Relaties
alle pijlers
Twijfel over relatie
vrijdag 25 oktober 2019 om 01:31
Vast het zooooveelste topic over dit onderwerp. Ik heb veel gelezen, maar vind niet echt een vergelijkbare situatie. Dus....
Ik heb een relatie van inmiddels 5 jaar. We wonen nog niet samen, maar ik heb sinds kort een eigen huis (laatbloeier) en we hebben plannen om daar samen te gaan wonen.
Ik twijfel echter dus al een tijdje over of ik écht gelukkig ben. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ergens heb ik het gevoel dat dit hét niet is.
Ik heb het een keer eerder uitgemaakt, of nou ja, dat probeerde ik. Dat is een aantal maanden geleden nu. Toen ik daarmee bezig was en merkte hoe overstuur we beiden raakten, dacht ik dat dat het bewijs was dat ik toch nog gesteld was op de relatie en mijn partner. Ik putte hier nieuwe hoop uit en voor mijn gevoel ging het ook echt een tijdje weer goed.
Echter, er ontstaat nu, zonder aanwijsbare rede, opnieuw enorme twijfel bij mij. Ik vraag me nu dus heel erg af wat ik moet doen.
Door mijn vorige ervaring met het 'uitmaken', waar ik eerder over schreef, ben ik nu ook hier bang voor geworden. Ik denk dat ik het niet eens durf en weet daarnaast niet zeker of ik het wel wil.
Ik vraag me eigenlijk gewoon af of het gras altijd groener is aan de overkant, of dat dit echt een teken aan de wand is.
Zijn er mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten en in de relatie zijn gebleven? Hoe is dit uitgepakt?
Alle andere adviezen zijn natuurlijk ook welkom!
Alvast bedankt
Ik heb een relatie van inmiddels 5 jaar. We wonen nog niet samen, maar ik heb sinds kort een eigen huis (laatbloeier) en we hebben plannen om daar samen te gaan wonen.
Ik twijfel echter dus al een tijdje over of ik écht gelukkig ben. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ergens heb ik het gevoel dat dit hét niet is.
Ik heb het een keer eerder uitgemaakt, of nou ja, dat probeerde ik. Dat is een aantal maanden geleden nu. Toen ik daarmee bezig was en merkte hoe overstuur we beiden raakten, dacht ik dat dat het bewijs was dat ik toch nog gesteld was op de relatie en mijn partner. Ik putte hier nieuwe hoop uit en voor mijn gevoel ging het ook echt een tijdje weer goed.
Echter, er ontstaat nu, zonder aanwijsbare rede, opnieuw enorme twijfel bij mij. Ik vraag me nu dus heel erg af wat ik moet doen.
Door mijn vorige ervaring met het 'uitmaken', waar ik eerder over schreef, ben ik nu ook hier bang voor geworden. Ik denk dat ik het niet eens durf en weet daarnaast niet zeker of ik het wel wil.
Ik vraag me eigenlijk gewoon af of het gras altijd groener is aan de overkant, of dat dit echt een teken aan de wand is.
Zijn er mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten en in de relatie zijn gebleven? Hoe is dit uitgepakt?
Alle andere adviezen zijn natuurlijk ook welkom!
Alvast bedankt
dinsdag 29 oktober 2019 om 22:37
Zijn er wellicht nog andere factoren als je echt heel eerlijk bent wat de aanleiding is geweest?
Want het klinkt alsof ‘jij’ nu gedacht hebt niet verder te willen gaan en nu ‘gelijk alles wilt stoppen ... in die zin dat je ook niet meer terug “wilt” kijken’
Want je hebt het ‘gelijk’ over ‘direct alle schepen verbranden” dus het klinkt als ‘stoppen en doen alsof er geen sprake is geweest van een relatie” dat is ook nietige het werkt, jullie hebben een mooie relatie ook gehad en ze heeft duidelijk van je gehouden. Oprechte liefde,...
Geef ook haar ruimte,... en onderzoek ook eerlijk naar jezelf of ‘jij’ wellicht er ‘alles aan hebt gedaan” om ook naar jezelf te kijken ... in hoeverre jij er alles “werkelijk” aan hebt gedaan om misschien iets te veranderen om jullie relatie wel te doen slagen.
En eerlijk: heb jij ook wel eens geschreeuwd?
Misschien is haar reactie geweest nav ook jouw geschreeuw daarvoor?
In een huwelijk ‘dien je elkaar’ in een relatie moet je bereid zijn elkaar ‘te horen’ en beide naar jezelf te kijken in alle ‘eerlijkheid’
Want het klinkt alsof ‘jij’ nu gedacht hebt niet verder te willen gaan en nu ‘gelijk alles wilt stoppen ... in die zin dat je ook niet meer terug “wilt” kijken’
Want je hebt het ‘gelijk’ over ‘direct alle schepen verbranden” dus het klinkt als ‘stoppen en doen alsof er geen sprake is geweest van een relatie” dat is ook nietige het werkt, jullie hebben een mooie relatie ook gehad en ze heeft duidelijk van je gehouden. Oprechte liefde,...
Geef ook haar ruimte,... en onderzoek ook eerlijk naar jezelf of ‘jij’ wellicht er ‘alles aan hebt gedaan” om ook naar jezelf te kijken ... in hoeverre jij er alles “werkelijk” aan hebt gedaan om misschien iets te veranderen om jullie relatie wel te doen slagen.
En eerlijk: heb jij ook wel eens geschreeuwd?
Misschien is haar reactie geweest nav ook jouw geschreeuw daarvoor?
In een huwelijk ‘dien je elkaar’ in een relatie moet je bereid zijn elkaar ‘te horen’ en beide naar jezelf te kijken in alle ‘eerlijkheid’
dinsdag 29 oktober 2019 om 22:38
Als haar verhaal is dat zij oud wil worden met to, moet to dan maar in een relatie blijven waar hij/zij niet in wil zitten? Soms is er geen specifieke aanwijsbare reden, soms is het gewoon een gevoel. Niet alles is volledig te analyseren en te rationaliseren.Lieselottte schreef: ↑29-10-2019 22:28Wat is uiteindelijk jouw final beslissing geweest? Wat was de aanleiding? In hoeverre heb je ‘ook naar je partner geluisterd?” En ‘ook haar verhaal serieus genomen?”
To zegt overigens ook nergens het contact te willen verbreken. Hij/zij wil advies hoe om te gaan met een intens verdrietige ex die contact blijft zoeken.
Mijn advies is echter wel om zo min mogelijk contact te hebben, want zolang ze dat wel blijven hebben, is het voor de verdrietige ex alleen maar moeilijker om het een plek te geven.
dinsdag 29 oktober 2019 om 22:48
@tiswa het is altijd goed om eerlijk te zijn, echter als je liefde hebt gedeeld waarom zou je dan gelijk alles negeren?
Dan wilt TO zo lijkt het het ook ‘snel afsluiten en er “niet over nadenken” doen alsof er geen liefde heeft plaatsgevonden en verder gaan... zij wilt misschien nog wel wat dingen uitpraten ,... en ook dat is een stukje respect naar haar toe na een liefdes relatie waarin je liefde, hebt gedeeld. Dat je dan nog in alle respect hoort en wederhoort is dan gewoon prima...dat is een stukje wederzijdse liefde om het uit te praten.
Vrouwen hebben daar sowieso meer behoefte aan en het is ook een stukje respect...
Dan wilt TO zo lijkt het het ook ‘snel afsluiten en er “niet over nadenken” doen alsof er geen liefde heeft plaatsgevonden en verder gaan... zij wilt misschien nog wel wat dingen uitpraten ,... en ook dat is een stukje respect naar haar toe na een liefdes relatie waarin je liefde, hebt gedeeld. Dat je dan nog in alle respect hoort en wederhoort is dan gewoon prima...dat is een stukje wederzijdse liefde om het uit te praten.
Vrouwen hebben daar sowieso meer behoefte aan en het is ook een stukje respect...
dinsdag 29 oktober 2019 om 22:59
@Lieselotte Ik ben zelf ook een vrouw 
Tuurlijk is het prettig om het even te hebben over hoe het zo gelopen is, maar dat heeft TO neem ik aan ook wel gedaan. Daarna is het ook fijner voor de ex om even rust te hebben door geen contact te hebben. Contact houden, vooral als er nog zoveel emoties in het spel zijn, houdt de wond alleen maar open. Misschien is TO over een maand of twee wel weer klaar voor een goed gesprek, als de gemoederen wat bedaard zijn.
Ik ben sinds een week single en heb zélf aangegeven geen contact te willen voorlopig. Ik ken mezelf, als ik hem spreek moet ik toch weer huilen en komen er verwijten. Dat is voor hem niet leuk en het helpt mij al helemáál niet verder.
Tuurlijk is het prettig om het even te hebben over hoe het zo gelopen is, maar dat heeft TO neem ik aan ook wel gedaan. Daarna is het ook fijner voor de ex om even rust te hebben door geen contact te hebben. Contact houden, vooral als er nog zoveel emoties in het spel zijn, houdt de wond alleen maar open. Misschien is TO over een maand of twee wel weer klaar voor een goed gesprek, als de gemoederen wat bedaard zijn. Ik ben sinds een week single en heb zélf aangegeven geen contact te willen voorlopig. Ik ken mezelf, als ik hem spreek moet ik toch weer huilen en komen er verwijten. Dat is voor hem niet leuk en het helpt mij al helemáál niet verder.
woensdag 30 oktober 2019 om 00:09
Ben het eens met even/of lange tijd geen contact, misschien wel nooit meer, dat kan ook nog.
Ik was ooit de gene die aan de kant werd gezet, ik was er kapot van, en ik was ook overstuur, we hadden trouwplannen en de hele rataplan, en toen wilde hij het niet meer, en daar kon ik het mee doen.
En ik ben achteraf blij dat hij alle contract verbrak, anders weet ik zeker dat ik hem moeilijker los kon laten, en hoop had blijven houden.
Ik heb hem daarna nog 1 keer gezien om m'n spullen te halen, en ik kon zien dat hij het ook moeilijk had met de breuk, en ik begreep wel dat hij geen contact wilde, ik wilde dat ook niet meer, want het was uit, en dat zou alleen maar meer pijn doen.
Dat verdriet is er toch wel, met of zonder contact, waarom extra rekken?
Soms is het gewoon beter om in 1 keer de pleister eraf te trekken, dan langzaam,
Er zijn nou eenmaal geen fijne manieren om een relatie te beëindigen als 1 van de 2 graag samen wil blijven.
Het is vaak rot voor beide.
Ik was ooit de gene die aan de kant werd gezet, ik was er kapot van, en ik was ook overstuur, we hadden trouwplannen en de hele rataplan, en toen wilde hij het niet meer, en daar kon ik het mee doen.
En ik ben achteraf blij dat hij alle contract verbrak, anders weet ik zeker dat ik hem moeilijker los kon laten, en hoop had blijven houden.
Ik heb hem daarna nog 1 keer gezien om m'n spullen te halen, en ik kon zien dat hij het ook moeilijk had met de breuk, en ik begreep wel dat hij geen contact wilde, ik wilde dat ook niet meer, want het was uit, en dat zou alleen maar meer pijn doen.
Dat verdriet is er toch wel, met of zonder contact, waarom extra rekken?
Soms is het gewoon beter om in 1 keer de pleister eraf te trekken, dan langzaam,
Er zijn nou eenmaal geen fijne manieren om een relatie te beëindigen als 1 van de 2 graag samen wil blijven.
Het is vaak rot voor beide.
woensdag 30 oktober 2019 om 07:00
Je vult echt van alles in voor to. Helemaal nergens staat dat to persé snel wil afsluiten. Nergens staat dat to niet respectvol naar zijn/haar ex is. Dat maak jij ervan. Ook lijk jij te eisen om een verklaring waarom to het uitgemaakt heeft, en vind jij hoe dan ook dat to het eigenlijk niet uit had mogen maken. To wilde niet verder.. om welke reden dan ook. Als een relatie voor 1 partij niet meer werkt, houdt het gewoon op. Al is dat maar omdat die partij vindt dat de ander te vaak witte sokken draagt.Lieselottte schreef: ↑29-10-2019 22:48@tiswa het is altijd goed om eerlijk te zijn, echter als je liefde hebt gedeeld waarom zou je dan gelijk alles negeren?
Dan wilt TO zo lijkt het het ook ‘snel afsluiten en er “niet over nadenken” doen alsof er geen liefde heeft plaatsgevonden en verder gaan... zij wilt misschien nog wel wat dingen uitpraten ,... en ook dat is een stukje respect naar haar toe na een liefdes relatie waarin je liefde, hebt gedeeld. Dat je dan nog in alle respect hoort en wederhoort is dan gewoon prima...dat is een stukje wederzijdse liefde om het uit te praten.
Vrouwen hebben daar sowieso meer behoefte aan en het is ook een stukje respect...
woensdag 30 oktober 2019 om 15:22
Ja ik vul inderdaad dingen in,.. maar wat ook zo is is dat TO zelf aangeeft dat hij ‘angstig’ was om überhaupt nog contact op te nemen (in zijn eerste bericht) dus in hoeverre is TO dan ook in staat om echt te communiceren?
Als je zelf aangeeft angstig bent en ‘on aanwijsbare redenen te hebben’ in hoeverre heb je dan zelf ten tijden vab de relatie hoor eb weder gehoor geboden ook aan je partner?
Als je zelf aangeeft angstig bent en ‘on aanwijsbare redenen te hebben’ in hoeverre heb je dan zelf ten tijden vab de relatie hoor eb weder gehoor geboden ook aan je partner?
woensdag 30 oktober 2019 om 16:25
Ten eerste ben je aan het dubbel nicken en ten tweede, to is aan jou geen verantwoording schuldig. Het is nu uit en zijn/haar vraag is wat te doen met een ex die contact blijft zoeken. Niet of er meer gecommuniceerd had moeten worden tijdens de relatie.Marjolein2019 schreef: ↑30-10-2019 15:22Ja ik vul inderdaad dingen in,.. maar wat ook zo is is dat TO zelf aangeeft dat hij ‘angstig’ was om überhaupt nog contact op te nemen (in zijn eerste bericht) dus in hoeverre is TO dan ook in staat om echt te communiceren?
Als je zelf aangeeft angstig bent en ‘on aanwijsbare redenen te hebben’ in hoeverre heb je dan zelf ten tijden vab de relatie hoor eb weder gehoor geboden ook aan je partner?
woensdag 30 oktober 2019 om 17:08
Hoi Arzur, ik herken me erg in je berichtje en ook in sommige reacties. Zelf heb ik mijn relatie een tijdje geleden verbroken wegens aanhoudende twijfels. We woonden niet samen en het idee dat ooit te gaan doen, benauwde me. Daarnaast waren er nog wat dingen die gewoon net niet helemaal lekker voelden. Hij was een lieve, grappige en behulpzame man en door steeds op die positieve kanten te focussen als mijn twijfels weer oppopten, heeft onze relatie best nog lang geduurd. Maar het altijd op de achtergrond knagende gevoel dat dit niet 'hét' is, heeft uiteindelijk toch gewonnen. We hebben lang en veel gepraat over hoe verder, omdat we elkaar eigenlijk niet kwijt wilden. Er was/is nog teveel goed om het gehele contact te verbreken maar een relatie en gezamenlijke toekomst zit er ook niet in. We wilden beiden proberen om vrienden te blijven, hoe cliché. En in die fase zit ik nu eigenlijk nog. We hebben duidelijke afspraken: geen seks, niet zoenen, geen dagelijks contact. Maar 1x in de week eten we samen en in het weekend gaan we wel eens samen op pad. Dat zijn fijne momenten en dan geniet ik van zijn gezelschap. Maar tegelijk merk ik ook in deze vorm van contact een voortdurend knagend gevoel, namelijk dat ik op deze manier nooit echt los van hem kom en nooit zal gaan openstaan voor een nieuwe relatie (op termijn, want nu is dat sowieso nog niet wat ik wil). Stel dat ik nu iemand zou ontmoeten en daar wat mee zou willen, dan zou dat toch voelen als vreemdgaan omdat we op een bepaalde manier nog heel close zijn. We bespreken alles met elkaar en kennen elkaar door en door. Er is dan wel niks fysieks meer maar toch. Kortom: deze situatie is eigenlijk ook niet ideaal. Maar ik ben nog niet sterk genoeg om het gehele lijntje door te knippen...
Misschien heb je helemaal niks aan deze reactie maar dan negeer je hem maar gewoon
Misschien heb je helemaal niks aan deze reactie maar dan negeer je hem maar gewoon
woensdag 30 oktober 2019 om 22:43
@Arzur en @86Vlinder. Jullie verhaal staat zo dichtbij wat ik heb meegemaakt (zie het topic). Ik heb zo een relatie ook beëindigd, dit lukte, maar er kwam toch weer contact, omdat ze wilde praten en ik vond dat ze daar recht op had. Daarna belande ik weer op hetzelfde punt (rationeel klopte de relatie niet). Ik heb toen de relatie beëindigd. Het is heel erg lastig als het gezellig is, maar je onderbuik gevoel niet klopt. Het enige wat ik kan zeggen: schrijf voor jezelf de negatieve punten en positieve punten op, bedenk hoe je de relatie over twee of vijf jaar ziet. Schrijf voor jezelf ook je kernwaarden op, passen die bij je huidige relatie? En neem op basis van deze zaken een besluit. In de tijd dat je nog in de relatie of in dichtbij contact blijft, sta je ook niet open voor eventuele potentiële goede partners.
donderdag 31 oktober 2019 om 01:53
Bedankt allemaal voor de reacties! Even kort: het is inderdaad niet zo dat ik wil ontkennen dat er een relatie en/of liefde is geweest. Ik heb lang een enorm fijne tijd met haar gehad.
Echter.... ik wil op geen enkele manier meer hoop bieden, omdat ik dit zelf als misleidend zou ervaren. Even afstand houden lijkt mij het beste idee. Dat idee komt niet voor uit eigenbelang. Hoe kan zij het verwerken en afsluiten als we steeds contact hebben?
De vragen die ze had heeft ze mij al gesteld. Het zijn vooral waarom vragen en een aantal verwijten. De waarom vragen, kan ik niet beantwoorden. Het was een gevoel, wat mij deed besluiten de relatie te beëindigen. Dat kan ik niet concretiseren.
Ik snap het idee wel. Ik lees hier zo nu en dan dat zij "recht heeft op antwoorden". Volledig eens hoor, maar ik heb die antwoorden nou eenmaal niet.
Echter.... ik wil op geen enkele manier meer hoop bieden, omdat ik dit zelf als misleidend zou ervaren. Even afstand houden lijkt mij het beste idee. Dat idee komt niet voor uit eigenbelang. Hoe kan zij het verwerken en afsluiten als we steeds contact hebben?
De vragen die ze had heeft ze mij al gesteld. Het zijn vooral waarom vragen en een aantal verwijten. De waarom vragen, kan ik niet beantwoorden. Het was een gevoel, wat mij deed besluiten de relatie te beëindigen. Dat kan ik niet concretiseren.
Ik snap het idee wel. Ik lees hier zo nu en dan dat zij "recht heeft op antwoorden". Volledig eens hoor, maar ik heb die antwoorden nou eenmaal niet.
donderdag 31 oktober 2019 om 01:54
Dit was trouwens echt heel waardevol. Bedankt!Rooss4.0 schreef: ↑25-10-2019 10:23En natuurlijk raak je overstuur bij het idee van uitmaken. Je ziet het verdriet van de ander, je zie je toekomst een onbekende en dus enge wending krijgen, je ziet jezelf alleen op de bank zonder dat de volgende zich al heeft aangediend, natuurlijk is dat eng. Maar... geen teken dat jullie een reuze match zijn. Helaas.
donderdag 31 oktober 2019 om 02:00
Ik heb er wel wat aan! Hele mooie oplossing! Ik ken mezelf te goed om te denken dat dit voor ons ook een optie is, maar ik vind het oprecht mooi dat dit voor jullie werkt!86Vlinder schreef: ↑30-10-2019 17:08Hoi Arzur, ik herken me erg in je berichtje en ook in sommige reacties. Zelf heb ik mijn relatie een tijdje geleden verbroken wegens aanhoudende twijfels. We woonden niet samen en het idee dat ooit te gaan doen, benauwde me. Daarnaast waren er nog wat dingen die gewoon net niet helemaal lekker voelden. Hij was een lieve, grappige en behulpzame man en door steeds op die positieve kanten te focussen als mijn twijfels weer oppopten, heeft onze relatie best nog lang geduurd. Maar het altijd op de achtergrond knagende gevoel dat dit niet 'hét' is, heeft uiteindelijk toch gewonnen. We hebben lang en veel gepraat over hoe verder, omdat we elkaar eigenlijk niet kwijt wilden. Er was/is nog teveel goed om het gehele contact te verbreken maar een relatie en gezamenlijke toekomst zit er ook niet in. We wilden beiden proberen om vrienden te blijven, hoe cliché. En in die fase zit ik nu eigenlijk nog. We hebben duidelijke afspraken: geen seks, niet zoenen, geen dagelijks contact. Maar 1x in de week eten we samen en in het weekend gaan we wel eens samen op pad. Dat zijn fijne momenten en dan geniet ik van zijn gezelschap. Maar tegelijk merk ik ook in deze vorm van contact een voortdurend knagend gevoel, namelijk dat ik op deze manier nooit echt los van hem kom en nooit zal gaan openstaan voor een nieuwe relatie (op termijn, want nu is dat sowieso nog niet wat ik wil). Stel dat ik nu iemand zou ontmoeten en daar wat mee zou willen, dan zou dat toch voelen als vreemdgaan omdat we op een bepaalde manier nog heel close zijn. We bespreken alles met elkaar en kennen elkaar door en door. Er is dan wel niks fysieks meer maar toch. Kortom: deze situatie is eigenlijk ook niet ideaal. Maar ik ben nog niet sterk genoeg om het gehele lijntje door te knippen...
Misschien heb je helemaal niks aan deze reactie maar dan negeer je hem maar gewoon