Relaties
alle pijlers
Samenwonen wel/niet
dinsdag 31 maart 2009 om 20:40
Ik heb sinds juli 2008 een vaste relatie waarbij we de ene week drie dagen samen zijn en de andere week vijf dagen en dit gaat prima. Hij woont een uur en een kwartier rijden bij mij vandaan.
Momenteel ben ik op zoek naar een andere baan, ik woon in een huurhuisje maar heb een vaste baan waar ik het niet naar mijn zin heb. Ik heb leuke vacatures gezien waar ik op ga reageren, het probleem is dat die in de omgeving van mijn vriend zijn woonplaats zijn.
Mijn vriend heeft een koophuis en stelde voor dat ik dan bij hem in kwam wonen omdat elke dag die afstand reizen te veel voor mij gaat kosten. Samenwonen dus. In de regio waar hij woont zijn er geen huurwoningen die betaalbaar zijn en geschikt zijn voor mijn leeftijd (allemaal 45+ woningen). Nu lijkt het mij spannend en leuk om samen te gaan wonen, ik ben 26 jaar en hij is 32 jaar en wonen beiden al enkele jaren zelfstandig. Maar durf die stap niet zo goed te zetten.
Alles in een keer opgeven vind ik te risicovol, ik ben iemand die graag alle voordelen tegen de nadelen opweegt en geen beslissingen neemt waar niet goed over is nagedacht. Graag zou ik eens wat andere meningen willen horen, zouden jullie in mijn geval gaan samenwonen of hebben jullie ervaring hiermee?
Zou het mogelijk zijn om mijn huurhuis tijdelijk aan te houden voor paar maand om uit te proberen of het wat is? Nadeel is als ik in die regio werk, moet ik weer in mijn eigen regio naar werk zoeken in deze tijden wanneer het mis gaat. Wanneer weet je of zo'n drastische verandering in het leven een goede keuze is? Keuzes, best lastig
Momenteel ben ik op zoek naar een andere baan, ik woon in een huurhuisje maar heb een vaste baan waar ik het niet naar mijn zin heb. Ik heb leuke vacatures gezien waar ik op ga reageren, het probleem is dat die in de omgeving van mijn vriend zijn woonplaats zijn.
Mijn vriend heeft een koophuis en stelde voor dat ik dan bij hem in kwam wonen omdat elke dag die afstand reizen te veel voor mij gaat kosten. Samenwonen dus. In de regio waar hij woont zijn er geen huurwoningen die betaalbaar zijn en geschikt zijn voor mijn leeftijd (allemaal 45+ woningen). Nu lijkt het mij spannend en leuk om samen te gaan wonen, ik ben 26 jaar en hij is 32 jaar en wonen beiden al enkele jaren zelfstandig. Maar durf die stap niet zo goed te zetten.
Alles in een keer opgeven vind ik te risicovol, ik ben iemand die graag alle voordelen tegen de nadelen opweegt en geen beslissingen neemt waar niet goed over is nagedacht. Graag zou ik eens wat andere meningen willen horen, zouden jullie in mijn geval gaan samenwonen of hebben jullie ervaring hiermee?
Zou het mogelijk zijn om mijn huurhuis tijdelijk aan te houden voor paar maand om uit te proberen of het wat is? Nadeel is als ik in die regio werk, moet ik weer in mijn eigen regio naar werk zoeken in deze tijden wanneer het mis gaat. Wanneer weet je of zo'n drastische verandering in het leven een goede keuze is? Keuzes, best lastig
dinsdag 31 maart 2009 om 20:46
Oei, wat klinkt dat zwaar: Alles in een keer opgeven
Jullie wonen nu practisch samen en dat gaat toch goed? Ik ben meer iemand die op het gevoel afgaat, jij blijkbaar meer van de feiten (wat het in mijn ogen niet minder goed maakt hoor, maar het is een andere manier van benaderen).
In dat geval is plussen en minnen zoals pode zegt een goed begin.
Jullie wonen nu practisch samen en dat gaat toch goed? Ik ben meer iemand die op het gevoel afgaat, jij blijkbaar meer van de feiten (wat het in mijn ogen niet minder goed maakt hoor, maar het is een andere manier van benaderen).
In dat geval is plussen en minnen zoals pode zegt een goed begin.
dinsdag 31 maart 2009 om 20:47
Okee even kort een snel overzichtje:
Voordelen:
Samen zijn
Niet meer contstant reizen
Goedkoper leven (minder reiskosten voor beiden enz)
Goede vooruitzichten op leuke baan
Koopwoning met tuin
Nadelen
Verhuizen andere provincie/regio
Vriendinnen en familie wonen verder weg
Kan ik wel samenwonen, wat als het mis gaat etc.
Uiteindelijk eigen huurhuisje opzeggen (ga ik het missen?)
Weg uit de stad met alles dichtbij
Nieuwe baan wel zo leuk als verwacht?
Enz enz enz..
Voordelen:
Samen zijn
Niet meer contstant reizen
Goedkoper leven (minder reiskosten voor beiden enz)
Goede vooruitzichten op leuke baan
Koopwoning met tuin
Nadelen
Verhuizen andere provincie/regio
Vriendinnen en familie wonen verder weg
Kan ik wel samenwonen, wat als het mis gaat etc.
Uiteindelijk eigen huurhuisje opzeggen (ga ik het missen?)
Weg uit de stad met alles dichtbij
Nieuwe baan wel zo leuk als verwacht?
Enz enz enz..
dinsdag 31 maart 2009 om 20:49
quote:Anne1973 schreef op 31 maart 2009 @ 20:46:
Oei, wat klinkt dat zwaar: Alles in een keer opgeven
Jullie wonen nu practisch samen en dat gaat toch goed? Ik ben meer iemand die op het gevoel afgaat, jij blijkbaar meer van de feiten (wat het in mijn ogen niet minder goed maakt hoor, maar het is een andere manier van benaderen).
In dat geval is plussen en minnen zoals pode zegt een goed begin.Als ik zijn kant op ga dan moet ik mijn baan en woning opzeggen (dat eerste is niet erg, wil toch dringend wat anders), mijn pa woont nu vlakbij.. dan niet meer evenals mijn broertje en vrienden en vriendinnen. Vandaar dat -alles opgeven-, soort van nieuwe start lijkt het dan wel en ik ben inderdaad van de feiten dus iets nieuws starten vind ik ook behoorlijk eng/spannend
Oei, wat klinkt dat zwaar: Alles in een keer opgeven
Jullie wonen nu practisch samen en dat gaat toch goed? Ik ben meer iemand die op het gevoel afgaat, jij blijkbaar meer van de feiten (wat het in mijn ogen niet minder goed maakt hoor, maar het is een andere manier van benaderen).
In dat geval is plussen en minnen zoals pode zegt een goed begin.Als ik zijn kant op ga dan moet ik mijn baan en woning opzeggen (dat eerste is niet erg, wil toch dringend wat anders), mijn pa woont nu vlakbij.. dan niet meer evenals mijn broertje en vrienden en vriendinnen. Vandaar dat -alles opgeven-, soort van nieuwe start lijkt het dan wel en ik ben inderdaad van de feiten dus iets nieuws starten vind ik ook behoorlijk eng/spannend
dinsdag 31 maart 2009 om 20:52
quote:suus0105 schreef op 31 maart 2009 @ 20:47:
Wat PODE ook al schrijft: Zet de voor- en nadelen naast elkaar. maakt het voor jezelf helder en duidelijk. wat ik wel zo merk aan je topic dat je niet echt pringt van geluk, of heb ik dat mis?Dat heb je mis, het lijkt mij super.. echt hoor alleen tsja dan komt het stukje van mij om de hoek die alles wil voorspellen, structuur en duidelijkheid wil in hoe de dingen gaan verlopen. Dat ik dat niet kan voorspellen snap ik, maar dat knaagt zeg maar wel. Ik wil altijd alles ingedekt hebben. In juli zijn we een jaar samen, sommigen vinden het te snel gaan terwijl het bij anderen juist prima werkt. Het voelt als een grote enge sprong van zo'n hoge enge puntige rots, het diepe in als je begrijpt wat ik bedoel. Er zijn vast meer mensen die dit hebben of hebben gehad.
Wat PODE ook al schrijft: Zet de voor- en nadelen naast elkaar. maakt het voor jezelf helder en duidelijk. wat ik wel zo merk aan je topic dat je niet echt pringt van geluk, of heb ik dat mis?Dat heb je mis, het lijkt mij super.. echt hoor alleen tsja dan komt het stukje van mij om de hoek die alles wil voorspellen, structuur en duidelijkheid wil in hoe de dingen gaan verlopen. Dat ik dat niet kan voorspellen snap ik, maar dat knaagt zeg maar wel. Ik wil altijd alles ingedekt hebben. In juli zijn we een jaar samen, sommigen vinden het te snel gaan terwijl het bij anderen juist prima werkt. Het voelt als een grote enge sprong van zo'n hoge enge puntige rots, het diepe in als je begrijpt wat ik bedoel. Er zijn vast meer mensen die dit hebben of hebben gehad.
dinsdag 31 maart 2009 om 20:56
Ik vind het persoonlijk te snel gaan vooral ook met de nadelen die jij voor jezelf opnoemt. Je moet dan naar zijn woonplaats en dus een nieuw leven opbouwen. En dat bouw je niet één twee drie zomaar op. Een uur rijden is niet heel veel maar om "even" spontaan op de koffie te gaan bij vriendinnen is het wel net iets te ver. En nog niet eens een jaar een relatie is voor mij niet echt een zekerheid waar je echt op kan bouwen om behoorlijk wat voor op te geven.
Dus voor mij is dat:
Eigen huisje,
Eigen woonplaats
Weg uit de stad (neem aan dat je naar een dorp gaat dan?)
Ik zou het niet zo snel doen maar iedereen is natuurlijk anders. Ben jij zeker genoeg van je relatie om deze stap te zetten?
Dus voor mij is dat:
Eigen huisje,
Eigen woonplaats
Weg uit de stad (neem aan dat je naar een dorp gaat dan?)
Ik zou het niet zo snel doen maar iedereen is natuurlijk anders. Ben jij zeker genoeg van je relatie om deze stap te zetten?
dinsdag 31 maart 2009 om 20:58
Ik vind het niet verkeerd dat je hierover nadenkt, sommigen gaan er volgens mij heel onbezonnen mee te werk. Maar je geeft een huurhuisje op, dus geen vaste woning, in die zin 'verlies' je niet extreem iets. Het is verder iets meer dan een uur rijden vanwaar je nu woont, dus da's geen ellenlange afstand voor jouw kennissen, familie en vrienden om eens langs te komen en vice versa.
Als je op zich een goed gevoel hebt hierover, gewoon doen. Het gaat er uiteindelijk toch wel eens van komen, hé.
Als je op zich een goed gevoel hebt hierover, gewoon doen. Het gaat er uiteindelijk toch wel eens van komen, hé.
dinsdag 31 maart 2009 om 21:01
Ik begrijp je gevoel best wel hoor ... mischien toch de stap zetten, en je met hart en ziel erin storten. Goede afspraken maken als jullie uit elkaar gaan en dat vastleggen op papier. Mischien kan je voor elk nadeel op je lijstje een oplossing die haalbaar is verzinnen enne daarna de afweging opnieuw maken, alleen deze keer met de mogelijke oplossingen meegewogen.
In iedergeval veel succes met je afweging ... ik zou ervoor gaan ...gewoon de stap nemen ..en het zien als een nieuw avontuur enne wat is het ergste dat je kan gebeuren?
In iedergeval veel succes met je afweging ... ik zou ervoor gaan ...gewoon de stap nemen ..en het zien als een nieuw avontuur enne wat is het ergste dat je kan gebeuren?
dinsdag 31 maart 2009 om 21:01
quote:CassieViva schreef op 31 maart 2009 @ 20:56:
Ik vind het persoonlijk te snel gaan vooral ook met de nadelen die jij voor jezelf opnoemt. Je moet dan naar zijn woonplaats en dus een nieuw leven opbouwen. En dat bouw je niet één twee drie zomaar op. Een uur rijden is niet heel veel maar om "even" spontaan op de koffie te gaan bij vriendinnen is het wel net iets te ver. En nog niet eens een jaar een relatie is voor mij niet echt een zekerheid waar je echt op kan bouwen om behoorlijk wat voor op te geven.
Dus voor mij is dat:
Eigen huisje,
Eigen woonplaats
Weg uit de stad (neem aan dat je naar een dorp gaat dan?)
Ik zou het niet zo snel doen maar iedereen is natuurlijk anders. Ben jij zeker genoeg van je relatie om deze stap te zetten?Mja ik ben van mening dat je zelfs met een relatie van 3 jaar, 10 jaar of zoals mijn ouders hadden.. 36 jaar je nog niet zeker bent dat je altijd samen zult blijven en de relatie goed blijft lopen. In mijn ogen is zoiets altijd onvoorspelbaar omdat er geen zekerheid is. In de provincie waar mijn vriend woont, heb ik gelukkig ook wel vrienden wonen en het dorp waar hij woont vind ik positief rustig maar mis toch wel de voorzieningen van een stad (uitgaan, bioscoop, winkels etc). Maar denk dat dit laatste kwestie van even wennen is, daar zijn natuurlijk ook grotere steden ghehe. Wat dat nieuwe leven opbouwen betreft, tja dat kan twee kanten op gaan en dat is dus ook het deel wat me doet twijfelen met mijn - wat nou als- gedachten.
Ik vind het persoonlijk te snel gaan vooral ook met de nadelen die jij voor jezelf opnoemt. Je moet dan naar zijn woonplaats en dus een nieuw leven opbouwen. En dat bouw je niet één twee drie zomaar op. Een uur rijden is niet heel veel maar om "even" spontaan op de koffie te gaan bij vriendinnen is het wel net iets te ver. En nog niet eens een jaar een relatie is voor mij niet echt een zekerheid waar je echt op kan bouwen om behoorlijk wat voor op te geven.
Dus voor mij is dat:
Eigen huisje,
Eigen woonplaats
Weg uit de stad (neem aan dat je naar een dorp gaat dan?)
Ik zou het niet zo snel doen maar iedereen is natuurlijk anders. Ben jij zeker genoeg van je relatie om deze stap te zetten?Mja ik ben van mening dat je zelfs met een relatie van 3 jaar, 10 jaar of zoals mijn ouders hadden.. 36 jaar je nog niet zeker bent dat je altijd samen zult blijven en de relatie goed blijft lopen. In mijn ogen is zoiets altijd onvoorspelbaar omdat er geen zekerheid is. In de provincie waar mijn vriend woont, heb ik gelukkig ook wel vrienden wonen en het dorp waar hij woont vind ik positief rustig maar mis toch wel de voorzieningen van een stad (uitgaan, bioscoop, winkels etc). Maar denk dat dit laatste kwestie van even wennen is, daar zijn natuurlijk ook grotere steden ghehe. Wat dat nieuwe leven opbouwen betreft, tja dat kan twee kanten op gaan en dat is dus ook het deel wat me doet twijfelen met mijn - wat nou als- gedachten.
dinsdag 31 maart 2009 om 21:04
Tja, ik kan niet zeggen of je moet gaan samenwonen of niet. iets maakt jou toch dat je twijfelt en ik ben blij dat ik het net mis had. Maar hoe zie jij jouw toekomst dan voor je, zeg maar over 3 jaar? Wat zie je dan voor je, past dit in jouw toekomstbeeld? Het zijn gedachten en dromen maar wel belangrijk om mee te nemen in je overweging om wel of niet samen te gaan wonen.
Iets maakt je enorm onzeker om de stap te zetten. Wat is dat dan precies?
Iets maakt je enorm onzeker om de stap te zetten. Wat is dat dan precies?
Nee echt?
dinsdag 31 maart 2009 om 21:07
Nee je hebt nooit zekerheden in het leven vooral niet in relaties maar een relatie van 36 jaar is niet echt te vergelijken met een relatie van nog geen één jaar waarbij je nog niet met elkaar hebt samengewoond en niet veel met elkaar hebt opgebouwd (iig geen 36 jaar ). Beetje appels met peren vergelijken.
Net noem je al die nadelen en in je reactie op mijn post zijn het ineens voordelen geworden??
Weg uit de stad met alles dichtbij wordt ineens wel voorzieningen van een stad met uitgaan, biosscoop en winkels. Waarom had je het eerst als nadeel dan terwijl het in het dorp van je vriend blijkbaar ook aanwezig is?
Je vriend woont er, je hebt er blijkbaar vrienden, voorzieningen en meer kans op een baan waarom neem je die stap dan niet? Mocht het mislopen, een huurhuis is zo gevonden. Mits je natuurlijk niet gelijk een samenlevingscontract afsluit etc. Kost geld . En ook om te ontbinden.
Net noem je al die nadelen en in je reactie op mijn post zijn het ineens voordelen geworden??
Weg uit de stad met alles dichtbij wordt ineens wel voorzieningen van een stad met uitgaan, biosscoop en winkels. Waarom had je het eerst als nadeel dan terwijl het in het dorp van je vriend blijkbaar ook aanwezig is?
Je vriend woont er, je hebt er blijkbaar vrienden, voorzieningen en meer kans op een baan waarom neem je die stap dan niet? Mocht het mislopen, een huurhuis is zo gevonden. Mits je natuurlijk niet gelijk een samenlevingscontract afsluit etc. Kost geld . En ook om te ontbinden.
anoniem_78543 wijzigde dit bericht op 31-03-2009 21:09
Reden: ik bedoelde huurhuis ipv koophuis is zo gevonden ;-)
Reden: ik bedoelde huurhuis ipv koophuis is zo gevonden ;-)
% gewijzigd
dinsdag 31 maart 2009 om 21:08
quote:mellie001 schreef op 31 maart 2009 @ 20:58:
Ik vind het niet verkeerd dat je hierover nadenkt, sommigen gaan er volgens mij heel onbezonnen mee te werk. Maar je geeft een huurhuisje op, dus geen vaste woning, in die zin 'verlies' je niet extreem iets. Het is verder iets meer dan een uur rijden vanwaar je nu woont, dus da's geen ellenlange afstand voor jouw kennissen, familie en vrienden om eens langs te komen en vice versa.
Als je op zich een goed gevoel hebt hierover, gewoon doen. Het gaat er uiteindelijk toch wel eens van komen, hé.
Ook die gedachte is in mijn vorige relaties ondenkbaar geweest, samenwonen.. moest er niks van hebben en hield van mijn vrijheid. Maar nu, we zijn vaak samen en genieten van eigenlijk alles.. van samen de afwas doen (bleh) tot boodschappen doen en dagjes uit. Het lijkt zo natuurlijk te verlopen momenteel en je hebt wel gelijk als je zegt dat het opgeef deel wel meevalt maar het is het gevoel wat nu staat op te boksen tegen het realisme. Die twee zijn het nog niet met elkaar eens.
quote:MWC schreef op 31 maart 2009 @ 21:01:
Ik begrijp je gevoel best wel hoor ... mischien toch de stap zetten, en je met hart en ziel erin storten. Goede afspraken maken als jullie uit elkaar gaan en dat vastleggen op papier. Mischien kan je voor elk nadeel op je lijstje een oplossing die haalbaar is verzinnen enne daarna de afweging opnieuw maken, alleen deze keer met de mogelijke oplossingen meegewogen.
In iedergeval veel succes met je afweging ... ik zou ervoor gaan ...gewoon de stap nemen ..en het zien als een nieuw avontuur enne wat is het ergste dat je kan gebeuren?Ja wat is het ergste? Dat ik ongelukkig wordt, geen woning meer heb, de relatie stuk loopt, geen werk meer heb. Maar goed dat zijn ook wel dingen waar weer wat aan te doen valt, als ik zelf maar wil. Wel een goede tip om steeds weer opnieuw de afweging te maken, ga ik ook zeker doen.
Ik vind het niet verkeerd dat je hierover nadenkt, sommigen gaan er volgens mij heel onbezonnen mee te werk. Maar je geeft een huurhuisje op, dus geen vaste woning, in die zin 'verlies' je niet extreem iets. Het is verder iets meer dan een uur rijden vanwaar je nu woont, dus da's geen ellenlange afstand voor jouw kennissen, familie en vrienden om eens langs te komen en vice versa.
Als je op zich een goed gevoel hebt hierover, gewoon doen. Het gaat er uiteindelijk toch wel eens van komen, hé.
Ook die gedachte is in mijn vorige relaties ondenkbaar geweest, samenwonen.. moest er niks van hebben en hield van mijn vrijheid. Maar nu, we zijn vaak samen en genieten van eigenlijk alles.. van samen de afwas doen (bleh) tot boodschappen doen en dagjes uit. Het lijkt zo natuurlijk te verlopen momenteel en je hebt wel gelijk als je zegt dat het opgeef deel wel meevalt maar het is het gevoel wat nu staat op te boksen tegen het realisme. Die twee zijn het nog niet met elkaar eens.
quote:MWC schreef op 31 maart 2009 @ 21:01:
Ik begrijp je gevoel best wel hoor ... mischien toch de stap zetten, en je met hart en ziel erin storten. Goede afspraken maken als jullie uit elkaar gaan en dat vastleggen op papier. Mischien kan je voor elk nadeel op je lijstje een oplossing die haalbaar is verzinnen enne daarna de afweging opnieuw maken, alleen deze keer met de mogelijke oplossingen meegewogen.
In iedergeval veel succes met je afweging ... ik zou ervoor gaan ...gewoon de stap nemen ..en het zien als een nieuw avontuur enne wat is het ergste dat je kan gebeuren?Ja wat is het ergste? Dat ik ongelukkig wordt, geen woning meer heb, de relatie stuk loopt, geen werk meer heb. Maar goed dat zijn ook wel dingen waar weer wat aan te doen valt, als ik zelf maar wil. Wel een goede tip om steeds weer opnieuw de afweging te maken, ga ik ook zeker doen.
dinsdag 31 maart 2009 om 21:11
quote:CassieViva schreef op 31 maart 2009 @ 21:07:
Nee je hebt nooit zekerheden in het leven vooral niet in relaties maar een relatie van 36 jaar is niet echt te vergelijken met een relatie van nog geen één jaar waarbij je nog niet met elkaar hebt samengewoond en niet veel met elkaar hebt opgebouwd (iig geen 36 jaar ). Beetje appels met peren vergelijken.
Net noem je al die nadelen en in je reactie op mijn post zijn het ineens voordelen geworden??
Weg uit de stad met alles dichtbij wordt ineens wel voorzieningen van een stad met uitgaan, biosscoop en winkels. Waarom had je het eerst als nadeel dan terwijl het in het dorp van je vriend blijkbaar ook aanwezig is?
Je vriend woont er, je hebt er blijkbaar vrienden, voorzieningen en meer kans op een baan waarom neem je die stap dan niet? Mocht het mislopen, een huurhuis is zo gevonden. Mits je natuurlijk niet gelijk een samenlevingscontract afsluit etc. Kost geld . En ook om te ontbinden.Die 36 jaar is ook maar een voorbeeld dat tijd maar iets relatiefs is. En nee mijn nadelen zijn niet plotseling voordelen geworden. In zijn dorp hebben ze een supermarkt, maar 15km verderop zit een kleine stad en 30km verderop een grote stad (daar wonen vrienden van mij). Momenteel woon ik in een hoofdstad, met alle voorzieningen en familie en vrienden op loopafstand. Snap je?
Nee je hebt nooit zekerheden in het leven vooral niet in relaties maar een relatie van 36 jaar is niet echt te vergelijken met een relatie van nog geen één jaar waarbij je nog niet met elkaar hebt samengewoond en niet veel met elkaar hebt opgebouwd (iig geen 36 jaar ). Beetje appels met peren vergelijken.
Net noem je al die nadelen en in je reactie op mijn post zijn het ineens voordelen geworden??
Weg uit de stad met alles dichtbij wordt ineens wel voorzieningen van een stad met uitgaan, biosscoop en winkels. Waarom had je het eerst als nadeel dan terwijl het in het dorp van je vriend blijkbaar ook aanwezig is?
Je vriend woont er, je hebt er blijkbaar vrienden, voorzieningen en meer kans op een baan waarom neem je die stap dan niet? Mocht het mislopen, een huurhuis is zo gevonden. Mits je natuurlijk niet gelijk een samenlevingscontract afsluit etc. Kost geld . En ook om te ontbinden.Die 36 jaar is ook maar een voorbeeld dat tijd maar iets relatiefs is. En nee mijn nadelen zijn niet plotseling voordelen geworden. In zijn dorp hebben ze een supermarkt, maar 15km verderop zit een kleine stad en 30km verderop een grote stad (daar wonen vrienden van mij). Momenteel woon ik in een hoofdstad, met alle voorzieningen en familie en vrienden op loopafstand. Snap je?
dinsdag 31 maart 2009 om 21:13
quote:suus0105 schreef op 31 maart 2009 @ 21:04:
Iets maakt je enorm onzeker om de stap te zetten. Wat is dat dan precies?Ik denk het constante denken en moeite hebben met het aangaan van veranderingen, het onbekende. Ik denk niet dat dit met mijn relatie te maken heeft, maar meer met hoe ik zelf in elkaar zit.
Iets maakt je enorm onzeker om de stap te zetten. Wat is dat dan precies?Ik denk het constante denken en moeite hebben met het aangaan van veranderingen, het onbekende. Ik denk niet dat dit met mijn relatie te maken heeft, maar meer met hoe ik zelf in elkaar zit.
dinsdag 31 maart 2009 om 21:14
Mja niemand kan voor jou bepalen of je wel of niet met je vriend gaat samenwonen. Zelf heb ik net iets langer dan jou met mijn vriend maar wij zijn nog lang niet toe aan samenwonen bijvoorbeeld. Ook wel een iets andere situatie maar toch..
Maarja je kunt ook geen super grote zekerheden inbouwen in je leven behalve verzekeringen . Durf je het aan om een best grote stap te zetten? Welke structuur en duidelijkheid mis je trouwens? Niks is toch zeker?
Maarja je kunt ook geen super grote zekerheden inbouwen in je leven behalve verzekeringen . Durf je het aan om een best grote stap te zetten? Welke structuur en duidelijkheid mis je trouwens? Niks is toch zeker?
dinsdag 31 maart 2009 om 21:18
Op zich zijn er best wat zekerheden in het leven, bijvoorbeeld mijn woonomgeving nu. Ik weet wat ik heb en ben tevreden met mijn huurwoninkje. Ik woon mijn hele leven al in deze stad, weet er de weg en weet wat waar te vinden en wie waar precies woont. Ook stukje zekerheid.
Ik vraag ook niemand om te beslissen voor mij, dat kan ik alleen. Maar meer stukje meehelpen te relativeren wat men hier nu doet. Zet mij weer aan het denken, heb al een aantal goede tips voorbij zien komen waar ik mee aan de slag kan gaan enz.
Ik heb relaties gehad van 4 jaar, waarbij ik niet eens dacht aan samenwonen.. scheelt dat ik nu ook stukkie ouder en zelfstandiger ben dan toen haha.
Ik vraag ook niemand om te beslissen voor mij, dat kan ik alleen. Maar meer stukje meehelpen te relativeren wat men hier nu doet. Zet mij weer aan het denken, heb al een aantal goede tips voorbij zien komen waar ik mee aan de slag kan gaan enz.
Ik heb relaties gehad van 4 jaar, waarbij ik niet eens dacht aan samenwonen.. scheelt dat ik nu ook stukkie ouder en zelfstandiger ben dan toen haha.
dinsdag 31 maart 2009 om 21:21
Die zekerheid die je volgens jou nu hebt in je huidige woonplaats kun je ook opbouwen in de woonplaats van je vriend en dat heeft tijd nodig. Zal niet altijd even gestructureerd verlopen en je zult waarschijnlijk ook voor onverwachte zaken komen te staan.
Maarrr je woont dan wel gezellig samen met je vriend met wie het zoals ik het lees gewoon goed loopt en je bent gelukkig met hem. En je bouwt samen een leven op. Ben je daar aan toe dan zou ik de stap nemen. Maar voor mij persoonlijk waar ik het in mijn eerste post over had zou ik het zelf niet doen maarja mijn relatie is de jouwe niet. Maar dat je er nu wel aan denkt en in die vier jaar met een ander niet zegt toch ook al best veel of niet?
En als je daar ook meer kans hebt op een leuke baan en niet tevreden met je huidige baan bent, waarom niet?
Maarrr je woont dan wel gezellig samen met je vriend met wie het zoals ik het lees gewoon goed loopt en je bent gelukkig met hem. En je bouwt samen een leven op. Ben je daar aan toe dan zou ik de stap nemen. Maar voor mij persoonlijk waar ik het in mijn eerste post over had zou ik het zelf niet doen maarja mijn relatie is de jouwe niet. Maar dat je er nu wel aan denkt en in die vier jaar met een ander niet zegt toch ook al best veel of niet?
En als je daar ook meer kans hebt op een leuke baan en niet tevreden met je huidige baan bent, waarom niet?
woensdag 1 april 2009 om 10:51
Wat grappig, ik lees bijna mijn eigen verhaal
Behalve dan dat ik wel een baan heb die ik graag wil houden!
Wij willen ook gaan samenwonen over een half jaartje, maar ik loop bijna tegen dezelfde dingen aan als jij. Plus dan mijn reistijd naar mijn werk. Die is nu een kwartiertje, straks ruim een uur + files. Lastig hoor!
Ik herken je bezwaren, want als het misgaat, moet jij uit zijn huis en heb je niks meer. Je zegt je huisje op, doet sommige spullen weg... Ik dacht aan gewoon een jaartje mijn spullen opslaan, in zijn schuur of een gehuurde opslag. Dan zit je niet straks met helemaal niks. Maar ja, het blijft een risico.
Wat de anderen zeggen vind ik erg raak: zekerheid heb je nooit. Of het nou na een half jaar misgaat of 15 jaar, zelfde probleem. Al heb je na een langere relatie meestal samen een huis en spullen en ben je niet perse alles kwijt.
De grote vraag is denk ik: ben je zeker van je relatie, van je vriend? Zo ja, DOEN! Dan niet kijken naar je beperkingen, maar naar je mogelijkheden.
Ook een goed advies voor mezelf
Behalve dan dat ik wel een baan heb die ik graag wil houden!
Wij willen ook gaan samenwonen over een half jaartje, maar ik loop bijna tegen dezelfde dingen aan als jij. Plus dan mijn reistijd naar mijn werk. Die is nu een kwartiertje, straks ruim een uur + files. Lastig hoor!
Ik herken je bezwaren, want als het misgaat, moet jij uit zijn huis en heb je niks meer. Je zegt je huisje op, doet sommige spullen weg... Ik dacht aan gewoon een jaartje mijn spullen opslaan, in zijn schuur of een gehuurde opslag. Dan zit je niet straks met helemaal niks. Maar ja, het blijft een risico.
Wat de anderen zeggen vind ik erg raak: zekerheid heb je nooit. Of het nou na een half jaar misgaat of 15 jaar, zelfde probleem. Al heb je na een langere relatie meestal samen een huis en spullen en ben je niet perse alles kwijt.
De grote vraag is denk ik: ben je zeker van je relatie, van je vriend? Zo ja, DOEN! Dan niet kijken naar je beperkingen, maar naar je mogelijkheden.
Ook een goed advies voor mezelf
woensdag 1 april 2009 om 17:22
Er komt een moment dat je gewoon genoeg hebt van het heen en weer gereis. Er komt een moment dat je gewoon liever naar hem wilt dan naar je eigen huisje en dat is het moment om te gaan samenwonen. Bij twijfel nog niet doen en gewoon nog even wachten.
Maar als je toch op zoek gaat naar een nieuwe baan dan zou ik het wel in zijn omgeving doen en niet meer in jouw omgeving.
Maar als je toch op zoek gaat naar een nieuwe baan dan zou ik het wel in zijn omgeving doen en niet meer in jouw omgeving.
woensdag 1 april 2009 om 18:50
quote:sugarmiss schreef op 01 april 2009 @ 17:22:
Er komt een moment dat je gewoon genoeg hebt van het heen en weer gereis. Er komt een moment dat je gewoon liever naar hem wilt dan naar je eigen huisje en dat is het moment om te gaan samenwonen. Bij twijfel nog niet doen en gewoon nog even wachten.
Maar als je toch op zoek gaat naar een nieuwe baan dan zou ik het wel in zijn omgeving doen en niet meer in jouw omgeving.
Het reizen staat me nu al tegen, moeite om weg te gaan bij hem en mijn eigen huisje voelt soms alsof ik aan het kamperen ben. Wat die nieuwe baan betreft, ik moet voor mijn eigen gezondheid weg bij mijn huidige baan (lang verhaal, maar laat ik het er op houden dat je een zinkend schip beter voortijdig kunt verlaten). Daarom zoekende in twee regio's onder het motto, als ik daaaar maar weg ben.
Pff helemaal nu wilde ik dat ik in de buurt was, zijn kat is vanmorgen overleden en ik kan er nu niet heen om te troosten of voor hem er te zijn.
Er komt een moment dat je gewoon genoeg hebt van het heen en weer gereis. Er komt een moment dat je gewoon liever naar hem wilt dan naar je eigen huisje en dat is het moment om te gaan samenwonen. Bij twijfel nog niet doen en gewoon nog even wachten.
Maar als je toch op zoek gaat naar een nieuwe baan dan zou ik het wel in zijn omgeving doen en niet meer in jouw omgeving.
Het reizen staat me nu al tegen, moeite om weg te gaan bij hem en mijn eigen huisje voelt soms alsof ik aan het kamperen ben. Wat die nieuwe baan betreft, ik moet voor mijn eigen gezondheid weg bij mijn huidige baan (lang verhaal, maar laat ik het er op houden dat je een zinkend schip beter voortijdig kunt verlaten). Daarom zoekende in twee regio's onder het motto, als ik daaaar maar weg ben.
Pff helemaal nu wilde ik dat ik in de buurt was, zijn kat is vanmorgen overleden en ik kan er nu niet heen om te troosten of voor hem er te zijn.
