Relaties
alle pijlers
Schuldgevoel tov moeder
maandag 24 september 2018 om 16:10
Hoi allemaal,
Dr moet me even iets van her hart en hoop dat jullie mij knn helpe of ervaringen kunnen delen?
De relatie met mijn moeder is niet geweldig. Dr is een hele voorgeschiedenis waar ik jullie van zal besparen maar om het beknopt samen te vatte: zij vindt dat mijn broer en ik haar eeuwig dankbaar moeten zijn om ons op te voeden als alleenstaande moeder (nadat mn vader haar verliet toen hij dr achter kwam dat zij een affaire had met de buurman). Ze zal ook elke kans gebruiken om ons dit duidelijk te maken.
Sinds een paar jaar heb ik een vriend en zijn moeder is compleet her tegenovergestelde. Ze geeft haar kinderen vrijheid (maar is er wanneer zij haar nodig hebben), is heel relaxed en gewoon een heel aangenaam persoon. Nu ik zelf moeder ben merk ik dat ik veel meer naar mn schoonmpeder trek dan naar mn eigen moeder. Mn eigen moeder is steeds negatief (“geef je nu nog steeds borstvoeding?” “Waarom ga je voltijds werke?” “Leg de baby eens op zn eigen kamer”) en schoonmoeder heel behulpzaam.
Nu, ik voel me hier best schuldig over, vooral omdat mn moeder me steeds zegt hoe weinig ik van me laat horen en dat dochters van haar vriendinnen veeel meer contact hebben met hun moeders. Het is kost me zo ontzettend veel energie om een relatie te hbb met mn moeder en met mn schoonmoeder gaat dit vanzelf, voelt meer als vriendschap dan een ‘verplichting’.
Hoe ga ik om met dit schuldgevoel? Want ik heb het gevoel dat mn moeder en ik steeds verder uit elkaar groeien..
Dankje!
Dr moet me even iets van her hart en hoop dat jullie mij knn helpe of ervaringen kunnen delen?
De relatie met mijn moeder is niet geweldig. Dr is een hele voorgeschiedenis waar ik jullie van zal besparen maar om het beknopt samen te vatte: zij vindt dat mijn broer en ik haar eeuwig dankbaar moeten zijn om ons op te voeden als alleenstaande moeder (nadat mn vader haar verliet toen hij dr achter kwam dat zij een affaire had met de buurman). Ze zal ook elke kans gebruiken om ons dit duidelijk te maken.
Sinds een paar jaar heb ik een vriend en zijn moeder is compleet her tegenovergestelde. Ze geeft haar kinderen vrijheid (maar is er wanneer zij haar nodig hebben), is heel relaxed en gewoon een heel aangenaam persoon. Nu ik zelf moeder ben merk ik dat ik veel meer naar mn schoonmpeder trek dan naar mn eigen moeder. Mn eigen moeder is steeds negatief (“geef je nu nog steeds borstvoeding?” “Waarom ga je voltijds werke?” “Leg de baby eens op zn eigen kamer”) en schoonmoeder heel behulpzaam.
Nu, ik voel me hier best schuldig over, vooral omdat mn moeder me steeds zegt hoe weinig ik van me laat horen en dat dochters van haar vriendinnen veeel meer contact hebben met hun moeders. Het is kost me zo ontzettend veel energie om een relatie te hbb met mn moeder en met mn schoonmoeder gaat dit vanzelf, voelt meer als vriendschap dan een ‘verplichting’.
Hoe ga ik om met dit schuldgevoel? Want ik heb het gevoel dat mn moeder en ik steeds verder uit elkaar groeien..
Dankje!
anoniem_262477 wijzigde dit bericht op 24-09-2018 17:18
0.10% gewijzigd
Where you invest your love, you invest your life!
maandag 24 september 2018 om 16:22
Eens!GlitterCupcake schreef: ↑24-09-2018 16:15Kinderen zijn hun ouders niks verschuldigd, zij kiezen er namelijk niet voor om geboren te worden.
maandag 24 september 2018 om 16:33
+1GlitterCupcake schreef: ↑24-09-2018 16:15Kinderen zijn hun ouders niks verschuldigd, zij kiezen er namelijk niet voor om geboren te worden.
maandag 24 september 2018 om 16:43
Jij hoeft je zeker niet schuldig te voelen tegenover haar. Je hoeft haar ook niet dankbaar te zijn dat zij je alleen heeft opgevoed, daar heeft ze zelf voor gekozen.
De houding van je moeder stoot jou van haar af. Ze is dus zelf de schuldige in deze kwestie. Ik zou haar echt een keer aanspreken dat zij moet ophouden met die negatieve opmerkingen en haar uitleggen dat als je kinderen hebt en ook nog voltijds werkt je gewoon niet zoveel tijd hebt naast je gezin en je huis.
Kleine tip: probeer niet elke N aan het eind van je werkwoorden in te slikken.
De houding van je moeder stoot jou van haar af. Ze is dus zelf de schuldige in deze kwestie. Ik zou haar echt een keer aanspreken dat zij moet ophouden met die negatieve opmerkingen en haar uitleggen dat als je kinderen hebt en ook nog voltijds werkt je gewoon niet zoveel tijd hebt naast je gezin en je huis.
Kleine tip: probeer niet elke N aan het eind van je werkwoorden in te slikken.
maandag 24 september 2018 om 16:44
Eens, ik kan heel slecht tegen ouders die een soort oneindige dankbaarheid van hun kinderen terug verwachten omdat ze ze te eten hebben gegeven en een dak boven hun hoofd hebben bezorgd. Dat is gewoon je plicht als ouder. Je hebt ook van die mensen die de hele dag roepen (of facebook of op hun werk ofzo), dat hun kinderen voor alles gaan. Ja duh, dat is normaal hoor, ik ga daar dan juist altijd aan twijfelen.GlitterCupcake schreef: ↑24-09-2018 16:15Kinderen zijn hun ouders niks verschuldigd, zij kiezen er namelijk niet voor om geboren te worden.
maandag 24 september 2018 om 16:46
Dit. En genieten van het feit dat je met je schoonmoeder wel een klik hebt. Dat is geen ‘verraad’ naar je moeder toe, je hoeft je daar niet schuldig over te voelen. Nu je zelf moeder bent weet je ook dat het niet meer dan normaal is om jouw kind op te voeden. Daar ga je ook geen eeuwige dankbaarheid voor verwachten (Oké, je hoopt natuurlijk dat ze later zien dat je je stinkende best hebt gedaan om hen zo goed mogelijk te laten opgroeien maar het is ook niet meer dan normaal om je dat voor te nemen als ouder, toch?)GlitterCupcake schreef: ↑24-09-2018 16:15Kinderen zijn hun ouders niks verschuldigd, zij kiezen er namelijk niet voor om geboren te worden.
maandag 24 september 2018 om 16:55
+1lemoos2 schreef: ↑24-09-2018 16:46Dit. En genieten van het feit dat je met je schoonmoeder wel een klik hebt. Dat is geen ‘verraad’ naar je moeder toe, je hoeft je daar niet schuldig over te voelen. Nu je zelf moeder bent weet je ook dat het niet meer dan normaal is om jouw kind op te voeden. Daar ga je ook geen eeuwige dankbaarheid voor verwachten (Oké, je hoopt natuurlijk dat ze later zien dat je je stinkende best hebt gedaan om hen zo goed mogelijk te laten opgroeien maar het is ook niet meer dan normaal om je dat voor te nemen als ouder, toch?)
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 24 september 2018 om 17:41
Wintertime16 schreef: ↑24-09-2018 17:03Waarom zou je dankbaar moeten zijn voor een vreemdgaande moeder?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 25 september 2018 om 10:08
