Relaties
alle pijlers
Schoonzus behandelt ons als stront
dinsdag 17 april 2012 om 11:18
Het zal vast geen nieuw topic zijn maar wellicht kunnen jullie mij toch helpen:
Mijn schoonzus (vrouw van broer van mijn partner) is een compleet monster. Ik kan jullie urenlang vervelen met voorbeelden waarom maar na jarenlang geduldig en empatisch te zijn geweest kunnen wij (een hele hoop mensen!) niets anders meer dan er gewoon voor uit komen. Ze is een gemeen, egoistisch, dom, oppervlakkig en overspannen rotmens.
Ik heb inmiddels de keuze kunnen maken geen aandacht aan haar te willen besteden. Ik zie haar soms met kerst en een verjaardag, dan doe ik beleefd en dat gaat goed. Verder hoef ik haar niet te zien, niet te spreken en niets van haar te horen of weten en iedreen is heppie. Prima zou je denken maar dan: Ze zoekt het conflict steeds weer op bij ons. Ze rakelts steeds weer problemen op, verstoord telkens de rust en behandelt ons als stront. Na een tijdje zijn we er over gaan praten maar we kunnen lullen als brugman, ze zegt niet te begrijpen waar wij last van hebben en ze gaat gewoon door. Ze vindt haar gedrag normaal...
Het enige wat wij nog willen is dat we geen gezeur meer hebben. We zien elkaar al bijna niet meer en als we elkaar zien doe gewoon beleefd en houd je even in denk ik dan. Dat is hoe wij ons nu al een hele tijd gedragen maar ze blijft lullig doen. Ik ben in staat het hele contact te verbreken maar het is niet mijn bloedverwant dus dat is makkelijk gezegd van mij. Wat te doen?
Mijn schoonzus (vrouw van broer van mijn partner) is een compleet monster. Ik kan jullie urenlang vervelen met voorbeelden waarom maar na jarenlang geduldig en empatisch te zijn geweest kunnen wij (een hele hoop mensen!) niets anders meer dan er gewoon voor uit komen. Ze is een gemeen, egoistisch, dom, oppervlakkig en overspannen rotmens.
Ik heb inmiddels de keuze kunnen maken geen aandacht aan haar te willen besteden. Ik zie haar soms met kerst en een verjaardag, dan doe ik beleefd en dat gaat goed. Verder hoef ik haar niet te zien, niet te spreken en niets van haar te horen of weten en iedreen is heppie. Prima zou je denken maar dan: Ze zoekt het conflict steeds weer op bij ons. Ze rakelts steeds weer problemen op, verstoord telkens de rust en behandelt ons als stront. Na een tijdje zijn we er over gaan praten maar we kunnen lullen als brugman, ze zegt niet te begrijpen waar wij last van hebben en ze gaat gewoon door. Ze vindt haar gedrag normaal...
Het enige wat wij nog willen is dat we geen gezeur meer hebben. We zien elkaar al bijna niet meer en als we elkaar zien doe gewoon beleefd en houd je even in denk ik dan. Dat is hoe wij ons nu al een hele tijd gedragen maar ze blijft lullig doen. Ik ben in staat het hele contact te verbreken maar het is niet mijn bloedverwant dus dat is makkelijk gezegd van mij. Wat te doen?
dinsdag 17 april 2012 om 11:23
Kennelijk levert het haar iets op, dat conflict zoeken bij jullie. Wat zou dat kunnen zijn?
Het gedrag van anderen verandert pas als ze er zelf last van krijgen, in sommige gevallen betekent dat dat je het bord voor iemands kop met de botte bijl moet weghalen (bij wijze van spreken dan he, al is het in letterlijke zin vast aantrekkelijk )
Het gedrag van anderen verandert pas als ze er zelf last van krijgen, in sommige gevallen betekent dat dat je het bord voor iemands kop met de botte bijl moet weghalen (bij wijze van spreken dan he, al is het in letterlijke zin vast aantrekkelijk )
dinsdag 17 april 2012 om 11:24
Dus ze rakelt dingen op en probeert een discussie te ontlokken zodat ze van alles op jullie af kunnen vuren?
Kun je op zo'n moment haar niet proberen te negeren, dus niet reageren, en de andere kant op kijken? Ik weet dat dat moeilijk is, maar het is de ideale manier om haar terug te pakken, zonder dat er ruzie van jouw kant ontstaat.
Kun je op zo'n moment haar niet proberen te negeren, dus niet reageren, en de andere kant op kijken? Ik weet dat dat moeilijk is, maar het is de ideale manier om haar terug te pakken, zonder dat er ruzie van jouw kant ontstaat.
dinsdag 17 april 2012 om 11:26
Ik zou doorgaan zoals je nu al doet. Je ziet haar maar zo weinig! Als je het contact definitief verbreekt, dan heeft je man ineens een zus die hij niet meer spreekt. Dat is nogal wat. Levert vast meer verdriet op dan nu.
En daarbij komt nog dat je schoonzus zich daar misschien wel niet bij neerlegt en alleen maar akeliger gaat doen.
En daarbij komt nog dat je schoonzus zich daar misschien wel niet bij neerlegt en alleen maar akeliger gaat doen.
dinsdag 17 april 2012 om 11:28
En oja, als zij weer dingen oprakelt, dan moet je juist niet gaan praten als brugman!
Je kunt je er maar het beste bij neerleggen dat ze stom is en irritant doet. En jullie laten alles met een glimlach van je afglijden. "Goh zus, waar maak je je toch druk om. Wil je koffie?" Dat soort dingen. En dan zorgen dat het je echt niet raakt. Gewoon relaxed blijven. Kost vast wat oefening in het begin, maar het went.
Je kunt je er maar het beste bij neerleggen dat ze stom is en irritant doet. En jullie laten alles met een glimlach van je afglijden. "Goh zus, waar maak je je toch druk om. Wil je koffie?" Dat soort dingen. En dan zorgen dat het je echt niet raakt. Gewoon relaxed blijven. Kost vast wat oefening in het begin, maar het went.
dinsdag 17 april 2012 om 11:31
Zelfs haar eigen familie en vrienden kotsen haar uit. Elke baan waar ze komt wordt ze met een conflict de deur uitgewerkt.
Het klopt, communiceren met haar is heel lastig. Ik wil mijzelf niet als heilige portreteren maar ik herken mezelf bijna niet meer terug als ik kijk naar hoeveel gedul en empathie ik opbreng met haar. Ze snapt niks van wat je zegt dus probeer ik het op andere manieren te zeggen. Ik schreeuw niet, ik scheld niet, ik probeer alleen maar duidelijk te zijn. De rest van de familie ook maar het eeuwige antwoord is: ik heb het recht mij te gedragen zoals ik dat zelf wil. Of: het ligt echt niet aan mij hoor! Dat is haar mantra zo'n beetje... Ze lijkt een enorme plaat voor dr hoofd te hebben.
In mijn ogen is ze een heeeel klein zielig meisje met enorme angsten en onzekerheden maar daar is ze zichzelf wellicht niet eens van bewust. Ze denkt serieus dat het allemaal aan alle andere mensen ligt...
Haar man zegt steeds: dit is haar keuze, dat recht heeft ze. Maar wel ons verwijten dat we geen aandacht aan haar geven, geen interesse in haar tonen en geen energie er meer in willen steken... Uiteindelijk ook niet meer in hem dus, dat is het gevolg helaas.
Het klopt, communiceren met haar is heel lastig. Ik wil mijzelf niet als heilige portreteren maar ik herken mezelf bijna niet meer terug als ik kijk naar hoeveel gedul en empathie ik opbreng met haar. Ze snapt niks van wat je zegt dus probeer ik het op andere manieren te zeggen. Ik schreeuw niet, ik scheld niet, ik probeer alleen maar duidelijk te zijn. De rest van de familie ook maar het eeuwige antwoord is: ik heb het recht mij te gedragen zoals ik dat zelf wil. Of: het ligt echt niet aan mij hoor! Dat is haar mantra zo'n beetje... Ze lijkt een enorme plaat voor dr hoofd te hebben.
In mijn ogen is ze een heeeel klein zielig meisje met enorme angsten en onzekerheden maar daar is ze zichzelf wellicht niet eens van bewust. Ze denkt serieus dat het allemaal aan alle andere mensen ligt...
Haar man zegt steeds: dit is haar keuze, dat recht heeft ze. Maar wel ons verwijten dat we geen aandacht aan haar geven, geen interesse in haar tonen en geen energie er meer in willen steken... Uiteindelijk ook niet meer in hem dus, dat is het gevolg helaas.
dinsdag 17 april 2012 om 11:34
quote:altijdgenieten schreef op 17 april 2012 @ 11:31:
Haar man zegt steeds: dit is haar keuze, dat recht heeft ze. Maar wel ons verwijten dat we geen aandacht aan haar geven, geen interesse in haar tonen en geen energie er meer in willen steken... Uiteindelijk ook niet meer in hem dus, dat is het gevolg helaas.
En als je haar eens eerlijk vertelt waarom jullie geen aandacht aan haar geven, geen interesse in haar tonen en geen energie in haar willen steken en daarom ook niet meer in hem?
De situatie suckt nu ook.
Haar man zegt steeds: dit is haar keuze, dat recht heeft ze. Maar wel ons verwijten dat we geen aandacht aan haar geven, geen interesse in haar tonen en geen energie er meer in willen steken... Uiteindelijk ook niet meer in hem dus, dat is het gevolg helaas.
En als je haar eens eerlijk vertelt waarom jullie geen aandacht aan haar geven, geen interesse in haar tonen en geen energie in haar willen steken en daarom ook niet meer in hem?
De situatie suckt nu ook.
dinsdag 17 april 2012 om 11:35
Zo'n schoonzus heb ik ook,
Heb besloten nooit meer contact met haar te willen.
(ze heeft ons wel wat dingen geflikt de niet door de beugel kunnen)
En dat geeft rust, man ziet zijn broer nog wel eens, maar niet in hun huis, want hij wilt die heks ook niet tegenkomen.
Hij vind het wel lastig dat hij zijn nichtjes en neefjes niet meer ziet.
Heb besloten nooit meer contact met haar te willen.
(ze heeft ons wel wat dingen geflikt de niet door de beugel kunnen)
En dat geeft rust, man ziet zijn broer nog wel eens, maar niet in hun huis, want hij wilt die heks ook niet tegenkomen.
Hij vind het wel lastig dat hij zijn nichtjes en neefjes niet meer ziet.