relatieproblemen?

21-11-2010 23:28 42 berichten
Alle reacties Link kopieren
Sinds december 2009 ken ik mijn huidige vriend, we wonen zelfs sinds 1 september dit jaar al samen.

Hij vind dat een relatie draait om eerlijkheid en vertrouwen.

maar toen we een paar weken geleden een keer ruzie hadden ben ik erachter gekomen dat hij zich heeft aangemeld op een datingsite

en vandaag heeft hij zelfs een antwoord gestuurd met foto op een mail van een vrouwtje ergens duizenden kilometers hier vandaan, dat hij nog single is en op zoek is naar liefde en vertrouwen.

wat wil hij nu eigenlijk? hij zegt zelf dat vreemd gaan het ergste is wat je kunt doen en dat dat niet te vergeven valt, doet hij dit uit spanning of is hij mij een beetje voor de gek aan het houden.

ik heb overigens een dochtertje van 4 jaar die ook bij ons woont,(hij heeft zelf geen kids) en voor haar is hij keilief.voor mij trouwens ook, het gaat echt goed tussen ons, vind ik..

hoe kom ik erachter wat hij wil, ik kan er niet met hem over praten want het eerste wat hij dan zegt is dat ik hem moet vertrouwen.

ik word hier zo onzeker van...
Alle reacties Link kopieren
Hij kan idd ook wel dominant zijn. Hij bepaalt bijvoorbeeld wat we kijken op tv, wanneer we sex hebben, hoe mijn dochter zich moet gedragen, Ik word er best zenuwachtig van. En ik heb al een huwelijk achter de rug van 16 jaar met iemand die me sloeg, maar dit doet net zoveel pijn. Het lijkt wel dat ik de verkeerde mannen aantrek.Was ik maar niet zo onzeker.En had ik maar meer ruggegraat....
Alle reacties Link kopieren
quote:ester1971 schreef op 22 november 2010 @ 11:08:

Hij kan idd ook wel dominant zijn. Hij bepaalt bijvoorbeeld wat we kijken op tv, wanneer we sex hebben, hoe mijn dochter zich moet gedragen, Ik word er best zenuwachtig van. En ik heb al een huwelijk achter de rug van 16 jaar met iemand die me sloeg, maar dit doet net zoveel pijn. Het lijkt wel dat ik de verkeerde mannen aantrek.Was ik maar niet zo onzeker.En had ik maar meer ruggegraat....Ik denk dat het tijd is om deze relatie te beeindigen voordat het nog meer uit de hand loopt. Daarna zou ik aan jezelf gaan werken zodat je de volgende keer een betere keuze qua man kunt maken. Voor je dochter geef je nu ook een heel slecht voorbeeld.
Esther, ik krijg hier kippenvel van... Jij bent beter waard dan zijn slavin spelen, tot hij iemand anders gevonden heeft. Want dat is wat ik uit jouw berichten lees nu. En voor je dochter zal het ook niet makkelijker zijn om weer te verhuizen als hij die ander gevonden heeft, dan kan je dat beter nu doen, want nu moet ze nog wennen.
Alle reacties Link kopieren
quote:ester1971 schreef op 22 november 2010 @ 11:08:

Hij kan idd ook wel dominant zijn. Hij bepaalt bijvoorbeeld wat we kijken op tv, wanneer we sex hebben, hoe mijn dochter zich moet gedragen, Ik word er best zenuwachtig van. En ik heb al een huwelijk achter de rug van 16 jaar met iemand die me sloeg, maar dit doet net zoveel pijn. .Waarom schrijf je dan in je openingspost dat hij keilief is en dat het echt goed gaat. Het is tijd om de waarheid onder ogen te zien: het gaat niet goed met jullie relatie en je moet nu nadenken of je nog verder wil gaan of dat je de relatie wil beindigen en hoe je dat dan gaat aanpakken. Denk daarbij vooral aan je dochterje. Waarom ben jij zo snel bij hem ingetrokken, hij vond het makkelijk en had dan meer financiele ruimte en jij??
Alle reacties Link kopieren
Wat ik vind? Dat je stom bezig bent en je oogkleppen blinddoek en oordoppen eens weg moet gooien.



Wat denk je, laat ik voor mijn dochtertje ff een jeugdtrauma in huis halen?



Ik denk dat je eens aan haar moet gaan denken ipv aan jezelf.

Hoe kan jet het een kind aan doen om zo snel alweer samen te gaan wonen terwijl je uit zo'n rotrelatie kwam.



Hoe lang ben je al van die andere vent af?



Hoe haal je het in je hoofd om nu al naar de pijpen van deze &(% te dansen?



Werkelijk
Alle reacties Link kopieren
Hij kan ook heel lief zijn, maar dat weegt niet op tegen deze dingen die fout gaan.

Zoals ik al zei, ik ben zo onzeker door alles wat er in het verleden is gebeurt, maar nu moet ik wel keuzes maken.

Vanavond ga ik hem in ieder geval met die mail confronteren.

Dan zal het vanzelf wel gaan rollen denk ik.

Gisteren heb ik hem nog gevraagd hoe hij zich voelt bij mij, en hij zegt dat hij zich erg goed voelt bij me.





quote:borderwalk schreef op 22 november 2010 @ 12:20:

[...]





Waarom schrijf je dan in je openingspost dat hij keilief is en dat het echt goed gaat. Het is tijd om de waarheid onder ogen te zien: het gaat niet goed met jullie relatie en je moet nu nadenken of je nog verder wil gaan of dat je de relatie wil beindigen en hoe je dat dan gaat aanpakken. Denk daarbij vooral aan je dochterje. Waarom ben jij zo snel bij hem ingetrokken, hij vond het makkelijk en had dan meer financiele ruimte en jij??
Alle reacties Link kopieren
Tja, ik ben al gescheiden vanaf begin 2008, en ik dacht dat het heel goed ging met mijn huidige vriend, tot ik dit ontdekte afgelopen vrijdag.

Vanavond ga ik de confrontatie aan ....

Ik moet inderdaad voor mijn kind kiezen..





quote:Maja82 schreef op 22 november 2010 @ 12:26:

Wat ik vind? Dat je stom bezig bent en je oogkleppen blinddoek en oordoppen eens weg moet gooien.



Wat denk je, laat ik voor mijn dochtertje ff een jeugdtrauma in huis halen?



Ik denk dat je eens aan haar moet gaan denken ipv aan jezelf.

Hoe kan jet het een kind aan doen om zo snel alweer samen te gaan wonen terwijl je uit zo'n rotrelatie kwam.



Hoe lang ben je al van die andere vent af?



Hoe haal je het in je hoofd om nu al naar de pijpen van deze &(% te dansen?



Werkelijk
Alle reacties Link kopieren
quote:ester1971 schreef op 22 november 2010 @ 10:03:

Probleem is wel dat ik bij hem ben ingetrokken, en mijn dochtertje net weer op een nieuwe school zit.

Ik heb eigenlijk dus niets meer, ben gewoon te snel gaan samenwonen.

Het doet er niet zoveel toe wat ik ervan vind. Het gaat om je eigen mening en gevoel.

Ik geloof wel dat jullie hier uit zouden kunnen komen, maar dan moet je vriend wel mee werken.

Ik heb al een hoop zinnige reacties gezien hiervoor. Ik kan me ook wel voorstellen dat hij het spannend vindt om op internet wat rond te rommelen. Maar ik vind het wel respectloos naar jou. Jij bent namelijk zijn vriendin, dus door tegen anderen te doen alsof hij single is, verloochent hij eigenlijk jullie relatie.

Ik denk dat je dus echt een grens moet stellen. Maar jij kan wel vanalles van hem eisen (dat hij hiermee ophoudt etc), maar als hij dat niet wil, zal hij dat toch niet doen. Hij zal dus moeten inzien dat dit pijnlijk is voor jou. Als hij iets mist in jullie relatie, moet hij dat met jou bespreken en kijken of er verbetering mogelijk is. Niet gelijk ergens anders wat gaan zoeken.

Dus geef hem aan dat je hier ongelukkig en verdrietig van wordt en dat je daarom dus wil dat hij ermee ophoudt.



Maar zeg niet dat jij niets hebt. Jij hebt je eigen wil, je eigen keuzes en een een kind. Dus voel je niet machteloos en afhankelijk. Jij komt er heus wel!
Alle reacties Link kopieren
Relatie redden, hoe?

Ik zou eerder zeggen, relatie redden, waarom?

Je vriend is niet eerlijk, jij vertrouwt hem niet, hij heeft na een jaar te hebben genoten van jouw liefde nu al de liefde nodig van een vrouw aan de andere kant van de wereld...



Je verdient beter en je vriend verdient jou niet, sterkte!
quote:ester1971 schreef op 22 november 2010 @ 10:03:

Dank jullie wel voor de reacties.

Tuurlijk weet ik wel dat dit alleen maar meer verdriet en pijn gaat geven.Dit verdien ik niet, en inderdaad kan ik wel zeggen dat hij erg lief is voor me, dat wil ik ja dat hij lief is maar hij zal me zelden eens spontaan een knuffel geven of een kus.

Ik heb een sterk vermoeden dat hij alleen wilde samenwonen om zo zelf meer financiele ruimte te hebben, en verder word zijn eten gemaakt en wasje gedaan, makkelijker kan niet toch?

Probleem is wel dat ik bij hem ben ingetrokken, en mijn dochtertje net weer op een nieuwe school zit.

Ik heb eigenlijk dus niets meer, ben gewoon te snel gaan samenwonen.

En hoe ik erachter gekomen ben? Kwestie van zijn e-mail checken, is ook niet echt netjes maar ja.

En dat vrouwtje heeft ie niet van een dating site maar zij heeft gewoon in het wilde weg een mail gestuurt naar hem dat ze op zoek is naar een lieve betrouwbare man, en ze vroeg zelfs specifiek of hij nog single was en zo nee, dat ze hem verder met rust zou laten. Dus op het moment dat ik even een patatje halen was voor ons heeft hij haar een mail met foto teruggestuurd en dat hij op zoek is naar de liefde van zijn leven.

Niet te geloven toch? Ik dacht dat ik dat al was...

Het voedt mijn onzekerheid enorm, maar hoe kan ik hem zeggen dat ik zijn mailbox heb gekeken....

Dat hij zich heeft aangemeld op een datingsite heb ik al verteld dat ik dat wist maar dat blijft hij ontkennen, maar ik heb alles uitgeprint..



Tja, wil jij een relatie met iemand die alleen om bovengenoemde redenen bij jou is?



En volgens mij kan dit juist je ZEKERHEID heel erg voeden. De zekerheid dat je inderdaad stom bent geweest door zo snel met hem samen te wonen, maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Deze man is niet betrouwbaar (want hij heeft dit niet gedaan nadat jullie al jaren in een sleur zitten, maar in de eerste maanden van een relatie waarin je straalverliefd en poepgelukkig hoort te zijn) en jij hebt, ook na een rothuwelijk, niet geleerd je grenzen te bewaken.



Als ik jou was zou ik vanaf vandaag eens beginnen met je leven écht in eigen handen nemen, voor jezelf en je dochter te kiezen en over een paar jaar eens te zien of daar heel misschien ook een man bij past. Eentje die wél goed voor je is!
Alle reacties Link kopieren
Gisteren hem dus geconfronteerd met die mail, nog voor ik erover begon wist hij al wat ik ging zeggen.Zijn reactie was als volgt, dat hij er juist expres op had gereageerd en niets anders had verwacht dan dat ik er mee voor de dag zou komen, en dat een oude vriendin van mij er waarschijnlijk achter zit.

Volgens hem was het al een e-mailadres dat ze in die landen niet eens gebruiken en daaruit wist hij al op te maken dat het niet klopte.Hij had zelfs even het lef om te zeggen dat ik er misschien wel achter zou zitten.Dat ik hem niet vertrouw en dat ik te snel jaloers ben en dat het misschien beter zou zijn om in de buurt een huisje te gaan zoeken, omdat hij ook al niet tegen de drukte kan van mijn dochtertje. Terwijl hij vorige week nog aangaf dat het allemaal zo goed gaat zo met zijn drietjes, aan wie ligt het dan? Het is gewoon onvoorstelbaar hoe iemand je zo over de zeik kan helpen dat het lijkt dat je zelf schuldig bent aan alles, terwijl hij echt niet de makkelijkste is.En nee, hij houdt niet van me, hij weet niet wat houden van is, hij geeft wel om me zegt hij, wat moet ik daar nu weer mee. Ik wil gewoon gelukkig worden, is dat nou zoveel gevraagd? Ik heb ook mijn negatieve dingen, ben ook niet perfect maar ik weet wel dat ik alles doe voor hem, en dat is misschien wel juist fout.Te lief zijn...
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je dat wel weet. Een nieuw huis zoeken en verkassen, want dit klinkt niet alsof het echt leuke relatie is. Niet van elkaar houden en wel willen samenwonen? Dat hele "ik-kan-niet-van-iemand-houden" geneuzel klinkt gewoon als een excuusje om geen verantwoording af te leggen. Sterkte.
quote:ester1971 schreef op 23 november 2010 @ 09:56:

Dat ik hem niet vertrouw en dat ik te snel jaloers ben en dat het misschien beter zou zijn om in de buurt een huisje te gaan zoeken, omdat hij ook al niet tegen de drukte kan van mijn dochtertje. Terwijl hij vorige week nog aangaf dat het allemaal zo goed gaat zo met zijn drietjes, aan wie ligt het dan? Het is gewoon onvoorstelbaar hoe iemand je zo over de zeik kan helpen dat het lijkt dat je zelf schuldig bent aan alles, terwijl hij echt niet de makkelijkste is.En nee, hij houdt niet van me, hij weet niet wat houden van is, hij geeft wel om me zegt hij, wat moet ik daar nu weer mee. ...





Jep, het is beter dat hij een huisje voor zichzelf gaat zoeken. Ik zou dat ook toejuichen. Maar dat zoeken, dat zou hij zeker niet vanaf mijn bank mogen doen. Dat mag hij fijn elders gaan doen. Ik heb geen ruimte in mijn leven om te zorgen voor iemand die niet eens van mij houdt. Rot op zeg. Dus hij gaat maar fijn bij zijn moeder/beste vriend/zus of voor mijn part in een hotel wonen zodat hij kan gaan zoeken naar een huisje, maar ik zou die zoektocht op geen enkele wijze faciliteren....



Meid wat doe je jezelf aan!!!!
Alle reacties Link kopieren
Meid, als je dit verhaal van een ander hoort, welk advies zou je dan geven? Je weet het wel, maar je wilt gelukkig zijn. Ben je dat nu met hem? Ik denk dat je in je eentje veel gelukkiger zou zijn.



En dan nog zijn rare uitleg: ik dacht al dat het een soort van misselijke grap was, dus ik heb er maar op gereageerd. Dat is toch van de zotte? Mooi excuus heeft ie nou verzonnen zeg! En het jammere is dat jij hem gelooft en hij weet dat hij met zulke verhalen kan aankomen.



Weggaan daar, of hem eruit schoppen! Nu is het tijd om voor jezelf op te komen!
Alle reacties Link kopieren
quote:Oriane schreef op 23 november 2010 @ 10:53:

[...]



Het is zijn huisje, dus ik mag iets anders gaan zoeken wat ik niet eens zo erg vind. Maar wat ik zo raar vind, ik ben gewoon nog verliefd op hem, was ik dat maar niet, of zou het meer een angst zijn om alleen te moeten zijn? Ik weet het niet meer, ik weet alleen dat mijn ogen dik zijn van het huilen, terwijl ik gewoon op mijn werk zit en me daar moet concentreren, tjee, wat doe ik mezelf aan eigenlijk....



Jep, het is beter dat hij een huisje voor zichzelf gaat zoeken. Ik zou dat ook toejuichen. Maar dat zoeken, dat zou hij zeker niet vanaf mijn bank mogen doen. Dat mag hij fijn elders gaan doen. Ik heb geen ruimte in mijn leven om te zorgen voor iemand die niet eens van mij houdt. Rot op zeg. Dus hij gaat maar fijn bij zijn moeder/beste vriend/zus of voor mijn part in een hotel wonen zodat hij kan gaan zoeken naar een huisje, maar ik zou die zoektocht op geen enkele wijze faciliteren....



Meid wat doe je jezelf aan!!!!
Alle reacties Link kopieren
Het is zijn huisje, dus ik mag iets anders gaan zoeken wat ik niet eens zo erg vind. Maar wat ik zo raar vind, ik ben gewoon nog verliefd op hem, was ik dat maar niet, of zou het meer een angst zijn om alleen te moeten zijn? Ik weet het niet meer, ik weet alleen dat mijn ogen dik zijn van het huilen, terwijl ik gewoon op mijn werk zit en me daar moet concentreren, tjee ja wat doe ik mezelf aan eigenlijk....
Ook een tip voor de volgende keer; Je bent in 2008 gescheiden en in 2009 woonde je al weer samen met deze man... met je dochtertje daarbij. Ik snap dat je dat heel graag wil als mens, maar doe dit de volgende keer gewoon niet. Kijk het eerst eens een paar jaar aan. Voor je dochter ook veel beter.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven