Relaties
alle pijlers
soms ben ik de weg kwijt....
woensdag 17 maart 2010 om 13:46
Ik wil even lekker anoniem mijn hart luchten!
En stiekem hoop ik op mensen die het herkennen en bruikbare tips hebben.......
Ik heb een lange relatie >20 jr met mijn man, vanaf mijn puberteit.
We hebben samen veel ondernomen en meegemaakt.
Altijd hebben we eigenlijk dezelfde smaak gehad dachten we hetzelfde. We vonden het altijd wel fijn en makkelijk....
Inmiddels is er natuurlijk veel veranderd.....na de middelbare school werken en leren, samenwonen, trouwen, kids etc.
Ik ben een bewuste moeder die thuis is bij de kindjes en mijn man heeft een drukke baan, iets waar ik helemaal achter sta.
Het laatste jaar bemerk ik bij mijzelf echter steeds meer dat ik een andere smaak en voorkeuren begin te ontwikkelen dan mijn man....ik herken veel in het verhaal "mannen van mars en vrouwen van venus".
Ik begin bij aanschaf van bepaalde zaken steeds meer te twijfelen "zou hij het wel leuk vinden" of "straks stel ik hem teleur...." Iets waaraan ik eigenlijk nog nooit had gedacht.
En nu.....nu houdt het me enorm bezig!
Ik had afgelopen week een verrassing voor hem, iets op erotisch gebied, gewoon om het iets spannender te maken (ook nu erg veel twijfels gehad of ik het wel of niet zou kopen)....ik kwam binnen en toen hij het zag betrok zijn gezicht "jeetje wat heb jij nou?" was het enige dat ie zei.
Pats boem....over was het voor mij!
Ik merk dat ik me enorm begin te ergeren aan hem, hij kan soms zo bot zijn!
Natuurlijk is het belangrijk dat hij eerlijk is en blijft, maar het komt af en toe zo bot uit zijn mond.....ik voel me dan maar een heel klein meisje. En de gedachte " zie je wel ik had het niet moeten doen" blijft maar door mijn hoofd dwalen.....maar ik wilde het zo graag en het leek mij juist zo leuk!
Ik heb de neiging om hem maar helemaal niet meer te verrassen, doe het toch nooit goed....Maar dat staat me eigenlijk enorm tegen, zo ben ik niet!
Hebben jullie tips&trucs voor zulke mannen? Pffff desperate he?
tnx alvast!
En stiekem hoop ik op mensen die het herkennen en bruikbare tips hebben.......
Ik heb een lange relatie >20 jr met mijn man, vanaf mijn puberteit.
We hebben samen veel ondernomen en meegemaakt.
Altijd hebben we eigenlijk dezelfde smaak gehad dachten we hetzelfde. We vonden het altijd wel fijn en makkelijk....
Inmiddels is er natuurlijk veel veranderd.....na de middelbare school werken en leren, samenwonen, trouwen, kids etc.
Ik ben een bewuste moeder die thuis is bij de kindjes en mijn man heeft een drukke baan, iets waar ik helemaal achter sta.
Het laatste jaar bemerk ik bij mijzelf echter steeds meer dat ik een andere smaak en voorkeuren begin te ontwikkelen dan mijn man....ik herken veel in het verhaal "mannen van mars en vrouwen van venus".
Ik begin bij aanschaf van bepaalde zaken steeds meer te twijfelen "zou hij het wel leuk vinden" of "straks stel ik hem teleur...." Iets waaraan ik eigenlijk nog nooit had gedacht.
En nu.....nu houdt het me enorm bezig!
Ik had afgelopen week een verrassing voor hem, iets op erotisch gebied, gewoon om het iets spannender te maken (ook nu erg veel twijfels gehad of ik het wel of niet zou kopen)....ik kwam binnen en toen hij het zag betrok zijn gezicht "jeetje wat heb jij nou?" was het enige dat ie zei.
Pats boem....over was het voor mij!
Ik merk dat ik me enorm begin te ergeren aan hem, hij kan soms zo bot zijn!
Natuurlijk is het belangrijk dat hij eerlijk is en blijft, maar het komt af en toe zo bot uit zijn mond.....ik voel me dan maar een heel klein meisje. En de gedachte " zie je wel ik had het niet moeten doen" blijft maar door mijn hoofd dwalen.....maar ik wilde het zo graag en het leek mij juist zo leuk!
Ik heb de neiging om hem maar helemaal niet meer te verrassen, doe het toch nooit goed....Maar dat staat me eigenlijk enorm tegen, zo ben ik niet!
Hebben jullie tips&trucs voor zulke mannen? Pffff desperate he?
tnx alvast!
woensdag 17 maart 2010 om 14:02
Pelikaan...dit bespreken we regelmatig, maar komen er niet echt uit. Hij denkt (nav de erotische verrassing) meer aan "waarom kunnen we na mijn opmerking niet gewoon doorgaan met vrijen" terwijl ik meer zit met zijn botte toon waardoor ik absoluut geen zin meer heb om nog verder te gaan....
Vandaar dat ik me hart hier dus lucht.
HansHier.....ik vergeet dat idd echt niet! Maar af en toe lukt me dat niet hoor, net als nu!
Vandaar dat ik me hart hier dus lucht.
HansHier.....ik vergeet dat idd echt niet! Maar af en toe lukt me dat niet hoor, net als nu!
woensdag 17 maart 2010 om 14:15
woensdag 17 maart 2010 om 14:15
even een hele simpele vraag, heb je niet tegen hem gezegd joh je zei weleens dat je het bij andere wel wat vond hebben?en toen dacht ik....misschien eens proberen..voor meer spanning etc.
Ja mijn vent zou ook zeggen wat heb jij nou hahah,.die komt niet meer bij denk ik..die zou zeggen carnaval is toch al geweest, maar ja hij vindt het dan ook niet mooi bij andere...
Maar wat had je verwacht dat er zou gebeuren toen jij die pruik op zette?had je niet beter een geil pakje kunnen kopen of een speelgoedje voor beider plezier?
Ja mijn vent zou ook zeggen wat heb jij nou hahah,.die komt niet meer bij denk ik..die zou zeggen carnaval is toch al geweest, maar ja hij vindt het dan ook niet mooi bij andere...
Maar wat had je verwacht dat er zou gebeuren toen jij die pruik op zette?had je niet beter een geil pakje kunnen kopen of een speelgoedje voor beider plezier?
woensdag 17 maart 2010 om 14:19
woensdag 17 maart 2010 om 14:23
Misschien had een kleine aankondiging al iets gescheeld.
Iets in de trant van: 'ik heb voor vanavond een spannende verrassing' ' Ik hoop dat je het leuk vindt'
Als ik zonder aankondiging met een pruik de slaapkamer binnen zou lopen had mijn vriend de erotische hint denk ik ook niet begrepen!! En dan kan het er best bot uitkomen ja....
Iets in de trant van: 'ik heb voor vanavond een spannende verrassing' ' Ik hoop dat je het leuk vindt'
Als ik zonder aankondiging met een pruik de slaapkamer binnen zou lopen had mijn vriend de erotische hint denk ik ook niet begrepen!! En dan kan het er best bot uitkomen ja....
woensdag 17 maart 2010 om 14:23
quote:somsdewegkwijt schreef op 17 maart 2010 @ 13:46:
Ik wil even lekker anoniem mijn hart luchten!
En stiekem hoop ik op mensen die het herkennen en bruikbare tips hebben.......
Ik heb een lange relatie >20 jr met mijn man, vanaf mijn puberteit.
We hebben samen veel ondernomen en meegemaakt.
Altijd hebben we eigenlijk dezelfde smaak gehad dachten we hetzelfde. We vonden het altijd wel fijn en makkelijk....
Ik begin bij aanschaf van bepaalde zaken steeds meer te twijfelen "zou hij het wel leuk vinden" of "straks stel ik hem teleur...." Iets waaraan ik eigenlijk nog nooit had gedacht.
En nu.....nu houdt het me enorm bezig!
Pats boem....over was het voor mij!
Ik merk dat ik me enorm begin te ergeren aan hem, hij kan soms zo bot zijn! .....ik voel me dan maar een heel klein meisje. En de gedachte " zie je wel ik had het niet moeten doen" blijft maar door mijn hoofd dwalen.....maar ik wilde het zo graag en het leek mij juist zo leuk!
Ik heb de neiging om hem maar helemaal niet meer te verrassen, doe het toch nooit goed....Maar dat staat me eigenlijk enorm tegen, zo ben ik niet!
Hebben jullie tips&trucs voor zulke mannen? Pffff desperate he?
tnx alvast!Is dit iets in je relatie of ben jij op dit moment onzekerder dan je voorheen was?
Ik wil even lekker anoniem mijn hart luchten!
En stiekem hoop ik op mensen die het herkennen en bruikbare tips hebben.......
Ik heb een lange relatie >20 jr met mijn man, vanaf mijn puberteit.
We hebben samen veel ondernomen en meegemaakt.
Altijd hebben we eigenlijk dezelfde smaak gehad dachten we hetzelfde. We vonden het altijd wel fijn en makkelijk....
Ik begin bij aanschaf van bepaalde zaken steeds meer te twijfelen "zou hij het wel leuk vinden" of "straks stel ik hem teleur...." Iets waaraan ik eigenlijk nog nooit had gedacht.
En nu.....nu houdt het me enorm bezig!
Pats boem....over was het voor mij!
Ik merk dat ik me enorm begin te ergeren aan hem, hij kan soms zo bot zijn! .....ik voel me dan maar een heel klein meisje. En de gedachte " zie je wel ik had het niet moeten doen" blijft maar door mijn hoofd dwalen.....maar ik wilde het zo graag en het leek mij juist zo leuk!
Ik heb de neiging om hem maar helemaal niet meer te verrassen, doe het toch nooit goed....Maar dat staat me eigenlijk enorm tegen, zo ben ik niet!
Hebben jullie tips&trucs voor zulke mannen? Pffff desperate he?
tnx alvast!Is dit iets in je relatie of ben jij op dit moment onzekerder dan je voorheen was?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 17 maart 2010 om 14:25
woensdag 17 maart 2010 om 14:27
maar dat kan toch dat hij het gewoon niet mooi vindt.
Dan kan je wel denken ja waarom bij andere wel?? maar ik bedoel een man kijkt ook wel eens een porno met dikke vrouwen ..terwijl die wil dat ze eigen vrouw slank blijft..of naar porno met donkere dames..terwijl ze vrouw blank is en hij niet perse een donkere vrouw wilt maar het wel spannend of geil vindt om er naar tekijken...wat is het probleem nu dan?
Dan kan je wel denken ja waarom bij andere wel?? maar ik bedoel een man kijkt ook wel eens een porno met dikke vrouwen ..terwijl die wil dat ze eigen vrouw slank blijft..of naar porno met donkere dames..terwijl ze vrouw blank is en hij niet perse een donkere vrouw wilt maar het wel spannend of geil vindt om er naar tekijken...wat is het probleem nu dan?
woensdag 17 maart 2010 om 14:41
woensdag 17 maart 2010 om 14:44
Hier de reactie van een man. Als je lange tijd alles samen doet en de leeftijd gaat iets klimmen dan komt dit vaker voor. Bij alles twijfelen en zelf geen beslissing durven nemen. Je voelt je soms “de mindere”. Hij gaat volop in zijn werk op. Terwijl jij.... ja wat dan? Een beetje de kinderen verzorgen en het huishouden doen? Dan voel je je soms een ......
Heb ik zo je gevoel een beetje verwoord?
Als je man dit niet aanvoelt en zelfs hele botte opmerkingen maakt dan kan ik begrijpen dat je je steeds onzekerder gaat voelen. Je komt in een negatieve spiraal terecht. En niets is zo “vernederend” voor een vrouw juist als ze iets “erotisch” heeft gekocht om haar man te verrassen en je krijgt een botte opmerking. En ja, sommige mannen zijn niet altijd even begripvol in dit soort situaties.
Ik denk dat je hierover met hem moet praten. En doe dat niet op de vrouwen-manier. Daarmee bedoel ik dat je het niet op een zeurderige of drammerige toon moet doen. De meeste mannen zien dat als “ze-loopt-weer-te-zeuren”. En zullen niet “echt” luisteren. Waardoor jou probleem niet serieus genoeg aankomt bij hem.
Je man heeft een drukke baan en kan daar goed mee overweg. Doe het op de manier zoals b.v. een secretaresse het zou doen. Stel dat je man Jan heet. Je zou dan voor het eten kunnen zeggen: Jan, ik heb een paar punten die ik even serieus met je door wil nemen. Heb je vanavond even tijd, b.v. na het eten, tijd om hier even met mij over te praten / overleggen? En stel deze vraag zo neutraal mogelijk. Dus vrij van irritatie of kwaadheid. Immers dan gaan zijn (ze-gaat-weer-zeuren) haren overeind staan.
Deze manier van overleggen is “Jan” gewend.
Vertel hem dan neutraal dat je je tegenwoordig langzaam maar zeker steeds onzekerder gaat voelen en breng ook zijn, soms botte, opmerkingen ter sprake. Bespreek wat je graag zou willen en vertel dat dit voor jou een serieus probleem is.
Ik hoop dat je wat met deze opmerkingen kan en succes.
Heb ik zo je gevoel een beetje verwoord?
Als je man dit niet aanvoelt en zelfs hele botte opmerkingen maakt dan kan ik begrijpen dat je je steeds onzekerder gaat voelen. Je komt in een negatieve spiraal terecht. En niets is zo “vernederend” voor een vrouw juist als ze iets “erotisch” heeft gekocht om haar man te verrassen en je krijgt een botte opmerking. En ja, sommige mannen zijn niet altijd even begripvol in dit soort situaties.
Ik denk dat je hierover met hem moet praten. En doe dat niet op de vrouwen-manier. Daarmee bedoel ik dat je het niet op een zeurderige of drammerige toon moet doen. De meeste mannen zien dat als “ze-loopt-weer-te-zeuren”. En zullen niet “echt” luisteren. Waardoor jou probleem niet serieus genoeg aankomt bij hem.
Je man heeft een drukke baan en kan daar goed mee overweg. Doe het op de manier zoals b.v. een secretaresse het zou doen. Stel dat je man Jan heet. Je zou dan voor het eten kunnen zeggen: Jan, ik heb een paar punten die ik even serieus met je door wil nemen. Heb je vanavond even tijd, b.v. na het eten, tijd om hier even met mij over te praten / overleggen? En stel deze vraag zo neutraal mogelijk. Dus vrij van irritatie of kwaadheid. Immers dan gaan zijn (ze-gaat-weer-zeuren) haren overeind staan.
Deze manier van overleggen is “Jan” gewend.
Vertel hem dan neutraal dat je je tegenwoordig langzaam maar zeker steeds onzekerder gaat voelen en breng ook zijn, soms botte, opmerkingen ter sprake. Bespreek wat je graag zou willen en vertel dat dit voor jou een serieus probleem is.
Ik hoop dat je wat met deze opmerkingen kan en succes.
woensdag 17 maart 2010 om 14:47
Ik denk dat je hierover met hem moet praten. En doe dat niet op de vrouwen-manier. Daarmee bedoel ik dat je het niet op een zeurderige of drammerige toon moet doen. De meeste mannen zien dat als “ze-loopt-weer-te-zeuren”. En zullen niet “echt” luisteren. Waardoor jou probleem niet serieus genoeg aankomt bij hem.
Wat is de mannen manier dan?
@lolapaloeza...nee nooit hahah
Wat is de mannen manier dan?
@lolapaloeza...nee nooit hahah
woensdag 17 maart 2010 om 14:57
quote:Butterfly14 schreef op 17 maart 2010 @ 14:49:
En nou maar hopen dat "jan" inziet hoe hij zijn vrouw kwetst...das ook maar weer de vraag.
Vaak ziet een man niet eens in joh dat hij zijn vrouw kwetst..echt nietKlopt Butterfly, wij mannen zijn soms bot en doen dat vaak inderdaad niet eens bewust. Maar ik vind wel dat "jan" er recht op heeft dat hij weet wat er bij zijn vrouw speelt. En door het "op een neutrale" manier te zeggen heb je de meeste kans dat het goed aankomt bij hem.
En nou maar hopen dat "jan" inziet hoe hij zijn vrouw kwetst...das ook maar weer de vraag.
Vaak ziet een man niet eens in joh dat hij zijn vrouw kwetst..echt nietKlopt Butterfly, wij mannen zijn soms bot en doen dat vaak inderdaad niet eens bewust. Maar ik vind wel dat "jan" er recht op heeft dat hij weet wat er bij zijn vrouw speelt. En door het "op een neutrale" manier te zeggen heb je de meeste kans dat het goed aankomt bij hem.
woensdag 17 maart 2010 om 16:40
Wat een reacties.....
Ik moet zo even weg, maar wil wel een aantal alvast een antwoord geven...
Noa35....een saai sexleven hebben wij gelukkig niet! Wij kunnen helemaal in elkaar opgaan en af en toe swingen we er een hoop op los, dus dat zit wel goed! (is natuurlijk niet vanzelfsprekend dat weet ik)
Boefje1980....ik denk dat je daar misschien wel gelijk in hebt.
Eigenlijk was de situatie niet echt om iets heel spannends te gaan doen. Dat ik in een stout pakje met pruik tevoorschijn kwam kwam als donder bij heldere hemel, ik denk dat het 'm eigenlijk het meest daarin zit.
Wel vind ik dat ie dan ook nog steeds iets normaler kan reageren....
lolapaloeza....ik begin wel steeds onzekerder te worden op het gebied van verrassingen, continue denken "zal hij het wel leuk vinden....of zal hij weer bot reageren?" Lijkt me ook niet gek eigenlijk...
Kooken....ik denk dat ik het eens van me af ga schrijven voor mezelf, misschien krijg ik dan nog iets meer inzicht. Of ik ga het boek "mannen van mars en vrouwen van venus" nog maar eens heel goed doorlezen
Straks reageer ik nog even verder, moet nu weg...
Fijn dat ik door jullie nog even aan het denken wordt gezet!
Voel me nl. behoorlijk K..!
xxx
Ik moet zo even weg, maar wil wel een aantal alvast een antwoord geven...
Noa35....een saai sexleven hebben wij gelukkig niet! Wij kunnen helemaal in elkaar opgaan en af en toe swingen we er een hoop op los, dus dat zit wel goed! (is natuurlijk niet vanzelfsprekend dat weet ik)
Boefje1980....ik denk dat je daar misschien wel gelijk in hebt.
Eigenlijk was de situatie niet echt om iets heel spannends te gaan doen. Dat ik in een stout pakje met pruik tevoorschijn kwam kwam als donder bij heldere hemel, ik denk dat het 'm eigenlijk het meest daarin zit.
Wel vind ik dat ie dan ook nog steeds iets normaler kan reageren....
lolapaloeza....ik begin wel steeds onzekerder te worden op het gebied van verrassingen, continue denken "zal hij het wel leuk vinden....of zal hij weer bot reageren?" Lijkt me ook niet gek eigenlijk...
Kooken....ik denk dat ik het eens van me af ga schrijven voor mezelf, misschien krijg ik dan nog iets meer inzicht. Of ik ga het boek "mannen van mars en vrouwen van venus" nog maar eens heel goed doorlezen
Straks reageer ik nog even verder, moet nu weg...
Fijn dat ik door jullie nog even aan het denken wordt gezet!
Voel me nl. behoorlijk K..!
xxx
woensdag 17 maart 2010 om 17:58
Maar als je onzeker wordt op het gebied van verrassingen, waarom doe je het dan nog?
Hoe vaak verras je hem eigenlijk?
Ik kan mij hier maar weinig bij voorstellen. Wel bij de onzekerheid, maar als dat echt alleen op dat gebied is dan lijkt me dat eenvoudig opgelost. Ik neem aan dat je er zelf ook lol aan wil beleven, zodra dat niet meer werkt houdt het op toch?
Nou verras ik mijn man nooit, mede in de hoop dat hij mij dus ook niet verrast, ik vind verrassingen echt afschuwelijk. Zelfs de leuke. Dus misschien mis ik daardoor het probleem.
Hoe vaak verras je hem eigenlijk?
Ik kan mij hier maar weinig bij voorstellen. Wel bij de onzekerheid, maar als dat echt alleen op dat gebied is dan lijkt me dat eenvoudig opgelost. Ik neem aan dat je er zelf ook lol aan wil beleven, zodra dat niet meer werkt houdt het op toch?
Nou verras ik mijn man nooit, mede in de hoop dat hij mij dus ook niet verrast, ik vind verrassingen echt afschuwelijk. Zelfs de leuke. Dus misschien mis ik daardoor het probleem.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
