Rotgevoel

Hey



Heb hier op 2 andere topics al gepost maar denk dat ik op verkeerde pijler zit. Maak hier nogmaals eentje aan dan maar. Vorige vrijdag heb ik mijn relatie verbroken. Grotendeels omdat vriend niet met drank omkan. We gaan niet veel op stap hierdoor, maar als we dat doen in het dorp waar we wonen loopt het verkeerd af. En dan ook echt verkeerd. Hij wordt agressief.



Buiten het alcoholaspect, was en is hij mijn maatje, mijn buddy, mijn rots in de branding en nu is het uit Ik logeer bij mijn mama, maar het valt me zo zwaar. We hebben samen een huis en zelfs nog maar naar bv de strijkplank hier kijken, doet me al in tranen uitbarsten. De zaken waar ik voorheen zo over twijfelde, lijken nu zo banaal. Gisteren een goed gesprek met hem gehad over alles en toen was duidelijk dat hij nog steeds mijn maatje is, maar toch bleef ik tegen hem herhalen dat ik niet terugkwam. Eenmaal terug bij mijn mama, begint de twijfel opnieuw.



De opluchting die ik dacht te voelen, is er niet. Er is alleen nog maar meer twijfel en verdriet. Ik moet nu op zoek naar een appartementje en onze mooie, gezellige huis achterlaten en het doet zo'n pijn.



Hoe weet je toch in godsnaam of je de goeie keuze hebt gemaakt. Het lijkt me niet nu



Liefs.

Bedankt Madhe voor je reactie. Dat kan, daar geraak ik niet goed uit. Probeer me voor te stellen dat we dat huis niet hadden en hoe ik me dan zou voelen. Nu zit ik natuurlijk op een emotionele rollercoaster en kan ik alle verschillende gevoelens niet los van elkaar koppelen.



Ik kijk als een berg op tegen het weekend. Wat me vroeger eentonig en saai begon te lijken, trekt me nu aan. We bleven immers vaak (bijna elke weekend) thuis om te vermijden dat er weer zaken gebeurden door de de alcohol.



Ach, ik moet erdoor zeker. Vanavond bij een goede vriend langs. Zal me deugd doen.

Hey Anna, neen dat is voor hem geen optie. Zijn pinten zal niemand hem afpakken zegt hij. Hij blijft herhalen dat het te maken heeft met dé mensen rondom hem. Met de mensen in ons dorp. Dat zij hem agressief maken. Maar zelfs op reis vorig jaar is hij weggeglipt en tot 07.30u 's morgens weggebleven en het bed ondergeplast bij thuiskomst in de kamer. Dat doet hij trouwens altijd als hij gedronken heeft. Hij steekt de agressie die hij voelt altijd op iets of iemand anders. En dat doet mij beseffen dat hij het probleem nog altijd niet bij zichzelf legt.