Steun bij liefdesverdriet

Hoi iedereen,

Dit gaat een lang verhaal worden, dus alvast bedankt voor het lezen!

Mijn ex heeft een tijd geleden een punt achter onze relatie gezet en ik heb het zwaar. Heel zwaar. In het verleden heb ik vaak voor de verkeerde mannen gekozen. Verslavingen, schulden, vreemdgaan, liegen etc. waren eerder regel dan uitzondering en na mijn vorige relatie was ik zo kapot dat ik in therapie ben gegaan. Conclusie: hechtingsproblematiek.

Ik blijk een angstige hechtingsstijl (verlatingsangst) te hebben en ik koos daardoor onbewust altijd voor mannen met een vermijdende hechtingsstijl (bindingsangst) waardoor de welbekende aantrekken afstoten dynamiek ontstond. Met behulp van mijn psycholoog heb ik heel veel stappen richting zelfzekerheid gezet en toen het met mij een stuk beter ging en ik zoveel meer vertrouwen in mezelf had, kwam ik mijn laatste ex tegen.

Dit was de meest stabiele, liefdevolle en gezonde relatie die ik ooit heb gehad. Het was niet perfect, maar de basis was over het algemeen goed. Echter bleek dat hij ook zo zijn issues had. Ik wil er liever niet teveel over uitwijden, maar hij slikte op een gegeven moment medicatie waardoor zijn gevoelswereld ontzettend afgevlakt werd en er van intimiteit nog weinig sprake was. Om deze reden begon onze relatie steeds meer op een hele goede vriendschap te lijken. Hij behandelde mij met ontzettend veel respect en over het algemeen voelde ik me erg geliefd door hem, we waren oprecht elkaars beste vriend, maar het gebrek aan intimiteit begon mij steeds meer op te breken. Hij heeft uiteindelijk uitgelegd dat er voorlopig geen uitzicht is op verbetering en dat hij zich daardoor niet capabel genoeg voelt om een liefdesrelatie te onderhouden. Hij heeft daarom besloten er een punt achter te zetten en om de focus op zichzelf te leggen.

Hier was ik het in eerste instantie mee eens, maar old habits die hard. Ik blijf maar denken aan hoe het had kunnen zijn. Wat als ik er niet zo'n big deal van had gemaakt, wat als ik nooit meer iemand vind waarmee ik zo'n klik heb, wat als hij straks iemand vind die hier wel mee om kan gaan, enzovoort enzovoort. Wat als, wat als, wat als. Kortom: ik idealiseer hem en negeer het feit dat we momenteel gewoon niet compatibel zijn, ook al hebben we nog zoveel gemeen en houd ik ontzettend veel van hem als persoon. Ik voel meer dan ooit de behoefte om die bevestiging dat ik wel goed genoeg ben uit hem te halen, iets waar ik geen last van had toen we nog samen waren. Ik heb het hier ontzettend moeilijk mee en het is vooral heel vermoeiend voor mezelf, omdat ik constant moet strijden tegen m'n eigen gevoel.

Ik ben daarom op zoek naar mensen die mijn verhaal herkennen en waarmee ik ervaringen en tips uit kan wisselen. Ik hoop dat we elkaar een beetje kunnen steunen in deze strijd tegen liefdesverdriet en onzekerheid

Alvast super bedankt!

viva-amber schreef: ↑

30-09-2018 13:14

Eerlijk gezegd is deze man je zoveelste veranderproject. Hij is geen partner materiaal. Heb het in de eerste plaats leuk met jezelf dan wordt de behoeft om je in de ene kansloze relatie na de andere te storten ook minder.

Daar sla je de spijker wel op z'n kop. Ik was op een gegeven moment inderdaad heel bang dat het daar weer naartoe zou gaan. Daarom vind ik het ook zo klote dat ik hem zo idealiseer, omdat ik ergens heel goed weet dat dit geen kans van slagen had gehad.

Currymurry schreef: ↑

30-09-2018 13:33

Sommige dingen herken ik wel in je verhaal. Een aantal jaren geleden had ik een hele intense relatie, het had veel te maken met machtspelletjes. Het was ook echt een verkeerde man met teveel drama. Daarna leerde ik een goeie man kennen, inmiddels is hij sinds kort mijn ex. Deze relatie ging heel gemakkelijk, geen drama, het was een liefdevolle en stabiele relatie. Door dit mee te maken heeft dit mij zoveel meer rust en stabiliteit gegeven, ik heb mijn eigenwaarde weer terug gekregen. Op een gegeven moment werd hij steeds afstandelijker naar mij toe omdat hij andere dingen aan zijn hoofd had. Het is uitgegaan omdat hij mij niet kon geven wat ik verdien. , door dit te weten en zelf te voelen, voel ik mij er eigenlijk niet heel slecht onder. Ik ben hier eigenlijk zo gelukkig mee, omdat het zo´n groot verschil is met de break up die ik had met de verkeerde man een aantal jaren geleden, daar ging ik echt aan onder door, terwijl ik toen juist blij had moeten zijn dat de relatie over was.
Ik heb geleerd dat dus hoe je een break up verwerkt ook heel veel te maken heeft met je eigenwaarde, je eigen geluk hangt gewoon voor het grootste deel van jezelf af!

Herkenbaar! Rust en stabiliteit. Hij heeft mij nauwelijks getriggerd en dat was voor mij heel veel waard. Er was zoveel respect en vertrouwen dat onze relatie over het algemeen heel stabiel was. Helaas hebben andere omstandigheden er toch voor gezorgd dat het destabiliseerde. Super jammer en daardoor heb ik nu het gevoel dat ik iets heel waardevols ben kwijtgeraakt.

Maar het komt er inderdaad op neer dat ik nu opnieuw op zoek moet gaan naar mezelf en die bevestiging uit mezelf moet halen. Ik heb een beetje een terugval en dat is best wel confronterend. Dankjewel voor je verhaal!

Currymurry schreef: ↑

30-09-2018 13:51

Herkenbaar Bodhi! Respect en vertrouwen is zo belangrijk binnen een relatie, dat is zo fijn als je dat nu mee hebt kunnen maken, zeker na verkeerde mannen omdat verkeerde mannen je als persoon op een negatieve manier kunnen veranderen. Ook mijn relatie die pas uit is, is uitgegaan doordat hij door omstandigheden er eigenlijk geen liefdesrelatie bij kon hebben. Ik snap inderdaad dat het voelt als een soort verlies. Hebben jullie het wel goed uitgepraat? Kan je hem ook ergens begrijpen?

Ja, we hebben super veel gepraat en ik begrijp hem heel goed. Ik kan hem ook echt alleen maar aanmoedigen, waarschijnlijk had ik hetzelfde gedaan als ik in zijn schoenen zou staan. Het klinkt misschien heeel zoetsappig maar ik kan alleen maar liefde voor hem voelen haha. Er is absoluut geen sprake van wrok, woede, onbegrip oid, dus dat is ontzettend fijn en inderdaad heel anders dan de manier waarop al mijn andere relaties zijn geëindigd. Ik weet gewoon dat als ik zijn hulp ooit nodig heb, hij er voor me staat. In die zin heeft hij er echt voor gezorgd dat ik me veilig voel en mij laten zien dat het inderdaad ook anders kan.

Mag ik vragen hoelang jullie uit elkaar zijn?

Currymurry schreef: ↑

30-09-2018 14:17

Gelukkig dat je er zo over denkt! Dat je hem begrijpt is fijn voor hem maar ook voor jezelf. Hij heeft je uiteindelijk ook een soort van beschermd, stel dat jullie wel door waren gegaan samen terwijl eigenlijk geen liefdesrelatie er bij kan hebben, dan zou je ook niet gelukkig worden.
De relatie met mijn ex is sinds een week echt over, toen hebben we echt gepraat, en dat was een fijn gesprek. Ongeveer 2 maand geleden liep het niet lekker en zagen we elkaar minder door omstandigheden van zijn kant. Ik gaf hem de ruimte maar merkte op een gegeven moment ook dat ik veel meer van hem verlangde dan dat hij mij kon geven. Dus we werden er beide niet meer zo gelukkig van, toen hebben we 2 weekjes rust gehad om na te denken. En vorige week hebben we dus gepraat en er definitief een punt achter gezet.
Hij gaf ook aan dat hij er nog steeds voor me is als er iets is mag ik hem altijd bellen, er was respect van beide kanten, dat is dan zo fijn

Ja precies! Het was voor hem zelf al heel moeilijk en confronterend om te beseffen dat hij niet meer zichzelf was en daarbij liep hij ook nog eens rond met een schuldgevoel naar mij toe. Ik was het er eerst niet mee eens omdat ik het gevoel had dat hij die keuze voor mij maakte, maar uiteindelijk bleek dat hij dat er gewoon niet bij kon hebben. Aangezien zijn herstel nog wel een paar jaar zal duren, begreep ik uiteindelijk wel wat hij bedoelde en ben ik het daar ook mee eens. Ik wilde er heel graag voor hem zijn maar het is voor ons allebei beter om onze tijd en energie in onszelf te steken.

Super fijn dat hij er altijd voor je is! Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Mooi om te zien dat het ook anders kan. Herken je het gevoel dat je hem idealiseert juist omdat hij zo lief voor je was?