Relaties
alle pijlers
Rust geven en accepteren
dinsdag 17 december 2013 om 21:31
Situatie: zeer prille relatie.
Via vrienden elkaar leren kennen.
Vrij accuut is hij in een burn-out gekomen.
Diagnose door ha. Zeer heftig.
Contact - heeft veel nadelen maar het is iets - via whatsapp. Gevoelens gedeeld, serieuze gesprekken. Ook veel lachen. Ook vanuit hem veel initiatief vwb gevoel uiten.. tussen het lachen door heel serieus, hoe leuk hij mij vindt, dat hij mij mist. Dat hij mij wil zien, maar daar mee wil wachten tot hij zich beter voelt. Dat kan ik alleen maar begrijpen, en willen. Zijn beter worden staat voorop.
Dit weekend. Out of the blue en gegeven de setting nog steeds per whatsapp (bellen is te veel), na ons bijna dagelijks uren durende gesprek.. eindigend in totaal onverwachte opbouw naar dat hij rust wil nu en wil nadenken.
En ook nu, zeg ik rationeel: dat moet ik hem geven en ga ik hem ook geven. Echter, ik hen het er vreselijk moeilijk mee. Van dag en nacht contact naar niks.
Wellicht had ik dit bericht bij psyche moeten zetten aangezien mijn vraag vooral is: zonder glazen bol.. pffff hoe gaat dit verder? Ik heb een burn-out van dichtbij gezien, maar niet bij iemand van 34, een leuke jonge vent.. (Ik 28). Een waar ik helemaal weg van ben. Om misverstanden te voorkomen: ik laat hem met rust. Natuurlijk heb ik elk uur de drang om wat te sturen, maar ondanks dat whatsapp het jeugdige gehalte wat omhoog gooit, denk ik volwassen en rationeel
Ik lach, maar als een boer met kiespijn.
Ik denk in zijn belang.. Maar ik moet ook mijzelf beschermen.. Wachten.. Waarop? Wat moet ik doen? Rust is geen contact. Wat moet ik met al mijn gevoel.
Lang verhaal.. maar, wie heeft er ervaring gehad met een man/vriend (in een prille relatie.. dus niet getrouwd of samenwonend) met een burn-out? Wat gebeurt er met hem.. Wat betekent rust en denken? Wat moet ik doen
Mijn binnenste schreeuwt: zeg hem hoe leuk je hem vindt, dat je bij hem wil zijn. Bang dat hij dat niet genoeg weet en dat dat de reden is. Mijn verstand zegt: hij is "ziek".. Hij kan niet rationeel denken, hij is de weg kwijt. Hij wil rust en nu berichten sturen duwt hem verder weg.
Als het geen burn-out was zou ik de vraag niet hebben gesteld, dan had ik het not into You signaal zelf al gezien. Dit is een andere situatie.
Ik zoek vooral steun .. Hier volslagen verward en wat ontheemd op mijn bank..
Via vrienden elkaar leren kennen.
Vrij accuut is hij in een burn-out gekomen.
Diagnose door ha. Zeer heftig.
Contact - heeft veel nadelen maar het is iets - via whatsapp. Gevoelens gedeeld, serieuze gesprekken. Ook veel lachen. Ook vanuit hem veel initiatief vwb gevoel uiten.. tussen het lachen door heel serieus, hoe leuk hij mij vindt, dat hij mij mist. Dat hij mij wil zien, maar daar mee wil wachten tot hij zich beter voelt. Dat kan ik alleen maar begrijpen, en willen. Zijn beter worden staat voorop.
Dit weekend. Out of the blue en gegeven de setting nog steeds per whatsapp (bellen is te veel), na ons bijna dagelijks uren durende gesprek.. eindigend in totaal onverwachte opbouw naar dat hij rust wil nu en wil nadenken.
En ook nu, zeg ik rationeel: dat moet ik hem geven en ga ik hem ook geven. Echter, ik hen het er vreselijk moeilijk mee. Van dag en nacht contact naar niks.
Wellicht had ik dit bericht bij psyche moeten zetten aangezien mijn vraag vooral is: zonder glazen bol.. pffff hoe gaat dit verder? Ik heb een burn-out van dichtbij gezien, maar niet bij iemand van 34, een leuke jonge vent.. (Ik 28). Een waar ik helemaal weg van ben. Om misverstanden te voorkomen: ik laat hem met rust. Natuurlijk heb ik elk uur de drang om wat te sturen, maar ondanks dat whatsapp het jeugdige gehalte wat omhoog gooit, denk ik volwassen en rationeel
Ik lach, maar als een boer met kiespijn.
Ik denk in zijn belang.. Maar ik moet ook mijzelf beschermen.. Wachten.. Waarop? Wat moet ik doen? Rust is geen contact. Wat moet ik met al mijn gevoel.
Lang verhaal.. maar, wie heeft er ervaring gehad met een man/vriend (in een prille relatie.. dus niet getrouwd of samenwonend) met een burn-out? Wat gebeurt er met hem.. Wat betekent rust en denken? Wat moet ik doen
Mijn binnenste schreeuwt: zeg hem hoe leuk je hem vindt, dat je bij hem wil zijn. Bang dat hij dat niet genoeg weet en dat dat de reden is. Mijn verstand zegt: hij is "ziek".. Hij kan niet rationeel denken, hij is de weg kwijt. Hij wil rust en nu berichten sturen duwt hem verder weg.Als het geen burn-out was zou ik de vraag niet hebben gesteld, dan had ik het not into You signaal zelf al gezien. Dit is een andere situatie.
Ik zoek vooral steun .. Hier volslagen verward en wat ontheemd op mijn bank..
dinsdag 17 december 2013 om 22:46
Ik dacht niet veel aan hem, heb een paar dagen gezucht bij elk teken van leven dat hij liet horen (voelde als een verplichting waar ik aan moest voldoen - van overspannen zijn kun je een beetje een naar mens worden naar je omgeving toe, zo voelde ik dat toen ook al en dat zorgde voor een schuldgevoel en nog meer lamlendigheid). Steeds heb ik hem weer uitgelegd: lief van je, maar ik kan even niks dus laat me maar even met rust. Na een week stilte miste ik hem heel erg, wilde ik hem graag zien en heb ik voorzichtig gevraagd of hij samen een kopje koffie wilde drinken. Het contact weer opbouwen ging niet heel hard (soms zat er weer een rustweek tussen), steeds weer wat meer tot het weer als vanouds was.
woensdag 5 september 2018 om 21:00
Ben eigenlijk wel benieuwd hoe dit is afgelopen. Ik zit nu in een zelfde situatie. En heb hier wel aardig moeite mee.
Heb er veel over gelezen en weet dat even geen contact misschien wel goed is. Alleen voelt het niet goed. Ben ook echt aan het twijfelen. En afspraken maken lukt gewoon echt niet.
Hopelijk komt hier nog een reactie uit.
Heb er veel over gelezen en weet dat even geen contact misschien wel goed is. Alleen voelt het niet goed. Ben ook echt aan het twijfelen. En afspraken maken lukt gewoon echt niet.
Hopelijk komt hier nog een reactie uit.