Relatie pauze??

Dag allemaal, beetje vreemd voor mij om op deze manier mijn probleem de wereld in te slingeren, maar ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.



Situatie is als volgt; mijn vriendin en ik zijn nu 5,5 jaar samen, waarvan we al 4,5 jaar samen wonen!

Ik ben 28, zij is 25, en hebben allebei hiervoor relaties gehad, mijn vriendin niet echt prettige relaties om op terug te kijken.

We kennen elkaar al een goede 10 jaar denk ik zo, maar tot we een relatie kregen nooit gevoel voor elkaar gehad.



Nu is er tijdens onze relatie het een en ander gebeurd, mijn moeder is ernstig ziek geworden ( als ) en bij mijn vader is onlangs kanker vastgesteld.

Nu hebben we een hele hoop aan mantelzorg gedaan voor mijn ouders en is de tijd voor elkaar er onbewust wat bij in geschoten.



Mijn vriendin had vorig jaar opeens een periode dat ze afwezig werd, waarop ik voelde dat er iets niet goed zat. Na een gesprek toen besloten dat ze voor onbepaalde tijd even tijd voor zichzelf zou nemen. Na enkele dagen waren we alweer samen, het gemis naar elkaar was ongelovelijk sterk.

De periode die daar op volgde hebben we veel leuke dingen gedaan, heb ik gevraagd of er verbetering in zat waarop ze bevestigend antwoord gaf.



Goed, nu afgelopen week was ze weer zo afwezig, en ja weer minder echt tijd met elkaar besteed behalve bankhangen,eten,slapen en mantelzorgen.

Nu gaf ze aan dat ze niet weet of dit wel haar toekomst is met mij, ze houdt nog van me, maar het gevoel veranderd?

Ik heb ook gezegd dat we meer dingen gescheiden van elkaar moeten doen, en meer echt samen met elkaar moeten doen.

Tevens is ze nu weer tijdelijk naar haar ouders gegaan om echt goed na te denken en ook niet voor maar 3 of 4 dagen.

Ik gun haar vanzelf sprekend deze tijd, en nee ze heeft geen ander, nee ze houdt me niet aan het lijntje.



Vervelende is dat ze de afgelopen tijd juist veel bezig is geweest met het kijken voor een koophuis voor ons samen, en dat ze een grote kinderwens heeft. Iets waar ik allebei ook volledig voor wil gaan.



Hoe denken jullie hierover?

We hebben dus geen ruzies en dergelijke!

Ik wil er zeker voor gaan, hou niet zo van het opgeven, tenzij we elkaar de tent uit meppen natuurlijk



Heb haar wel verteld, neem je tijd, doe wat je wilt doen. Maar elk jaar een pauze lijkt me ook iets teveel van het goede, en ook niet goed voor mijn eigenwaarde natuurlijk.



Bedankt alvast voor de reacties!

Dank beide!



Kijk ze wil er blijkbaar voor gaan, heb ook tegen haar gezegd, als je het nu al weet dat je wilt stoppen, dan moet je nu gaan en bedank ik je voor de geweldige tijd samen.



Wat ik zo vreemd vind is dat zoiets ongrijpbaars als gevoel zo meespeelt.

We hebben het ondanks alles redelijk tot goed voor elkaar, weinig ruzie etc.

En ja we zijn ook naast partners erg goede vrienden van elkaar geworden, dat zegt ze zelf ook.

Maar krijg je dat niet in elke langdurige relatie, dat je naast partners ook best friends wordt?



Misschien ligt daar ook wel gelijk het probleem, te weinig de liefde vieren wellicht?

quote:sugarmiss schreef op 05 februari 2017 @ 19:12:

Jullie zijn nog jong. Je vriendin is nog maar 25.

Dan zou je van het leven moeten genieten.

Leuke dingen doen samen. Uit eten, naar de bioscoop, dagjes weg, bij vrienden opbezoek.



Kortom leuke dingen doen.



Maar zjij zit blijkbaar al jaren vast in het moeten mantelzorgen.

Wat straks blijkbaar naadlois doorgaat in zorg voir kinderen en dan straks ook nog mantelzorgen voir ha as rouders.



Geen wonder dat ze denkt is dit nu alles. Wil ik dit wel?

Krijgt ze wel genoeg waardering van jou?



Natuurlijk kan ze niet verwachten dat jij je ouders in de steek laat.



Maar het is goed om te beseffen dat je ook aandacht aan je relatie moet geven. Zij is meer dan je collega verzorger van je vader.



Whoop, reality check!

We geven ook beide aan dat het steeds zo een verplichting is om mijn moeder eens per 2 weken in het verpleeghuis op te zoeken, en daarnaast natuurlijk nog de ellende rondom pa.



Hoe doorbreek je dan juist die sleur in de relatie, beter gezegd, hoe stel je jezelf weer meer op als dé liefde van je partner? Misschien hebben we zoveel meegemaakt, emotioneel te sterk naar elkaar toegegroeid?



Tips en tricks zijn welkom!

In het verleden intensief alle functies van mijn moeder overgenomen, daar ze ALS heeft en alleen nog haar ogen kan bewegen.

Nu verblijft ze in een verpleeghuis.



Op dit moment vooral ziekenhuis bezoeken voor mijn vader.

Ah, misschien wel netjes om te laten weten hoe het is afgelopen..
Na veel praten, luisteren en in elkaar verdiepen hebben we de draad weer opgepakt. Nu, bijna 2 jaar later hebben we een huis gekocht en zijn er de plannen om vanaf het nieuwe jaar aan kinderen te beginnen!