar romantiseer wat jullie hadden niet. Wat er leuk aan was blijft een mooie herinnering, maar zie ook de minder leuke dingen en prijs jezelf gelukkig dat je geen toekomst tegemoet gaat als winkelbediende annex administratief medewerker van deze toch wat vreemde jongeman.
Hoop dat je je snel beter voelt!
Hoop dat je je snel beter voelt!
zondag 22 maart 2009 om 21:45
lieve TO,
waarschijnlijk (maar dit is invullen) is het verdriet van deze relatie nu ook nog het verdriet van de vorige, beide dus, die je nu voelt.
Ik voelde me na mijn ralatie van 2,5 jaar verdrietig dat ie uit was, kreeg al snel een nieuwe relatie, ging na 2 maanden uit en ik voelde me uber verdrietig, na goed nadenken voelde ik me echter niet verdrietig om de relatie van 2 maanden (want die was ook wat vreemd) maar om het alleen zijn en met terugwerkende kracht ook om die van 2,5 jaar.
Succes met het verdwerken in ieder geval (hoe het dus ook zij) en dat je maar sterker mag worden dan je ooit bent geweest,
sterkte en knuffels
waarschijnlijk (maar dit is invullen) is het verdriet van deze relatie nu ook nog het verdriet van de vorige, beide dus, die je nu voelt.
Ik voelde me na mijn ralatie van 2,5 jaar verdrietig dat ie uit was, kreeg al snel een nieuwe relatie, ging na 2 maanden uit en ik voelde me uber verdrietig, na goed nadenken voelde ik me echter niet verdrietig om de relatie van 2 maanden (want die was ook wat vreemd) maar om het alleen zijn en met terugwerkende kracht ook om die van 2,5 jaar.
Succes met het verdwerken in ieder geval (hoe het dus ook zij) en dat je maar sterker mag worden dan je ooit bent geweest,
sterkte en knuffels
zondag 22 maart 2009 om 21:56
quote:Madhe schreef op 22 maart 2009 @ 19:47:
[...]
In een leuke relatie hoor je in de kroonluchters van Eleonora (sorry Eleonora, ik zit nog steeds te denken over je uitdrukking, maakt toch een aantal vragen in me los) te hangen.
Be my guest hoor, de uitdrukking is vrij te gebruiken
Stel je me je vragen een keer? Ben wel benieuwd....
Klussertje, heel vervelend dat de Pondgod en jij uit elkaar zijn maar erg heftig, veel gedoe al die eerste vijf maanden, het is niet - helaas - echt een sterk fundament. Doet niks af aan de pijn in je hart maar dat komt nog, over een tijdje, dan zie je in dat dit niet voor niks was, dat de pijn zeer deed maar beter dan nog maanden aanmodderen.
Sterkte!
(f)
[...]
In een leuke relatie hoor je in de kroonluchters van Eleonora (sorry Eleonora, ik zit nog steeds te denken over je uitdrukking, maakt toch een aantal vragen in me los) te hangen.
Be my guest hoor, de uitdrukking is vrij te gebruiken
Stel je me je vragen een keer? Ben wel benieuwd....
Klussertje, heel vervelend dat de Pondgod en jij uit elkaar zijn maar erg heftig, veel gedoe al die eerste vijf maanden, het is niet - helaas - echt een sterk fundament. Doet niks af aan de pijn in je hart maar dat komt nog, over een tijdje, dan zie je in dat dit niet voor niks was, dat de pijn zeer deed maar beter dan nog maanden aanmodderen.
Sterkte!
(f)
zondag 22 maart 2009 om 22:00
Een digitale knuffel voor jou!! Dat moment dat hij zijn spullen komt halen....vreselijk. Ik zie mijzelf nog staan, een paar maanden geleden, in de deuropening zwaaiend naar de wegrijdende auto met de tranen in mijn ogen. Maar dat het dan ook nog zo moet! Wat naar voor je! En kinderachtig van hem.
Hebben jullie al weer contact gehad of kun je hem niet bereiken? Zo ja, hoe verklaarde hij zijn gedrag? Zo, nee, dan zou ik het ook maar niet meer proberen. Waarschijnlijk word je er alleen maar verdrietiger van.
Wees de komende dagen maar lief voor jezelf! Sterkte!
Hebben jullie al weer contact gehad of kun je hem niet bereiken? Zo ja, hoe verklaarde hij zijn gedrag? Zo, nee, dan zou ik het ook maar niet meer proberen. Waarschijnlijk word je er alleen maar verdrietiger van.
Wees de komende dagen maar lief voor jezelf! Sterkte!
zondag 22 maart 2009 om 22:47
Heb niet echt tips om je morgen vrolijk te laten voelen, je zal jezelf denk ik even door een rotte periode moeten slaan. Ik zou zeggen: maak het jezelf alleen niet moeilijker dan het is. Dat je ex je laat twijfelen door je eerst te zoenen en daarna onbeschoft de deur voor je neus dicht te slaan, geeft aan dat hij het niet waard is denk ik maar. Misschien liet hij zich 's morgens meeslepen en had hij zich voorgenomen dit 's avonds anders aan te pakken en heeft hij zijn beslissing gemaakt? Meid het klinkt niet leuk maar geloof me, beter na 5 maanden zekerheid dat het over is dan zo'n knipperlichtrelatie met hoop (meestal gebakken lucht) waardoor je jezelf alleen maar meer pijn doet. Als hij echt van je zou houden, zou hij niet zo met je omgaan. Zo denk ik erover in ieder geval. Niet echt een oppepper misschien maar dat kan niet altijd. Alhoewel je bij jezelf moet denken dat je véél meer waard bent dan de manier waarop je behandeld bent!
Sterkte!
Sterkte!
maandag 23 maart 2009 om 08:42
Hey, Klus, ik heb van jou en je PG gedroomd vannacht!
Het moet niet gekker worden hoor... in mijn droom waren jullie op tv in een documentaire, en hij was heel erg fout! En jij liet je oren naar zijn rare wensen hangen. Zo zie je maar weer dat we met je meeleven!
Voel je je al beter vandaag? Zie je hem nou 's ochtends echt op de pont?
Het moet niet gekker worden hoor... in mijn droom waren jullie op tv in een documentaire, en hij was heel erg fout! En jij liet je oren naar zijn rare wensen hangen. Zo zie je maar weer dat we met je meeleven!
Voel je je al beter vandaag? Zie je hem nou 's ochtends echt op de pont?
