Relaties
alle pijlers
Stel ik me aan?
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:35
Hoi dames,
Ik zit al een tijdje met iets. Mijn vriend en ik hebben al 7 jaar een relatie. Ik ben erg tevreden over onze relatie, maar er is iets wat me eigenlijk al heel lang dwars zit. Mijn vriend zal namelijk nooit 'in het openbaar' laten merken dat hij me lief vindt. Hij zal me nooit een kus geven, een hand geven of wat dan ook als er andere mensen bij zijn. Dat stoort me soms gewoon heel erg, omdat ik het zo fijn zou vinden als andere mensen ook zien dat we van elkaar houden. Binnenshuis is hij de liefste vriend die ik me kan voorstellen, maar op de één of andere manier toont hij dat niet graag aan anderen. Ik hoef echt niet superklef te doen waar anderen bij zijn, maar een beetje genegenheid vind ik wel fijn op z'n tijd. Met 'in het openbaar' bedoel ik ook gewoon bij vrienden, ouders of schoonouders thuis, niet zozeer letterlijk op straat. Ik heb het al vaker aangekaart, hij beloofd dan beterschap, maar er gebeurt uiteindelijk niets.
Wat ik me afvraag, stel ik me aan dat ik dit een probleem vindt? Voor alle duidelijkheid: ik vind het niet boeiend wat vreemden ervan vinden, maar vooral naar vrienden en familie toe vind ik het weleens vreemd overkomen.
Ik zit al een tijdje met iets. Mijn vriend en ik hebben al 7 jaar een relatie. Ik ben erg tevreden over onze relatie, maar er is iets wat me eigenlijk al heel lang dwars zit. Mijn vriend zal namelijk nooit 'in het openbaar' laten merken dat hij me lief vindt. Hij zal me nooit een kus geven, een hand geven of wat dan ook als er andere mensen bij zijn. Dat stoort me soms gewoon heel erg, omdat ik het zo fijn zou vinden als andere mensen ook zien dat we van elkaar houden. Binnenshuis is hij de liefste vriend die ik me kan voorstellen, maar op de één of andere manier toont hij dat niet graag aan anderen. Ik hoef echt niet superklef te doen waar anderen bij zijn, maar een beetje genegenheid vind ik wel fijn op z'n tijd. Met 'in het openbaar' bedoel ik ook gewoon bij vrienden, ouders of schoonouders thuis, niet zozeer letterlijk op straat. Ik heb het al vaker aangekaart, hij beloofd dan beterschap, maar er gebeurt uiteindelijk niets.
Wat ik me afvraag, stel ik me aan dat ik dit een probleem vindt? Voor alle duidelijkheid: ik vind het niet boeiend wat vreemden ervan vinden, maar vooral naar vrienden en familie toe vind ik het weleens vreemd overkomen.
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:54
Aanstellen is een groot woord, hij is dit dus kennelijk niet gewend. Soms zijn mensen nu eenmaal zo, ik geloof niet dat het makkelijk te veranderen is.(dat moet je niet eens willen, mensen veranderen)
Liefde of genegenheid tonen doe je niet in een commandomodus, dat moet natuurlijk zijn.
Ik geloof niet dat je blij wordt van een soort nepgenegenheid omdat het MOET.
Als dat het enige is wat mis is in je relatie dan zou ik in je handjes klappen.
Als het voor jou iets onoverkomelijks is dan moet je bij jezelf te rade gaan. Kan me niet voorstellen dat je om zoiets een lieve jongen aan de kant kan zetten.
Liefde of genegenheid tonen doe je niet in een commandomodus, dat moet natuurlijk zijn.
Ik geloof niet dat je blij wordt van een soort nepgenegenheid omdat het MOET.
Als dat het enige is wat mis is in je relatie dan zou ik in je handjes klappen.
Als het voor jou iets onoverkomelijks is dan moet je bij jezelf te rade gaan. Kan me niet voorstellen dat je om zoiets een lieve jongen aan de kant kan zetten.
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:56
Toont hij het niet op de manier die jij zou willen of toont hij helemaal niets?
Maw, doet hij net alsof jij een vriendin bent ipv de vriendin? Heeft hij het nooit over dingen die jullie samen doen, plannen die jullie samen hebben? Spreekt hij altijd in de ik-vorm of ook wel eens in de wij-vorm?
Als dat het geval is dan zou ik het wel vreemd vinden als een vriend van mij zo zou doen terwijl hij een partner heeft. Aanrakingen vallen mij bij anderen eigenlijk alleen op als ik het te veel vind, als ik "get-a-room" ga denken dus. Even om aan te geven hoe anderen naar jullie zouden kunnen kijken.
Maw, doet hij net alsof jij een vriendin bent ipv de vriendin? Heeft hij het nooit over dingen die jullie samen doen, plannen die jullie samen hebben? Spreekt hij altijd in de ik-vorm of ook wel eens in de wij-vorm?
Als dat het geval is dan zou ik het wel vreemd vinden als een vriend van mij zo zou doen terwijl hij een partner heeft. Aanrakingen vallen mij bij anderen eigenlijk alleen op als ik het te veel vind, als ik "get-a-room" ga denken dus. Even om aan te geven hoe anderen naar jullie zouden kunnen kijken.
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:57
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:31
Nee ik vind niet dat je je aanstelt. Mijn vriend had dit ook in het begin. We zijn nu bijna 4 jaar samen en bij ons is het vanzelf verbeterd. Hij heeft er nu geen moeite meer mee.
Maar ik vond dit in het begin ook niet leuk, dus ik kan me wel voorstellen dat jij dat ook niet leuk vindt. Ik heb alleen geen tips voor je hoe je hem er vanaf zou kunnen helpen helaas.
Maar het lijkt me best menselijk wat jij voelt.
Maar ik vond dit in het begin ook niet leuk, dus ik kan me wel voorstellen dat jij dat ook niet leuk vindt. Ik heb alleen geen tips voor je hoe je hem er vanaf zou kunnen helpen helaas.
Maar het lijkt me best menselijk wat jij voelt.
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:38
Ik vind niet dat je je aanstelt, voor mij is het ook erg belangrijk dat mijn vriend laat zien dat ie gek op me is. Gelukkig doet hij dat uit zichzelf. Ik vind het wel knap dat je al zolang met hem bent. Het openlijk tonen van affectie zit nl. in iemands karakter of niet en ik zou me persoonlijk (lees: dit is geen oordeel over jouw situatie, gewoon ik persoonlijk) niet aangetrokken voelen tot iemand die geen openlijke affectie toont. En ik loop echt niet al lebberend door de stad, maar wel hand in hand en ik krijg wel een kus, een arm om me heen of een streel over m'n haar gedurende de dag
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:48
Doe je het zelf toch. Je kunt hem wel blijven verwijten dat ie het niet doet, blijven vragen om het op jouw manier te doen alleen denk ik dat dat niet gaat werken. Je bent zo of je bent niet zo en als hij het niet is en jij wel houdt niemand je toch tegen om dit wel te laten zien en de rest los te laten.
vrijdag 29 oktober 2010 om 08:17
Mijn vriend is geen Nederlander. Uit de cultuur waar hij vandaan komt is het niet gebruikelijk om in het openbaar elkaar te kussen of handen vast te houden (het mag wel, maar het is niet gebruikelijk).
Aangezien ik het heel fijn vind om dit wel te doen, heeft hij vanaf het begin geprobeerd dit samen te doen. En het is in zijn geval echt dat hij het nu net zoals ik gewoon doet, zonder dat het raar aanvoelt. Echt een kwestie van gewenning en loslaten van het bekende. In het begin was het even wennen en nu is het normaal. En hij vindt het ook heel fijn gelukkig.
Misschien als hij weet hoe belangrijk het voor je is, hij het meer wil proberen??
Aangezien ik het heel fijn vind om dit wel te doen, heeft hij vanaf het begin geprobeerd dit samen te doen. En het is in zijn geval echt dat hij het nu net zoals ik gewoon doet, zonder dat het raar aanvoelt. Echt een kwestie van gewenning en loslaten van het bekende. In het begin was het even wennen en nu is het normaal. En hij vindt het ook heel fijn gelukkig.
Misschien als hij weet hoe belangrijk het voor je is, hij het meer wil proberen??
vrijdag 29 oktober 2010 om 08:23
Ik vind het opvallend dat zoals je het beschrijft, het probleem er vooral in lijkt te zitten dat je het naar andere mensen toe vreemd vindt overkomen.
Ik lees niet dat je het jammer vindt omdat je behoefte hebt aan lichamelijk contact of aan bevestiging. Dat zijn dingen die ik me best kan voorstellen.
Maar dat noem je dus niet, je noemt vooral dat je aan andere mensen (en dan nog wel naasten) wil laten zien dat jullie van elkaar houden.
Waarom is dat zo belangrijk? Geloven ze dat niet gewoon als je dat zegt?
Of zit de eigenlijke reden dat je hier mee zit toch in iets anders?
Ik lees niet dat je het jammer vindt omdat je behoefte hebt aan lichamelijk contact of aan bevestiging. Dat zijn dingen die ik me best kan voorstellen.
Maar dat noem je dus niet, je noemt vooral dat je aan andere mensen (en dan nog wel naasten) wil laten zien dat jullie van elkaar houden.
Waarom is dat zo belangrijk? Geloven ze dat niet gewoon als je dat zegt?
Of zit de eigenlijke reden dat je hier mee zit toch in iets anders?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 29 oktober 2010 om 08:23
To,je weet toch al zolang jullie een relatie hebben dat hij niet zo aanhankelijk in het openbaar is als jij?
Al 7 jaar is hij zo en nu is het ineens een probleem en moet hij zich aanpassen.
Waarom hij?
Jij vind dat hij meer genegenheid moet tonen terwijl hij het niet zo'n probleem lijkt te vinden.
Jij hebt dus een probleem en niet hij..
Al 7 jaar is hij zo en nu is het ineens een probleem en moet hij zich aanpassen.
Waarom hij?
Jij vind dat hij meer genegenheid moet tonen terwijl hij het niet zo'n probleem lijkt te vinden.
Jij hebt dus een probleem en niet hij..
vrijdag 29 oktober 2010 om 08:41
vrijdag 29 oktober 2010 om 16:05
Mijn vriend doet dat ook eigenlijk niet in het openbaar, maar als we samen zijn is hij juist heel aanhankelijk, hij laat me op alle fronten zien dat hij gek op me is, belt me 2x per dag, is heel attent, helpt me met van alles, af en toe een lief cadeautje. Dus ik twijfel niet aan zijn liefde voor mij, maar soms vind ik het wel eens jammer dat we bijna nooit hand in hand lopen of zoiets.
De vriend van mijn vriendin vindt het wel gek dat wij waar anderen bij zijn, nooit zo aanhalig zijn, maar ja dat is zijn probleem.
De enige keer dat hij echt in het openbaar met mij heeft staan zoenen was de avond dat we verkering kregen nu 2 1/2 jaar geleden.
Ik maak me er niet meer druk om, hij heeft het tegen zijn familie vaak genoeg over mij, in positieve zin dan, of over iets wat er bij mij gebeurt is of zo. Dus ik voel me wel degelijk
zijn vriendin en niet een vriendin.
Net wat iemand anders hier stelde, als dit nou het enige is, nou dan mogen we in onze handen knijpen, ben ook heel happy met hem.
De vriend van mijn vriendin vindt het wel gek dat wij waar anderen bij zijn, nooit zo aanhalig zijn, maar ja dat is zijn probleem.
De enige keer dat hij echt in het openbaar met mij heeft staan zoenen was de avond dat we verkering kregen nu 2 1/2 jaar geleden.
Ik maak me er niet meer druk om, hij heeft het tegen zijn familie vaak genoeg over mij, in positieve zin dan, of over iets wat er bij mij gebeurt is of zo. Dus ik voel me wel degelijk
zijn vriendin en niet een vriendin.
Net wat iemand anders hier stelde, als dit nou het enige is, nou dan mogen we in onze handen knijpen, ben ook heel happy met hem.
vrijdag 29 oktober 2010 om 17:00
Wat moet ie dan doen in het openbaar?
Nou ben ik misschien niet zo representatief, want zelf behoorlijk gereserveerd, maar het lijkt me heel normaal dat je in bijzijn van vrienden en familie niet gaat zitten zoenen.
Het is onbeleefd en meestal ziet het er voor anderen ook niet bijzonder leuk uit. Voyeurs daargelaten.
Nou ben ik misschien niet zo representatief, want zelf behoorlijk gereserveerd, maar het lijkt me heel normaal dat je in bijzijn van vrienden en familie niet gaat zitten zoenen.
Het is onbeleefd en meestal ziet het er voor anderen ook niet bijzonder leuk uit. Voyeurs daargelaten.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
