Twee liefdes..... deel 2
vrijdag 24 juli 2009 om 15:57
Hoi allemaal,
Ik ben nieuw hier, en blij dat ik een plek heb gevonden waar niet gelijk zo ontzettend fel gereageerd wordt op vreemdgaan.
Fijn he.
Het lijkt wel of zoveel mensen vinden dat het het slechtste is wat je kan doen.
Niks mis mee, hoor.
En dat terwijl het zovaak gebeurd, en vaak totaal zonder de bedoeling de ander te kwetsen.
Je bedoelt zoals het niet de bedoeling is om iemand dood te rijden als je dronken achter het stuur kruipt?
Ik vind dat er andere dingen zijn die veel kwetsender zijn die gek genoeg veel geaccepteerder zijn.
Noem eens een voorbeeld dan?
Ik ben een beetje verward op het moment: ik heb een nr 1 die echt de leukste man op aarde is, romantisch, knap, attent, echt het leukste vriendje op aarde en ik ben supergek op hem.
Dat blijkt ja. Rare manier om dat te laten merken.
En toen kwam ik nr 2 tegen: vlam in de pan, heerlijke verliefde gevoelens die ik nooit had willen missen. In tegenstelling tot wat vaak gedacht word is er echt niks mis met mijn relatie. Toch vraag ik me af waarom dit dan gebeurd? Waarom word ik verliefd op een ander en heb ik niet genoeg aan mijn eigen kerel?
Vragen die je je inderdaad zou kunnen stellen.
Met nr 2 ben ik iets verder gegaan dan ik van plan was, ik wilde het buiten 'ons' leven houden maar het is nu toch dichterbij gekomen dan de bedoeling was. De pest is dat het zo verdomde verslavend werkt en ik steeds meer wil. Voel me niet echt schuldig naar nr 1 zolang het niet ten koste van mijn liefde voor hem gaat, maar het gaat wel steeds verder. En vind het wel vervelend met zon groot geheim te zitten.
Vertel het is aan je nummer 1. Misschien gunt hij je je pleziertje wel. Het kan trouwens ook zijn dat hij je met kop en kont buitengooit, en de rest van zijn leven moeite heeft om mensen te vertrouwen. Gokje.
Mijn omgeving (en nr2 trouwens ook) probeert me aan te praten dat er iets mis met me is omdat ik niet genoeg heb aan 1 man. Hoe denken jullie daarover?
Misschien ben je gewoon een beetje een naar en egoistisch meisje. Die bestaan.
Ik ben bang dat het gewoon in mijn natuur zit om constant op zoek te zijn naar meer, spannender, leuker... Maar is dat verkeerd? Ik vind het een moeilijke kwestie. Benieuwd naar jullie ideeen daarover.
Bij deze.
Ik ben nieuw hier, en blij dat ik een plek heb gevonden waar niet gelijk zo ontzettend fel gereageerd wordt op vreemdgaan.
Fijn he.
Het lijkt wel of zoveel mensen vinden dat het het slechtste is wat je kan doen.
Niks mis mee, hoor.
En dat terwijl het zovaak gebeurd, en vaak totaal zonder de bedoeling de ander te kwetsen.
Je bedoelt zoals het niet de bedoeling is om iemand dood te rijden als je dronken achter het stuur kruipt?
Ik vind dat er andere dingen zijn die veel kwetsender zijn die gek genoeg veel geaccepteerder zijn.
Noem eens een voorbeeld dan?
Ik ben een beetje verward op het moment: ik heb een nr 1 die echt de leukste man op aarde is, romantisch, knap, attent, echt het leukste vriendje op aarde en ik ben supergek op hem.
Dat blijkt ja. Rare manier om dat te laten merken.
En toen kwam ik nr 2 tegen: vlam in de pan, heerlijke verliefde gevoelens die ik nooit had willen missen. In tegenstelling tot wat vaak gedacht word is er echt niks mis met mijn relatie. Toch vraag ik me af waarom dit dan gebeurd? Waarom word ik verliefd op een ander en heb ik niet genoeg aan mijn eigen kerel?
Vragen die je je inderdaad zou kunnen stellen.
Met nr 2 ben ik iets verder gegaan dan ik van plan was, ik wilde het buiten 'ons' leven houden maar het is nu toch dichterbij gekomen dan de bedoeling was. De pest is dat het zo verdomde verslavend werkt en ik steeds meer wil. Voel me niet echt schuldig naar nr 1 zolang het niet ten koste van mijn liefde voor hem gaat, maar het gaat wel steeds verder. En vind het wel vervelend met zon groot geheim te zitten.
Vertel het is aan je nummer 1. Misschien gunt hij je je pleziertje wel. Het kan trouwens ook zijn dat hij je met kop en kont buitengooit, en de rest van zijn leven moeite heeft om mensen te vertrouwen. Gokje.
Mijn omgeving (en nr2 trouwens ook) probeert me aan te praten dat er iets mis met me is omdat ik niet genoeg heb aan 1 man. Hoe denken jullie daarover?
Misschien ben je gewoon een beetje een naar en egoistisch meisje. Die bestaan.
Ik ben bang dat het gewoon in mijn natuur zit om constant op zoek te zijn naar meer, spannender, leuker... Maar is dat verkeerd? Ik vind het een moeilijke kwestie. Benieuwd naar jullie ideeen daarover.
Bij deze.
vrijdag 24 juli 2009 om 16:58
Noem eens een voorbeeld dan?
Elkaar afvallen in het bijzijn van anderen, jarenlang geen sex meer hebben, elkaar geen vrijheid gunnen, geen moeite meer voor elkaar doen. Vind ik erger dan een liefdevolle relatie hebben waarin soms ook wat plek is voor deen derde.
Vertel het is aan je nummer 1. Misschien gunt hij je je pleziertje wel. Het kan trouwens ook zijn dat hij je met kop en kont buitengooit, en de rest van zijn leven moeite heeft om mensen te vertrouwen. Gokje.
Ik heb verteld dat ik verliefd ben en dat ik gezoend heb. Snapte hij wel, hij begrijpt dat die dingen gebeuren en gunde me zelfs mijn pleziertje. Wel gaf hij aan dat ik moest zorgen dat het niet ingewikkelder werd en het niet in ons leven moet halen. En dat als ik het echt niet kon laten ik dan moest zorgen dat hij er nooit achter zou komen. Die afspraak hebben we sowieso: als er iets gebeurd, niet vertellen! Ik heb daarom niet meer verteld dat daarna nog eea gebeurd is en wil ook niet dat hij erachter komt, dat zou hem onnodig kwetsen.
Misschien ben je gewoon een beetje een naar en egoistisch meisje. Die bestaan.
Of misschien hebben de meeste mensen deze behoeftes maar durft niemand er voor uit te komen omdat het zo snel veroordeeld wordt.
Elkaar afvallen in het bijzijn van anderen, jarenlang geen sex meer hebben, elkaar geen vrijheid gunnen, geen moeite meer voor elkaar doen. Vind ik erger dan een liefdevolle relatie hebben waarin soms ook wat plek is voor deen derde.
Vertel het is aan je nummer 1. Misschien gunt hij je je pleziertje wel. Het kan trouwens ook zijn dat hij je met kop en kont buitengooit, en de rest van zijn leven moeite heeft om mensen te vertrouwen. Gokje.
Ik heb verteld dat ik verliefd ben en dat ik gezoend heb. Snapte hij wel, hij begrijpt dat die dingen gebeuren en gunde me zelfs mijn pleziertje. Wel gaf hij aan dat ik moest zorgen dat het niet ingewikkelder werd en het niet in ons leven moet halen. En dat als ik het echt niet kon laten ik dan moest zorgen dat hij er nooit achter zou komen. Die afspraak hebben we sowieso: als er iets gebeurd, niet vertellen! Ik heb daarom niet meer verteld dat daarna nog eea gebeurd is en wil ook niet dat hij erachter komt, dat zou hem onnodig kwetsen.
Misschien ben je gewoon een beetje een naar en egoistisch meisje. Die bestaan.
Of misschien hebben de meeste mensen deze behoeftes maar durft niemand er voor uit te komen omdat het zo snel veroordeeld wordt.
vrijdag 24 juli 2009 om 19:35
Hoi Verward28, ik vind niet dat jij een naar en egoistisch meisje bent. Het kan iedereen overkomen en je hebt het je man eerlijk verteld. Als ik er goed over nadenk, is het bijna onmogelijk: je hele leven lang maar mogen houden van een persoon tegelijk. De maatschappij legt ons dit op en er komt alleen maar narigheid van. Waarom is het niet mogelijk om van meerdere personen tegelijk te houden en open kaart te spelen? Ik weet dat dit in de praktijk moeilijk is want ook de partner van een nummer 2 moet hiervoor open staan. Ik kijk wel eens op de website van polyamory en ik heb hier veel aan gehad. Ik veroordeel je absoluut niet, ik weet hoe het voelt.....
zaterdag 25 juli 2009 om 20:02
Nou..het is gebeurd,ik heb nr1 verteld dat ik niet meer met hem verder wil.
Maar wat een emoties en verdriet komen er los,ik ben hier natuurlijk in mijn hoofd al langer mee bezig maar nr 1 moet nu pas beginnen met verwerken.
Hij heeft veel verdriet en ik? ik heb medelijden met hem,ga dan weer twijfelen maar voel me daarna weer sterk,ik moet nu volhouden want ik weet dat er geen toekomst is voor ons.
Ik weet dat ik gelukkiger alleen zal zijn,op zich zou ik het nog wel en paar jaartjes zo vol kunnen houden,momenteel is er genoeg afleiding met de kinderen om ons heen.
Maar ik wil niet oud met hem worden,als ik denk aan 10 jaar verder en dan alleen te zitten met hem? ik moet er niet aan denken!
Dus ik heb eindelijk de moed gevonden om hem te vertellen dat ik niet meer van hem hield,en dat ik weg wil.
Dit is het eerlijkst voor hem en voor mij,ik wil geen jaren meer verspillen.
Nou,ik moest het even kwijt!
Maar wat een emoties en verdriet komen er los,ik ben hier natuurlijk in mijn hoofd al langer mee bezig maar nr 1 moet nu pas beginnen met verwerken.
Hij heeft veel verdriet en ik? ik heb medelijden met hem,ga dan weer twijfelen maar voel me daarna weer sterk,ik moet nu volhouden want ik weet dat er geen toekomst is voor ons.
Ik weet dat ik gelukkiger alleen zal zijn,op zich zou ik het nog wel en paar jaartjes zo vol kunnen houden,momenteel is er genoeg afleiding met de kinderen om ons heen.
Maar ik wil niet oud met hem worden,als ik denk aan 10 jaar verder en dan alleen te zitten met hem? ik moet er niet aan denken!
Dus ik heb eindelijk de moed gevonden om hem te vertellen dat ik niet meer van hem hield,en dat ik weg wil.
Dit is het eerlijkst voor hem en voor mij,ik wil geen jaren meer verspillen.
Nou,ik moest het even kwijt!
zaterdag 25 juli 2009 om 22:09
maandag 27 juli 2009 om 12:33
maandag 27 juli 2009 om 13:13
katara!!! Meisje wat moedig van je !! heel erg goed dat je het hebt gezegd! Echt de eerste stap heb je gedaan, het zal echt niet gemakkelijk worden, maar ik bewonder je eerlijkheid naar hem toe! heel veel sterkte meid!
Ik kon steeds niet op het forum reageren en wilde juist proberen of het weer lukte om jullie over mij te updaten, maar ik laat het hier even bij!
Veel liefs !! P, ook voor alle anderen en speciaal voor knipoogje, Katara, Genoeg en wie ik nog meer vergeten ben...
Ik kon steeds niet op het forum reageren en wilde juist proberen of het weer lukte om jullie over mij te updaten, maar ik laat het hier even bij!
Veel liefs !! P, ook voor alle anderen en speciaal voor knipoogje, Katara, Genoeg en wie ik nog meer vergeten ben...
dinsdag 11 augustus 2009 om 21:10
Hoi meiden,
het gaat niet zo goed.
maar ik zet wel door,nr1 is alles op alles gaan zetten om mij bij zich te houden,hij doet zijn best met de kids etc..ik weet/voel dat het echt is en ik heb vreselijk met hem te doen,ik voel echt pijn in mijn hart voor hem.
Toch wil ik niet verder met hem,ik voel dat mijn toekomst anders moet zijn.
Maar medelijden verscheurt mij soms.
Ik heb een aantal familieleden al op de hoogte gebracht,de kids weten het nog niet,het moeilijkste moet dus nog komen.
Nr 1 staat er voor zijn gevoel alleen voor,ik moet mezelf steeds voorhouden dat hij dit zichzelf heeft aan gedaan,maar het doet me veel pijn.
Bedankt voor jullie reacties,heeeel lief...ik hoop volgende keer wat uitgebreider te zijn,maar mijn energie gaat nu helemaal in deze toestand zitten,ben helemaal op en zou het liefst mijn kop in het zand steken.
Ook nr2 laat ik voorlopig buiten de deur staan,ik heb nu echt wel wat anders aan mijn hoofd,af en toe een sms met hoe het gaat,moet dit toch alleen doen.
Wat een rare vakantie is dit!!!
Liefs KATARA
het gaat niet zo goed.
maar ik zet wel door,nr1 is alles op alles gaan zetten om mij bij zich te houden,hij doet zijn best met de kids etc..ik weet/voel dat het echt is en ik heb vreselijk met hem te doen,ik voel echt pijn in mijn hart voor hem.
Toch wil ik niet verder met hem,ik voel dat mijn toekomst anders moet zijn.
Maar medelijden verscheurt mij soms.
Ik heb een aantal familieleden al op de hoogte gebracht,de kids weten het nog niet,het moeilijkste moet dus nog komen.
Nr 1 staat er voor zijn gevoel alleen voor,ik moet mezelf steeds voorhouden dat hij dit zichzelf heeft aan gedaan,maar het doet me veel pijn.
Bedankt voor jullie reacties,heeeel lief...ik hoop volgende keer wat uitgebreider te zijn,maar mijn energie gaat nu helemaal in deze toestand zitten,ben helemaal op en zou het liefst mijn kop in het zand steken.
Ook nr2 laat ik voorlopig buiten de deur staan,ik heb nu echt wel wat anders aan mijn hoofd,af en toe een sms met hoe het gaat,moet dit toch alleen doen.
Wat een rare vakantie is dit!!!
Liefs KATARA
woensdag 12 augustus 2009 om 12:10
Katara,
Ja idd, je moet het alleen doen, vind je heel moedig, en het is heel normaal hoe je je voelt, daarom is het beter om eerst voor jezelf te gaan, eerst alles verwerken, er komt zoveel bij kijken, je kids, je familie, je omgeving, alles komt te veranderen,
Het is niet vreemd dat zovelen blijven zitten waar ze zitten, daarom heb ik bewondering voor je,
nr1 en ik willen ook uit elkaar, maar wat er allemaal op je afkomt, is niet niks, maar uiteindelijk ga ik ook voor mijzelf, heel veel sterkte groetjes Anna
Ja idd, je moet het alleen doen, vind je heel moedig, en het is heel normaal hoe je je voelt, daarom is het beter om eerst voor jezelf te gaan, eerst alles verwerken, er komt zoveel bij kijken, je kids, je familie, je omgeving, alles komt te veranderen,
Het is niet vreemd dat zovelen blijven zitten waar ze zitten, daarom heb ik bewondering voor je,
nr1 en ik willen ook uit elkaar, maar wat er allemaal op je afkomt, is niet niks, maar uiteindelijk ga ik ook voor mijzelf, heel veel sterkte groetjes Anna
donderdag 20 augustus 2009 om 17:19
vrijdag 21 augustus 2009 om 11:36
hee allemaal,
@vrouwtje, t klinkt alsof je dat even snel tussendoor hebt gedaan, je huwelijk beeindigd, heb je dan ook al woonruimte enzo? Wens je veel geluk, maar heb een beetje het idee dat je wel wat overhaast te werk bent gegaan..? heb je nagedacht over hoe t is als je nr 2 genoeg heeft van jou? Dan ben je pas echt alleenstaande moeder...
@Katara, hoe gaat het met je ? Trek je t allemaal nog? En sta je nog steeds achter je beslissing of is nr 1 z'n best aan t doen om je weer terug te winnen, en ga je daardoor weer twijfelen? Spreek je nr 2 nog of is dat teveel op t moment?
bij mij is t allemaal weer redelijk rustig. met nr 1 gaat t eigenlijk wel goed. heb een hele moeilijke periode achter de rug. nr 2 spreek ik nog af en toe, ook hij heeft t erg moeilijk gehad. maar beiden weten we dat t beter zo is en denken nu miss komt onze tijd nog om echt samen verder te gaan, maar voor nu is t beter om mijn gezin niet stuk te maken, zeker nu nr 1 me nog een kans geeft en me vergeeft. En mocht onze tijd er niet komen, kunnen we altijd nog terugkijken op een hele mooie intense periode, die lang niet iedereen mag beleven.
@vrouwtje, t klinkt alsof je dat even snel tussendoor hebt gedaan, je huwelijk beeindigd, heb je dan ook al woonruimte enzo? Wens je veel geluk, maar heb een beetje het idee dat je wel wat overhaast te werk bent gegaan..? heb je nagedacht over hoe t is als je nr 2 genoeg heeft van jou? Dan ben je pas echt alleenstaande moeder...
@Katara, hoe gaat het met je ? Trek je t allemaal nog? En sta je nog steeds achter je beslissing of is nr 1 z'n best aan t doen om je weer terug te winnen, en ga je daardoor weer twijfelen? Spreek je nr 2 nog of is dat teveel op t moment?
bij mij is t allemaal weer redelijk rustig. met nr 1 gaat t eigenlijk wel goed. heb een hele moeilijke periode achter de rug. nr 2 spreek ik nog af en toe, ook hij heeft t erg moeilijk gehad. maar beiden weten we dat t beter zo is en denken nu miss komt onze tijd nog om echt samen verder te gaan, maar voor nu is t beter om mijn gezin niet stuk te maken, zeker nu nr 1 me nog een kans geeft en me vergeeft. En mocht onze tijd er niet komen, kunnen we altijd nog terugkijken op een hele mooie intense periode, die lang niet iedereen mag beleven.
vrijdag 21 augustus 2009 om 19:36
He Meiden,
PINKY,leuk weer wat van je te lezen hier,zie dat je het moeilijk hebt,hoop dat je eruit komt en achter je beslissingen kan staan.
Mijn nr1 doet inderdaad vreselijk zijn best om mij terug te winnen,ik geloof ook dat het echt is,zijn oogkleppen zijn afgevallen en hij is erg positief bezig vooral met de kinderen,ik zie dat het niet alleen is om mij terug te winnen maar dat er echt een knopje is omgegaan.
Toch wil ik niet meer terug,ik hou niet meer van hem maar van een ander,ik kan dat niet meer veranderen,mijn hart wil niet meer met hem verder.
Nr 1 gaat binnenkort een poosje weg zodat we allebei even lucht hebben,hij vindt dat we daarna definitief moeten beslissen hoe nu verder.
Hij blijft hoop houden,ik vindt het vreselijk om hem verdriet te doen,maar ik kan niet anders.
Nr 2 zie en spreek ik nog wel maar met mate,anders zou mijn hoofd helemaal ontploffen en ik wil beslist niet dat nr achter nr2 komt,dat zou tot hele gevaarlijke situaties leiden.
Ik weet dat nr2 voor me klaar staat en dat geeft me een goed gevoel,als ik aan een toekomst met hem denk wordt ik weer een beetje happy,want deze hele toestand is behoorlijk shit en kost me bergen vol energie.
VROUWTJE,meid...wat is er ook in jou leventje veel gebeurd,is dit echt wat je wil? het is vast allemaal niet zo makkelijk als je het doet voorkomen,we zitten een beetje in dezelfde situatie en ik zal zeker aan je denken..heel veel sterkte!!!!
PINKY,leuk weer wat van je te lezen hier,zie dat je het moeilijk hebt,hoop dat je eruit komt en achter je beslissingen kan staan.
Mijn nr1 doet inderdaad vreselijk zijn best om mij terug te winnen,ik geloof ook dat het echt is,zijn oogkleppen zijn afgevallen en hij is erg positief bezig vooral met de kinderen,ik zie dat het niet alleen is om mij terug te winnen maar dat er echt een knopje is omgegaan.
Toch wil ik niet meer terug,ik hou niet meer van hem maar van een ander,ik kan dat niet meer veranderen,mijn hart wil niet meer met hem verder.
Nr 1 gaat binnenkort een poosje weg zodat we allebei even lucht hebben,hij vindt dat we daarna definitief moeten beslissen hoe nu verder.
Hij blijft hoop houden,ik vindt het vreselijk om hem verdriet te doen,maar ik kan niet anders.
Nr 2 zie en spreek ik nog wel maar met mate,anders zou mijn hoofd helemaal ontploffen en ik wil beslist niet dat nr achter nr2 komt,dat zou tot hele gevaarlijke situaties leiden.
Ik weet dat nr2 voor me klaar staat en dat geeft me een goed gevoel,als ik aan een toekomst met hem denk wordt ik weer een beetje happy,want deze hele toestand is behoorlijk shit en kost me bergen vol energie.
VROUWTJE,meid...wat is er ook in jou leventje veel gebeurd,is dit echt wat je wil? het is vast allemaal niet zo makkelijk als je het doet voorkomen,we zitten een beetje in dezelfde situatie en ik zal zeker aan je denken..heel veel sterkte!!!!
vrijdag 28 augustus 2009 om 23:38
He knipoog, jammer dat je stopt, heb de laatste tijd ook wel wat minder vaak gelezen, maar toch ook veel aan gehad, ook aan jou posts! Heel fijn herkenning te hebben. Hier gaat het redelijk, tussen nr 2 en mij nu rustig, wel gelukt om het weer af te kappen, maar toch blijft het altijd beetje knagen, deze week was het naar mijn zin te rustig, maar ja, had het ook zelf afgekapt..
Thuis gaat het redelijk, maar op de moment dat hij zijn frustraties op mij afreageert, heb ik toch altijd grote behoefte om te vluchten naar nr2, maar dit ben ik aan het proberen af te leren. Probeer wat meer van m'n kleine te genieten, want heb ontdekt dat dat toch mijn allergrootste liefde in m'n leven is, hoe klef dat mss ook klinkt.
Vrouwtje, wat is er bij jou allemaal gebeurd, klinkt heftig, ook al vertel je het snel. Sterkte ermee.
Veel sterkte en geluk en liefde toegewenst!
Thuis gaat het redelijk, maar op de moment dat hij zijn frustraties op mij afreageert, heb ik toch altijd grote behoefte om te vluchten naar nr2, maar dit ben ik aan het proberen af te leren. Probeer wat meer van m'n kleine te genieten, want heb ontdekt dat dat toch mijn allergrootste liefde in m'n leven is, hoe klef dat mss ook klinkt.
Vrouwtje, wat is er bij jou allemaal gebeurd, klinkt heftig, ook al vertel je het snel. Sterkte ermee.
Veel sterkte en geluk en liefde toegewenst!
zaterdag 29 augustus 2009 om 11:39
Knipoog,ik hoop dat je inderdaad af en toe nog eens je neus om de hoek zult steken.
Je brengt altijd zoveel rust hier op het forum.
Vrouwtje en Pinky,ben heek benieuwd hoe het met jullie gaat.
Hier allemaal erg moeilijk,zal nog wel een poosje zo blijven.
Je woont in hetzelfde huis maar gaat volledig langs elkaar heen.
Ik voel me schuldig en slecht maar ben tot nu toe wel strek gebleven.
nr 1 wil zo vreselijk graag dat het weer goed komt en dat is moeilijk voor mij,had hij ook maar genoeg van mij!!!!
Je brengt altijd zoveel rust hier op het forum.
Vrouwtje en Pinky,ben heek benieuwd hoe het met jullie gaat.
Hier allemaal erg moeilijk,zal nog wel een poosje zo blijven.
Je woont in hetzelfde huis maar gaat volledig langs elkaar heen.
Ik voel me schuldig en slecht maar ben tot nu toe wel strek gebleven.
nr 1 wil zo vreselijk graag dat het weer goed komt en dat is moeilijk voor mij,had hij ook maar genoeg van mij!!!!
maandag 31 augustus 2009 om 23:28
wie wil er naar me luisteren want ik heb een mega probleem toen mijn vriendje doodging ben ik aan een relatie met een vrouw begonnen de liefste op aarde. Beter kan je het niet hebben 3 kinderen via een kliniek kom ik via een spelletje aan de praat met iemand waarvan zijn vrouw is overleden en hij heeft een puberzoon. vertel hem dat ik het snap en raken aan de praat hij kan zich niet openstellen . nog geen week later heeft hij het te pakken is verliefd op mij dat heb ik helemaal niet gewild maar ondertussen chatten we dag en dag en zeg ik hem dat ik heel wat voel maar dat kan toch niet ik heb hem nooit gezien voor je het weet spreken we af op een parkeerplaats praten we 2 minuten en vlucht ik.
Hij is veel ouder shit kan en mag niet terwijl we gewone vrienden wilden blijven er is zoveel diepgang zo mooi.
Maar dat werkt toch niet heb hem willen vergeten geen contact lukt ook niet. Heb hem wel gezegd dat ik niks doe zolang ik een relatie heb. Heb een lieve vrouw die doet alles voor me
maar die passie die ik bij hem zie heb ik nog nooit gevoeld
thuis is heel veilig...... Hij weet het niet heeft weinig plek maar het liefste wil hij mij met mijn kinderen al zal ik onze kinderen nooit bij hun andere moeder weghalen
we doen nu niks en gezegd dat ik hem beter wil leren kennen omdat vergeten niet meer lukt . Wat vinden jullie ?
Hij is veel ouder shit kan en mag niet terwijl we gewone vrienden wilden blijven er is zoveel diepgang zo mooi.
Maar dat werkt toch niet heb hem willen vergeten geen contact lukt ook niet. Heb hem wel gezegd dat ik niks doe zolang ik een relatie heb. Heb een lieve vrouw die doet alles voor me
maar die passie die ik bij hem zie heb ik nog nooit gevoeld
thuis is heel veilig...... Hij weet het niet heeft weinig plek maar het liefste wil hij mij met mijn kinderen al zal ik onze kinderen nooit bij hun andere moeder weghalen
we doen nu niks en gezegd dat ik hem beter wil leren kennen omdat vergeten niet meer lukt . Wat vinden jullie ?
dinsdag 1 september 2009 om 09:29
weetnietmeerr,Meid,weet waar je aan begint!
Zoals je van mij en anderen hier kunt lezen komt er veelal drama van!
De weg terug is moeilijk en gaat zeker slecht lukken als je verliefd wordt op die ander!
Je bent nu gelukkig met je vriendin en kids,je hebt thuis je rust schrijf je,ik zou zeggen houden zo!!
Geniet van je rust want zo te lezen heb je heel wat meegemaakt,ga het nou niet allemaal weer gecompliceerd maken.
Zoals je van mij en anderen hier kunt lezen komt er veelal drama van!
De weg terug is moeilijk en gaat zeker slecht lukken als je verliefd wordt op die ander!
Je bent nu gelukkig met je vriendin en kids,je hebt thuis je rust schrijf je,ik zou zeggen houden zo!!
Geniet van je rust want zo te lezen heb je heel wat meegemaakt,ga het nou niet allemaal weer gecompliceerd maken.
zondag 13 september 2009 om 11:20
Katara. hoe gaat het nu, weet je al wat je wilt, nu, hier is het hetzelfde, alleen weet nr1 nu dat ie zijn best niet meer hoeft te doen, we leven al tien jaar langs elkaar heen, en hij wil nu ook scheiden, met nr2 afgesproken zeker 1 jaar geen contact te hebben , eerst alles voor mezelf op een rijtje krijgen, onze liefde blijft wel, en hij blijft nog paar jaar hangen, en als ie helemaal niet meer terugkomt, ook goed, ik weet nu dat er ook leuke mannen bestaan,
weetnietmeer, het enige advies wat ik kan geven, volg je hart, hoe gaat het nu?
Knipoogje, ;-]ik wil je bedanken voor al je mooie berichten, ik heb er heel veel steun aan gehad, vooral toen ik zo diep zat dat ik het niet meer zag zitten in 2006, en je realistishe kijk overal op,
denk dat je af en toe nog wel meeleest,
Alle anderen heel veel sterkte, het is hier rustig trouwens, iedereen is druk met nr1 denk haha, groetjes Anna
weetnietmeer, het enige advies wat ik kan geven, volg je hart, hoe gaat het nu?
Knipoogje, ;-]ik wil je bedanken voor al je mooie berichten, ik heb er heel veel steun aan gehad, vooral toen ik zo diep zat dat ik het niet meer zag zitten in 2006, en je realistishe kijk overal op,
denk dat je af en toe nog wel meeleest,
Alle anderen heel veel sterkte, het is hier rustig trouwens, iedereen is druk met nr1 denk haha, groetjes Anna
zaterdag 19 september 2009 om 19:54
Vandaag was weer zo'n dag. Ach het is al zo lang geleden dat ik je zag. In gedachten ben je nog altijd bij me! Geen dag gaat voorbij zonder aan jou en onze mooie tijd samen te denken. We zijn ieder onze eigen weg gegaan. Ons leven is weer op orde en alles lijkt goed. Maar diep van binnen ben ik wat kwijtgeraakt. Jou! Wat doet het pijn op momenten als deze om aan je te denken. Had ik je armen maar om me heen, ook al was het maar voor even. Jij bent van een ander, en ik ook. Onze gedachten, gevoelens en ervaringen zijn diep van binnen verankerd en zullen nooit verdwijnen. En zelfs na al deze tijd is het gemis niet minder. Het verschil is alleen dat we geleerd hebben ermee om te gaan. En apart van elkaar ons gevoel een plekje te geven. Nooit hebben we elkaar nadien nog opgezocht. Maar vaak kom ik nog op plekken die herinneren aan ons. Dat is fijn, het geeft me een kans om met mijn gemis om te gaan. Ik mis je meid! Gewoon mijn maatje, iemand die me geweldig aanvoelde. Tjonge, al gaat het normaal gesproken weer goed en heeft mijn leven weer een richting, vandaag kom ik er even niet uit. Lang niet hier geweest, maar dit is zo ongeveer mijn enige plek om dit geheim van mij te verwoorden. Mijn verdriet verwerk ik in stilte. Noodgedwongen, maar ook zo zelf voor gekozen. Het is mijn verdriet en daar wil ik ook zelf uitkomen. Had op zich vandaag een gezellige dag, maar in de loop van de afgelopen week was het gevoel al erg aan de oppervakte en vandaag moest het eruit. Ik ben nu even leeg en zoek rust in het schrijven en mooie muzikale klanken. Mooie woorden die herinneren aan die mooie jaren dat ik jou mocht leren kennen. Dat is een van de mooiste cadeautjes die ik ooit mocht ontvangen. Het gemis is een groot verdriet. En ik weet, ooit zal ik weer in je ogen kijken. Het is al wonderlijk dat dit nooit meer heeft mogen gebeuren. Vandaag keek ik je in gedachten aan en rook ik je geur. Je blik beurde me op en een glimlach verscheen op mijn gezicht. Die momenten geven mij energie. Mijn tankje is weer even opgeladen. Ik denk aan je en voel je om me heen. Hoop alleen maar dat alles goed met je gaat, dat gun ik jou echt, dat weet je. We houden ons vast aan ooit.... Dankjewel, onwijs lieve, sterke meid. Ga door met wat je doet en blijf gezond!
D.E.G.
D.E.G.