Relaties
alle pijlers
Stiefvader
zondag 15 september 2019 om 09:17
Ik heb nu 2,5 jaar een relatie met een lieve man en ik heb 2 kinderen uit een eerdere relatie. Sinds een paar maanden wonen we samen. Mijn kinderen zijn om de andere week bij ons.
Wat me opvalt de laatste tijd en waar ik me zorgen over maak is dat mijn partner steeds meer zich begint af te sluiten als de kinderen er zijn. Eigenlijk begint iedereen steeds meer langs elkaar heen te leven.
Ik heb er gisteren met mijn partner over gesproken. Hij geeft aan dat hij geeft om de kinderen (houden van gebruikt hij niet) maar dat hij zich niet vindt passen binnen het gezin.
Ik weet dat hij in het begin dat ze elkaar leerden kennen zijn best nog deed. Hij lijkt nu het bijltje erbij neer gegooid te hebben. Hij is van huis uit gewoon anders gewend en weet niet hoe hij ermee om moet gaan.
Hij doet wel dingen voor de kinderen hoor. Ze hoeven maar een kick te geven en hij holt voor de kinderen. Repareert fietsen, helpt met huiswerk enz. Ook vraagt hij naar ze als ze er niet zijn. Maar als ze er zijn vindt hij het te druk met geluiden en voelt hij zich er niet bij horen.
Iemand ervaring met stiefvaderschap? Ik kan veel vinden over stiefmoeders maar stiefvaders (die naam gebruiken we hier niet trouwens maar zet ik hier neer voor de beeldvorming) vind ik niet zoveel over.
Wat me opvalt de laatste tijd en waar ik me zorgen over maak is dat mijn partner steeds meer zich begint af te sluiten als de kinderen er zijn. Eigenlijk begint iedereen steeds meer langs elkaar heen te leven.
Ik heb er gisteren met mijn partner over gesproken. Hij geeft aan dat hij geeft om de kinderen (houden van gebruikt hij niet) maar dat hij zich niet vindt passen binnen het gezin.
Ik weet dat hij in het begin dat ze elkaar leerden kennen zijn best nog deed. Hij lijkt nu het bijltje erbij neer gegooid te hebben. Hij is van huis uit gewoon anders gewend en weet niet hoe hij ermee om moet gaan.
Hij doet wel dingen voor de kinderen hoor. Ze hoeven maar een kick te geven en hij holt voor de kinderen. Repareert fietsen, helpt met huiswerk enz. Ook vraagt hij naar ze als ze er niet zijn. Maar als ze er zijn vindt hij het te druk met geluiden en voelt hij zich er niet bij horen.
Iemand ervaring met stiefvaderschap? Ik kan veel vinden over stiefmoeders maar stiefvaders (die naam gebruiken we hier niet trouwens maar zet ik hier neer voor de beeldvorming) vind ik niet zoveel over.
pantera88 wijzigde dit bericht op 15-09-2019 10:03
3.36% gewijzigd
zondag 15 september 2019 om 10:38
Waarom gaan latten?
Met wat aanpassingen gaat het toch juist bijna ideaal?
Je partner pest de kinderen niet weg, maar trekt zich terug. Helemaal goed.
Tv op de plek waar hij zich terug kan trekken en een deel van het tvprobleem is ook klaar.
Blijft over zooi in de kamer. Het lijkt mij dat je vriend niet heel mal is met dat vervelend vinden, dus dat is een mooie gelegenheid om je pubers iets bij te brengen over samenleven. Je hoeft niet eens te noemen dat je partner de tassen op de bank vervelend vindt.
Met wat aanpassingen gaat het toch juist bijna ideaal?
Je partner pest de kinderen niet weg, maar trekt zich terug. Helemaal goed.
Tv op de plek waar hij zich terug kan trekken en een deel van het tvprobleem is ook klaar.
Blijft over zooi in de kamer. Het lijkt mij dat je vriend niet heel mal is met dat vervelend vinden, dus dat is een mooie gelegenheid om je pubers iets bij te brengen over samenleven. Je hoeft niet eens te noemen dat je partner de tassen op de bank vervelend vindt.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zondag 15 september 2019 om 10:39
zondag 15 september 2019 om 10:47
Leuk dat hij dat niet wil, het gaat hier niet alleen om hem, maar om jouw kinderen! En die merken echt wel dat hij het niet fijn vindt dat zij er zijn en dat jij de boel om iedereen heen probeert te regelen.
Ik zou hier geen zin in hebben. Lullig voor hem maar het welzijn van mijn kinderen gaat echt voor en als hij de drukte niet aankan dan gaat hij maar weer alleen wonen.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
zondag 15 september 2019 om 10:49
De opties die iedereen noemt gaan ook allemaal door mijn hoofd en ik kom er niet uit.
Misschien verwacht ik te veel en is dit de ideale manier om met elkaar samen te leven. Misschien is latten het beste. En misschien werkt deze relatie niet.
Maar ik weet dat ik me niet plezierig voel bij politie agent spelen tussen iedereen. De kinderen zijn mijn verantwoordelijkheid en dat vind ik prima. Ook alle taken er omheen zijn mijn verantwoording. Helemaal goed.
Ik mis een beetje gelijkwaardig partnerschap in die weken. Maar misschien moet ik ook niet alles willen.
Misschien verwacht ik te veel en is dit de ideale manier om met elkaar samen te leven. Misschien is latten het beste. En misschien werkt deze relatie niet.
Maar ik weet dat ik me niet plezierig voel bij politie agent spelen tussen iedereen. De kinderen zijn mijn verantwoordelijkheid en dat vind ik prima. Ook alle taken er omheen zijn mijn verantwoording. Helemaal goed.
Ik mis een beetje gelijkwaardig partnerschap in die weken. Maar misschien moet ik ook niet alles willen.
zondag 15 september 2019 om 10:51
Hij kan niet eten wat hij wil en wanneer hij wil?
Dit kan je oplossen door standaard met zn allen om 6 uur te gaan eten, gewoon aan tafel. In een gezin moet iedereen zich aanpassen. Degene die kookt bepaald wat er gegeten wordt.
En ja, kinderen hebben een totaal andere smaak qua tv dan ouders. Ook daarin kom je elkaar tegemoet. Jullie mogen tot 20.00 of 21.00 uur kijken, daarna kiezen wij.
Dit kan je oplossen door standaard met zn allen om 6 uur te gaan eten, gewoon aan tafel. In een gezin moet iedereen zich aanpassen. Degene die kookt bepaald wat er gegeten wordt.
En ja, kinderen hebben een totaal andere smaak qua tv dan ouders. Ook daarin kom je elkaar tegemoet. Jullie mogen tot 20.00 of 21.00 uur kijken, daarna kiezen wij.
ik geef mn bek ook maar een douw
zondag 15 september 2019 om 10:51
Ik ben het ermee eens dat je kinderen leren om ook met hem wat rekening te houden maar hoeveel rust heeft hij echt nodig?
Daarbij blijven de pedagogische verschillen en ik vind het wel echt een ding als je daarin wezenlijk verschilt. Het vergroot de kans dat vriend zich daardoor nog meer terugtrekt tot de bom ontploft.
Daarbij blijven de pedagogische verschillen en ik vind het wel echt een ding als je daarin wezenlijk verschilt. Het vergroot de kans dat vriend zich daardoor nog meer terugtrekt tot de bom ontploft.
zondag 15 september 2019 om 10:58
Zelf heb ik het altijd een probleem gevonden dat het in een relatie met een stiefouder maar van één kant komt; als kind moet je je wel aan allerlei verboden en geboden houden, maar ik had geen liefdevolle relatie met mijn stiefouder. Dus de dingen die een ouder normaal wel doet, troosten, een luisterend oor bieden etc, dat deed mijn stiefouder niet. Op mij kwam dat als kind dus over als een wildvreemde die in mijn huis mij ging vertellen wat ik mocht. En ik kon niet ergens anders heen. Voor mij is een liefdevol thuis voor kinderen een plek waar ze mogen zijn wie ze zijn. En natuurlijk zijn er regels, maar daar staat ook een hoop liefde en ondersteuning tegenover. Deze stiefvader klaagt allemaal maar over lawaai en tassen op de bank, maar neemt de andere helft van het ouderschap niet op zich, dat doet TO immers. Ik vraag me af of dit een ideale situatie is voor de kinderen en voor TO.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zondag 15 september 2019 om 10:58
Zoals ik het lees heeft jouw partner geen kinderen uit eerdere relaties. Vergeet dan ook niet dat het soms echt een aardschok is om ineens fulltime kinderen om je heen te hebben. Als je kinderen hebt groei je daar in mee. Je went aan het steeds meer worden rumoer om je heen omdat dat geleidelijk gaat. Voor hem is het van 0 naar 100..
Ik zie het bij mezelf ook. Mijn kinderen zijn heel rustig. Altijd al geweest eigenlijk. Als mijn neefjes en nichtjes er zijn dan ben ik gesloopt na een dag. De hele tijd herrie, aandacht, rumoer. Ik ben het niet gewend en het kost me mega veel energie.
In mijn geval gaan ze weer naar huis en blijven al helemaal geen hele week.
Als ik het zo lees kiest je partner ervoor om in de week dat jouw kinderen er zijn om zichzelf wat meer af te sluiten. Ik denk dat dat prima is. Jouw kinderen, jouw verantwoordelijkheid. En hij helpt ze wel met klusjes en huiswerk schrijf je, dus prima.
Het is aan jou om die balans te vinden. Blijkbaar ben jij de enige die daar een probleem in ziet. Zolang je kinderen niet aangeven dat ze er last van hebben en je partner voor deze oplossing kiest zie ik niet in wat er opgelost moet worden. Behalve dan dat jij een ideaalbeeld ziet wat er niet is.
Dus idd, je eigen verwachtingen bij stellen. Don’t try to fix things that aint broken!
Ik zie het bij mezelf ook. Mijn kinderen zijn heel rustig. Altijd al geweest eigenlijk. Als mijn neefjes en nichtjes er zijn dan ben ik gesloopt na een dag. De hele tijd herrie, aandacht, rumoer. Ik ben het niet gewend en het kost me mega veel energie.
In mijn geval gaan ze weer naar huis en blijven al helemaal geen hele week.
Als ik het zo lees kiest je partner ervoor om in de week dat jouw kinderen er zijn om zichzelf wat meer af te sluiten. Ik denk dat dat prima is. Jouw kinderen, jouw verantwoordelijkheid. En hij helpt ze wel met klusjes en huiswerk schrijf je, dus prima.
Het is aan jou om die balans te vinden. Blijkbaar ben jij de enige die daar een probleem in ziet. Zolang je kinderen niet aangeven dat ze er last van hebben en je partner voor deze oplossing kiest zie ik niet in wat er opgelost moet worden. Behalve dan dat jij een ideaalbeeld ziet wat er niet is.
Dus idd, je eigen verwachtingen bij stellen. Don’t try to fix things that aint broken!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
zondag 15 september 2019 om 10:59
Dit dus.Kia•Ora schreef: ↑15-09-2019 10:47Leuk dat hij dat niet wil, het gaat hier niet alleen om hem, maar om jouw kinderen! En die merken echt wel dat hij het niet fijn vindt dat zij er zijn en dat jij de boel om iedereen heen probeert te regelen.
Ik zou hier geen zin in hebben. Lullig voor hem maar het welzijn van mijn kinderen gaat echt voor en als hij de drukte niet aankan dan gaat hij maar weer alleen wonen.
zondag 15 september 2019 om 11:07
Dank je Biol, mooie tekst en tip.biol schreef: ↑15-09-2019 10:58Zoals ik het lees heeft jouw partner geen kinderen uit eerdere relaties. Vergeet dan ook niet dat het soms echt een aardschok is om ineens fulltime kinderen om je heen te hebben. Als je kinderen hebt groei je daar in mee. Je went aan het steeds meer worden rumoer om je heen omdat dat geleidelijk gaat. Voor hem is het van 0 naar 100..
Ik zie het bij mezelf ook. Mijn kinderen zijn heel rustig. Altijd al geweest eigenlijk. Als mijn neefjes en nichtjes er zijn dan ben ik gesloopt na een dag. De hele tijd herrie, aandacht, rumoer. Ik ben het niet gewend en het kost me mega veel energie.
In mijn geval gaan ze weer naar huis en blijven al helemaal geen hele week.
Als ik het zo lees kiest je partner ervoor om in de week dat jouw kinderen er zijn om zichzelf wat meer af te sluiten. Ik denk dat dat prima is. Jouw kinderen, jouw verantwoordelijkheid. En hij helpt ze wel met klusjes en huiswerk schrijf je, dus prima.
Het is aan jou om die balans te vinden. Blijkbaar ben jij de enige die daar een probleem in ziet. Zolang je kinderen niet aangeven dat ze er last van hebben en je partner voor deze oplossing kiest zie ik niet in wat er opgelost moet worden. Behalve dan dat jij een ideaalbeeld ziet wat er niet is.
Dus idd, je eigen verwachtingen bij stellen. Don’t try to fix things that aint broken!
Mijn kinderen geven aan hem te mogen. Er zijn een paar dingen die ze niet leuk vinden maar over het algemeen mogen ze hem.
En zo denken ze over elkaar, ze mogen elkaar en verder laten ze elkaar met rust.
Misschien is dat oké voor nu en zijn mijn verwachtingen voor een gezin dat elkaar de hele dag knuffelt en spelletjes met elkaar speelt met reëel.
.
zondag 15 september 2019 om 11:13
Dat is toch niet zo raar dat hij daar moeite mee hebt. Dus wanneer je kinderen er niet zijn, dan is hij je prins en krijgt hij alle aandacht. En op het moment dat de kinderen er zijn, dan staat hij helemaal onderaan de ladder en wordt er geen rekening met hem gehouden.
Natuurlijk moet hij rekening houden met je kinderen, zij zijn jouw belangrijkste bezit. Aan de andere kant, jij kiest voor deze relatie en jullie wonen samen, dus jij en je kinderen kunnen ook rekening met hem houden. Waarom moet de bank vol liggen met spullen van de kinderen? Waarom wordt er alleen gekookt wat de kinderen lekker vinden?
Wil je dit werkbaar maken, dan zullen jullie allemaal rekening met elkaar moeten gaan houden. Creer voor je vriend een plek in huis waar hij zich kan terug trekken. Waar hij tv kan kijken of even rustig een boek lezen of naar muziek luisteren. Verwacht niet van hem dat hij tijdens die week opeens alles opzij gaat zetten voor jouw kinderen. En zorg ook dat je tijdens de week dat de kinderen er zijn er ook aandacht is voor elkaar, en niet alles alleen maar om de kinderen draait.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zondag 15 september 2019 om 11:17
Maar zijn jullie wel een echt gezin? Hij is niet de ouder of de verantwoordelijke voor je kinderen. Hij is de partner van hun moeder. Want gaan jouw kinderen ook mee wanneer hij een handbalwedstrijd heeft? Of kijken ze met hem naar DWDD? Zo te horen verwacht je van hem dat hij "gezindingen doet" en verwacht je van je kinderen niet dat ze rekening houden met zijn wensen. Kinderen zijn uiteraard heel belangrijk, maar wanneer je met 4 personen in 1 huis woont, zijn jullie allemaal belangrijk! En hou je rekening met elkaar.Pantera88 schreef: ↑15-09-2019 11:07Dank je Biol, mooie tekst en tip.
Mijn kinderen geven aan hem te mogen. Er zijn een paar dingen die ze niet leuk vinden maar over het algemeen mogen ze hem.
En zo denken ze over elkaar, ze mogen elkaar en verder laten ze elkaar met rust.
Misschien is dat oké voor nu en zijn mijn verwachtingen voor een gezin dat elkaar de hele dag knuffelt en spelletjes met elkaar speelt met reëel.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zondag 15 september 2019 om 11:24
Voelen jouw kinderen zich wel op hun gemak bij hem dan? Komen ze met gemak in hun pyjama op de bank hangen? Laten ze hun emoties in zijn bijzijn zien ? Ik zou me heel ongemakkelijk voelen bij iemand waarvan ik merk dat hij mij een last vindt en als het zo uit zou komen hij mij 24/7 bij vader zou kunnen dumpen er niet over na zou hoeven denken...Pantera88 schreef: ↑15-09-2019 11:07Dank je Biol, mooie tekst en tip.
Mijn kinderen geven aan hem te mogen. Er zijn een paar dingen die ze niet leuk vinden maar over het algemeen mogen ze hem.
En zo denken ze over elkaar, ze mogen elkaar en verder laten ze elkaar met rust.
Misschien is dat oké voor nu en zijn mijn verwachtingen voor een gezin dat elkaar de hele dag knuffelt en spelletjes met elkaar speelt met reëel.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
zondag 15 september 2019 om 11:31
Pantera88 schreef: ↑15-09-2019 11:07Dank je Biol, mooie tekst en tip.
Mijn kinderen geven aan hem te mogen. Er zijn een paar dingen die ze niet leuk vinden maar over het algemeen mogen ze hem.
En zo denken ze over elkaar, ze mogen elkaar en verder laten ze elkaar met rust.
Misschien is dat oké voor nu en zijn mijn verwachtingen voor een gezin dat elkaar de hele dag knuffelt en spelletjes met elkaar speelt met reëel.
Misschien voor je perspectief: mijn ouders zijn al decennia gescheiden en hebben ook al allebei decennia een "nieuwe" partner. Beide partners vind ik prima, aardige mensen. Ze zijn, toen ik tiener was en nog thuis woonden, in mijn leven gekomen en hebben dus alle belangrijke dingen meegemaakt. Rapporten, diploma-uitreikingen, zwangerschappen etc. Ik mag ze allebei. Het zijn leuke mensen en ze maken mijn ouders gelukkig. Ze hebben zich ook nooit met onze opvoeding bemoeid, ook al waren ze echt betrokken. Maar het "dit is mijn tweede vader of moeder"-gevoel heb ik nooit gehad. Er zijn kinderen die dat wel hebben, maar bij ons thuis heeft niemand van de kinderen dat. Zij doen af en toe een klusje bij ons, wij andersom iets bij hen (meestal computer gerelateerd
), we zien en spreken elkaar op belangrijke momenten en soms komen ze mee als mijn ouders op bezoek komen. Soms ook niet. Voor ons werkt dit zo prima.
zondag 15 september 2019 om 11:40
Het eerste jaar samenwonen is nooit idyllisch, het is altijd het samenvoegen van 2 levens met verschillende gewoontes en wensen. Het is altijd keihard werken.
In dit geval zijn er ook 2 personen bij betrokken die helemaal niet zaten te wachten op deze verandering en wordt de dynamiek helemaal ingewikkeld.
Je partner is nu compleet overweldigd en jij zal moeten inzien dat jouw gewoontes niet bij hem passen. En hij andersom. Jullie zullen daar een modus in moeten vinden.
Je partner zal ook moeten leren ontspannen en 'thuis te zijn' met de kinderen om hem heen. Dat is ook wennen.
En waarom moet jij bijvoorbeeld alle avonden tv kijken, terwijl je daar niet van houdt? En 2 avonden is hij weg en kan je eindelijk doen wat je wil, zeg je. Klinkt erg dwangmatig allemaal.
In dit geval zijn er ook 2 personen bij betrokken die helemaal niet zaten te wachten op deze verandering en wordt de dynamiek helemaal ingewikkeld.
Je partner is nu compleet overweldigd en jij zal moeten inzien dat jouw gewoontes niet bij hem passen. En hij andersom. Jullie zullen daar een modus in moeten vinden.
Je partner zal ook moeten leren ontspannen en 'thuis te zijn' met de kinderen om hem heen. Dat is ook wennen.
En waarom moet jij bijvoorbeeld alle avonden tv kijken, terwijl je daar niet van houdt? En 2 avonden is hij weg en kan je eindelijk doen wat je wil, zeg je. Klinkt erg dwangmatig allemaal.
zondag 15 september 2019 om 12:13
Mijn dochter (11 jaar)kwam vanochtend nog in haar ondergoed op de bank (al hoewel ik vind dat dat niet zo netjes is). En ze doen niet anders als hij er is dan normaal.Kia•Ora schreef: ↑15-09-2019 11:24Voelen jouw kinderen zich wel op hun gemak bij hem dan? Komen ze met gemak in hun pyjama op de bank hangen? Laten ze hun emoties in zijn bijzijn zien ? Ik zou me heel ongemakkelijk voelen bij iemand waarvan ik merk dat hij mij een last vindt en als het zo uit zou komen hij mij 24/7 bij vader zou kunnen dumpen er niet over na zou hoeven denken...
zondag 15 september 2019 om 12:16
Goed te horen dat het zo werkt voor jullie. Verder geen schade aan over gehouden zo te horen?Pergamon schreef: ↑15-09-2019 11:31Misschien voor je perspectief: mijn ouders zijn al decennia gescheiden en hebben ook al allebei decennia een "nieuwe" partner. Beide partners vind ik prima, aardige mensen. Ze zijn, toen ik tiener was en nog thuis woonden, in mijn leven gekomen en hebben dus alle belangrijke dingen meegemaakt. Rapporten, diploma-uitreikingen, zwangerschappen etc. Ik mag ze allebei. Het zijn leuke mensen en ze maken mijn ouders gelukkig. Ze hebben zich ook nooit met onze opvoeding bemoeid, ook al waren ze echt betrokken. Maar het "dit is mijn tweede vader of moeder"-gevoel heb ik nooit gehad. Er zijn kinderen die dat wel hebben, maar bij ons thuis heeft niemand van de kinderen dat. Zij doen af en toe een klusje bij ons, wij andersom iets bij hen (meestal computer gerelateerd
zondag 15 september 2019 om 12:26
Ten eerste: heb je je kinderen wel oprecht om toestemming gevraagd, dus of zij het überhaupt goed vonden dat er een ander dan hun eigen vader in hun huis kwam wonen? Heb je toestemming gevraagd over het feit dat zij hun veilige huis met een ander (dan hun eigen vader) moesten gaan delen?
Ten tweede: Waarom zijn zovele ouders überhaupt zo ontzettend egoïstisch om te gaan scheiden en daarna weer te samenwonen met een ander, en dit hun kinderen op te dringen? Je kunt ook gewoon gaan latten en verder alle aandacht aan je kinderen besteden zolang ze nog thuis wonen.
Ten derde is het gewoon je vriend en geen “stiefvader”. De kinderen hebben namelijk al een vader. Er is überhaupt geen sprake van ‘stief’ bij samenwonen. Een stiefvader of stiefmoeder wordt je alleen bij formele binding door trouwen of samenlevingcontract.
Ten tweede: Waarom zijn zovele ouders überhaupt zo ontzettend egoïstisch om te gaan scheiden en daarna weer te samenwonen met een ander, en dit hun kinderen op te dringen? Je kunt ook gewoon gaan latten en verder alle aandacht aan je kinderen besteden zolang ze nog thuis wonen.
Ten derde is het gewoon je vriend en geen “stiefvader”. De kinderen hebben namelijk al een vader. Er is überhaupt geen sprake van ‘stief’ bij samenwonen. Een stiefvader of stiefmoeder wordt je alleen bij formele binding door trouwen of samenlevingcontract.
zondag 15 september 2019 om 12:32
Jazeker is dit overlegd met de kinderen.hoezoos schreef: ↑15-09-2019 12:26Ten eerste: heb je je kinderen wel oprecht om toestemming gevraagd, dus of zij het überhaupt goed vonden dat er een ander dan hun eigen vader in hun huis kwam wonen? Heb je toestemming gevraagd over het feit dat zij hun veilige huis met een ander (dan hun eigen vader) moesten gaan delen?
Ten tweede: Waarom zijn zovele ouders überhaupt zo ontzettend egoïstisch om te gaan scheiden en daarna weer te samenwonen met een ander, en dit hun kinderen op te dringen? Je kunt ook gewoon gaan latten en verder alle aandacht aan je kinderen besteden zolang ze nog thuis wonen.
Ten derde is het gewoon je vriend en geen “stiefvader”. De kinderen hebben namelijk al een vader. Er is überhaupt geen sprake van ‘stief’ bij samenwonen. Een stiefvader of stiefmoeder wordt je alleen bij formele binding door trouwen of samenlevingcontract.
En waarom jij dat egoïstisch vind als ouders opnieuw gelukkig willen zijn met een partner weet ik niet. Ben je zelf bewust single gebleven voor de kinderen?
En zoals je kunt lezen in mijn verhaal noemen we het thuis geen stiefvader. Mijn vriend noemen ze bij hun naam.
zondag 15 september 2019 om 12:48
Nauwelijks. Uiteindelijk hakt een scheiding er altijd in. Mijn ouders hebben het gezamenlijk heel goed gedaan en aangepakt. Het hoeft niet he, dat je met je nieuwe partner een idyllisch gezin vormt. Want uiteindelijk is hij niet hun vader, maar jouw partner. Zolang je kinderen in hun huis alle ruimte krijgen om zichzelf te zijn (wat overigens wat anders is dan dat er geen grenzen mogen zijn), en ze vinden elkaar aardig, dan ben je toch al een heel eind? Zorg dat je vriend een eigen ruimte heeft waar hij zich lekker kan terugtrekken als het hem te veel wordt. Onderneem ook dingen met je kinderen zonder je vriend (dagje pretpark, naar de film, etc), zodat zij tijd met jou alleen hebben (vind ik super belangrijk dat dat ook gebeurd) en je vriend in jullie huis kan opladen.
zondag 15 september 2019 om 12:49
Nee wij zijn ‘gewoon’ samen als gezin met 3 kinderen van tussen 16 en 21 en zeer gelukkig met elkaar! Saai he;)Pantera88 schreef: ↑15-09-2019 12:32Jazeker is dit overlegd met de kinderen.
En waarom jij dat egoïstisch vind als ouders opnieuw gelukkig willen zijn met een partner weet ik niet. Ben je zelf bewust single gebleven voor de kinderen?
En zoals je kunt lezen in mijn verhaal noemen we het thuis geen stiefvader. Mijn vriend noemen ze bij hun naam.
Als we vroeger gescheiden zouden zijn hadden we alle uiteraard aandacht aan de kinderen hebben geschonken, en mocht er een relatie gekomen zijn zouden we sowieso gaan latten uit respect naar de kinderen en hun beide ouders.
Je zegt wel dat je je kinderen toestemming hebt gevraagd, maar jongere kinderen zijn vaak helemaal niet in staat om weloverwogen hier echt een beslissing over te kunnen nemen in zon situatie. En als ze ‘nee’ hadden gezegd tot hun 18e, wat dan, had je het er dan ook doorgedrukt?
Het is daarnaast ook logisch dat je vriend zich niet prettig voelt in jouw gezin, want het is niet zijn eigen gezin en niet zijn kinderen. Er wordt nu (onbewust) van hem verwacht dat hij voor andermans gezin zorgt en verantwoordingen neemt en (onbewust) krijgt die puur bij vader en moeder horen. Je vriend voelt zich waarschijnlijk niet thuis omdat het eenvoudigweg niet zijn thuis is.
zondag 15 september 2019 om 13:12
Wat een kolder zeg.. dus als een relatie niet meer werkt om welke reden dan ook mag je niet meer gelukkig zijn met een ander omwille van de kinderen? Ik vind dat kinderen echt wel zeggenschap hebben en je dingen met ze kan bespreken maar het feit dat je egoïstisch bent als je naast het geluk van je kinderen ook zelf gelukkig wil zijn dat is natuurlijk bs!hoezoos schreef: ↑15-09-2019 12:26Ten eerste: heb je je kinderen wel oprecht om toestemming gevraagd, dus of zij het überhaupt goed vonden dat er een ander dan hun eigen vader in hun huis kwam wonen? Heb je toestemming gevraagd over het feit dat zij hun veilige huis met een ander (dan hun eigen vader) moesten gaan delen?
Ten tweede: Waarom zijn zovele ouders überhaupt zo ontzettend egoïstisch om te gaan scheiden en daarna weer te samenwonen met een ander, en dit hun kinderen op te dringen? Je kunt ook gewoon gaan latten en verder alle aandacht aan je kinderen besteden zolang ze nog thuis wonen.
Ten derde is het gewoon je vriend en geen “stiefvader”. De kinderen hebben namelijk al een vader. Er is überhaupt geen sprake van ‘stief’ bij samenwonen. Een stiefvader of stiefmoeder wordt je alleen bij formele binding door trouwen of samenlevingcontract.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
