Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Samen wonen; we komen er niet uit waar

11-01-2019 09:43 182 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Er zullen vast al honderd topics zijn over dit onderwerp, maar ik wilde graag even mijn verhaal van me af schrijven, vandaar dat ik een nieuwe open.

Sinds 1.5 jaar ben ik samen met mijn vriend. Al vanaf het begin heeft hij steeds aangegeven dat hij graag op termijn met me zou gaan willen samen wonen als alles goed zou blijven gaan. Ik was super blij dat hij zo serieus was over mij, maar omdat ik gelukkig was op de plek waar ik woonde en geen dingen wilde overhaasten, ben ik nog even in m'n eigen stekje gebleven. Nu ben ik op een punt aangekomen waar het me heel fijn lijkt om inderdaad samen te gaan wonen. De laatste tijd is dit dus ook vaak het onderwerp van gesprek tussen ons.

Er is alleen een, naar mijn idee, heel groot dilemma. We willen allebei wonen op de plek waar wij nu wonen. We wonen zo'n 30 min met de auto van elkaar vandaan, allebei in het Noorden/Oosten van het land. Mijn vriend woont in een erg klein dorpje, ik in de stad. Hij wil nu graag dat ik bij hem in kom wonen. Ik loop hier erg tegenaan. Tot een aantal jaar geleden heb ik zelf ook in een klein dorpje gewoond, en ik ben nooit ongelukkiger geweest. Ik heb toen de stap gezet om een heel eind te verhuizen (naar waar ik nu woon). Hier kan ik oprecht zeggen dat ik gelukkig ben. Heb een heleboel nieuwe mensen leren kennen, heb hier mijn leven opgebouwd en het voelt hier echt als thuis komen. Mijn vriend laat echter blijken dat hij absoluut niet deze kant op wil komen. Hij snapt niet waarom ik een probleem heb met het kleine dorpje waar hij woont, hij geeft zelf aan dat hij geen waarde hecht aan waar hij woont, maar dat hij zich gewoon prettig in zijn huis moet voelen. Omdat hij een tijd geleden een huis heeft gekocht, begrijp ik heel goed dat hij hier nu nog geen afstand van wil doen. Na al redelijk wat gesprekken kwamen we tot de conclusie dat het ons een goed idee leek als ik eerst naar hem zou komen. We zouden dan kunnen sparen tot we voldoende geld hadden. Daarna zouden we terug gaan naar de plek waar ik woon. Mijn vriend heeft zelf ook een 'leven' in de stad waar ik woon; al zijn vrienden wonen hier, dus hij is hier geregeld te vinden.

Via deze weg kreeg ik het idee dat ik wel wat rust had. Ondanks dat ik voor nu afstand moest nemen van deze plek, had ik een soort garantie dat ik hier uiteindelijk weer terug zou komen. Gister begon mijn vriend echter weer over het onderwerp en kaartte aan dat hij hier toch niet heen wil uiteindelijk. Hij vindt de huizen te duur, wil geen 'slaaf van de bank worden'. Wij hebben allebei een goede baan, maar hij maakt middels meerdere voorbeelden duidelijk dat hij liever een extra luxe huis heeft in een klein dorp, dan een 'gewoon' huis in de stad.

Ik ben hier mega van geschrokken. De weet dat ik uiteindelijk hier terug zou komen gaf mij voldoende motivatie om voor de aankomende jaren eerst naar hem te komen. Maar nu hij dit ineens aangeeft, voel ik weerstand om naar hem toe te gaan. Ik woon hier nog niet zo lang en wil niet weer terug naar een setting waarin ik me ongelukkig ga voelen.

Hebben jullie zelf ook ervaring met zoiets? Hoe zouden jullie in deze situatie staan?

Bedankt alvast.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als hij zoveel rationeler is en zoveel minder emotioneel gehecht is aan de plek waar hij woont dan lijkt het me eerlijk gezegd júist logisch dat het zwaarder weegt dat het een woonplaats is waar JIJ je juist happy voelt. Hem maakt dat niet uit, jou wel, en het is niet zo dat doordat HIJ het niet belangrijk vindt, het daarmee voor jou ook niet telt.

Als hij zo nodig een groter huis wil dan kan hij ook langer wachten met samenwonen, zodat hij kan sparen en zich een groter huis kan veroorloven. Of toch kiezen voor een dorpje dat heel dicht bij de stad ligt. Of heel misschien toch een paar vierkante meter minder. Het is niet dat je van hem vraagt om van een landhuis naar een eenkamerflat te verhuizen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt allemaal al voor jullie reacties. Ze helpen me echt, want ik vond het nog moeilijk om te bedenken of mijn gevoel nu overdreven was. Het 'ga maar nadenken of je wel met zo iemand wil zijn', laat ik even achterwege. Op zo'n forum als dit zien situaties er al gauw zwart-wit uit, en ik wil mijn vriend helemaal niet afschilderen als gevoelloze, geld belust persoon. Daarnaast ben ik heel gelukkig met hem, dus hem dumpen gaat hem niet worden.

Ik neem het wel zeker mee om met hem te bespreken dat zijn argumenten wat selfish kunnen zijn, want het klinkt inderdaad gek (als ik het zo lees) dat ik redelijk wat in werking moet zetten en het gevoel heb weinig te behouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 09:55
Ik ben ook blij dat hij dit nu benoemt, omdat ik nu dus weet dat ik niet gewoon maar moet gaan inpakken, maar juist nog even moet gaan afwegen. We zijn 50/50 bij hem en bij mij; als we iets leuks willen doen of we hebben iets met vrienden komt hij hierheen, als hij even wil bijkomen van werk of we hebben behoefte aan een rustig weekendje binnenshuis ga ik naar hem.

Die woning aan de rand van de stad heb ik ook aangekaart. Hij lijkt dan al wat milder te worden, maar benoemt dan ook: 'wat is nou het verschil tussen 30 min in de auto naar de stad, of 30 min fietsen?'

Bedankt voor de tip van tijdelijk samen wonen, die ga ik onthouden!
Denkt hij er ook nog zo over, als jouw uitvalsbasis voor activiteiten in de stad wegvalt? Want dan moet één van jullie twee nuchter blijven (zou in elk geval mijn mening zijn en ik zou ook niet altijd degene zijn die nuchter bleef)

Toen jij zo ongelukkig was in een dorp, woonde je er toen alleen of samen met iemand? Want mijn ervaring is, dat ik minder behoefte kreeg aan activiteiten buitenshuis toen ik samenwoonde. Maarja, als je er dan uit wilt, is het wel prettig ook makkelijk te kunnen doen wat je wilt doen, natuurlijk.

Jouw vervoersverhaal voor je werk vind ik wel een behoorlijk steekhoudend argument. Raar dat hij daar zo overheen walst.
"Als vrouw word je niet geboren, je wordt tot vrouw gemaakt" Simone de Beauvoir
Alle reacties Link kopieren Quote
Een vriendin van mij had hetzelfde. De afstand was veel groter trouwens dan 30 km.

Ze hebben een half jaar samengewoond met haar huis op de achtergrond. Inmiddels gaat dat goed en verkoopt hij zijn huis en hebben ze samen iets nieuws gekocht, op een plek waar ze allebei nieuw zijn.

Ik denk dat je toch een keuze moet maken. Als een huis belangrijker is dan een relatie lijkt me dat niet goed.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:15
Ik snap waar je vandaan komt, want wat is een relatie waard als je ongelukkig bent op de plek waar je samen zit? Ik ben het echter wel eens met de persoon op wie je reageert, want het leven is nu eenmaal veranderlijk. Mijn partner is vaak verhuisd in zijn leven en voelt dus geen emotionele hechting aan de plaats waar hij woont, het gaat hem enkel om het huis waar hij in zit. [bMaar ik vraag me dan wel heel erg af welke waarde ik inneem in zijn leven, als ik hem hoor praten over grote huizen en mooie spullen, terwijl wij ook samen iets kunnen hebben, met dan maar wat minder vierkante meters.[/b] Ik weet dat hij gek op me is, dus het klinkt allemaal dramatisch zo, maar ik krijg het idee dat hij zich op dat gebied moeilijk in me kan verplaatsen.
Zo zou ik het gesprek niet in gaan, want dat kan hij natuurlijk ook omdraaien: waarom is jouw wens om in de reuring van een stad te wonen per se ‘beter’ dan zijn wens voor meer ruimte en meer luxe? Ik begrijp jouw keuze om in de stad te wonen helemaal hoor, en zou ook voor geen goud naar een klein dorp willen, maar dat hij dat anders ziet, kan natuurlijk gewoon.


Ik zou wel drie keer nadenken voor je bij hem intrekt. Als je eenmaal ergens zit, ga je, zeker als er eenmaal kinderen zijn, toch minder makkelijk weg. Dan liever meteen een compromis-oplossing.
Tiesss schreef:
11-01-2019 09:55
Ik ben ook blij dat hij dit nu benoemt, omdat ik nu dus weet dat ik niet gewoon maar moet gaan inpakken, maar juist nog even moet gaan afwegen. We zijn 50/50 bij hem en bij mij; als we iets leuks willen doen of we hebben iets met vrienden komt hij hierheen, als hij even wil bijkomen van werk of we hebben behoefte aan een rustig weekendje binnenshuis ga ik naar hem.

Die woning aan de rand van de stad heb ik ook aangekaart. Hij lijkt dan al wat milder te worden, maar benoemt dan ook: 'wat is nou het verschil tussen 30 min in de auto naar de stad, of 30 min fietsen?'

Bedankt voor de tip van tijdelijk samen wonen, die ga ik onthouden!
Jullie wonen al soort van samen, 50-50?
Of wanneer jullie bij elkaar zijn, dan 50-50, maar ook vaak apart?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hebben jullie ook een kinderwens? Als dit zo is, is het dan niet handig om hier ook rekening mee te houden. Kijken of er een school in de buurt is en sportverenigingen e.d.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tja, wij wonen ook in een klein gehucht, en mij zou je hier dus echt nooit wegkrijgen, zeker niet voor een stad!
"I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it."
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:31
Precies, maar op een toetsenbord kun je zoiets moeilijk verwoorden. Tuurlijk is een goede relatie niet alleen goed als hij zonder tegenslagen verloopt. Daarom wil ik ook niet te zwaar tillen aan opmerkingen als 'dan moet je er maar mee stoppen', want ik wil hier graag uitkomen mét hem. Ik vind het moeilijk om voor hem te praten, want ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken. Ik krijg alleen het idee dat hij niet goed snapt dat ik hier echt gelukkig ben, en dat ik dat op een plek als waar hij woont minder/niet zal zijn. Hij kent dat gevoel van gelukkig zijn met je woonplaats niet echt. Hij kijkt voornamelijk naar wat hij kan krijgen aan huis zelf en hoe het ligt ten opzichte van zijn werk. Hij beredeneert dit dus vanuit rationeel opzicht, terwijl ik meer emotioneel kijk naar dit.
Maar dan moet hij er ook uit willen komen mét jou.
Eén van de twee moet op een gegeven moment toegeven, of er moet een compromis gevonden worden.

Hij kijkt wel hoe zijn huis ligt tov zijn werk, maar hoe het huis ligt tov van jouw werk is niet van toepassing? Waar ligt zíjn compromis hierin? Of is zijn werk belangrijker, volgens hem, en waarom is dat?
"Als vrouw word je niet geboren, je wordt tot vrouw gemaakt" Simone de Beauvoir
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:26
Dit is precies mijn gevoel bij de dorpen hier ja.
Hebben jullie een kinderwens in de toekomst? Zo ja, hoe zijn de voorzieningen in dat dorp? Basisscholen, middelbare scholen, sportclubs, zwembad (je bent toch wel 1,5 a 2 jaar met zwemlessen bezig!), bibliotheek, muziekschool ..... allemaal dingen waar je jonge kinderen jarenlang naartoe moet brengen en halen. En dan is 5 minuten fietsen leuker en gezonder dan telkens een half uur op de achterbank!
LAgirl82 schreef:
11-01-2019 10:38
Tja, wij wonen ook in een klein gehucht, en mij zou je hier dus echt nooit wegkrijgen, zeker niet voor een stad!
Tja, en TO vindt het helemaal niks.
Smaken verschillen
Alle reacties Link kopieren Quote
lattemachiato schreef:
11-01-2019 10:16
Dat is in ieder geval duidelijk. Een huis is voor jou belangrijker dan een relatie. Als de partner van TO er ook zo in staat, zou het hem sieren om dat ook zo eerlijk te zeggen, dan weet TO waar ze aan toe is. Overigens gaat het de partner van TO niet per se om dit huis geloof ik, maar dit dorp. Hij wil eventueel wel samen een groter huis kopen, als het maar dit dorp is. Met als voornaamste reden dat de huizen dichterbij de stad duurder zijn.

Overigens is dat ook weer relatief natuurlijk. Ik lig in een deuk als ik als randstedeling wel eens een blik bij een makelaar in een noordelijke stad naar binnen werp. Je hebt daar een vrijstaande villa, waarvoor je hier een rijtjeshuis hebt. Daarnaast spaar je in de stad 1 auto uit, wat dan weer bij je vaste lasten voor het huis kan.
Je eigen onafhankelijkheid opgegeven door maar 1 auto voor 2 personen te hebben, zie ik als uiterst negatief.
Zelf zou het mij vooral gaan om de ruimte. Dus grote tuin, in of dichtbij de natuur. Je ziet ook wel 'ns villawijken waarbij de huizen op 'n postzegel grond staan. Dat lijkt me nu ook weer niet de bedoeling als je ruim wil wonen.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:36

Ik neem het wel zeker mee om met hem te bespreken dat zijn argumenten wat selfish kunnen zijn, want het klinkt inderdaad gek (als ik het zo lees) dat ik redelijk wat in werking moet zetten en het gevoel heb weinig te behouden.
Als je vriend verder een prima kerel is, dan dringt het misschien gewoon niet tot hem door wat jij wilt.

Misschien heeft hij door jouw constructieve opstelling het gevoel gekregen dat hij met jou alle kanten uit kan. Dan is het tijd om echt duidelijk over te brengen wat jouw wensen zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:31
Precies, maar op een toetsenbord kun je zoiets moeilijk verwoorden. Tuurlijk is een goede relatie niet alleen goed als hij zonder tegenslagen verloopt. Daarom wil ik ook niet te zwaar tillen aan opmerkingen als 'dan moet je er maar mee stoppen', want ik wil hier graag uitkomen mét hem. Ik vind het moeilijk om voor hem te praten, want ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken. Ik krijg alleen het idee dat hij niet goed snapt dat ik hier echt gelukkig ben, en dat ik dat op een plek als waar hij woont minder/niet zal zijn. Hij kent dat gevoel van gelukkig zijn met je woonplaats niet echt. Hij kijkt voornamelijk naar wat hij kan krijgen aan huis zelf en hoe het ligt ten opzichte van zijn werk. Hij beredeneert dit dus vanuit rationeel opzicht, terwijl ik meer emotioneel kijk naar dit.
Waarom vind je zijn benadering rationeler dan die van jou? Jullie stellen andere prioriteiten, maar verder zie ik niet meteen veel verschil.
Alle reacties Link kopieren Quote
redbulletje schreef:
11-01-2019 10:07
Tja, dat vind ik dus geen rol spelen. Je koopt een huis omdat dat de plek is waar je je thuisvoelt. Een partner kan zich daar bij neerleggen of niet. Je thuis is belangrijker dan de partner van het moment.
Op zich klopt dat, maar als dat alleen om het huis gaat (zoals in dit geval) vind ik het raar dat je zo vasthoudt aan de plek. Er zijn echt meer huizen waar je je (SASMEN!) thuis kunt voelen. En als je bang bent een slaaf van de bank te worden, moet je misschien eens samen over de financien gaan praten en bespreken wat je daarin belangrijk vindt. Hoe veel je over hebt voor wat en wat je uitgeeft en uit wilt geven. Dan op Funda eens samen huizen kijken waar je beiden blij van zou kunnen worden, op een plek waar je beiden wel een compromis voor kunt sluiten.

Water bij de wijn is onvermijdelijk, maar misschien dat jullie samen wat creatiever moeten worden in mogelijke oplossingen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Een huis is zeker minder belangrijk dan onze relatie, dus als we hier niet gaan uitkomen middels een compromis, verwacht ik dat op de lange termijn ik toch naar hem zou gaan. Maar dan zou ik zeker eerst hier nog wat jaren slijten en genieten. Ik wil alleen niet dat het tot dit punt moet komen, want dan ben ik bang dat er altijd zo'n onderhuids gevoel blijft dit de oplossing is geworden.

Ik wil dus eerst echt proberen een compromis te vinden voor ik überhaupt daarheen ga. We willen binnenkort zeker nog geen kinderen, dus daar hoeven we op zich, voor nu, geen rekening mee te houden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dreamer schreef:
11-01-2019 10:37

Jouw vervoersverhaal voor je werk vind ik wel een behoorlijk steekhoudend argument. Raar dat hij daar zo overheen walst.
Ik zou juist denken dat TO wel zoekende is naar 'n baan dichter bij huis. Ze moet nu 1 uur en 15 minuten enkele reis! Dat hou je natuurlijk geen jaren vol.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Fok-it schreef:
11-01-2019 10:40
Tja, en TO vindt het helemaal niks.
Smaken verschillen

Ik wil alleen maar zeggen dat ik haar vriend goed kan begrijpen.
Ik ben echt geen stadsmens en dat zou ik ook nooit worden.
Als het kon zou ik nog meer afgelegen willen wonen, maar goed dit is Nederland...
"I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it."
Hebben jullie zelf ook ervaring met zoiets? Hoe zouden jullie in deze situatie staan?

Stel 80% hier vindt een klein dorp geweldig. En dan?
Jij geeft aan dat je nog nooit ongelukkiger bent geweest in een klein dorp.
Alle reacties Link kopieren Quote
Fok-it schreef:
11-01-2019 10:37
Jullie wonen al soort van samen, 50-50?
Of wanneer jullie bij elkaar zijn, dan 50-50, maar ook vaak apart?
Àls we samen zijn, dan zijn we 50/50 bij hem of bij mij. We hebben dus ook nog dagen dat we niet samen zijn.
LAgirl82 schreef:
11-01-2019 10:43
Ik wil alleen maar zeggen dat ik haar vriend goed kan begrijpen.
Ik ben echt geen stadsmens en dat zou ik ook nooit worden.
Als het kon zou ik nog meer afgelegen willen wonen, maar goed dit is Nederland...
Snap ik.
Maar TO was er doodongelukkig.

Dus ik denk dat wat "wij" vinden er voor haar niet te zou moeten doen
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:42
Een huis is zeker minder belangrijk dan onze relatie, dus als we hier niet gaan uitkomen middels een compromis, verwacht ik dat op de lange termijn ik toch naar hem zou gaan. Maar dan zou ik zeker eerst hier nog wat jaren slijten en genieten. Ik wil alleen niet dat het tot dit punt moet komen, want dan ben ik bang dat er altijd zo'n onderhuids gevoel blijft dit de oplossing is geworden.

Ik wil dus eerst echt proberen een compromis te vinden voor ik überhaupt daarheen ga. We willen binnenkort zeker nog geen kinderen, dus daar hoeven we op zich, voor nu, geen rekening mee te houden.
Sja, als jij ooit zoiets hebt laten doorschemeren, heeft hij een goede reden om niet toe te geven, want kennelijk zijn jouw argumenten toch niet zo heel vast.
dreamer wijzigde dit bericht op 11-01-2019 10:47
3.76% gewijzigd
"Als vrouw word je niet geboren, je wordt tot vrouw gemaakt" Simone de Beauvoir
Alle reacties Link kopieren Quote
Tiesss schreef:
11-01-2019 10:42
Een huis is zeker minder belangrijk dan onze relatie, dus als we hier niet gaan uitkomen middels een compromis, verwacht ik dat op de lange termijn ik toch naar hem zou gaan.
Ja, precies, en dat weet hij ook dondersgoed.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eze schreef:
11-01-2019 10:42
Waarom vind je zijn benadering rationeler dan die van jou? Jullie stellen andere prioriteiten, maar verder zie ik niet meteen veel verschil.
Omdat ik op de plek wil wonen waar ik geluk vindt (ongeacht of mijn huis een rijtjeshuis of twee-onder-een-kap is), terwijl hij een keuze wil maken op basis van wat verstandig is omtrent verhouding kosten/grootte.
Alle reacties Link kopieren Quote
Fok-it schreef:
11-01-2019 10:45
Snap ik.
Maar TO was er doodongelukkig.

Dus ik denk dat wat "wij" vinden er voor haar niet te zou moeten doen

Tja, wat dan?
Als de één doodongelukkig wordt van een dorp en de ander doodongelukkig van een stad dan heb je een probleem he.
Heb je dan dezelfde toekomstvisie en gaat dat wel echt werken, ook op lange termijn?
"I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it."

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven