Relaties
alle pijlers
Rust geven en accepteren
dinsdag 17 december 2013 om 21:31
Situatie: zeer prille relatie.
Via vrienden elkaar leren kennen.
Vrij accuut is hij in een burn-out gekomen.
Diagnose door ha. Zeer heftig.
Contact - heeft veel nadelen maar het is iets - via whatsapp. Gevoelens gedeeld, serieuze gesprekken. Ook veel lachen. Ook vanuit hem veel initiatief vwb gevoel uiten.. tussen het lachen door heel serieus, hoe leuk hij mij vindt, dat hij mij mist. Dat hij mij wil zien, maar daar mee wil wachten tot hij zich beter voelt. Dat kan ik alleen maar begrijpen, en willen. Zijn beter worden staat voorop.
Dit weekend. Out of the blue en gegeven de setting nog steeds per whatsapp (bellen is te veel), na ons bijna dagelijks uren durende gesprek.. eindigend in totaal onverwachte opbouw naar dat hij rust wil nu en wil nadenken.
En ook nu, zeg ik rationeel: dat moet ik hem geven en ga ik hem ook geven. Echter, ik hen het er vreselijk moeilijk mee. Van dag en nacht contact naar niks.
Wellicht had ik dit bericht bij psyche moeten zetten aangezien mijn vraag vooral is: zonder glazen bol.. pffff hoe gaat dit verder? Ik heb een burn-out van dichtbij gezien, maar niet bij iemand van 34, een leuke jonge vent.. (Ik 28). Een waar ik helemaal weg van ben. Om misverstanden te voorkomen: ik laat hem met rust. Natuurlijk heb ik elk uur de drang om wat te sturen, maar ondanks dat whatsapp het jeugdige gehalte wat omhoog gooit, denk ik volwassen en rationeel
Ik lach, maar als een boer met kiespijn.
Ik denk in zijn belang.. Maar ik moet ook mijzelf beschermen.. Wachten.. Waarop? Wat moet ik doen? Rust is geen contact. Wat moet ik met al mijn gevoel.
Lang verhaal.. maar, wie heeft er ervaring gehad met een man/vriend (in een prille relatie.. dus niet getrouwd of samenwonend) met een burn-out? Wat gebeurt er met hem.. Wat betekent rust en denken? Wat moet ik doen
Mijn binnenste schreeuwt: zeg hem hoe leuk je hem vindt, dat je bij hem wil zijn. Bang dat hij dat niet genoeg weet en dat dat de reden is. Mijn verstand zegt: hij is "ziek".. Hij kan niet rationeel denken, hij is de weg kwijt. Hij wil rust en nu berichten sturen duwt hem verder weg.
Als het geen burn-out was zou ik de vraag niet hebben gesteld, dan had ik het not into You signaal zelf al gezien. Dit is een andere situatie.
Ik zoek vooral steun .. Hier volslagen verward en wat ontheemd op mijn bank..
Via vrienden elkaar leren kennen.
Vrij accuut is hij in een burn-out gekomen.
Diagnose door ha. Zeer heftig.
Contact - heeft veel nadelen maar het is iets - via whatsapp. Gevoelens gedeeld, serieuze gesprekken. Ook veel lachen. Ook vanuit hem veel initiatief vwb gevoel uiten.. tussen het lachen door heel serieus, hoe leuk hij mij vindt, dat hij mij mist. Dat hij mij wil zien, maar daar mee wil wachten tot hij zich beter voelt. Dat kan ik alleen maar begrijpen, en willen. Zijn beter worden staat voorop.
Dit weekend. Out of the blue en gegeven de setting nog steeds per whatsapp (bellen is te veel), na ons bijna dagelijks uren durende gesprek.. eindigend in totaal onverwachte opbouw naar dat hij rust wil nu en wil nadenken.
En ook nu, zeg ik rationeel: dat moet ik hem geven en ga ik hem ook geven. Echter, ik hen het er vreselijk moeilijk mee. Van dag en nacht contact naar niks.
Wellicht had ik dit bericht bij psyche moeten zetten aangezien mijn vraag vooral is: zonder glazen bol.. pffff hoe gaat dit verder? Ik heb een burn-out van dichtbij gezien, maar niet bij iemand van 34, een leuke jonge vent.. (Ik 28). Een waar ik helemaal weg van ben. Om misverstanden te voorkomen: ik laat hem met rust. Natuurlijk heb ik elk uur de drang om wat te sturen, maar ondanks dat whatsapp het jeugdige gehalte wat omhoog gooit, denk ik volwassen en rationeel
Ik lach, maar als een boer met kiespijn.
Ik denk in zijn belang.. Maar ik moet ook mijzelf beschermen.. Wachten.. Waarop? Wat moet ik doen? Rust is geen contact. Wat moet ik met al mijn gevoel.
Lang verhaal.. maar, wie heeft er ervaring gehad met een man/vriend (in een prille relatie.. dus niet getrouwd of samenwonend) met een burn-out? Wat gebeurt er met hem.. Wat betekent rust en denken? Wat moet ik doen
Mijn binnenste schreeuwt: zeg hem hoe leuk je hem vindt, dat je bij hem wil zijn. Bang dat hij dat niet genoeg weet en dat dat de reden is. Mijn verstand zegt: hij is "ziek".. Hij kan niet rationeel denken, hij is de weg kwijt. Hij wil rust en nu berichten sturen duwt hem verder weg.Als het geen burn-out was zou ik de vraag niet hebben gesteld, dan had ik het not into You signaal zelf al gezien. Dit is een andere situatie.
Ik zoek vooral steun .. Hier volslagen verward en wat ontheemd op mijn bank..
dinsdag 17 december 2013 om 21:50
Wat rot voor je, terwijl je net harstikke verliefd bent zoiets meemaken.
Ik kan je niet vertellen hoe het zit, wel hoe ik denk dat het zit: hij zit op dit moment in de knoop met zichzelf op een heel vervelende manier en kan even niet zoveel. Hij vindt het misschien ook heel rot als jij hem zo meemaakt, ook omdat jullie nog niet lang met elkaar omgaan.
Ik zou hem inderdaad ook zijn rust geven en besef je terwijl je dit doet, dat je aan het knokken bent voor deze relatie. Probeer vast te houden aan jullie leuke gesprekken en laat dit alles jou moed geven om door te zetten. Probeer ook zoveel mogelijk afleiding te zoeken als je het moeilijk van je af kan zetten.
Zet eventueel iets liefs wat hij schreef naar jou op papier en kijk hier af en toe naar als je het moeilijk hebt, dit kan je weer de kracht geven die je nodig hebt om vol te houden.
Ik kan je niet vertellen hoe het zit, wel hoe ik denk dat het zit: hij zit op dit moment in de knoop met zichzelf op een heel vervelende manier en kan even niet zoveel. Hij vindt het misschien ook heel rot als jij hem zo meemaakt, ook omdat jullie nog niet lang met elkaar omgaan.
Ik zou hem inderdaad ook zijn rust geven en besef je terwijl je dit doet, dat je aan het knokken bent voor deze relatie. Probeer vast te houden aan jullie leuke gesprekken en laat dit alles jou moed geven om door te zetten. Probeer ook zoveel mogelijk afleiding te zoeken als je het moeilijk van je af kan zetten.
Zet eventueel iets liefs wat hij schreef naar jou op papier en kijk hier af en toe naar als je het moeilijk hebt, dit kan je weer de kracht geven die je nodig hebt om vol te houden.
dinsdag 17 december 2013 om 21:57
Fijn, zo snel een reactie. Voelt goed om te lezen.
Ik ga afleiding zoeken anders loopt mijn hoofd over.
Wat mij puur bezig houdt is: moet ik echt niks sturen? Bang dat als ik niks stuur hij denkt dat ik verder ga.. Ik hou nu vast aan zijn verzoek rust, en dat hij dit zo 100% bedoelt. Maar die onzekerheid of wat goed is.. Alsof ik een keuze nu moet maken die beslissend is of hij ooit weer op de lijn komt. Ik onderschat een burn-out niet en daarmee hou ik de optie ook open dat hij hier uit komt, zonder dat ik nog in beeld ben. Gevoelsmatig wil ik mijn beeld levend houden. Maar als zijn gevoel is zoals hij zegt moet ik er op vertrouwen dat hij weer komt.
Maar pfff damn.. Zo opeens.. Knock out, zo voelt het.
Ik ga afleiding zoeken anders loopt mijn hoofd over.
Wat mij puur bezig houdt is: moet ik echt niks sturen? Bang dat als ik niks stuur hij denkt dat ik verder ga.. Ik hou nu vast aan zijn verzoek rust, en dat hij dit zo 100% bedoelt. Maar die onzekerheid of wat goed is.. Alsof ik een keuze nu moet maken die beslissend is of hij ooit weer op de lijn komt. Ik onderschat een burn-out niet en daarmee hou ik de optie ook open dat hij hier uit komt, zonder dat ik nog in beeld ben. Gevoelsmatig wil ik mijn beeld levend houden. Maar als zijn gevoel is zoals hij zegt moet ik er op vertrouwen dat hij weer komt.
Maar pfff damn.. Zo opeens.. Knock out, zo voelt het.
dinsdag 17 december 2013 om 22:01
Als je bij hem ''hoort'', kom je wel bij hem terug...daar geloof ik in.
.
Dus voor nu, hoe moeilijk ook, laat hem los.
Je laatste zin is mischien ook wel wat hij voelt...knock out, zo voelt het volgens mij als je een burn out hebt....veel sterkte voor je.
.
Dus voor nu, hoe moeilijk ook, laat hem los.
Je laatste zin is mischien ook wel wat hij voelt...knock out, zo voelt het volgens mij als je een burn out hebt....veel sterkte voor je.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
dinsdag 17 december 2013 om 22:03
Ai dat lijkt me heel lastig. Voor jullie allebei. Jij vol bruisend vol liefde en energie, hij angstig, oververmoeid, in de war. Wat betekent rust en nadenken voor hem? Helemaal 0,0 contact? Dat betekent dus dat jullie relatie even op pauze staat? Het betekent dus eigenlijk dat jij je gevoelens even op pauze moet zetten. Kun je dat? Ook als je niet weet hoe lang het gaat duren? Heb je naast zijn gevoelens ook jouw gevoelens met hem besproken?
dinsdag 17 december 2013 om 22:05
quote:vanillad00 schreef op 17 december 2013 @ 21:57:
Wat mij puur bezig houdt is: moet ik echt niks sturen? Bang dat als ik niks stuur hij denkt dat ik verder ga.. .
Ik denk dat hij dat niet alleen moet denken, ik denk dat je dat ook vooral miet doen!
Wat wil je dan doen?
Wachten?
je leven onhold zetten?
Wat mij puur bezig houdt is: moet ik echt niks sturen? Bang dat als ik niks stuur hij denkt dat ik verder ga.. .
Ik denk dat hij dat niet alleen moet denken, ik denk dat je dat ook vooral miet doen!
Wat wil je dan doen?
Wachten?
je leven onhold zetten?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 17 december 2013 om 22:06
Mij weken achter elkaar zelf steeds actief opzoeken/berichten, vragen hoe het gaat, wat ik doe, wat ik leuk vind...
Hoe werkt dat dan.. Dat hij opeens zonder mij kan.. wil? Ik kan het op papier dus begrijpen.. gegeven de diagnose burn-out, maar hoe kan hij zonder mij? Dag in en uit contact. Is hij in staat te missen.. te denken? Compliceerde ik iets opeens?
Hoe werkt dat dan.. Dat hij opeens zonder mij kan.. wil? Ik kan het op papier dus begrijpen.. gegeven de diagnose burn-out, maar hoe kan hij zonder mij? Dag in en uit contact. Is hij in staat te missen.. te denken? Compliceerde ik iets opeens?
dinsdag 17 december 2013 om 22:09
dinsdag 17 december 2013 om 22:09
Andere reactie dan anderen: ik zou gewoon eerlijk zeggen dat je hier moeite mee hebt en hem wilt steunen in deze tijd en een nee is gewoon geen optie. Het zou wat zijn als je bij elke ziekte of probleem je partner wegduwt. En als hij dat niet wil, dan gewoon een (tijdelijke) break. Want hier ga jij aan onderdoor. Dus hoe verliefd je ook bent, zorg voor jezelf! Sterkte!
dinsdag 17 december 2013 om 22:09
Hebben jullie iets afgesproken tijdens het laatste gesprek, zoiets als dat hij weer contact met je opneemt als hij zich wat beter voelt?
Het kan voor hem teveel zijn als je hem iets stuurt, nu hij even niet aankan wat hij normaal gesproken prima aankan.
Ik vind de situatie heel naar voor je en begrijp goed dat je hem een bericht wil sturen (dat gevoel ken ik goed), maar zijn kant van het verhaal ken ik zelf ook een beetje (ik heb zo'n situatie zelf meegemaakt bedoel ik) en ik kan je echt aanraden: houd even afstand, wacht tot hij weer komt. Als het goed zit laat hij vanzelf weer wat horen (kan dagen duren, kan ook weken duren helaas).
Mocht hij denken dat je verder bent gegaan als het te lang heeft geduurd naar zijn idee, maar zit je nog in zijn hoofd, trust me hij zal echt naar je informeren, desnoods bij de wederzijdse vrienden als hij het gevoel heeft dat hij het heeft verpest bij jou. Die wederzijdse vrienden komen dus goed uit. Hou je hoofd hoog en als het echt taai wordt, probeer dan gevoelsmatig wat afstand te nemen. Dit is niet leuk voor jou maar laat het jouw kracht niet afnemen.
Het kan voor hem teveel zijn als je hem iets stuurt, nu hij even niet aankan wat hij normaal gesproken prima aankan.
Ik vind de situatie heel naar voor je en begrijp goed dat je hem een bericht wil sturen (dat gevoel ken ik goed), maar zijn kant van het verhaal ken ik zelf ook een beetje (ik heb zo'n situatie zelf meegemaakt bedoel ik) en ik kan je echt aanraden: houd even afstand, wacht tot hij weer komt. Als het goed zit laat hij vanzelf weer wat horen (kan dagen duren, kan ook weken duren helaas).
Mocht hij denken dat je verder bent gegaan als het te lang heeft geduurd naar zijn idee, maar zit je nog in zijn hoofd, trust me hij zal echt naar je informeren, desnoods bij de wederzijdse vrienden als hij het gevoel heeft dat hij het heeft verpest bij jou. Die wederzijdse vrienden komen dus goed uit. Hou je hoofd hoog en als het echt taai wordt, probeer dan gevoelsmatig wat afstand te nemen. Dit is niet leuk voor jou maar laat het jouw kracht niet afnemen.
dinsdag 17 december 2013 om 22:11
Gevoelens wederzijds gedeeld.
Maar right on, summerdance.
Ik zat ergens samen in.. waar dat heen ging geen idee, maar we hadden een enorme click.. Kom niet net kijken, we zijn geen 16. Was allemaal heel duidelijk.
En dan dus nu? Het is nog volledig vers maar bijna drie dagen niks meer gehoord.
Natuurlijk wacht ik..
En ik hoop, dat als hij niet komt iets in mij verstandig zegt: move on.
Maar zo ver ben ik nog helemaal niet.. Maar voor zover er wetenschappelijk en theoretisch bewijs bestaat vwb een burn-out, relatie, denken en rust en hoe dat verder gaat.. Graag.
Nu nog te vol met emoties.. Ik zie het nu niet als wachten maar als rust gunnen, en volledig nog verliefd zijn..
Maar right on, summerdance.
Ik zat ergens samen in.. waar dat heen ging geen idee, maar we hadden een enorme click.. Kom niet net kijken, we zijn geen 16. Was allemaal heel duidelijk.
En dan dus nu? Het is nog volledig vers maar bijna drie dagen niks meer gehoord.
Natuurlijk wacht ik..
En ik hoop, dat als hij niet komt iets in mij verstandig zegt: move on.
Maar zo ver ben ik nog helemaal niet.. Maar voor zover er wetenschappelijk en theoretisch bewijs bestaat vwb een burn-out, relatie, denken en rust en hoe dat verder gaat.. Graag.
Nu nog te vol met emoties.. Ik zie het nu niet als wachten maar als rust gunnen, en volledig nog verliefd zijn..
dinsdag 17 december 2013 om 22:15
Summer: hij was even actief of zelfs nog actiever. Ik heb ook nog een leven 
dus was ook gewoon op stap of een dag weg.. Vooral 'S avonds zo 2/3 uur..
Loud: het was echt accuut.. Dus geen opbouw. Ik stond erbij en keek er naar. Was zo volkomen in shock dat ik geen discussie ben gaan voeren of vragen ben gaan stellen. Het enige dat ik kan bedenken is dat zoiets bij een burn-out past.. Maar dan nog..
dus was ook gewoon op stap of een dag weg.. Vooral 'S avonds zo 2/3 uur.. Loud: het was echt accuut.. Dus geen opbouw. Ik stond erbij en keek er naar. Was zo volkomen in shock dat ik geen discussie ben gaan voeren of vragen ben gaan stellen. Het enige dat ik kan bedenken is dat zoiets bij een burn-out past.. Maar dan nog..
dinsdag 17 december 2013 om 22:17
quote:vanillad00 schreef op 17 december 2013 @ 22:15:
Summer: hij was even actief of zelfs nog actiever. Ik heb ook nog een leven dus was ook gewoon op stap of een dag weg.. Vooral 'S avonds zo 2/3 uur..
.
Dan nog kan het ineens te veel zijn hoor
Ik hoef alleen maar aan mezelf te denken een jaar of 10 geleden
Toen dacht ik ook echt dat bij verliefd zijn en een prille relatie heel heel heel veel contact hoorde
Totdat ik er zelf helemaal knettergek van werd
Summer: hij was even actief of zelfs nog actiever. Ik heb ook nog een leven
dus was ook gewoon op stap of een dag weg.. Vooral 'S avonds zo 2/3 uur.. .
Dan nog kan het ineens te veel zijn hoor
Ik hoef alleen maar aan mezelf te denken een jaar of 10 geleden
Toen dacht ik ook echt dat bij verliefd zijn en een prille relatie heel heel heel veel contact hoorde
Totdat ik er zelf helemaal knettergek van werd
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 17 december 2013 om 22:18
Ik ben het eens met elle, als jullie bij elkaar horen komt het sowieso goed.
Toen ik overspannen was kon het me niet zoveel schelen of mijn toenmalige vriend bij me weg zou gaan of niet, omdat ik alleen maar bezig was met overleven. Als hij contact zocht voelde dit als extra druk, als hij me met rust liet zocht ik zelf contact na ongeveer een week. Ik had het gevoel dat ik niets te geven had en dat ik dus beter uit iedereens buurt kon blijven, en zij uit de mijne.
Toen ik overspannen was kon het me niet zoveel schelen of mijn toenmalige vriend bij me weg zou gaan of niet, omdat ik alleen maar bezig was met overleven. Als hij contact zocht voelde dit als extra druk, als hij me met rust liet zocht ik zelf contact na ongeveer een week. Ik had het gevoel dat ik niets te geven had en dat ik dus beter uit iedereens buurt kon blijven, en zij uit de mijne.
dinsdag 17 december 2013 om 22:18
Ik zou wel samen met hem naar een oplossing zoeken. Het is nu immers een probleem van jullie samen, niet alleen van hem. Hij heeft een burn-out, maar dit treft jou net zo goed. Dus ik zou nog eens praten en de opties langsgaan. Misschien elkaar veel minder zien dan eerst en minder whatsapp contact, maar wel genoeg dat er nog gewerkt wordt aan de relatie. Of dat de relatie gewoon over is, jij je eigen weg gaat en hij zijn issues oplost. Dan kunnen jullie altijd nog kijken of het dan nog iets kan worden, of dat je iemand anders hebt/geen interesse meer oid.
Ik kan je voorspellen dat je wachten niet lang gaat volhouden. Zeker niet als er geen ultimatum is, een datum waarop alles weer helemaal als vanouds is. Je zit vol met verliefdheid, dat wil je naar hem uiten. En als dat niet kan zal je opvreten, frustreren, ongelukkig en onzeker voelen.
Ik kan je voorspellen dat je wachten niet lang gaat volhouden. Zeker niet als er geen ultimatum is, een datum waarop alles weer helemaal als vanouds is. Je zit vol met verliefdheid, dat wil je naar hem uiten. En als dat niet kan zal je opvreten, frustreren, ongelukkig en onzeker voelen.
dinsdag 17 december 2013 om 22:19
Ciambella, dank voor jouw lekker nuchtere blik en reactie en advies 
Dit is mijn binnenste gevoel. Echter, op basis van ervaringen als die van Loud.. - hij wil echt rust - wil ik niet gaan trekken en sleuren.
Dat is egoïstisch. Maar ik moet ook aan mijzelf denken. Heftig waar hij in zit.. Maar wat moet ik.. Ik wil praten (hee, ik ben een vrouw he ).. Ik wil vragen.. Ik wil sturen dat ik hem mis, dat ik dit niet trek. Wat ik wil is hem spreken en fysiek bij hem zijn. De vraag die ik heb is wat ik moet doen om dat überhaupt mogelijk te krijgen..
Rust? Doodeng! Straks twijfelt hij aan mijn gevoel
Iets sturen? En dat het hem zijn keel dichtknijpt.. Dat dat volledig verkeerd valt
Zijn verzoek was zo heftig en accuut.. Een noodkreet (en tegen een gezonde man zou ik zeggen: wtf... maar dat is nu anders)
Dit is mijn binnenste gevoel. Echter, op basis van ervaringen als die van Loud.. - hij wil echt rust - wil ik niet gaan trekken en sleuren.Dat is egoïstisch. Maar ik moet ook aan mijzelf denken. Heftig waar hij in zit.. Maar wat moet ik.. Ik wil praten (hee, ik ben een vrouw he ).. Ik wil vragen.. Ik wil sturen dat ik hem mis, dat ik dit niet trek. Wat ik wil is hem spreken en fysiek bij hem zijn. De vraag die ik heb is wat ik moet doen om dat überhaupt mogelijk te krijgen..
Rust? Doodeng! Straks twijfelt hij aan mijn gevoel
Iets sturen? En dat het hem zijn keel dichtknijpt.. Dat dat volledig verkeerd valt
Zijn verzoek was zo heftig en accuut.. Een noodkreet
(en tegen een gezonde man zou ik zeggen: wtf... maar dat is nu anders)
dinsdag 17 december 2013 om 22:25
Summer, eerst gewoon live contact zonder fysieke actie of het uitspreken van gevoel. Setting; in gezelschap gedeelde vrienden.
Hij kreeg de burn-out, dus geen werk. Even niks meer. Thuis. Whatsapp deed zijn intrede.
Grappig iets, maar in een normale volwassen setting is whatsapp wellicht een klein bij-iets en bespreek ik gevoelsmatige dingen gewoon f2f.
De situatie zorgde voor dit uitspreken van gevoel. En, neem dan maar even aan dat het een complete click is: fysiek, persoonlijk. Dat appen was eerst vooral elkaar leren kennen en ontdekken dat we enorm veel overeenkomsten hebben en elkaar dus fysiek al erg leuk vonden daarvoor.
Hij kreeg de burn-out, dus geen werk. Even niks meer. Thuis. Whatsapp deed zijn intrede.
Grappig iets, maar in een normale volwassen setting is whatsapp wellicht een klein bij-iets en bespreek ik gevoelsmatige dingen gewoon f2f.
De situatie zorgde voor dit uitspreken van gevoel. En, neem dan maar even aan dat het een complete click is: fysiek, persoonlijk. Dat appen was eerst vooral elkaar leren kennen en ontdekken dat we enorm veel overeenkomsten hebben en elkaar dus fysiek al erg leuk vonden daarvoor.
dinsdag 17 december 2013 om 22:27
Goed zo, je moet absoluut ook aan jezelf denken. Niemand is het waard dat jij eraan onderdoor gaat. Misschien is het wat om het nog een paar dagen te geven en dan eens te vragen hoe het met hem gaat. Als hij dat hard afwijst of niet reageert is dat heel jammer, ik denk dat het in dat geval goed is om voor jezelf te kiezen. Dan kan hij het als hij eventueel bij zinnen komt nog eens proberen en heel veel moeite voor je doen om je terug te winnen.
dinsdag 17 december 2013 om 22:27
De keiharde les die ik in mijn leven geleerd heb is, zet jezelf op de eerste plek en doe dingen die bij jou passen en goed voor je voelen. Dus als jij dit voor hem over hebt en je kunt het aan, dan hoop ik dat hij je daarvoor dankbaar is (in gedrag). Let wel goed op je eigen grenzen, want je wilt zelf natuurlijk wel overeind blijven.
Mocht je nog niet er naar gezocht hebben: informatie overburen-
Mocht je nog niet er naar gezocht hebben: informatie overburen-
dinsdag 17 december 2013 om 22:30
Old: ik denk niet dat hij überhaupt in staat is te denken in de zin van dat ik wacht..
Ik stel mij voor dat hij nu vooral met hemzelf bezig is en - zo hoop ik - geen idee heeft wat dit met mij doet
Loud: veel dank voor je persoonlijke verhaal en uitleg... Ik hou daar aan vast. Hij komt boven water.. En als hij komt, afhankelijk van wanneer dat is, moet ik zelf zien wat ik daar van vind
Maar zoals gezegd, het is drie dagen vers. Drie dagen zonder 1 teken van..
Geen idee wanneer begrip zich gaat omzetten in iets anders..
Ik stel mij voor dat hij nu vooral met hemzelf bezig is en - zo hoop ik - geen idee heeft wat dit met mij doet
Loud: veel dank voor je persoonlijke verhaal en uitleg... Ik hou daar aan vast. Hij komt boven water.. En als hij komt, afhankelijk van wanneer dat is, moet ik zelf zien wat ik daar van vind
Maar zoals gezegd, het is drie dagen vers. Drie dagen zonder 1 teken van..
Geen idee wanneer begrip zich gaat omzetten in iets anders..
dinsdag 17 december 2013 om 22:40
Dank voor de tip ciambella!
Loud, voor zover je het kan uitleggen: hoe werkte dat in je hoofd. Dacht je aan hem? Of pas nadat hij een week uit beeld was, kwam hij dan opeens weer op? Of, goede dag toevallig? Een burn-out betekent ook beter worden in fases.. Hij zit er nog maar net in en van wat ik er over heb gelezen is dit wellicht de meest egoïstische fase die er is en die hij nodig heeft
Mijn "probleem" is puur het onverwacht acute einde van het contact. Daar zit geen afspraak of op deadline maar dat is neem ik aan ook niet mogelijk als je niet meer normaal kunt nadenken
Dus ik moet de keuze zelf maken wat ik ga doen. Voor nu toch hem rust geven en mijn moeilijke momenten - iets willen sturen - overwinnen. Vertrouwen op zijn gevoel voor mij.
En, als de tijd verder gaat op deze manier hopen dat ik rustiger ben en kan nadenken wat ik wil
Over bad timing gesproken
Hij is echt.. het is niet een leuke vent.. Dit is, was wederzijds bliksem vanaf het eerste moment en daarna ook nog de persoonlijke click
Bedankt voor al jullie reacties nu. Nacht drie.. Ik slaap slecht. Morgen gelukkig een drukke werkdag.. Afleiding
Loud, voor zover je het kan uitleggen: hoe werkte dat in je hoofd. Dacht je aan hem? Of pas nadat hij een week uit beeld was, kwam hij dan opeens weer op? Of, goede dag toevallig? Een burn-out betekent ook beter worden in fases.. Hij zit er nog maar net in en van wat ik er over heb gelezen is dit wellicht de meest egoïstische fase die er is en die hij nodig heeft
Mijn "probleem" is puur het onverwacht acute einde van het contact. Daar zit geen afspraak of op deadline maar dat is neem ik aan ook niet mogelijk als je niet meer normaal kunt nadenken
Dus ik moet de keuze zelf maken wat ik ga doen. Voor nu toch hem rust geven en mijn moeilijke momenten - iets willen sturen - overwinnen. Vertrouwen op zijn gevoel voor mij.
En, als de tijd verder gaat op deze manier hopen dat ik rustiger ben en kan nadenken wat ik wil
Over bad timing gesproken
Hij is echt.. het is niet een leuke vent.. Dit is, was wederzijds bliksem vanaf het eerste moment en daarna ook nog de persoonlijke click
Bedankt voor al jullie reacties nu. Nacht drie.. Ik slaap slecht. Morgen gelukkig een drukke werkdag.. Afleiding