Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder ZUCHT
vrijdag 27 mei 2011 om 13:43
Hallo allemaal,
Even mijn verhaal kwijt....
Mijn vriend en ik zijn nu ruim twee jaar gelukkig samen en hebben inmiddels samen een huisje gekocht. Alleen ik heb een verschrikkelijke schoonmoeder, al vanaf het eerste moment dat ik haar leerde kennen.
Ze is gescheiden en ik vond vanaf het begin al dat ze téveel leunt op haar kinderen. Ik denk dat door de scheiding mijn vriend een soort van "vader-positie" kreeg binnen hun gezin. Alle zaken die ouders normaal gesproken samen overleggen/beslissen, deed/doet zij met mijn vriend. Zelfstandig beslissingen nemen doet ze niet, dat moeten haar kinderen voor haar doen.
Naar mij toe, weet ze altijd alles beter, echt ALLES (vind zij). Ze zit vol sarcastische opmerkingen en ze brengt ze ook zo dat ik zelf ook geen weerwoord meer kan geven omdat ze me elke keer weer overbluft. Altijd als ik bij haar thuis kom, geeft ze mij het gevoel dat ik haar zoon (mijn vriend) van haar heb afgepakt.
Ik ben niet iemand die niet goed met mensen kan, alleen zij haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar ik dacht okee, het is mn schoonmoeder... de dingen die ze doet en zegt: het ene oor in, het andere uit. Maar helaas zo simpel is het niet. Want ik merk dat ik steeds meer opgekropte frustraties over haar heb. Als ik daarheen moet, dan wil ik er zo snel mogelijk weer weg en zie er uren van te voren al tegenop... omdat de energie in dat huis gewoonweg niet goed is.
Anyway, ik vind ook haar houding naar mijn vriend toe erg bijzonder (heb er even geen goed woord voor). Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
En zo zijn er wel meer van dit soort situaties in het verleden gebeurd. Bijvoorbeeld nadat wij, na enkele weken druk klussen en verbouwen, in ons nieuwe huis trokken toen het af was, kwam ze pas 1,5 maand kijken. Niet op eigen initiatief, maar nadat wij vroegen of ze zin had om langs te komen.
Soms laat ze weken niks horen, in mijn ogen komt dat over alsof ze totaal geen interesse heeft in haar zoon (of misschien een soort van jaloezie ik weet het niet). Het moet altijd van mijn vriends kant af komen, nooit komt er iets van haar kant af.
Maar goed, tis een lang verhaal, maar ik kan me hier enorm boos over maken. Dat ze naar mij toe zo is, okee dat is dan maar zo. Maar ik vind dat ze mijn vriend echt tekort doet. En dat vind ik gewoon zwaar kl*te voor hem. Hij laat zich er niet zo over uit, maar als ik er naar vraag heeft ie het er wel moeilijk mee. Zeker omdat zijn vader hem ook al in de steek heeft gelaten.
Hebben jullie hier ook ervaringen mee? Of tips voor mij? Want ik weet echt niet meer wat ik met deze situatie moet!
Thankx!
Even mijn verhaal kwijt....
Mijn vriend en ik zijn nu ruim twee jaar gelukkig samen en hebben inmiddels samen een huisje gekocht. Alleen ik heb een verschrikkelijke schoonmoeder, al vanaf het eerste moment dat ik haar leerde kennen.
Ze is gescheiden en ik vond vanaf het begin al dat ze téveel leunt op haar kinderen. Ik denk dat door de scheiding mijn vriend een soort van "vader-positie" kreeg binnen hun gezin. Alle zaken die ouders normaal gesproken samen overleggen/beslissen, deed/doet zij met mijn vriend. Zelfstandig beslissingen nemen doet ze niet, dat moeten haar kinderen voor haar doen.
Naar mij toe, weet ze altijd alles beter, echt ALLES (vind zij). Ze zit vol sarcastische opmerkingen en ze brengt ze ook zo dat ik zelf ook geen weerwoord meer kan geven omdat ze me elke keer weer overbluft. Altijd als ik bij haar thuis kom, geeft ze mij het gevoel dat ik haar zoon (mijn vriend) van haar heb afgepakt.
Ik ben niet iemand die niet goed met mensen kan, alleen zij haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar ik dacht okee, het is mn schoonmoeder... de dingen die ze doet en zegt: het ene oor in, het andere uit. Maar helaas zo simpel is het niet. Want ik merk dat ik steeds meer opgekropte frustraties over haar heb. Als ik daarheen moet, dan wil ik er zo snel mogelijk weer weg en zie er uren van te voren al tegenop... omdat de energie in dat huis gewoonweg niet goed is.
Anyway, ik vind ook haar houding naar mijn vriend toe erg bijzonder (heb er even geen goed woord voor). Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
En zo zijn er wel meer van dit soort situaties in het verleden gebeurd. Bijvoorbeeld nadat wij, na enkele weken druk klussen en verbouwen, in ons nieuwe huis trokken toen het af was, kwam ze pas 1,5 maand kijken. Niet op eigen initiatief, maar nadat wij vroegen of ze zin had om langs te komen.
Soms laat ze weken niks horen, in mijn ogen komt dat over alsof ze totaal geen interesse heeft in haar zoon (of misschien een soort van jaloezie ik weet het niet). Het moet altijd van mijn vriends kant af komen, nooit komt er iets van haar kant af.
Maar goed, tis een lang verhaal, maar ik kan me hier enorm boos over maken. Dat ze naar mij toe zo is, okee dat is dan maar zo. Maar ik vind dat ze mijn vriend echt tekort doet. En dat vind ik gewoon zwaar kl*te voor hem. Hij laat zich er niet zo over uit, maar als ik er naar vraag heeft ie het er wel moeilijk mee. Zeker omdat zijn vader hem ook al in de steek heeft gelaten.
Hebben jullie hier ook ervaringen mee? Of tips voor mij? Want ik weet echt niet meer wat ik met deze situatie moet!
Thankx!
vrijdag 27 mei 2011 om 14:13
Mara wat voor beslissingen bedoel je ? Wanneer leunt ze op haar kinderen ? Welke verantwoordelijkheden neemt ze niet daarin ? (graag voorbeelden zodat ik /we een beter beeld krijgen)
Bedoel je dan , dat ze bv een nieuwe bank wil en haar zoon vraagt welke kleur hij mooier vind ? En dat ze dan geen beslissing kan maken en dat je vriend dat maar moet doen ?
Of dat ze twijfelt over een autoverzekering , en je vriend vraagt wat hij zou doen ?
Bedoel je dan , dat ze bv een nieuwe bank wil en haar zoon vraagt welke kleur hij mooier vind ? En dat ze dan geen beslissing kan maken en dat je vriend dat maar moet doen ?
Of dat ze twijfelt over een autoverzekering , en je vriend vraagt wat hij zou doen ?
vrijdag 27 mei 2011 om 14:14
quote:mara007 schreef op 27 mei 2011 @ 14:11:
Ook gezien zijn slechte relatie met zijn vader die hem in de steek heeft gelaten. Ik heb de indruk dat als dit zo door gaat, hij straks ook geen contact meer met zijn moeder heeft. En dat zou ik, voor hem, gewoon heel triest vinden. Want het is zijn moeder!!!
En jij denkt dat het contact tussen hem en zijn moeder beter wordt als jij ook nog eens vol continue loopt te hakken op zijn moeder?
Nee toch zeker?
Daar komt bij, en dat is ook al een paar keer eerder gezegd...
Als je vriend wil dat de relatie met betrekking tot zijn moeder veranderd dan zal hij zelf actie moeten ondernemen..
Dan doet hij niet, en voor het geen contact meer hebben met zijn moeder....daar zou ik me niet al te veel zorgen over maken als ik jou was
Ze komt ten slotte voor elke beslissing bij haar kinderen.
Ook gezien zijn slechte relatie met zijn vader die hem in de steek heeft gelaten. Ik heb de indruk dat als dit zo door gaat, hij straks ook geen contact meer met zijn moeder heeft. En dat zou ik, voor hem, gewoon heel triest vinden. Want het is zijn moeder!!!
En jij denkt dat het contact tussen hem en zijn moeder beter wordt als jij ook nog eens vol continue loopt te hakken op zijn moeder?
Nee toch zeker?
Daar komt bij, en dat is ook al een paar keer eerder gezegd...
Als je vriend wil dat de relatie met betrekking tot zijn moeder veranderd dan zal hij zelf actie moeten ondernemen..
Dan doet hij niet, en voor het geen contact meer hebben met zijn moeder....daar zou ik me niet al te veel zorgen over maken als ik jou was
Ze komt ten slotte voor elke beslissing bij haar kinderen.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 27 mei 2011 om 14:14
quote:mara007 schreef op 27 mei 2011 @ 14:11:
Whhaa ondertussen alweer veel reacties! Ik kan het niet bijhouden;-)
Maar voor mezelf ben ik ook blij dat het contact weinig is. Maar ik vind het voor mijn vriend gewoon ontzettend lullig! Het is zijn moeder notabene. Daar mag je toch wel wat meer van verwachten?! Ik kan me daar heel druk om maken, omdat ik weet dat het mijn vriend raakt. Dat weet ik omdat als ik er naar vraag, hij dat ook zegt.
Ook gezien zijn slechte relatie met zijn vader die hem in de steek heeft gelaten. Ik heb de indruk dat als dit zo door gaat, hij straks ook geen contact meer met zijn moeder heeft. En dat zou ik, voor hem, gewoon heel triest vinden. Want het is zijn moeder!!!
Precies zoals je t zegt , het is ZIJN moeder en dus is hij ook volwassen genoeg om daar iets over te zeggen tegen ZIJN moeder.
Daar moet jij je niet mee bemoeien , als jij je mond gaat open trekken tegen zijn moeder hierover ben jij straks de gebeten hond want je vriend zal waarschijnlijk dan zeggen dat t allemaal wel mee valt en t zo erg niet is etc etc..
Whhaa ondertussen alweer veel reacties! Ik kan het niet bijhouden;-)
Maar voor mezelf ben ik ook blij dat het contact weinig is. Maar ik vind het voor mijn vriend gewoon ontzettend lullig! Het is zijn moeder notabene. Daar mag je toch wel wat meer van verwachten?! Ik kan me daar heel druk om maken, omdat ik weet dat het mijn vriend raakt. Dat weet ik omdat als ik er naar vraag, hij dat ook zegt.
Ook gezien zijn slechte relatie met zijn vader die hem in de steek heeft gelaten. Ik heb de indruk dat als dit zo door gaat, hij straks ook geen contact meer met zijn moeder heeft. En dat zou ik, voor hem, gewoon heel triest vinden. Want het is zijn moeder!!!
Precies zoals je t zegt , het is ZIJN moeder en dus is hij ook volwassen genoeg om daar iets over te zeggen tegen ZIJN moeder.
Daar moet jij je niet mee bemoeien , als jij je mond gaat open trekken tegen zijn moeder hierover ben jij straks de gebeten hond want je vriend zal waarschijnlijk dan zeggen dat t allemaal wel mee valt en t zo erg niet is etc etc..
vrijdag 27 mei 2011 om 14:32
Ik denk dat ik het niet duidelijk kan omschrijven, het is te lang en gecompliceerd om jullie duidelijk te maken hoe het is. Het lijkt nu net alsof ik hier diegene ben die er dus een groot drama van maak.
Even voor de duidelijkheid, ik doe gewoon doodnormaal tegen mijn schoonmoeder en heb nooit onaardig tegen haar gedaan. De gevoelens die ik bij haar heb, houd ik voor me en laat ik zeker niet merken. Gewoonweg omdat ik haar een kans wil geven en niet meteen wil afschilderen als een verschrikkelijke schoonmoeder, maar nu na 2 jaar is er nog geen biet veranderd. Dusjah, ik geen dan de hoop wel op.
Als ik daar ben, probeer ik de negatieve dingen (sarcastische opmerkingen e.d.) te negeren, dus het ene oor in het andere oor uit. En ik doe ook verder aardig tegen haar. Misschien wel te aardig...
Verder heb ik dit nog nooit zo tegen mijn vriend verteld, omdat ik hem niet wil kwetsen en omdat het zijn moeder is vind ik ook dat hij dit zelf met haar moet oplossen. Ik ga niet tussen hun in zitten. Maar het raakt me wel...
Wat betreft het verjaardags smsje, ik heb aan mijn vriend gevraagd wat hij ervan vond en hij vond het heel jammer en raar dat ze alleen maar gesmst had.
Wat betreft die beslissingen/verantwoordelijkheden... een voorbeeldje, haar dochter/mijn schoonzusje van 17 had contacten met een vreemde man van 57 die ze in de bus had leren kennen. Ik denk dan: wat moet die man met haar. Maar mijn schoonmoeder grijpt niet in. Nee dat moet mijn vriend doen, en als ie er wat over zegt tegen zijn moeder.. dan haalt ze doodleuk haar schouders op alsof er niks aan de hand is. Dat soort dingen bedoel ik!
Even voor de duidelijkheid, ik doe gewoon doodnormaal tegen mijn schoonmoeder en heb nooit onaardig tegen haar gedaan. De gevoelens die ik bij haar heb, houd ik voor me en laat ik zeker niet merken. Gewoonweg omdat ik haar een kans wil geven en niet meteen wil afschilderen als een verschrikkelijke schoonmoeder, maar nu na 2 jaar is er nog geen biet veranderd. Dusjah, ik geen dan de hoop wel op.
Als ik daar ben, probeer ik de negatieve dingen (sarcastische opmerkingen e.d.) te negeren, dus het ene oor in het andere oor uit. En ik doe ook verder aardig tegen haar. Misschien wel te aardig...
Verder heb ik dit nog nooit zo tegen mijn vriend verteld, omdat ik hem niet wil kwetsen en omdat het zijn moeder is vind ik ook dat hij dit zelf met haar moet oplossen. Ik ga niet tussen hun in zitten. Maar het raakt me wel...
Wat betreft het verjaardags smsje, ik heb aan mijn vriend gevraagd wat hij ervan vond en hij vond het heel jammer en raar dat ze alleen maar gesmst had.
Wat betreft die beslissingen/verantwoordelijkheden... een voorbeeldje, haar dochter/mijn schoonzusje van 17 had contacten met een vreemde man van 57 die ze in de bus had leren kennen. Ik denk dan: wat moet die man met haar. Maar mijn schoonmoeder grijpt niet in. Nee dat moet mijn vriend doen, en als ie er wat over zegt tegen zijn moeder.. dan haalt ze doodleuk haar schouders op alsof er niks aan de hand is. Dat soort dingen bedoel ik!
vrijdag 27 mei 2011 om 14:35
Laat het gaan en laat je vriend bepalen wat hij er mee wil, zonder dat jij steeds je mening geeft over zijn moeder.
Als hij er zo mee zit is het niet fijn als jij er steeds over begint.
Hoe vaker jij erover begint en je mening geeft hoe rotter je vriend zich hierdoor waarschijnlijk gaat voelen, het blijft wel zijn moeder.
Ik heb ook een draak van een schoonmoeder gehad, ik heb mijn vriend 1x verteld wat ik van haar vond en heb het er daarna nooit meer over gehad. Heb als hij er over begon steeds alleen naar zijn mening gevraagd en gezegd dat hij het moet oplossen. Die paar keer per jaar dat we er heen moesten heb ik maar voor lief genomen. Ik heb me al heel snel voorgenomen dat ik haar mijn humeur en zeker de relatie met mijn (toen) partner niet ging laten verpesten.
Als hij er zo mee zit is het niet fijn als jij er steeds over begint.
Hoe vaker jij erover begint en je mening geeft hoe rotter je vriend zich hierdoor waarschijnlijk gaat voelen, het blijft wel zijn moeder.
Ik heb ook een draak van een schoonmoeder gehad, ik heb mijn vriend 1x verteld wat ik van haar vond en heb het er daarna nooit meer over gehad. Heb als hij er over begon steeds alleen naar zijn mening gevraagd en gezegd dat hij het moet oplossen. Die paar keer per jaar dat we er heen moesten heb ik maar voor lief genomen. Ik heb me al heel snel voorgenomen dat ik haar mijn humeur en zeker de relatie met mijn (toen) partner niet ging laten verpesten.
vrijdag 27 mei 2011 om 14:36
Maar das toch raar?
Dat je aan je vriend niet kan vertellen over hoe je over zijn moeder denkt?
Me dunkt dat dat belangrijke info is!
Zeker als het je raakt
Persoonlijk zou ik het vreselijk vinden om zaken die me raken niet te kunnen bespreken met mijn vriend.
Daar komt bij dat ik niet helemaal geloof dat je doet alsof er niets aan de hand is als je bij haar bent...
Dat merken mensen echt wel hoor...weerstand
Je schoonmoeder grijpt WEL in!
Alleen niet op een manier die jij misschien liever had gewild
Ze brengt haar zoon, en de broer van het meisje op de hoogte en hij onderneemt de actie.
Nogmaals, als JIJ een probleem hebt met je schoonmoeder moet JIJ daarmee dealen
Dus of slikken en mond houden, of contact verbreken
Oh wacht, een gesprek aangaan wil misschien ook nog wel eens helpen, met je vriend EN met je schoonmoeder
Aan jou de keuze
Dat je aan je vriend niet kan vertellen over hoe je over zijn moeder denkt?
Me dunkt dat dat belangrijke info is!
Zeker als het je raakt
Persoonlijk zou ik het vreselijk vinden om zaken die me raken niet te kunnen bespreken met mijn vriend.
Daar komt bij dat ik niet helemaal geloof dat je doet alsof er niets aan de hand is als je bij haar bent...
Dat merken mensen echt wel hoor...weerstand
Je schoonmoeder grijpt WEL in!
Alleen niet op een manier die jij misschien liever had gewild
Ze brengt haar zoon, en de broer van het meisje op de hoogte en hij onderneemt de actie.
Nogmaals, als JIJ een probleem hebt met je schoonmoeder moet JIJ daarmee dealen
Dus of slikken en mond houden, of contact verbreken
Oh wacht, een gesprek aangaan wil misschien ook nog wel eens helpen, met je vriend EN met je schoonmoeder
Aan jou de keuze
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 27 mei 2011 om 14:44
quote:Summerdance schreef op 27 mei 2011 @ 14:36:
Je schoonmoeder grijpt WEL in!
Alleen niet op een manier die jij misschien liever had gewild
Ze brengt haar zoon, en de broer van het meisje op de hoogte en hij onderneemt de actie.
Dat klopt niet, want ik kwam erachter in een gesprek met haar. Nadat ik het er met mijn vriend over heb gehad, heeft hij zijn moeder er mee geconfronteerd. Ze wist ervan en haalde haar schouders op.
Ik vind het supervervelend dat ik het er niet echt met mn vriend over kan hebben, maar ik wil hem niet nog rotter laten voelen door mijn mening erover te geven. Of het nog erger maken. Maar misschien moet ik het inderdaad één keer met hem erover hebben, alles zeggen wat me dwarszit en het daarna laten rusten en loslaten.
Je schoonmoeder grijpt WEL in!
Alleen niet op een manier die jij misschien liever had gewild
Ze brengt haar zoon, en de broer van het meisje op de hoogte en hij onderneemt de actie.
Dat klopt niet, want ik kwam erachter in een gesprek met haar. Nadat ik het er met mijn vriend over heb gehad, heeft hij zijn moeder er mee geconfronteerd. Ze wist ervan en haalde haar schouders op.
Ik vind het supervervelend dat ik het er niet echt met mn vriend over kan hebben, maar ik wil hem niet nog rotter laten voelen door mijn mening erover te geven. Of het nog erger maken. Maar misschien moet ik het inderdaad één keer met hem erover hebben, alles zeggen wat me dwarszit en het daarna laten rusten en loslaten.
vrijdag 27 mei 2011 om 14:44
ik snap wel een beetje hoe je je voelt , ik heb een schoonLOEDER ik zou zeggen lees mijn topic eens 
ze zet nu zelfs haar zoons tegen elkaar op en bij de oudets elukt het nog ook gelukkig heeft mijn man en ik zelf ook er alles aan gedaan om het contact als het er al was goed te laten verlopen en omdat zij zich niet weet te gedragen en gewoon ronduit onbeschoft is heeft mijn man godzijdank besloten het contact te verbreken , dit heeft hij voordat ik in beeld was ookal gedaan maar hij wou haar nog 1 kans geven toen we een kindje kregen.
die heeft ze goed verbruid nu.
en ja ze is zijn moeder , maar hij is wel haar zoon!
en dat zij zijn moeder is geeft haar geen vrijbriefje om hem te behandelen zoals zij doet , en TO dat geld ook voor jouw schoonmoeder
ze zet nu zelfs haar zoons tegen elkaar op en bij de oudets elukt het nog ook gelukkig heeft mijn man en ik zelf ook er alles aan gedaan om het contact als het er al was goed te laten verlopen en omdat zij zich niet weet te gedragen en gewoon ronduit onbeschoft is heeft mijn man godzijdank besloten het contact te verbreken , dit heeft hij voordat ik in beeld was ookal gedaan maar hij wou haar nog 1 kans geven toen we een kindje kregen.
die heeft ze goed verbruid nu.
en ja ze is zijn moeder , maar hij is wel haar zoon!
en dat zij zijn moeder is geeft haar geen vrijbriefje om hem te behandelen zoals zij doet , en TO dat geld ook voor jouw schoonmoeder
vrijdag 27 mei 2011 om 14:47
quote:Wat betreft die beslissingen/verantwoordelijkheden... een voorbeeldje, haar dochter/mijn schoonzusje van 17 had contacten met een vreemde man van 57 die ze in de bus had leren kennen. Ik denk dan: wat moet die man met haar. Maar mijn schoonmoeder grijpt niet in. Nee dat moet mijn vriend doen, en als ie er wat over zegt tegen zijn moeder.. dan haalt ze doodleuk haar schouders op alsof er niks aan de hand is. Dat soort dingen bedoel ik!quote:mara007 schreef op 27 mei 2011 @ 14:44:
[...]
Dat klopt niet, want ik kwam erachter in een gesprek met haar. Nadat ik het er met mijn vriend over heb gehad, heeft hij zijn moeder er mee geconfronteerd. Ze wist ervan en haalde haar schouders op.
Dus je vriend heeft niet ingegrepen op verzoek van zijn moeder, maar uit eigen initiatief? Misschien vond zij het niet nodig dat er ingegrepen werd?
[...]
Dat klopt niet, want ik kwam erachter in een gesprek met haar. Nadat ik het er met mijn vriend over heb gehad, heeft hij zijn moeder er mee geconfronteerd. Ze wist ervan en haalde haar schouders op.
Dus je vriend heeft niet ingegrepen op verzoek van zijn moeder, maar uit eigen initiatief? Misschien vond zij het niet nodig dat er ingegrepen werd?
vrijdag 27 mei 2011 om 14:48
die schoonmoeder van jou lijkt erg veel op die van mij TO
mijn man heeft een zusje van 12 die vrolijk mag gaan carnavallen met vriendinnetjes 3DAGEN LANG!
maargoed dat moet ze zelf uitvogelen dat is niet mijn zaak of die van mijn man , hij heeft zn moeder vaak genoeg gewaarschuwd en meer kon ie niet doen , bij mij gaat het erom hoe ze met mijn dochter en mijn man omgaat en nu zelfs zijn broertjes tegen hem opzet
mijn man heeft een zusje van 12 die vrolijk mag gaan carnavallen met vriendinnetjes 3DAGEN LANG!
maargoed dat moet ze zelf uitvogelen dat is niet mijn zaak of die van mijn man , hij heeft zn moeder vaak genoeg gewaarschuwd en meer kon ie niet doen , bij mij gaat het erom hoe ze met mijn dochter en mijn man omgaat en nu zelfs zijn broertjes tegen hem opzet
vrijdag 27 mei 2011 om 14:50
vrijdag 27 mei 2011 om 14:50
quote:mara007 schreef op 27 mei 2011 @ 14:44:
[...]
Dat klopt niet, want ik kwam erachter in een gesprek met haar. Nadat ik het er met mijn vriend over heb gehad, heeft hij zijn moeder er mee geconfronteerd. Ze wist ervan en haalde haar schouders op.
Dan had je dat even niet duidelijk opgeschreven
Ik vind het supervervelend dat ik het er niet echt met mn vriend over kan hebben, maar ik wil hem niet nog rotter laten voelen door mijn mening erover te geven. Of het nog erger maken. Maar misschien moet ik het inderdaad één keer met hem erover hebben, alles zeggen wat me dwarszit en het daarna laten rusten en loslaten.
Ik vind het zo jammer dat je niet op de rest van mijn postings ingaat.
Het is natuurlijk onzin dat je het er niet met je vriend over kan hebben
Je hoeft haar namelijk niet gelijk tot op haar veters af te fikken.
Je kunt gewoon een gesprek aangaan waarin je aangeeft dat je het moeilijk vindt om met zijn moeder om te gaan.
Dat zij en jij nogal verschillen in mening en dat je er tegenop ziet om daar langs te gaan
Mijns inziens kwets je hem daar echt niet mee
Je doet het toch niet om hem te kwetsen, het kwetst jou (al dan niet terecht)
Maar vrouw, ga een gesprek aan met je vent, want echt,.....men (vriend, schoonmoeder) merken het echt wel...dat jij je zo op zit te vreten
[...]
Dat klopt niet, want ik kwam erachter in een gesprek met haar. Nadat ik het er met mijn vriend over heb gehad, heeft hij zijn moeder er mee geconfronteerd. Ze wist ervan en haalde haar schouders op.
Dan had je dat even niet duidelijk opgeschreven
Ik vind het supervervelend dat ik het er niet echt met mn vriend over kan hebben, maar ik wil hem niet nog rotter laten voelen door mijn mening erover te geven. Of het nog erger maken. Maar misschien moet ik het inderdaad één keer met hem erover hebben, alles zeggen wat me dwarszit en het daarna laten rusten en loslaten.
Ik vind het zo jammer dat je niet op de rest van mijn postings ingaat.
Het is natuurlijk onzin dat je het er niet met je vriend over kan hebben
Je hoeft haar namelijk niet gelijk tot op haar veters af te fikken.
Je kunt gewoon een gesprek aangaan waarin je aangeeft dat je het moeilijk vindt om met zijn moeder om te gaan.
Dat zij en jij nogal verschillen in mening en dat je er tegenop ziet om daar langs te gaan
Mijns inziens kwets je hem daar echt niet mee
Je doet het toch niet om hem te kwetsen, het kwetst jou (al dan niet terecht)
Maar vrouw, ga een gesprek aan met je vent, want echt,.....men (vriend, schoonmoeder) merken het echt wel...dat jij je zo op zit te vreten
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 27 mei 2011 om 14:59
Ik denk dat het ook te maken heeft met jouw verwachtingen, je vergelijkt de band tussen je vriend en zijn moeder met de band zoals jij die hebt met jouw familie.
Bijvoorbeeld: je schoonmoeder kwam pas na 1,5 maand in jullie nieuwe huis kijken nadat jullie haar hadden uitgenodigd. Misschien dat zij onzeker is en twijfelde of ze welkom is?
En dat ze daarom wachtte op jullie uitnodiging?
Het sms-je is ook prima en dat om 6 uur 's morgens al, zodat ze de eerste was!
Ik denk dat jij allerlei aannames doet die niet kloppen.
Bijvoorbeeld: je schoonmoeder kwam pas na 1,5 maand in jullie nieuwe huis kijken nadat jullie haar hadden uitgenodigd. Misschien dat zij onzeker is en twijfelde of ze welkom is?
En dat ze daarom wachtte op jullie uitnodiging?
Het sms-je is ook prima en dat om 6 uur 's morgens al, zodat ze de eerste was!
Ik denk dat jij allerlei aannames doet die niet kloppen.
vrijdag 27 mei 2011 om 15:00
Poeh, het is compleet totaal volledig NOT DONE om tussen je man en zijn moeder in te staan. Hij heeft al een moeder, dus hij heeft geen tweede moeder nodig die met zijn mammie concurreert. Wat maakt het uit dat zij een sms stuurt op zijn verjaardag? Het zijn jouw zaken niet, het is niet jouw verjaardag, het is niet jouw moeder. Blijf erbuiten als je je relatie tenminste serieus neemt
vrijdag 27 mei 2011 om 15:03
quote:mara007 schreef op 27 mei 2011 @ 14:32:
Ik denk dat ik het niet duidelijk kan omschrijven, het is te lang en gecompliceerd om jullie duidelijk te maken hoe het is. Het lijkt nu net alsof ik hier diegene ben die er dus een groot drama van maak.
Even voor de duidelijkheid, ik doe gewoon doodnormaal tegen mijn schoonmoeder en heb nooit onaardig tegen haar gedaan. De gevoelens die ik bij haar heb, houd ik voor me en laat ik zeker niet merken. Gewoonweg omdat ik haar een kans wil geven en niet meteen wil afschilderen als een verschrikkelijke schoonmoeder, maar nu na 2 jaar is er nog geen biet veranderd. Dusjah, ik geen dan de hoop wel op.
Waarom moet er iets veranderen? Jouw man en zijn moeder hebben al jaren deze relatie, en jij komt er ineens bij en bepaalt dat er wat moet veranderen? Voor wie? Voor jou? Of voor man en zijn moeder?
Als ik daar ben, probeer ik de negatieve dingen (sarcastische opmerkingen e.d.) te negeren, dus het ene oor in het andere oor uit. En ik doe ook verder aardig tegen haar. Misschien wel te aardig...
Verder heb ik dit nog nooit zo tegen mijn vriend verteld, omdat ik hem niet wil kwetsen en omdat het zijn moeder is vind ik ook dat hij dit zelf met haar moet oplossen. Ik ga niet tussen hun in zitten. Maar het raakt me wel...
waarom? Je zou beter kunnen nadenken waarom jij je druk maakt over iets dat niemand verder een probleem vindt
Wat betreft het verjaardags smsje, ik heb aan mijn vriend gevraagd wat hij ervan vond en hij vond het heel jammer en raar dat ze alleen maar gesmst had.
Wat betreft die beslissingen/verantwoordelijkheden... een voorbeeldje, haar dochter/mijn schoonzusje van 17 had contacten met een vreemde man van 57 die ze in de bus had leren kennen. Ik denk dan: wat moet die man met haar. Maar mijn schoonmoeder grijpt niet in. Nee dat moet mijn vriend doen, en als ie er wat over zegt tegen zijn moeder.. dan haalt ze doodleuk haar schouders op alsof er niks aan de hand is. Dat soort dingen bedoel ik!dat is gewoon niet jouw zaak. Als jij je zorgen maakt over je schoonzusje, dan moet jij dat met je schoonzusje bespreken en niet afwachten tot moeder of vriend ingrijpt.
Ik denk dat ik het niet duidelijk kan omschrijven, het is te lang en gecompliceerd om jullie duidelijk te maken hoe het is. Het lijkt nu net alsof ik hier diegene ben die er dus een groot drama van maak.
Even voor de duidelijkheid, ik doe gewoon doodnormaal tegen mijn schoonmoeder en heb nooit onaardig tegen haar gedaan. De gevoelens die ik bij haar heb, houd ik voor me en laat ik zeker niet merken. Gewoonweg omdat ik haar een kans wil geven en niet meteen wil afschilderen als een verschrikkelijke schoonmoeder, maar nu na 2 jaar is er nog geen biet veranderd. Dusjah, ik geen dan de hoop wel op.
Waarom moet er iets veranderen? Jouw man en zijn moeder hebben al jaren deze relatie, en jij komt er ineens bij en bepaalt dat er wat moet veranderen? Voor wie? Voor jou? Of voor man en zijn moeder?
Als ik daar ben, probeer ik de negatieve dingen (sarcastische opmerkingen e.d.) te negeren, dus het ene oor in het andere oor uit. En ik doe ook verder aardig tegen haar. Misschien wel te aardig...
Verder heb ik dit nog nooit zo tegen mijn vriend verteld, omdat ik hem niet wil kwetsen en omdat het zijn moeder is vind ik ook dat hij dit zelf met haar moet oplossen. Ik ga niet tussen hun in zitten. Maar het raakt me wel...
waarom? Je zou beter kunnen nadenken waarom jij je druk maakt over iets dat niemand verder een probleem vindt
Wat betreft het verjaardags smsje, ik heb aan mijn vriend gevraagd wat hij ervan vond en hij vond het heel jammer en raar dat ze alleen maar gesmst had.
Wat betreft die beslissingen/verantwoordelijkheden... een voorbeeldje, haar dochter/mijn schoonzusje van 17 had contacten met een vreemde man van 57 die ze in de bus had leren kennen. Ik denk dan: wat moet die man met haar. Maar mijn schoonmoeder grijpt niet in. Nee dat moet mijn vriend doen, en als ie er wat over zegt tegen zijn moeder.. dan haalt ze doodleuk haar schouders op alsof er niks aan de hand is. Dat soort dingen bedoel ik!dat is gewoon niet jouw zaak. Als jij je zorgen maakt over je schoonzusje, dan moet jij dat met je schoonzusje bespreken en niet afwachten tot moeder of vriend ingrijpt.
vrijdag 27 mei 2011 om 15:06
vrijdag 27 mei 2011 om 15:08
quote:lila01 schreef op 27 mei 2011 @ 15:06:
Dat ze opmerkingen tegen jou maakt, alles beter weet, dat heeft ook met haar onzekerheid te maken. Het lijkt erop dat zij het gevoel heeft dat ze zichzelf moet bewijzen tegenover jou. Kan het zijn dat jouw houding niet echt open, vriendelijk en belangstellend is naar haar?Zoiets vermoed ik ook, met name omdat TO vanaf het begin een aversie heeft tegen haar schoonmoeder
Dat ze opmerkingen tegen jou maakt, alles beter weet, dat heeft ook met haar onzekerheid te maken. Het lijkt erop dat zij het gevoel heeft dat ze zichzelf moet bewijzen tegenover jou. Kan het zijn dat jouw houding niet echt open, vriendelijk en belangstellend is naar haar?Zoiets vermoed ik ook, met name omdat TO vanaf het begin een aversie heeft tegen haar schoonmoeder
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 27 mei 2011 om 15:14
quote:Summerdance schreef op 27 mei 2011 @ 14:50:
[...]
Ik vind het zo jammer dat je niet op de rest van mijn postings ingaat.
Bij deze:
Alleen ik heb een verschrikkelijke schoonmoeder, al vanaf het eerste moment dat ik haar leerde kennen.
Nou ja dan is de toon gezet hè (van in ieder geval JOUW kant)
Dat heb ik niet laten merken, zeker niet niet in het begin!!! Dat schrijf ik nu zo op, omdat ik dat zo voel.
Ze is gescheiden en ik vond vanaf het begin al dat ze téveel leunt op haar kinderen. Ik denk dat door de scheiding mijn vriend een soort van "vader-positie" kreeg binnen hun gezin.
Vind/denk JIJ.
Persoonlijk vind ik dit eerste gedeelte van je post nogal aan elkaar hangen van aannames.
Geloof mij, ik heb dit zelf ook meegemaakt. Alleen dan binnen mijn familie, heb ook gescheiden ouders. Het was niet zo dat mijn moeder op ons leunde, maar dat mijn broertje (omdat hij de oudste in man in huis was) ook die vader-rol op zich nam. Ik herkende het meteen bij mijn vriend. Ik zeg niet dat dit alleen de schuld van zijn moeder is, maar het kwam haar wel goed uit.
Alle zaken die ouders normaal gesproken samen overleggen/beslissen, deed/doet zij met mijn vriend. Zelfstandig beslissingen nemen doet ze niet, dat moeten haar kinderen voor haar doen.
Maar das hun keuze toch?
Vriend doet het blijkbaar graag anders zou hij er zelf wel wat van zeggen...
dat het jou zo dwars zit zit dus meer in je eigen hoofd
Een keuze wil ik het niet noemen, meer een gedwongen keuze wat er bij het gezin is ingeslopen.
Ik ben niet iemand die niet goed met mensen kan, alleen zij haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Mwaah, dat zou ik niet zo snel zeggen hoor, dat je goed met mensen kan, ik vind de toon die je hier tentoonspreidt nou niet echt getuigen van vriendelijkheid.
Hoe kun jij dat beoordelen vanuit een paar posts dit ik hier post?? Wat ik hier post zijn pure frustraties, ben ik dan meteen een onvriendelijk mens?![ Ik waardeer je hulp en tips, maar deze opmerking gaat mij te ver./b]Maar ik dacht okee, het is mn schoonmoeder... de dingen die ze doet en zegt: het ene oor in, het andere uit. Maar helaas zo simpel is het niet.
Helaas, zo simpel is het wel
Want ik merk dat ik steeds meer opgekropte frustraties over haar heb. Als ik daarheen moet, dan wil ik er zo snel mogelijk weer weg en zie er uren van te voren al tegenop... omdat de energie in dat huis gewoonweg niet goed is.
Misschien een domme vraag hoor, maar als je haar echt zo vreselijk vind....dan ga je toch niet?
Leg je het aan je vriend uit en blijf je lekker thuis
Dat is wel erg makkelijk gezegd.
Anyway, ik vind ook haar houding naar mijn vriend toe erg bijzonder (heb er even geen goed woord voor). Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
Waarom? Omdat het haar kind is!Ik neem aan dat ze gewoon komt komend weekend? Ja ze komt dit weekendMisschien had ze geen zin om jou aan de telefoon te krijgen. Als ze geen zin heeft om hem aan de telefoon te krijgen, belt ze toch lekker naar zijn mobiel. Geen excuus.
[...]
Ik vind het zo jammer dat je niet op de rest van mijn postings ingaat.
Bij deze:
Alleen ik heb een verschrikkelijke schoonmoeder, al vanaf het eerste moment dat ik haar leerde kennen.
Nou ja dan is de toon gezet hè (van in ieder geval JOUW kant)
Dat heb ik niet laten merken, zeker niet niet in het begin!!! Dat schrijf ik nu zo op, omdat ik dat zo voel.
Ze is gescheiden en ik vond vanaf het begin al dat ze téveel leunt op haar kinderen. Ik denk dat door de scheiding mijn vriend een soort van "vader-positie" kreeg binnen hun gezin.
Vind/denk JIJ.
Persoonlijk vind ik dit eerste gedeelte van je post nogal aan elkaar hangen van aannames.
Geloof mij, ik heb dit zelf ook meegemaakt. Alleen dan binnen mijn familie, heb ook gescheiden ouders. Het was niet zo dat mijn moeder op ons leunde, maar dat mijn broertje (omdat hij de oudste in man in huis was) ook die vader-rol op zich nam. Ik herkende het meteen bij mijn vriend. Ik zeg niet dat dit alleen de schuld van zijn moeder is, maar het kwam haar wel goed uit.
Alle zaken die ouders normaal gesproken samen overleggen/beslissen, deed/doet zij met mijn vriend. Zelfstandig beslissingen nemen doet ze niet, dat moeten haar kinderen voor haar doen.
Maar das hun keuze toch?
Vriend doet het blijkbaar graag anders zou hij er zelf wel wat van zeggen...
dat het jou zo dwars zit zit dus meer in je eigen hoofd
Een keuze wil ik het niet noemen, meer een gedwongen keuze wat er bij het gezin is ingeslopen.
Ik ben niet iemand die niet goed met mensen kan, alleen zij haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Mwaah, dat zou ik niet zo snel zeggen hoor, dat je goed met mensen kan, ik vind de toon die je hier tentoonspreidt nou niet echt getuigen van vriendelijkheid.
Hoe kun jij dat beoordelen vanuit een paar posts dit ik hier post?? Wat ik hier post zijn pure frustraties, ben ik dan meteen een onvriendelijk mens?![ Ik waardeer je hulp en tips, maar deze opmerking gaat mij te ver./b]Maar ik dacht okee, het is mn schoonmoeder... de dingen die ze doet en zegt: het ene oor in, het andere uit. Maar helaas zo simpel is het niet.
Helaas, zo simpel is het wel
Want ik merk dat ik steeds meer opgekropte frustraties over haar heb. Als ik daarheen moet, dan wil ik er zo snel mogelijk weer weg en zie er uren van te voren al tegenop... omdat de energie in dat huis gewoonweg niet goed is.
Misschien een domme vraag hoor, maar als je haar echt zo vreselijk vind....dan ga je toch niet?
Leg je het aan je vriend uit en blijf je lekker thuis
Dat is wel erg makkelijk gezegd.
Anyway, ik vind ook haar houding naar mijn vriend toe erg bijzonder (heb er even geen goed woord voor). Maar deze week was de druppel. Mijn vriend was jarig, zijn verjaardag vieren we dit weekend. Wat gebeurd er op dag zelf, 's ochtends om 6 uur een heel kort smsje: "gefeliciteerd met je 24 jaar en maak er een mooie dag van". That's it! Geen telefoontje, niks, alleen dit korte smsje. In mijn ogen is dit echt niet normaal. Het is haar zoon, dan kan er toch wel meer vanaf dan een smsje?!
Waarom? Omdat het haar kind is!Ik neem aan dat ze gewoon komt komend weekend? Ja ze komt dit weekendMisschien had ze geen zin om jou aan de telefoon te krijgen. Als ze geen zin heeft om hem aan de telefoon te krijgen, belt ze toch lekker naar zijn mobiel. Geen excuus.
vrijdag 27 mei 2011 om 15:21
quote:lila01 schreef op 27 mei 2011 @ 15:06:
Dat ze opmerkingen tegen jou maakt, alles beter weet, dat heeft ook met haar onzekerheid te maken. Het lijkt erop dat zij het gevoel heeft dat ze zichzelf moet bewijzen tegenover jou. Kan het zijn dat jouw houding niet echt open, vriendelijk en belangstellend is naar haar?Mijn houding is de laatste tijd wat terughoudener. Maar ik heb heb vanaf het begin een vriendelijke, belangstellende en open houding naar haar gehad. Ik heb haar zelfs geholpen met haar studie, omdat ze er niet uit kwam en ik die opleiding ook heb gevolgd.
Dat ze opmerkingen tegen jou maakt, alles beter weet, dat heeft ook met haar onzekerheid te maken. Het lijkt erop dat zij het gevoel heeft dat ze zichzelf moet bewijzen tegenover jou. Kan het zijn dat jouw houding niet echt open, vriendelijk en belangstellend is naar haar?Mijn houding is de laatste tijd wat terughoudener. Maar ik heb heb vanaf het begin een vriendelijke, belangstellende en open houding naar haar gehad. Ik heb haar zelfs geholpen met haar studie, omdat ze er niet uit kwam en ik die opleiding ook heb gevolgd.
