Relaties
alle pijlers
Spijt van ruzie vannochtend
donderdag 13 mei 2010 om 13:26
Hoi,
Ik ben vannochtend echt zeer uit m'n slof geschoten en heb spijt heb me inmiddels al 1000 keer verontschuldigd naar mijn man toe maar wilde het hier even kwijt.
We hadden ruzie over een huishoudelijk ding maar omdat we midden in een verhuizing zitten zijn we allebeide wat meer prikkelbaar. Manlief bleef begon vannochtend 08.00 uur al te zeuren over alles wat nog gebeuren moest. Ik heb hem maar wat laten gaan, maar toen hij begon over dat huishoudelijk klusje werd het me wat te gek. Hij irriteerde me wel zo mateloos dat ik hem 3 keer waarschuwde om te stoppen met zeuren maar ging door waardoor ik voor het oog van mijn jongste (2) mijn telefoon door de kamer smeet en begon te schreeuwen dat hij nu echt moest stoppen te zeiken al de hele ochtend. Daarom begon hij ook meer boos te worden en zoals je zelf misschien wel eens mee hebt gemaakt wordt het van kwaad tot erger... opeens voelde ik me zo opgefuckt dat ik hem haast wel een mep wilde geven.... vreselijk! Ik heb echt hard geschreeuwd... heb toen mijn jas gepakt en ben een rondje gaan lopen om af te koelen.
We hebben het wel weer uitgesproken maar voelde me ook echt verschrikkelijk tegenover mijn kind...
Heeft iemand het wel eens meegemaakt dat je zo ontzettend boos kunt worden dat je diegene van wie je houd wel een mep wilt geven (en dat dan ook haast doet) ik schaam me er wel voor eerlijk gezegt...
Ik ben vannochtend echt zeer uit m'n slof geschoten en heb spijt heb me inmiddels al 1000 keer verontschuldigd naar mijn man toe maar wilde het hier even kwijt.
We hadden ruzie over een huishoudelijk ding maar omdat we midden in een verhuizing zitten zijn we allebeide wat meer prikkelbaar. Manlief bleef begon vannochtend 08.00 uur al te zeuren over alles wat nog gebeuren moest. Ik heb hem maar wat laten gaan, maar toen hij begon over dat huishoudelijk klusje werd het me wat te gek. Hij irriteerde me wel zo mateloos dat ik hem 3 keer waarschuwde om te stoppen met zeuren maar ging door waardoor ik voor het oog van mijn jongste (2) mijn telefoon door de kamer smeet en begon te schreeuwen dat hij nu echt moest stoppen te zeiken al de hele ochtend. Daarom begon hij ook meer boos te worden en zoals je zelf misschien wel eens mee hebt gemaakt wordt het van kwaad tot erger... opeens voelde ik me zo opgefuckt dat ik hem haast wel een mep wilde geven.... vreselijk! Ik heb echt hard geschreeuwd... heb toen mijn jas gepakt en ben een rondje gaan lopen om af te koelen.
We hebben het wel weer uitgesproken maar voelde me ook echt verschrikkelijk tegenover mijn kind...
Heeft iemand het wel eens meegemaakt dat je zo ontzettend boos kunt worden dat je diegene van wie je houd wel een mep wilt geven (en dat dan ook haast doet) ik schaam me er wel voor eerlijk gezegt...
donderdag 13 mei 2010 om 20:16
vrijdag 14 mei 2010 om 17:00
Hannes, het is waarschijnlijk een signaal dat de dingen je een beetje boiven het hoofd groeien door de verhuisstress en allerlei dingen erom heen, die gewoon doorgaan. Misschien even tijd om gas terug te nemen? Een middagje voor jezelf plannen oid? winkelen, naar de sauna, etc.
Niet eens met wuiles in deze. We zijn nog steeds mensen, hoor. Die reageren niet altijd politiek correct. En dat gaan zeggen dat zij het slechtse in elkaar naar boven halen. Waar haal jij dat uit??
Niet eens met wuiles in deze. We zijn nog steeds mensen, hoor. Die reageren niet altijd politiek correct. En dat gaan zeggen dat zij het slechtse in elkaar naar boven halen. Waar haal jij dat uit??
Only dead fish go with the flow
vrijdag 14 mei 2010 om 17:12
quote:wuiles schreef op 13 mei 2010 @ 20:11:
[...]
Ik beschik vanzelfsprekend over mindere kanten en word hier regelmatig aangesproken op het feit dat mijn benadering te zakelijk en te onderkoeld zou zijn. Dat zou je een mankement kunnen noemen. Een neiging tot (fysiek) geweld heb ik echter niet en daarnaast heb ik persoonlijk niet de behoefte om mijn eventuele problemen op een forum te ventileren.Pfff. Ben jij een mens of een hemels wezen?
[...]
Ik beschik vanzelfsprekend over mindere kanten en word hier regelmatig aangesproken op het feit dat mijn benadering te zakelijk en te onderkoeld zou zijn. Dat zou je een mankement kunnen noemen. Een neiging tot (fysiek) geweld heb ik echter niet en daarnaast heb ik persoonlijk niet de behoefte om mijn eventuele problemen op een forum te ventileren.Pfff. Ben jij een mens of een hemels wezen?
