Relaties
alle pijlers
steun partner
zondag 23 januari 2011 om 22:28
Beste allemaal,
Ik wil graag iets van me afschrijven.
Ik woon sinds 4 maanden samen met mijn vriend waar ik meer dan een jaar samen mee ben.
We hebben het fijn samen, op een paar dingen na.
Hij heeft een hobby waar hij veel tijd in steekt zonder er veel voor terug te krijgen, Hij verdient hier wel geld mee, maar geeft er nog veel meer geld aan uit. Dat is zijn eigen pakkie an, maar nu het volgende.
Ik ben 2 maanden geleden onverwachts ziek geworden, ik kreeg een inwendige bloeding door een infectieziekte. Een week op de ic gelegen. Dit heeft flink wat impact op mij gehad, vooral omdat ik nu nog steeds weinig kan. Ik kan nog niet werken en ook mijn sociale leven ligt voor een groot deel in puin hierdoor.
Mijn vriend werkt overdag 5 tot 6 uur, en ik ben blij als hij savonds thuiskomt omdat ik weinig afleiding heb. Wel doe ik het huishouden (de was, awas, koken, etc) Dit doe ik omdat het anders gewoonweg niet gebeurt en alles zich opstapelt. Maar ik moet ook gewoon leren voor mijn studie. Als hij afspraken heeft gepland (en ik weet dat van tevoren) dan vind ik het prima als hij weggaat met vrienden of bijvoorbeeld gaat voetballen etc.
Maar nu gaat het zo dat ik sta te koken, en hij dan zegt: ohja ik werd net gebeld of ik kom (voor die hobby). Dit gebeurt nu al meerdere keren per week. Hij gaat na het eten dan meteen weg en laat mij achter in de puinhoop (afwas etc). Ik heb al tegen hem gezegd dat ik hem zijn uitjes gun, maar ik in een dip zit door de ziekte en dat ik me heel erg had verheugd op een avond samen, maar ipv naar me te luisteren en begrip te tonen zegt ie: ik ga liever daarheen, ik doe het toch.Hij zei zelfs dat hij zou gaan als we een avond samen gepland zouden hebben. Met andere woorden; als wij romantisch uit eten zouden gaan zou hij mij gewoon laten staan hiervoor. Dit maakt me erg verdrietig.
Verder zit ik elke dag in de verbouwingstroep. Mijn vriend heeft geen haast met het opruimen hiervan, omdat hij natuurlijk niet in die troep zit. Maar ik leef er middenin. Vanwege de bloeding kan ik niet tillen en slaap ik veel, ik kan het dus niet alleen.
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Is dit inderdaad niet leuk naar mij toe, of vinden julie dat ik me aanstel? Laat ik duidelijk uitleggen: Hij 'mag' van mij altijd gewoon z'n dingetjes doen, ziet zijn vrienden meerdere keren per week en ik doe er echt nooit moeilijk over. Het gaat puur om het feit dat ik hem zeg dat ik niet goed in mijn vel zit en hij toch weggaat.
groetjes, poppetje
Ik wil graag iets van me afschrijven.
Ik woon sinds 4 maanden samen met mijn vriend waar ik meer dan een jaar samen mee ben.
We hebben het fijn samen, op een paar dingen na.
Hij heeft een hobby waar hij veel tijd in steekt zonder er veel voor terug te krijgen, Hij verdient hier wel geld mee, maar geeft er nog veel meer geld aan uit. Dat is zijn eigen pakkie an, maar nu het volgende.
Ik ben 2 maanden geleden onverwachts ziek geworden, ik kreeg een inwendige bloeding door een infectieziekte. Een week op de ic gelegen. Dit heeft flink wat impact op mij gehad, vooral omdat ik nu nog steeds weinig kan. Ik kan nog niet werken en ook mijn sociale leven ligt voor een groot deel in puin hierdoor.
Mijn vriend werkt overdag 5 tot 6 uur, en ik ben blij als hij savonds thuiskomt omdat ik weinig afleiding heb. Wel doe ik het huishouden (de was, awas, koken, etc) Dit doe ik omdat het anders gewoonweg niet gebeurt en alles zich opstapelt. Maar ik moet ook gewoon leren voor mijn studie. Als hij afspraken heeft gepland (en ik weet dat van tevoren) dan vind ik het prima als hij weggaat met vrienden of bijvoorbeeld gaat voetballen etc.
Maar nu gaat het zo dat ik sta te koken, en hij dan zegt: ohja ik werd net gebeld of ik kom (voor die hobby). Dit gebeurt nu al meerdere keren per week. Hij gaat na het eten dan meteen weg en laat mij achter in de puinhoop (afwas etc). Ik heb al tegen hem gezegd dat ik hem zijn uitjes gun, maar ik in een dip zit door de ziekte en dat ik me heel erg had verheugd op een avond samen, maar ipv naar me te luisteren en begrip te tonen zegt ie: ik ga liever daarheen, ik doe het toch.Hij zei zelfs dat hij zou gaan als we een avond samen gepland zouden hebben. Met andere woorden; als wij romantisch uit eten zouden gaan zou hij mij gewoon laten staan hiervoor. Dit maakt me erg verdrietig.
Verder zit ik elke dag in de verbouwingstroep. Mijn vriend heeft geen haast met het opruimen hiervan, omdat hij natuurlijk niet in die troep zit. Maar ik leef er middenin. Vanwege de bloeding kan ik niet tillen en slaap ik veel, ik kan het dus niet alleen.
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Is dit inderdaad niet leuk naar mij toe, of vinden julie dat ik me aanstel? Laat ik duidelijk uitleggen: Hij 'mag' van mij altijd gewoon z'n dingetjes doen, ziet zijn vrienden meerdere keren per week en ik doe er echt nooit moeilijk over. Het gaat puur om het feit dat ik hem zeg dat ik niet goed in mijn vel zit en hij toch weggaat.
groetjes, poppetje
zondag 23 januari 2011 om 22:32
zondag 23 januari 2011 om 22:37
quote:poppetje20 schreef op 23 januari 2011 @ 22:36:
Ik begon al aan mezelf te twijfelen.
Mijn vriend vindt namelijk dat ik eigenlijk me slecht gedraag, omdat ik niet 'blij' ben dat hij weer gevraagd wordt voor die hobby. Terwijl ik heel duidelijk heb uitgelegd waar dat aan ligt.
Pardon?? Jij gedraagt je slecht? En wat dan, krijg je straf?
Wat een lulhannes zeg!
Ik begon al aan mezelf te twijfelen.
Mijn vriend vindt namelijk dat ik eigenlijk me slecht gedraag, omdat ik niet 'blij' ben dat hij weer gevraagd wordt voor die hobby. Terwijl ik heel duidelijk heb uitgelegd waar dat aan ligt.
Pardon?? Jij gedraagt je slecht? En wat dan, krijg je straf?
Wat een lulhannes zeg!
zondag 23 januari 2011 om 22:38
Dit (nu je ziek bent) is zo'n moment waarop je merkt wie er wel en wie er niet voor je is. Hij is er duidelijk niet voor je en dat lijkt me heel pijnlijk. Je verdient iemand die op z'n minst rekening met je houdt, de vriend die jij omschrijft moet je niet als vriend willen hebben. Dit is eerder een vijand.
zondag 23 januari 2011 om 22:38
Wat een varken. Hij probeert jou nog een schuldgevoel aan te praten ook.
De zin die je schreef dat als jullie een romantisch avondje gepland zouden hebben en ze zouden hem bellen of hij kwam en hij zou dan gaan zegt toch al genoeg?
Laat hem eerst maar eens het huis bewoonbaar maken en meer aandacht aan jou besteden.
Is hij altijd zo geweest of is dat nu jullie samenwonen naar buiten gekomen?
Jij staat voor hem niet op nr. 1
De zin die je schreef dat als jullie een romantisch avondje gepland zouden hebben en ze zouden hem bellen of hij kwam en hij zou dan gaan zegt toch al genoeg?
Laat hem eerst maar eens het huis bewoonbaar maken en meer aandacht aan jou besteden.
Is hij altijd zo geweest of is dat nu jullie samenwonen naar buiten gekomen?
Jij staat voor hem niet op nr. 1
zondag 23 januari 2011 om 22:40
Quote:Ik heb al tegen hem gezegd dat ik hem zijn uitjes gun, maar ik in een dip zit door de ziekte en dat ik me heel erg had verheugd op een avond samen, maar i p v naar me te luisteren en begrip te tonen zegt ie: Ik ga liever daarheen, ik doe het toch.
Hij zei zelfs dat hij zou gaan als we een avond samen gepland zouden hebben. Met andere woorden; als wij romantisch uit eten zouden gaan zou hij mij gewoon laten staan hiervoor.
Dit maakt me erg verdrietig.
Als hij dat al zal zeggen, dan zou ik mijn conclusie al trekken.
Eens met bosaapje.
Hij zei zelfs dat hij zou gaan als we een avond samen gepland zouden hebben. Met andere woorden; als wij romantisch uit eten zouden gaan zou hij mij gewoon laten staan hiervoor.
Dit maakt me erg verdrietig.
Als hij dat al zal zeggen, dan zou ik mijn conclusie al trekken.
Eens met bosaapje.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zondag 23 januari 2011 om 22:42
Haha roelfien 
Misschien moet ik eraan toevoegen dat hij dit soort dingen wil doen omdat hij het zo leuk vindt, maar ook omdat hij denkt dat hij hier in door kan groeien. Maar, kom op. Hij is nu 34 en doet dit al bijna 10 jaar en is nog steeds op hetzelfde niveau, hij verdient er nauwelijks op... Ik ben gewoon echt bang dat hij dit over 10jr nog zo doet, met grote onrealistische dromen. Bovendien wil hij een kindje met me. (niet nu meteen uiteraard vanwege gezondheid) En aangezien ik de kostwinnaar ga worden (noem je dat zo?) vanwege mijn studie (hij doet ongeschoold werk) zie ik het niet zitten om meer dan 40u pw te gaan werken, en dat hij mij dan savonds laat zitten met alle troep + verzorging van het kind.
Misschien moet ik eraan toevoegen dat hij dit soort dingen wil doen omdat hij het zo leuk vindt, maar ook omdat hij denkt dat hij hier in door kan groeien. Maar, kom op. Hij is nu 34 en doet dit al bijna 10 jaar en is nog steeds op hetzelfde niveau, hij verdient er nauwelijks op... Ik ben gewoon echt bang dat hij dit over 10jr nog zo doet, met grote onrealistische dromen. Bovendien wil hij een kindje met me. (niet nu meteen uiteraard vanwege gezondheid) En aangezien ik de kostwinnaar ga worden (noem je dat zo?) vanwege mijn studie (hij doet ongeschoold werk) zie ik het niet zitten om meer dan 40u pw te gaan werken, en dat hij mij dan savonds laat zitten met alle troep + verzorging van het kind.
zondag 23 januari 2011 om 22:44
Jouw vriend is een egoistisch stuk vreten. Hij vindt dat hij van jou begrip zou moeten ontvangen maar hij toont geen enkele vorm van begrip, en de term "empathie" is hem totaal vreemd.
Dat is geen relatie. Jij hebt geen relatie. Je bent alleen, en feitelijk nog eenzamer dan wanneer je zou leven als single.
de woorden "in voor en tegenspoed" zijn hem vreemd. Ja, alleen zijn voor en tegenspoed tellen bij hem. De jouwe niet.
Dat is geen relatie. Jij hebt geen relatie. Je bent alleen, en feitelijk nog eenzamer dan wanneer je zou leven als single.
de woorden "in voor en tegenspoed" zijn hem vreemd. Ja, alleen zijn voor en tegenspoed tellen bij hem. De jouwe niet.
zondag 23 januari 2011 om 22:44
quote:poppetje20 schreef op 23 januari 2011 @ 22:42:
Haha roelfien
Misschien moet ik eraan toevoegen dat hij dit soort dingen wil doen omdat hij het zo leuk vindt, maar ook omdat hij denkt dat hij hier in door kan groeien. Maar, kom op. Hij is nu 34 en doet dit al bijna 10 jaar en is nog steeds op hetzelfde niveau, hij verdient er nauwelijks op... Ik ben gewoon echt bang dat hij dit over 10jr nog zo doet, met grote onrealistische dromen. Bovendien wil hij een kindje met me. (niet nu meteen uiteraard vanwege gezondheid) En aangezien ik de kostwinnaar ga worden (noem je dat zo?) vanwege mijn studie (hij doet ongeschoold werk) zie ik het niet zitten om meer dan 40u pw te gaan werken, en dat hij mij dan savonds laat zitten met alle troep + verzorging van het kind.Goed dat je nu over de toekomst nadenkt. Ik denk dat het toekomstbeeld dat je schetst heel realistisch is. Dat wil je dus niet, maar valt er iets aan te veranderen? Als je denkt dat dat niet zo is, moet je heel gauw wegwezen.
Haha roelfien
Misschien moet ik eraan toevoegen dat hij dit soort dingen wil doen omdat hij het zo leuk vindt, maar ook omdat hij denkt dat hij hier in door kan groeien. Maar, kom op. Hij is nu 34 en doet dit al bijna 10 jaar en is nog steeds op hetzelfde niveau, hij verdient er nauwelijks op... Ik ben gewoon echt bang dat hij dit over 10jr nog zo doet, met grote onrealistische dromen. Bovendien wil hij een kindje met me. (niet nu meteen uiteraard vanwege gezondheid) En aangezien ik de kostwinnaar ga worden (noem je dat zo?) vanwege mijn studie (hij doet ongeschoold werk) zie ik het niet zitten om meer dan 40u pw te gaan werken, en dat hij mij dan savonds laat zitten met alle troep + verzorging van het kind.Goed dat je nu over de toekomst nadenkt. Ik denk dat het toekomstbeeld dat je schetst heel realistisch is. Dat wil je dus niet, maar valt er iets aan te veranderen? Als je denkt dat dat niet zo is, moet je heel gauw wegwezen.
zondag 23 januari 2011 om 22:45
Je bent niet goed wijs als je dat gaat doen. Eigenlijk wil hij een broedmachine en iemand die voor hem zorgt, alles doet en ook nog eens hoofdkostwinnaar is.
Vrouw, doe je zelf dat niet aan. Je zult echt doodongelukkig worden en ook een eventueel kind verdiend dit leven niet.
Waar is je trots. Waar is je kracht om te zeggen: stop.
Laat je niet hersenspoelen door te geloven dat het allemaal normaal is wat hij doet en hoe hij denkt want dat is het niet.
Vrouw, doe je zelf dat niet aan. Je zult echt doodongelukkig worden en ook een eventueel kind verdiend dit leven niet.
Waar is je trots. Waar is je kracht om te zeggen: stop.
Laat je niet hersenspoelen door te geloven dat het allemaal normaal is wat hij doet en hoe hij denkt want dat is het niet.
zondag 23 januari 2011 om 22:46
quote:poppetje20 schreef op 23 januari 2011 @ 22:28:
Als hij afspraken heeft gepland (en ik weet dat van tevoren) dan vind ik het prima als hij weggaat met vrienden of bijvoorbeeld gaat voetballen etc.
Maar nu gaat het zo dat ik sta te koken, en hij dan zegt: ohja ik werd net gebeld of ik kom (voor die hobby). Jij moet het weten van te voren anders is het een probleem? Raar en irritant voor je vriend. Uit zijn reactie op jou blijkt ook dat hij zich geclaimd voelt. Logisch, eerst kon hij gewoon afspreken wanneer hij wilde, nu ineens niet meer. Laat hem lekker afspreken.
Als je een avond samen wil doorbrengen plan je dit toch gewoon (in overleg) in. Als je dit niet elke avond doet, en wat flexibeler opstelt zal dat toch geen probleem zijn?
Verder zit ik elke dag in de verbouwingstroep. Mijn vriend heeft geen haast met het opruimen hiervan, omdat hij natuurlijk niet in die troep zit. Maar ik leef er middenin. Vanwege de bloeding kan ik niet tillen en slaap ik veel, ik kan het dus niet alleen.
Misschien moet je jezelf realiseren dat jij hier nu door je situatie zwaarder aan tilt dan normaal gesproken, en dat hij dat dus niet heeft. En misschien moet je eens gewoon rustig (zonder verwijt, want ik krijg niet de indruk dat dat al is gebeurt, je komt een beetje zeurderig over) bespreken op welke termijn die verbouwing afgerond is, wat de plannen zijn (nu die zijn veranderd door je ziekte).
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Is dit inderdaad niet leuk naar mij toe, of vinden julie dat ik me aanstel? Laat ik duidelijk uitleggen: Hij 'mag' van mij altijd gewoon z'n dingetjes doen, ziet zijn vrienden meerdere keren per week en ik doe er echt nooit moeilijk over. Het gaat puur om het feit dat ik hem zeg dat ik niet goed in mijn vel zit en hij toch weggaat.
groetjes, poppetje[/quote]
Ik vind dat je je aanstelt. Je zit niet lekker in je vel en dat kan, maar dat hoef je niet op zijn bord neer te gooien. Blijf onthouden dat ook hij hier niet om gevraagd heeft.
Wat betreft het afspreken met vrienden vind ik dat je hem niets mag opleggen, zijn reactie komt ook uit jouw weerzin hiertegen. Als jij hem een leuke avond (zonder gezeur of moeilijk gepraat) voorstelt samen, dan zal hij dat toch wel willen?
De verbouwing en de troep. Tja, de situatie is nu ineens anders, dus maak nieuwe plannen zoals ik zei.
Als hij afspraken heeft gepland (en ik weet dat van tevoren) dan vind ik het prima als hij weggaat met vrienden of bijvoorbeeld gaat voetballen etc.
Maar nu gaat het zo dat ik sta te koken, en hij dan zegt: ohja ik werd net gebeld of ik kom (voor die hobby). Jij moet het weten van te voren anders is het een probleem? Raar en irritant voor je vriend. Uit zijn reactie op jou blijkt ook dat hij zich geclaimd voelt. Logisch, eerst kon hij gewoon afspreken wanneer hij wilde, nu ineens niet meer. Laat hem lekker afspreken.
Als je een avond samen wil doorbrengen plan je dit toch gewoon (in overleg) in. Als je dit niet elke avond doet, en wat flexibeler opstelt zal dat toch geen probleem zijn?
Verder zit ik elke dag in de verbouwingstroep. Mijn vriend heeft geen haast met het opruimen hiervan, omdat hij natuurlijk niet in die troep zit. Maar ik leef er middenin. Vanwege de bloeding kan ik niet tillen en slaap ik veel, ik kan het dus niet alleen.
Misschien moet je jezelf realiseren dat jij hier nu door je situatie zwaarder aan tilt dan normaal gesproken, en dat hij dat dus niet heeft. En misschien moet je eens gewoon rustig (zonder verwijt, want ik krijg niet de indruk dat dat al is gebeurt, je komt een beetje zeurderig over) bespreken op welke termijn die verbouwing afgerond is, wat de plannen zijn (nu die zijn veranderd door je ziekte).
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Is dit inderdaad niet leuk naar mij toe, of vinden julie dat ik me aanstel? Laat ik duidelijk uitleggen: Hij 'mag' van mij altijd gewoon z'n dingetjes doen, ziet zijn vrienden meerdere keren per week en ik doe er echt nooit moeilijk over. Het gaat puur om het feit dat ik hem zeg dat ik niet goed in mijn vel zit en hij toch weggaat.
groetjes, poppetje[/quote]
Ik vind dat je je aanstelt. Je zit niet lekker in je vel en dat kan, maar dat hoef je niet op zijn bord neer te gooien. Blijf onthouden dat ook hij hier niet om gevraagd heeft.
Wat betreft het afspreken met vrienden vind ik dat je hem niets mag opleggen, zijn reactie komt ook uit jouw weerzin hiertegen. Als jij hem een leuke avond (zonder gezeur of moeilijk gepraat) voorstelt samen, dan zal hij dat toch wel willen?
De verbouwing en de troep. Tja, de situatie is nu ineens anders, dus maak nieuwe plannen zoals ik zei.
zondag 23 januari 2011 om 22:48
Ik ben blij dat ik nu hoor dat het niet vreemd is hoe ik reageer. Mijn vriend vindt mij onaardig omdat ik niet sta te jubelen als hij mij weer eens laat staan, en dan ga ik serieus denken: is dit onaardig? Moet ik hem hier meer in steunen? (hij hoopt er ooit zijn gehele salaris mee te verdienen maar die kans is onwijs klein, plus hij doet dit al 10jr).
@ roelfien: dat weet ik niet. Ik hoop een beetje dat hij gaat inzien dat hij hier niet in verder komt en dat hij dit als hobby moet blijven zien NAAST zijn leven, en niet andersom! Ik ben overigens 12jr jonger dan hij.
@ roelfien: dat weet ik niet. Ik hoop een beetje dat hij gaat inzien dat hij hier niet in verder komt en dat hij dit als hobby moet blijven zien NAAST zijn leven, en niet andersom! Ik ben overigens 12jr jonger dan hij.
zondag 23 januari 2011 om 22:48
quote:Jaja007 schreef op 23 januari 2011 @ 22:45:
Volgens mij was hij nog niet toe aan samenwonen, verbouwing etc.
Denk je? Ik krijg de indruk dat het ziek zijn van TO best veel invloed heeft op haar verwachtingen van en met haar vriend. Nu stelt ze zich veel afhankelijker op. Logisch dat hij daar niet enthousiast op reageert, zo had hij het zich ook niet voorgesteld denk ik, en TO natuurlijk ook niet.
Volgens mij moeten ze het ondanks de verbouwing, het ziek zijn, en een druk sociaal leven gewoon ook samen leuk maken.
Volgens mij was hij nog niet toe aan samenwonen, verbouwing etc.
Denk je? Ik krijg de indruk dat het ziek zijn van TO best veel invloed heeft op haar verwachtingen van en met haar vriend. Nu stelt ze zich veel afhankelijker op. Logisch dat hij daar niet enthousiast op reageert, zo had hij het zich ook niet voorgesteld denk ik, en TO natuurlijk ook niet.
Volgens mij moeten ze het ondanks de verbouwing, het ziek zijn, en een druk sociaal leven gewoon ook samen leuk maken.
zondag 23 januari 2011 om 22:50
quote:poppetje20 schreef op 23 januari 2011 @ 22:48:
Ik ben blij dat ik nu hoor dat het niet vreemd is hoe ik reageer. Mijn vriend vindt mij onaardig omdat ik niet sta te jubelen als hij mij weer eens laat staan, en dan ga ik serieus denken: is dit onaardig? Moet ik hem hier meer in steunen? (hij hoopt er ooit zijn gehele salaris mee te verdienen maar die kans is onwijs klein, plus hij doet dit al 10jr).
@ roelfien: dat weet ik niet. Ik hoop een beetje dat hij gaat inzien dat hij hier niet in verder komt en dat hij dit als hobby moet blijven zien NAAST zijn leven, en niet andersom! Ik ben overigens 12jr jonger dan hij.
Zou hij niet eens een keer zich moeten afvragen of HIJ JOU niet eens een keer moet steunen????
Ben ik nou gek of zou een relatie niet van 2 kanten moeten komen?
Ik ben blij dat ik nu hoor dat het niet vreemd is hoe ik reageer. Mijn vriend vindt mij onaardig omdat ik niet sta te jubelen als hij mij weer eens laat staan, en dan ga ik serieus denken: is dit onaardig? Moet ik hem hier meer in steunen? (hij hoopt er ooit zijn gehele salaris mee te verdienen maar die kans is onwijs klein, plus hij doet dit al 10jr).
@ roelfien: dat weet ik niet. Ik hoop een beetje dat hij gaat inzien dat hij hier niet in verder komt en dat hij dit als hobby moet blijven zien NAAST zijn leven, en niet andersom! Ik ben overigens 12jr jonger dan hij.
Zou hij niet eens een keer zich moeten afvragen of HIJ JOU niet eens een keer moet steunen????
Ben ik nou gek of zou een relatie niet van 2 kanten moeten komen?
zondag 23 januari 2011 om 22:50
zondag 23 januari 2011 om 22:50
quote:Bianca40 schreef op 23 januari 2011 @ 22:30:
Ik vind absoluut niet dat je je aanstelt. Sterker nog... ik vind dat hij zonder dat jij het vraagt bij zichzelf zou moeten bedenken dat jij nu wel even wat extra steun/aandacht/tijd nodig hebt.
Ze doet het huishouden en een studie. Het kan best zijn dat vriend denkt dat het weer beter gaat.
TO, communiceren jullie wel eens? Praten jullie wel eens over hoe jullie dit allemaal ervaren? Samenwonen is toch een grote stap, helemaal als het dan nog eens even anders loopt dan verwacht is gewoon ontspannen en rustig hierover kunnen praten best belangrijk.
Ik vind absoluut niet dat je je aanstelt. Sterker nog... ik vind dat hij zonder dat jij het vraagt bij zichzelf zou moeten bedenken dat jij nu wel even wat extra steun/aandacht/tijd nodig hebt.
Ze doet het huishouden en een studie. Het kan best zijn dat vriend denkt dat het weer beter gaat.
TO, communiceren jullie wel eens? Praten jullie wel eens over hoe jullie dit allemaal ervaren? Samenwonen is toch een grote stap, helemaal als het dan nog eens even anders loopt dan verwacht is gewoon ontspannen en rustig hierover kunnen praten best belangrijk.
zondag 23 januari 2011 om 22:51
@ madhe: bedankt voor je reactie. Maar zoals ik al zei: ik probeer hem niets te verbieden. Het gaat om het feit dat hij mij zou laten staan voor deze hobby en dat ik met hem heb gepraat hierover. Uiteraard 'mag'hij van mij lekker weg, maar dat hoeft niet elke avond. Ik vind een compromis zoeken erg belangrijk in een relatie, maar dit doet hij totaal niet.
zondag 23 januari 2011 om 22:51
quote:Madhe schreef op 23 januari 2011 @ 22:48:
[...]
Denk je? Ik krijg de indruk dat het ziek zijn van TO best veel invloed heeft op haar verwachtingen van en met haar vriend. Nu stelt ze zich veel afhankelijker op. Logisch dat hij daar niet enthousiast op reageert, zo had hij het zich ook niet voorgesteld denk ik, en TO natuurlijk ook niet.
Volgens mij moeten ze het ondanks de verbouwing, het ziek zijn, en een druk sociaal leven gewoon ook samen leuk maken.Ze stelt zich afhankelijker op???? Ze is momenteel fysiek beperkt en heeft een beetje hulp en steun nodig!
[...]
Denk je? Ik krijg de indruk dat het ziek zijn van TO best veel invloed heeft op haar verwachtingen van en met haar vriend. Nu stelt ze zich veel afhankelijker op. Logisch dat hij daar niet enthousiast op reageert, zo had hij het zich ook niet voorgesteld denk ik, en TO natuurlijk ook niet.
Volgens mij moeten ze het ondanks de verbouwing, het ziek zijn, en een druk sociaal leven gewoon ook samen leuk maken.Ze stelt zich afhankelijker op???? Ze is momenteel fysiek beperkt en heeft een beetje hulp en steun nodig!
