Relaties
alle pijlers
Relatie
vrijdag 27 april 2018 om 08:29
Hoi allemaal,
Ik heb lang nagedacht om mij aan te melden op dit forum, omdat ik toch mijn verhaal kwijt wil en ik de kracht nodig heb om in te zien dat het beter is.
Mijn vriend en ik zijn anderhalf jaar samen, waarvan hij mij meerdere malen eigenlijk pijn heeft gedaan. Emotionele pijn. Het is alles of niets. Dan is hij vier weken ontzettend gek op mij en is niets te gek en zien we elkaar regelmatig. Vervolgens hoor ik soms twee/drie dagen niks, neemt hij totaal geen initiatief om elkaar te zien en krijgen we ruzie. Als ik aangeef dat ik dat niet normaal vind in een relatie dan wordt hij boos. Volgens hem is er niks aan de hand als hij 2-3 dagen niets laten horen en we elkaar 3 weken niet zien, maar mijn onderbuikgevoel zegt toch anders. Ik verwacht echt niet dat hij mij hele dagen overlaad met berichten, maar een teken van leven is toch wel fijn als je een relatie hebt? En dat je elkaar minimaal 1 keer per week ziet, is toch ook niet teveel gevraagd als je een relatie hebt? Het gevolg is dan dat hij iedere keer weer opnieuw zegt dat hij er toch niet echt vol voor kan gaan. Hij vindt dat ik zeur en veeleisend ben en daardoor werkt het volgens hem niet. Dan zien we elkaar een aantal weken niet, maar neemt hij wel af en toe contact op. Ik voel me dan genaaid, omdat hij zegt dat hij zo gek op mij is en er vol voor gaat en dan het ineens niet kan. Want dan geeft hij toch wel aan dat het ook wel iets zegt dat hij geen behoefte heeft om mij die dagen te spreken of elkaar vaker te zien. Wij wonen 85km bij elkaar uit de buurt en de weekenden dat wij samen doorbrengen zijn op twee handen te tellen.
In November duidelijk aangegeven dat dit niet verder kan en als hij mij niet wil zoals ik hem wil dan moet hij mij met rust laten. Meneer wilt mij niet kwijt en er hij doet echt goed zijn best en alles verloopt goed. In de tussentijd ben ik een dierbare verloren en heb ik weinig tot geen steun van hem gehad, maar op dat moment zat ik nog zo in een ontkenningsfase dat ik zijn steun ook niet echt miste. Tot het moment dat ik ineens zwanger bleek te zijn. Volledig ongepland en onmogelijk, maar toch was het zo. Mijn vriend wilde het niet houden en stelde mij voor de keuze: een baby of onze relatie. Toen gingen er 100 alarmbellen rinkelen, want een man van 32 die alles goed voor elkaar heeft, zou er op zijn minst over na moeten denken (vind ik) en het feit dat hij mij voor een keuze stelt, toont niet echt oprechte liefde.
Ik werd vervolgens erg ziek van de zwangerschap en ik ging twijfelen. Ik wilde hem niet kwijt, maar ik was op dit moment ook niet in staat om alleen voor een kindje te zorgen. Althans, de praktische kant was geen probleem, het was meer mijn gevoel en mijn angst voor rouw van mijn dierbare die ik heb verloren. Ik heb uiteindelijk 10 weken nagedacht en meerdere malen mijn beslissing herzien. Hij was in die tussentijd heel lief voor mij en overtuigde mij dat wij samen er later voor moesten gaan. Dit was nu nog niet het juiste moment. Toen ik mijn kindje liet weghalen twijfelde ik nog steeds. Diep in mijn hart wilde ik dit niet, maar mijn gevoel voor hem was sterker en emotioneel gezien was ik nu niet in staat om van mijn zwangerschap te genieten en (denk ik) alleen voor een kindje te zorgen. De dagen/weken daarna was hij ook nog steeds erg lief, maar praten daarover konden wij niet. Voor hem heeft het niet bestaan en hij kan vrolijk door met zijn leven. Voor mij klapte alles in een en had ik moeite om alles te verwerken.
Nu 6 weken later kan je het bijna wel raden, meneer toont weer hetzelfde gedrag als voorheen. Ineens niets meer laten horen, geen initiatief nemen. Juist in de tijd waar ik nu in zit en dat kon er bij niet in. Vervolgens gaf hij aan dat we er beter mee konden stoppen. Wij maken elkaar niet gelukkig en hij kan mij niet geven wat ik wil/verdien. Hij is oprecht gek op mij, maar op afstand hebben we te vaak ruzie omdat hij niks laat horen. Wat ik gewoon terecht vind om daar iets van te zeggen. Ik weer volledig in de kreukels, omdat hij gewoon keihard tegen mij gelogen heeft. Drie dagen daarvoor zaten we nog romantisch op het strand en nu ineens passen we niet bij elkaar, kan hij er niet voor gaan en verdien ik beter. Alles was gewoon 1 groot toneelstuk om te zorgen dat ons kind niet geboren zou worden, zo voelt dit nu voor mij. Hij stelde een time out voor en vervolgens stuurt hij mij wel weer na 1 dag een berichtje om te vragen hoe het gaat.
Ik weet dat ik deze man ver uit mijn leven moet houden, maar op een of andere manier sta ik nu niet sterk in mijn schoenen en laat ik het continu gebeuren. Zou dit een geval van bindingsangst zijn vanuit zijn kant of is er inderdaad geen gevoel en gebruikt hij mij keer op keer. Als ik dit verhaal bij andere zou lezen dan zou ik vast denken; hallo, hoe dom ben je?, maar als je zelf in zo'n situatie zit en jezelf al niet kan vergeven dat je je kindje hebt laten aborteren voor een man, dan wil je gewoon dat het de moeite waard is.
Ik heb lang nagedacht om mij aan te melden op dit forum, omdat ik toch mijn verhaal kwijt wil en ik de kracht nodig heb om in te zien dat het beter is.
Mijn vriend en ik zijn anderhalf jaar samen, waarvan hij mij meerdere malen eigenlijk pijn heeft gedaan. Emotionele pijn. Het is alles of niets. Dan is hij vier weken ontzettend gek op mij en is niets te gek en zien we elkaar regelmatig. Vervolgens hoor ik soms twee/drie dagen niks, neemt hij totaal geen initiatief om elkaar te zien en krijgen we ruzie. Als ik aangeef dat ik dat niet normaal vind in een relatie dan wordt hij boos. Volgens hem is er niks aan de hand als hij 2-3 dagen niets laten horen en we elkaar 3 weken niet zien, maar mijn onderbuikgevoel zegt toch anders. Ik verwacht echt niet dat hij mij hele dagen overlaad met berichten, maar een teken van leven is toch wel fijn als je een relatie hebt? En dat je elkaar minimaal 1 keer per week ziet, is toch ook niet teveel gevraagd als je een relatie hebt? Het gevolg is dan dat hij iedere keer weer opnieuw zegt dat hij er toch niet echt vol voor kan gaan. Hij vindt dat ik zeur en veeleisend ben en daardoor werkt het volgens hem niet. Dan zien we elkaar een aantal weken niet, maar neemt hij wel af en toe contact op. Ik voel me dan genaaid, omdat hij zegt dat hij zo gek op mij is en er vol voor gaat en dan het ineens niet kan. Want dan geeft hij toch wel aan dat het ook wel iets zegt dat hij geen behoefte heeft om mij die dagen te spreken of elkaar vaker te zien. Wij wonen 85km bij elkaar uit de buurt en de weekenden dat wij samen doorbrengen zijn op twee handen te tellen.
In November duidelijk aangegeven dat dit niet verder kan en als hij mij niet wil zoals ik hem wil dan moet hij mij met rust laten. Meneer wilt mij niet kwijt en er hij doet echt goed zijn best en alles verloopt goed. In de tussentijd ben ik een dierbare verloren en heb ik weinig tot geen steun van hem gehad, maar op dat moment zat ik nog zo in een ontkenningsfase dat ik zijn steun ook niet echt miste. Tot het moment dat ik ineens zwanger bleek te zijn. Volledig ongepland en onmogelijk, maar toch was het zo. Mijn vriend wilde het niet houden en stelde mij voor de keuze: een baby of onze relatie. Toen gingen er 100 alarmbellen rinkelen, want een man van 32 die alles goed voor elkaar heeft, zou er op zijn minst over na moeten denken (vind ik) en het feit dat hij mij voor een keuze stelt, toont niet echt oprechte liefde.
Ik werd vervolgens erg ziek van de zwangerschap en ik ging twijfelen. Ik wilde hem niet kwijt, maar ik was op dit moment ook niet in staat om alleen voor een kindje te zorgen. Althans, de praktische kant was geen probleem, het was meer mijn gevoel en mijn angst voor rouw van mijn dierbare die ik heb verloren. Ik heb uiteindelijk 10 weken nagedacht en meerdere malen mijn beslissing herzien. Hij was in die tussentijd heel lief voor mij en overtuigde mij dat wij samen er later voor moesten gaan. Dit was nu nog niet het juiste moment. Toen ik mijn kindje liet weghalen twijfelde ik nog steeds. Diep in mijn hart wilde ik dit niet, maar mijn gevoel voor hem was sterker en emotioneel gezien was ik nu niet in staat om van mijn zwangerschap te genieten en (denk ik) alleen voor een kindje te zorgen. De dagen/weken daarna was hij ook nog steeds erg lief, maar praten daarover konden wij niet. Voor hem heeft het niet bestaan en hij kan vrolijk door met zijn leven. Voor mij klapte alles in een en had ik moeite om alles te verwerken.
Nu 6 weken later kan je het bijna wel raden, meneer toont weer hetzelfde gedrag als voorheen. Ineens niets meer laten horen, geen initiatief nemen. Juist in de tijd waar ik nu in zit en dat kon er bij niet in. Vervolgens gaf hij aan dat we er beter mee konden stoppen. Wij maken elkaar niet gelukkig en hij kan mij niet geven wat ik wil/verdien. Hij is oprecht gek op mij, maar op afstand hebben we te vaak ruzie omdat hij niks laat horen. Wat ik gewoon terecht vind om daar iets van te zeggen. Ik weer volledig in de kreukels, omdat hij gewoon keihard tegen mij gelogen heeft. Drie dagen daarvoor zaten we nog romantisch op het strand en nu ineens passen we niet bij elkaar, kan hij er niet voor gaan en verdien ik beter. Alles was gewoon 1 groot toneelstuk om te zorgen dat ons kind niet geboren zou worden, zo voelt dit nu voor mij. Hij stelde een time out voor en vervolgens stuurt hij mij wel weer na 1 dag een berichtje om te vragen hoe het gaat.
Ik weet dat ik deze man ver uit mijn leven moet houden, maar op een of andere manier sta ik nu niet sterk in mijn schoenen en laat ik het continu gebeuren. Zou dit een geval van bindingsangst zijn vanuit zijn kant of is er inderdaad geen gevoel en gebruikt hij mij keer op keer. Als ik dit verhaal bij andere zou lezen dan zou ik vast denken; hallo, hoe dom ben je?, maar als je zelf in zo'n situatie zit en jezelf al niet kan vergeven dat je je kindje hebt laten aborteren voor een man, dan wil je gewoon dat het de moeite waard is.
vrijdag 27 april 2018 om 08:48
En ja hoor, de eerste diagnose van een persoonlijkheidsstoornis is binnen 
To, als je zo kort een relatie hebt en je er dan al zo rot door voelt is dat niet de juiste man voor je. Jullie verwachtingen en beeld van wat een relatie moet zijn liggen te ver uit elkaar. Je bent dan beter af zonder hem. Genoeg leuke mannen op de wereld die beter bij je passen.
To, als je zo kort een relatie hebt en je er dan al zo rot door voelt is dat niet de juiste man voor je. Jullie verwachtingen en beeld van wat een relatie moet zijn liggen te ver uit elkaar. Je bent dan beter af zonder hem. Genoeg leuke mannen op de wereld die beter bij je passen.
vrijdag 27 april 2018 om 09:01
Afkicken van hem. Dit is geen leuke man voor je. Je praat over je kindje, dus ik denk dat de abortus tegen je gevoel ingegaan is. Dat is verdrietig. Voordeel is wel dat je echt los van deze man gaat komen.
sterkte. Echt afscheid nemen. Je gevoel vertelt niet altijd het juiste. Je kunt echt zonder hem.
sterkte. Echt afscheid nemen. Je gevoel vertelt niet altijd het juiste. Je kunt echt zonder hem.
vrijdag 27 april 2018 om 09:01
Ik weet niet of je zijn gedrag moet koppelen aan de abortus. Zijn gedrag was al zo. Een tijd de hemel en dan weer afstand. Dit past niet bij jou, jij voelt je beter met een vriend die bestendiger is in contact houden.
Dus jullie relatie werkt niet voor jou. En daardoor ook niet voor hem.
Ik vind een abortus niet onverstandig. Het was een ongeplande zwangerschap van een man die geregeld van de radar verdwijnt. Jij had dus nog jaren erachteraan moeten trekken voor jullie kind, want kinderen hebben ook behoefte aan duidelijkheid. En je had het kind alleen moeten groot brengen.
In de toekomst kom je misschien in de gelegenheid om in een stabiele relatie zwanger te worden en samen van jullie eerste zwangerschap, bevalling en kindje te genieten.
Dus jullie relatie werkt niet voor jou. En daardoor ook niet voor hem.
Ik vind een abortus niet onverstandig. Het was een ongeplande zwangerschap van een man die geregeld van de radar verdwijnt. Jij had dus nog jaren erachteraan moeten trekken voor jullie kind, want kinderen hebben ook behoefte aan duidelijkheid. En je had het kind alleen moeten groot brengen.
In de toekomst kom je misschien in de gelegenheid om in een stabiele relatie zwanger te worden en samen van jullie eerste zwangerschap, bevalling en kindje te genieten.
vrijdag 27 april 2018 om 09:01
Verdrietig verhaal, maar ik zou hierin juist bevestigd zien dat het heel goed is dat je dit kindje niet hebt laten komen. Ik vond dat een heel verstandige keuze van je. Het ouderschap in je eentje uitoefenen zag je niet zitten, en op deze man hoef je niet te rekenen. Dus alle lof voor jouw keuze hierin, nu nog het laatste stapje nemen en deze man uit jouw leven bannen. Dan kun je weer een nieuwe start maken. (En voor het eventuele verwerken van de abortus kun je hulp zoeken hé!) Maar probeer deze keuze echt positief te zien, het was een goede keuze. Ga straks voor een fijne relatie met een man die er graag voor je wil zijn, en ga daarmee lekker een gezin starten. Echt, dat is zoveel fijner!
vrijdag 27 april 2018 om 09:05
vrijdag 27 april 2018 om 09:07
Wat een vreselijke man. Hij gaat gewoon zijn gang en jij wacht op hem. Ik herken de situatie vanuit het verleden. Dat je zo gek bent op iemand dat je het accepteert, maar je verdient in een relatie iemand die op zijn minst 1x per dag iets van zich laat horen.
Zomaar dagen niks van je laten horen is echt niet okay.
Zomaar dagen niks van je laten horen is echt niet okay.
vrijdag 27 april 2018 om 09:16
Zelf vind ik een paar dagen geen contact niet betekenen dat ik de ander niet leuk vind, maar jij hebt het blijkbaar wel nodig, jullie kunnen elkaar op dit punt niet gelukkig maken dus blijf niet bij hem hangen. Ik weet niet of hij je gebruikt, of bindingsangst heeft, jullie matchen gewoon niet.
Ik denk dat je er baat bij kunt hebben met iemand te praten over de abortus.
Ik denk dat je er baat bij kunt hebben met iemand te praten over de abortus.
vrijdag 27 april 2018 om 09:17
Bedankt voor jullie reacties. Iedereen in mijn omgeving zegt hetzelfde en hebben mij ook meerdere malen gewaarschuwd, maar liefde maakt blind zeggen ze he. Het voelt als een soort verslaving. Je weet dat het niet goed is, maar je kan toch niet zonder.
Ik heb inmiddels al een aantal dagen alles van hem verwijderd, maar zijn telefoonnummer niet geblokkeerd, dat vond ik een beetje te ver gaan. Jullie hebben gelijk en ik moet nu sterk blijven. Nergens meer op reageren en alles rustig verwerken. Ik vind het gewoon verdomd moeilijk, omdat iemand meerdere malen mijn vertrouwen beschaamd en mij dus keer op keer laat vallen. Niet om te zwelgen in zelfmedelijden, maar ik ben niet meer dan goed voor deze man geweest en dan verwacht je toch wel dat je iets meer credits hebt opgebouwd en iemand je niet zo behandeld in deze tijd, na een abortus.
Abortus was ook eigenlijk tegen mijn principes in. Zo veel mensen die graag een kindje willen, maar waarbij het niet lukt etc. En bij mij groeit er dan zo'n klein wondertje in mijn buik. Uiteindelijk gaat het ook om het geluk van het kind en ik denk niet dat dit dan het geluk/liefde had gekregen wat het hoort te krijgen, namelijk van een vader en een moeder die er allebei vol voor gaan. Ik hoop inderdaad dat ik in de toekomst ooit nog een keer zwanger mag raken.
Ik heb inmiddels al een aantal dagen alles van hem verwijderd, maar zijn telefoonnummer niet geblokkeerd, dat vond ik een beetje te ver gaan. Jullie hebben gelijk en ik moet nu sterk blijven. Nergens meer op reageren en alles rustig verwerken. Ik vind het gewoon verdomd moeilijk, omdat iemand meerdere malen mijn vertrouwen beschaamd en mij dus keer op keer laat vallen. Niet om te zwelgen in zelfmedelijden, maar ik ben niet meer dan goed voor deze man geweest en dan verwacht je toch wel dat je iets meer credits hebt opgebouwd en iemand je niet zo behandeld in deze tijd, na een abortus.
Abortus was ook eigenlijk tegen mijn principes in. Zo veel mensen die graag een kindje willen, maar waarbij het niet lukt etc. En bij mij groeit er dan zo'n klein wondertje in mijn buik. Uiteindelijk gaat het ook om het geluk van het kind en ik denk niet dat dit dan het geluk/liefde had gekregen wat het hoort te krijgen, namelijk van een vader en een moeder die er allebei vol voor gaan. Ik hoop inderdaad dat ik in de toekomst ooit nog een keer zwanger mag raken.
vrijdag 27 april 2018 om 09:38
Heftig. Maar ik denk dat het probleem eerder is dat je niet daadkrachtig tegen zijn gedrag hebt kunnen optreden. De mooie praatjes en beloftes, je bent er allemaal ingestonken. Daar helpt het verwijderen van sociale media niet bij. Overigens ben ik van mening dat je hem inderdaad links moet laten liggen. Schrijf een afscheidsbrief richting hem en sodemieter hem uit je leven. Begin opnieuw. Begin met een assertiviteitstraining waarbij je emoties niet langer leidend zijn, maar de keuzes die je maakt en de principes die je hebt.
vrijdag 27 april 2018 om 09:50
Daar zou ik niet op rekenen. Je nam hem ook steeds weer terug ondanks dat jij zijn gedrag niet fijn vond. Jij houdt de deur open omdat jij denkt dat je hem kunt veranderen.Traveller19 schreef: ↑27-04-2018 09:29Ik heb zijn telefoonnummer wel verwijderd, maar overal blokkeren vind ik een beetje ver gaan. Uiteindelijk moet ik ook gewoon sterk genoeg zijn om hem te negeren, zonder alles te blokkeren.
Hoe diep moet je zinken?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 27 april 2018 om 09:51
Daar zou ik niet op rekenen. Je nam hem ook steeds weer terug ondanks dat jij zijn gedrag niet fijn vond. Jij houdt de deur open omdat jij denkt dat je hem kunt veranderen.Traveller19 schreef: ↑27-04-2018 09:29Ik heb zijn telefoonnummer wel verwijderd, maar overal blokkeren vind ik een beetje ver gaan. Uiteindelijk moet ik ook gewoon sterk genoeg zijn om hem te negeren, zonder alles te blokkeren.
Hoe diep moet je zinken?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 27 april 2018 om 09:51
Waarom vind je dat te ver gaan, is dat de manier waarop hij jou behandeld heeft niet dan?Traveller19 schreef: ↑27-04-2018 09:29Ik heb zijn telefoonnummer wel verwijderd, maar overal blokkeren vind ik een beetje ver gaan. Uiteindelijk moet ik ook gewoon sterk genoeg zijn om hem te negeren, zonder alles te blokkeren.
Ik ben nu bijna 6 maanden aan het afkicken van mijn ex, en het ging heel goed totdat hij mij afgelopen zondag probeerde te bellen en mij een berichtje stuurde, ik was emotioneel weer terug bij af.
Heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik niet ook zijn telefoonnummer heb geblokkeerd.
Waar hoop je dan eigenlijk nog op dat hij spijt krijgt? Lieverd je neemt hiermee alleen jezelf in de maling. Deze man is gif!
vrijdag 27 april 2018 om 10:04
vrijdag 27 april 2018 om 10:09
Allereerst sterkte gewenst. Het lijkt me heel moeilijk om de keuze te maken voor abortus.
Deze man is niet goed voor je. Hij zou er ook niet zijn geweest voor jou en je kind. Te veel drama en te ingewikkeld. Wees blij dat je geen kind van hem hebt gehad, anders zat je je leven lang aan hem vast.
Weg met die man uit je leven. Waarom blokkeer je hem niet overal? Nu kan hij nog steeds contact met je opnemen. Dat moet je toch niet willen?
Deze man is niet goed voor je. Hij zou er ook niet zijn geweest voor jou en je kind. Te veel drama en te ingewikkeld. Wees blij dat je geen kind van hem hebt gehad, anders zat je je leven lang aan hem vast.
Weg met die man uit je leven. Waarom blokkeer je hem niet overal? Nu kan hij nog steeds contact met je opnemen. Dat moet je toch niet willen?
vrijdag 27 april 2018 om 10:17
Wat een ontzettend lullige, niets toevoegende reactie. Ze heeft het er al moeilijk genoeg mee. Een abortus is niet zomaar even een bezoekje aan de tandarts.
TO, Weet je zeker dat hij niet nog een andere relatie heeft? Dat zou kunnen verklaren dat hij je soms een paar weken niet wil zien. Probeer sterk te zijn, je weet heel goed dat je een leukere man waard bent. Verbreek het contact en ga je leven weer leuk proberen te maken
En blokkeren lijkt mij zeer verstandig. Alle wegen tot contact dichtgooien.
anárion wijzigde dit bericht op 27-04-2018 10:21
6.28% gewijzigd
...
vrijdag 27 april 2018 om 10:19
Lieve TO, wat herken ik je gevoel. Ik wil je een boek aanraden dat mij veel heeft geholpen: Verbonden van Amir Levine en Rachel Heller. Het gaat over verschillende hechtingsstijlen in liefdesrelaties. Het heeft mij heel veel inzicht gegeven in waarom sommige relaties gewoon niet goed voor me zijn en het helpt me ook makkelijker mannen die hetzelfde gedrag vertonen als jouw vriend af te wijzen. Ik hoop dat het jou ook het inzicht kan geven dat je nodig hebt! Sterkte!
