Relatieproblemen

Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen... Ik en mijn (nu ex vriend) waren 4 jaar bij elkaar. We kregen een relatie op ons 18 de. We hebben beide een enorme rugzak en beide geen tot nauwelijks steun van ouders. We zijn alle 2 mishandeld en mentaal helemaal kapot gemaakt. Zijn ouders hebben een dochter met borderline en die heeft mijn ex vriend zijn leven helemaal kapot gemaakt. Zijn oorlellen zijn kapot gescheurd omdat hij moest eten en niet at. (hij eet nu echt bijna niks) Zijn ouders verwaarloosde hem al erg jong waardoor hij vaak op straat was met verkeerde vrienden. Zijn vrienden hebben hem bijvoorbeeld moeten leren scheren... hij raakte verslaafd aan verdovende middelen (wiet). Toen we een relatie kregen kon ik hem niet mee naar huis nemen. Mijn moeder heeft een beeld in haar hoofd met wat voor een soort jongen ik moet daten. (ik ben zelf enorm lang 1,84) en hij was echt kleiner en wat voller. Ik heb hem online leren kennen en zonder foto maar we hadden een enorme klik. Maar ik wist dat dit niet geaccepteerd zou worden. Dus hebben we een jaar moeten liegen tegen haar. Ik ben metaal door haar zo kapot gemaakt dat ik er uiteindelijk voor gekozen heb om hulp te zoeken en uit huis te gaan (ik was 19). Het ging een stuk beter uiteindelijk heb ik EMDR nodig gehad om mijn trauma's te kunnen verwerken. Ik ben op 15 jarige leeftijd enorm volwassen moeten worden. Bankzaken van moeder moeten regelen ect ect ect. Mijn moeder zat in een relatie met een man die op het eerste oog enorm leuk leek. Ze hadden het idee om naar België te verhuizen. Ik kon helaas mijn VMBO niet afmaken hierdoor en moest in het 2de jaar verplicht stoppen. Nou we woonde in België alles ging goed totdat mam haar nieuwe vriend heel raar begon te doen.... even vooruit gespoeld.. uiteindelijk zat hij aan de drugs kwamen we achter. Elke dag was een gevecht letterlijk met messen hij wou mijn moeder wat aan doen zij dat hiuj mn kleine zusje wat aan ging doen ik was heel dik toen uitgescholden voor zwijn en mispunt ect ect . Hij tal haar geld en wilde seks met haar. Dit vertelde hij ook tegen ons dat mama seks met haar moest hebben anders nam hij de wasmachine mee. Mijn moeder deed dat niet en op een avond toen we bij mijn oma waren had hij het hele huis leeggehaald. Uiteindelijk is dit goed afgelopen we zijn naar assen gevlucht mijn moeder had in belgie een nieuwe man leren kennen van vroeger. Die heeft ons gered... Ik heb mijn vriend in assen leren kennen. We hebben een hele lastig begin gehad. Hij was enorm depressief en ik heb hem geholpen om hier uit te kunnen komen. Uiteindelijk is hij gaan werken en weer naar school gegaan (heeft 1 jaar geduurd). Toen zijn moeder in de schuldscharnering zat (zat de mijne ook die tijd) Werden we letterlijk bij elkaar gedropt. Zijn moeder wou of 200 euro van hem zien of we moesten samen gaan wonen nou ik woonde al op kamers dus leek het ons een prima idee... uiteindelijk moesten we geld hebben en zijn we alle 2 in een magazijn gaan werken om alle kosten te dekken. We stonden enorm veel spanning maar hielden elkaars hoofd boven water (mijn ex had in die tijd ook ruzie met mijn moeder gekregen mijn moeder heeft ook borderline en ze had het contact verbroken) . We stonden er dus letterlijk alleen voor. Ik had geen ouders en hij momenteel niet. we waren 19-20 rond die tijd. Hett was enorm heftig. Toen hadden we het idee om te verhuizen in Gelderland stonden de scholen beter aangeschreven. Dus hadden we zoiets van gaan we daar toch heen. Een vriend van het gamen woonde daar ook en zei dat het goedkoper was. We moesten heel erg veel sparen dus nou 6 maande zou het nog duren. We hadden een kamer 28m2 alles ging goed tijdens de verhuizing stond ik onder enorm veel stress. Ik was bang dat we het niet zouden redden mijn ex vriend had zoiets van joh het komt wel goed. Uitteindelijk met school begonnen ik volgende een opleiding via Blokker. Dacht nu zijn we compleet. uiteindelijk begon ik mijn school niet fijn te vinden en had ik geen plezier in mn werk. Ik kreeg een terugval (omdat ik emdr ook heb afgekapt omdat we gingen verhuizen) . ik belandde in een hele diepe putt mijn vriend kreeg elke dag alles over zich heen.. durfde geen hulp te zoeken. uiteindelijk was de relatie over. Maar het gekke is we hielden van elkaar. Alleen we hadden ff rust nodig. We deelde het bed nog, deden nog dingen in bed, knuffelde kuste nog. Mijn vriend had spijt, maar hij had alles al geregeld. We hebben alles met een kus en knuffel afgesloten en zijn uit elkaar gegaan. Ik heb hulp gezocht en ben nog steeds hard op weg om mijn negatieve moeder buiten te houden en positief te denken. Dit is heel zwaar. 2 werken later stond nick voor mijn deur huilend omdat hij me miste. We hebben in alle stress alles kunnen omdraaien. Nu 7 maanden later is het weer uit. Weer zelfde gedachten. Kussen knuffelen delen het bed ect ect. Het gaat niet goed op zijn stage en hij kan mijn negativiteit er niet bij hebben hij blowt ook enorm veel (elke dag door dit alles vanaf dat ie wakkert word tot savond) ik kan aan alles merken dat het weer precies hetzelfde is als vorige keer. Hij heeft nu een kamer en gaat weg. Hij is met momenten heel hard en andere momenten heel lief. ik was 2 oktober jarig kreeg het beste cadeau ooit (tekenspullen en parfum) die vrijdag de 6de wilde hij naar de film en de 7de maakte hij het uit. Zijn eerste woorden waren ik weet niet wat er is joh het ligt niet aan jou maar aan mij. Week erna maakt hij me met de grond gelijk kende ik hem nu pas echt goed. We gingen beide naar onze fam ik in Brabant hij in Groningen. zondag kom ik thuis knuffelt en kust hij me en gaan we naar bed samen. Hij gaf enkele hints dat het miss weer goed zou komen. We zijn nog zo jong ik zei dat dit misschien heel goed voor ons is ff alleen en rustig worden, maar vroeg waarom het uit moest? hij zei het werkt niet. ik zei nu niet misschien later wel. We gaan eerst onze opleiding afmaken en daarna zien we wel. Hij baalt dat hij me niet meer kan geven.. en ik baal dat ik me zo kut voel. De laatste weken gaat het super goed dit is de laatste week dat we samen zijn. We hebben elke dag seks (sorry nou ben ik er heel open over). Hij gaf me net een broodje had hij voor me gemaakt. Hij kuste me...... ik snap dit gewoon niet. Waarom moet het uit? Waarom kan hij niet zeggen dat het goed komt. Zijn stage gaat nu slecht en alles er om heen en nu loopt hij weg. Het gaat met mij gelukkig weer een stuk beter. Snapt iemand dit? Weetje we zitten op de bank hij knuffelt me liggen in bed hij knuffelt en kust m'n rug. Maar hij kan niet zeggen of het goed gaat komen. We hebben net samen de grootste lol gehad. We knuffelde de hele avond. De liefde is er nog, hij vind me nog mooi maar hij kan niks beloven of we elkaar gaan terug zien. Hij zegt dat ik er teveel mee bezig ben. Maar ik heb zoiets van je houd zoveeeeeel van me waarom.... Ik snap het niet meer. Wat moet ik nu doen? Mn moeder is helemaal super blij dat het uit is. ze heeft ons de eerste keer ook al uit elkaar gekregen door te stoken. Ik ben door stress mega veel aangekomen ze zei steeds meid wat ben je dik en zal ik je eens filmen. Als ik dit na jaren tegen haar zeg zegt ze dat het niet waar is en ik niet zo achterlijk moet doen. Mn Psycholoog zegt dat ze kenmerken heeft van borderline. Echt wat een verschrikkelijke situatie..... Mijn vraag is wat ik moet doen. Ik moet nog 6 dagen met hem in een huis/bed liggen en daarna gaat hij weg. We gaan net zoals vorige keer samen spulletjes uitzoeken en samen weer zoals vorige keer met een kus en knuffel uit elkaar. Echt weetje wat het is.... Ik ga momenteel echt kapot van verdriet ik ben mega sterk en zet door, maar ik wil er niks over horen. Ik breek echt elke keer.... ik snap niet dat hij me niks kan beloven. Ohwja, hij is dus mega introvert en vertelt me nooit niks. De breuk kwam net zoals vorige keer omdat alles in zn hoofd opliep ik vroeg hem elke dag of hij nog van me hield omdat ik wat zag. Hij zei nee er is niks en werd soms echt mega boos. Ik probeerde overal op te letten omdat ik echt op m'n tenen liep. Ik wil hem niet kwijt dus deed erg mn best. Maar als ik rottige dagen had was ik gewoon niet te genieten. Ik ging dan muziek luisteren en zonderde me af. Soms reageerde ik het wel eens naar hem toe af. Ik ging de laatste tijd zelfs lopen als ik me zo down voelde. Hij zou ook hulp zoeken heeft hij nooit gedaan. Het is natuurlijk een hele grote stap.
Wat bleek dus was dat hij het al weken voor mijn verjaardag wou uitmaken. Hoorde ik dus van zn vriend. Daar schrok ik zo erg van omdat ik het al aan hem zag. Hij sprak er nooit een woord over. En toen het uit was kreeg ik alles wat hij aan me haatte dr uit... dingen die ik nog nooit heb gehoord.... maar praten ho maar... Ik vraag aan iedereen wat ik moet doen. Mijn hoofd loopt vol en ik kan momenteel alleen maar huilen. Hoe wordt je gelukkig, hoe kan je jezelf beter in je vel voelen. Ik voel me zo ontzettend alleen hier nu in ede. Heb mn werk maar verder helemaal niks. Heb geen moeder die voor me klaar staat. Die zei toen het uit was EINDELIJK. Dat ik echt dacht oke? Ze stuurt me dagelijks appjes of die dikke clown al weg is. Terwijl ze weet dat hij a.s zaterdag pas weg gaat. Het is zo verschrikkelijk.... Ik heb zn vader en zijn moeder die snappen er beide niks van. Zijn vader zegt dat hij zich voor zijn zoon schaamt, omdat hij me momenteel gewoon gebruikt. Ik snap er niks meer van..... ik ben zelf zo op. Iemand zei meid ga nou eens wat voor jezelf kopen. Ik weet gewoon niet eens wat. Hoe zorg ik voor mezelf van die gekke vragen...nick(ex) stond bij mij echt boven aan en daar onder kwam ik. Kocht kleding voor m omdat hij het niet kan financieel weetje ik snap er niks meer van. in mijn ogen deed ik echt zo m'n best.... Ik stort gewoon helemaal weer in elkaar voor mijn gevoel. Ik heb niemand hier. Ik verlang naar liefde, gezelligheid en plezier. Ik ben echt iemand van de gezelligheid. Nick gamed veel en blowt nu 24/7 Ik accepteer dat nu gewoon vind alles prima... Ik heb zoveel fout gedaan. Ik had nooit zo boos mogen zijn. Ik denk wel eens van man doe eens normaal en ga door. Maar ik kan dat niet voor hem zeggen. Ik wil het liefst de hele dag slapen. Ik ben in 2 weken tijd 6 kilo afgevallen. Krijg geen hap door mn keel. Net zoals vorige keer verwacht ik dat hij me binnenkort weer gaat appen. Vorige keer kwam hij zn bed uit elkaar halen daarom moest hij terug komen. Hij huilde de hele tijd en wilde me terug. Hij was ook zo hard vorige keer en beloofde niks. Het is precies dezelfde situatie.... Ik klink echt vet wanhopig. Maar ik heb echt helemaal niemand. En nu moet ik ineens voor mezelf zorgen. Ik weet niet eens wat ik moet kopen. Ik wil hem nu al terug...Wat een kut situatie en wat een kut leven hebben we beide... we hadden zoveel bereikt en hij kan gwn niet meer door zo. Ik ben zo iemand van ik ga gwn door en we komen er wel. Hij geeft gewoon op. Ik snap dat niet. Hoe denken jullie er over. Heeft er iemand tips. Wat kan ik het beste doen.... man ik ben mezelf zo gek aan het maken he. Mijn hoofd staat op ontploffen.

Btw ik heb dyslexie dus alsjeblieft negeer de foutjes. ><

Vergiet88 schreef: ↑

22-10-2018 01:21

Poeh meis. Ik heb even een traantje weg geveegd, wat moet jij je rot voelen. Het klinkt alsof jullie beiden niet vanuit huis hebben mee gekregen hoe het is om een gezonde relatie te hebben. Toen ik jong was had ik ook ongezonde relaties. Iets was dan beter dan niks voor mijn gevoel. Maar achteraf kan ik jou zeggen dat het het niet waard is. Je houd op deze manier je eigen ontwikkeling tegen, je vult jouw rugzak met meer pijn en ontneemt jezelf de kans op een gezonde relatie.

Breek met hem. Ga aan jezelf werken. Het voelt nu misschien niet zo. Maar er komt een tijd waarin jij je beter voelt. Dat kost bloed, zweet en tranen. Maar je verdient het om gelukkig te worden. Wat hij verder doet is zijn verantwoordelijkheid, niet de jouwe.

Het is echt enorm zwaar. Hij wilt me aanraken en kussen, maar hij kan niet zeggen waarom het over is en hij kan het niet doorzetten. Hij houd van me maar wilt geen relatie meer. Hij praat niet. Het is echt zwaar dankjewel voor de lieve woorden. Het is enorm warrig verhaal ik weet het. Ik schreef letterlijk alles wat in m'n koppie zat op zonder het na te lezen. Ik zoek naar antwoorden het is verschrikkelijk. Morgen om 8u sochtens gaat hij weg. Ik hoop echt dat ik dan rust vind. Ik ga echt door de hell. Ik vind dit zo zwaar. Ik snap het niet.. Maarja ik ga zeker weer naar de psycholoog heb het hard nodig. Hopelijk wordt het me snel duidelijk allemaal. Ik weet dat ik er ga komen. Ik doe m'n best voor mezelf... Ik hou me sterk. Nogmaals dankjewel voor de lieve reactie.. Dikke knuffel.