Te gehecht
dinsdag 17 januari 2012 om 00:03
Dag iedereen,
Zoals de titel aangeeft, voel ik dat ik te gehecht ben in mijn relatie. In het begin van de relatie voel ik dat echter niet, dan ben ik op mijn gemak, en trek ik me helemaal niet aan wie haar vrienden zijn, wie met ze praat nzo. Ik dacht ook niet heel de tijd aan haar. Het was gewoon chiller. Nu alles langer wordt begin ik op details te letten: Als zij bvb eens minder stuurt, of korter stuurt, of minder liefdevol stuurt, voel ik me al slecht vanbinnen (ookal weet ik dat dit belachelijk is). Ik denk altijd aan het ergste dan. Voor mij is een relatie iets nieuws, ik weet niet goed hoe ik moet omgaan met nieuwe situaties die opduiken in de relatie. Als ik haar zie (1-2keer per week) is alles wel top en super leuk! maar daarna voel ik mij raar. ook op momenten dat ze iets minder stuurt of praat, dan voel ik dat ik men eigen niet meer ben als ik haar sms antwoord. Ik begin zelfs na te denken over de dingen die ik stuur naar haar, van zou ze dat wel een goed bericht vinden, zou ze nog kunnen lachen met mijn mopjes...allemaal vragen die in men hoofd zitten op die momenten. Ik wil ook niet te plakkerig overkomen, maar anderzijds denk ik als ik minder ga sturen, dat dat de relatie niet ten goede zal komen...nu zie ik ze voor 10 dagen niet, en ik voel dit aan als een test, hmmm iemand tips hoe ik mij moet opstellen in een relatie?
mvg
Zoals de titel aangeeft, voel ik dat ik te gehecht ben in mijn relatie. In het begin van de relatie voel ik dat echter niet, dan ben ik op mijn gemak, en trek ik me helemaal niet aan wie haar vrienden zijn, wie met ze praat nzo. Ik dacht ook niet heel de tijd aan haar. Het was gewoon chiller. Nu alles langer wordt begin ik op details te letten: Als zij bvb eens minder stuurt, of korter stuurt, of minder liefdevol stuurt, voel ik me al slecht vanbinnen (ookal weet ik dat dit belachelijk is). Ik denk altijd aan het ergste dan. Voor mij is een relatie iets nieuws, ik weet niet goed hoe ik moet omgaan met nieuwe situaties die opduiken in de relatie. Als ik haar zie (1-2keer per week) is alles wel top en super leuk! maar daarna voel ik mij raar. ook op momenten dat ze iets minder stuurt of praat, dan voel ik dat ik men eigen niet meer ben als ik haar sms antwoord. Ik begin zelfs na te denken over de dingen die ik stuur naar haar, van zou ze dat wel een goed bericht vinden, zou ze nog kunnen lachen met mijn mopjes...allemaal vragen die in men hoofd zitten op die momenten. Ik wil ook niet te plakkerig overkomen, maar anderzijds denk ik als ik minder ga sturen, dat dat de relatie niet ten goede zal komen...nu zie ik ze voor 10 dagen niet, en ik voel dit aan als een test, hmmm iemand tips hoe ik mij moet opstellen in een relatie?
mvg
dinsdag 17 januari 2012 om 00:22
dinsdag 17 januari 2012 om 00:45
quote:Maryssa schreef op 17 januari 2012 @ 00:22:
Misschien met haar praten? Haar vertellen hoe belangrijk ze voor je is en dat je je zo nu en dan onzeker voelt? Ik denk dat ze zal waarderen dat je niet de macho uithangt maar echt gevoel toont.En ze kan er meer rekening mee houden als ze het weet.
Dit dus...
als iemand echt om je geeft hoef je je niet in bochten te wringen om leuk genoeg te zijn.
Ze vind je zo al leuk genoeg anders was ze niks met je begonnen.
Gewoon jezelf blijven, daar is ze toch op gevallen
Misschien met haar praten? Haar vertellen hoe belangrijk ze voor je is en dat je je zo nu en dan onzeker voelt? Ik denk dat ze zal waarderen dat je niet de macho uithangt maar echt gevoel toont.En ze kan er meer rekening mee houden als ze het weet.
Dit dus...
als iemand echt om je geeft hoef je je niet in bochten te wringen om leuk genoeg te zijn.
Ze vind je zo al leuk genoeg anders was ze niks met je begonnen.
Gewoon jezelf blijven, daar is ze toch op gevallen
dinsdag 17 januari 2012 om 00:48
quote:Maryssa schreef op 17 januari 2012 @ 00:22:
Misschien met haar praten? Haar vertellen hoe belangrijk ze voor je is en dat je je zo nu en dan onzeker voelt? Ik denk dat ze zal waarderen dat je niet de macho uithangt maar echt gevoel toont.En ze kan er meer rekening mee houden als ze het weet.Aan de ene kant is dat wel heel schattig natuurlijk, maar toen ik de leeftijd had van TO (18 ofzo?) dan zou de liefde daardoor niet zijn aangewakkerd eerlijk gezegd. Ik denk dat ik het zelf prettiger had gevonden als hij zich wat onafhankelijker zou hebben opesteld (eigen sport, eigen leven, eigen studie, eigen meningen, etc.) en daardoor wat meer zelfvertrouwen zou krijgen. Maar hey, ik ben zijn vriendinnetje natuurlijk niet, misschien werkt het bij haar wel.
Misschien met haar praten? Haar vertellen hoe belangrijk ze voor je is en dat je je zo nu en dan onzeker voelt? Ik denk dat ze zal waarderen dat je niet de macho uithangt maar echt gevoel toont.En ze kan er meer rekening mee houden als ze het weet.Aan de ene kant is dat wel heel schattig natuurlijk, maar toen ik de leeftijd had van TO (18 ofzo?) dan zou de liefde daardoor niet zijn aangewakkerd eerlijk gezegd. Ik denk dat ik het zelf prettiger had gevonden als hij zich wat onafhankelijker zou hebben opesteld (eigen sport, eigen leven, eigen studie, eigen meningen, etc.) en daardoor wat meer zelfvertrouwen zou krijgen. Maar hey, ik ben zijn vriendinnetje natuurlijk niet, misschien werkt het bij haar wel.
dinsdag 17 januari 2012 om 00:53
quote:cheerlesscard schreef op 17 januari 2012 @ 00:45:
[...]
Gewoon jezelf blijven, daar is ze toch op gevallen
Waarom? Hij heeft toch juist last van hoe ie nu is? Hij zegt zelf dat ie in het begin van de relatie anders was, chiller en meer op zijn gemak, kennelijk is ze daar ook op gevallen.
Misschien handig om je af te vragen waarom je je toen meer op je gemak voelde, wat was er voor jou anders? Was je toen nog niet bang om haar kwijt te raken omdat je nog niet zo aan haar gehecht was?
Niets mis mee om een beetje bang te zijn om haar kwijt te raken maar zorg vooral dat dat alleen maar te maken heeft met het feit dat je haar dan niet meer in je leven hebt en niet omdat je zelf "minder" bent zonder haar.
Zelfvertrouwen maakt een jongen/man juist onweerstaanbaar (arrogantie niet hoor, dus zorg dat je niet doorslaat).
[...]
Gewoon jezelf blijven, daar is ze toch op gevallen
Waarom? Hij heeft toch juist last van hoe ie nu is? Hij zegt zelf dat ie in het begin van de relatie anders was, chiller en meer op zijn gemak, kennelijk is ze daar ook op gevallen.
Misschien handig om je af te vragen waarom je je toen meer op je gemak voelde, wat was er voor jou anders? Was je toen nog niet bang om haar kwijt te raken omdat je nog niet zo aan haar gehecht was?
Niets mis mee om een beetje bang te zijn om haar kwijt te raken maar zorg vooral dat dat alleen maar te maken heeft met het feit dat je haar dan niet meer in je leven hebt en niet omdat je zelf "minder" bent zonder haar.
Zelfvertrouwen maakt een jongen/man juist onweerstaanbaar (arrogantie niet hoor, dus zorg dat je niet doorslaat).