Relaties
alle pijlers
Twijfels over relatie
zaterdag 1 januari 2011 om 18:46
Hallo allemaal,
Allereerst iedereen een gelukkig nieuwjaar toegewenst.
De laatste week loop ik rond met een aantal vragen, ik heb weinig zin om met mensen in mijn omgeving erover te praten. Ik hoop dat jullie mij wat adviezen kunnen geven. Ik probeer het zo kort mogelijk te omschrijven.
Ik ben 20 jaar oud en heb twee jaar een relatie met een jongen van 25 jaar oud. We wonen zon 200 km van elkaar vandaan en normaal gesproken zien we elkaar 's Weekends.
We hebben beide een andere leven, ik studeer, hij werkt. Vorig jaar hadden we besloten te gaan samenwonen in zijn woonplaats. Wat een hele grote stap voor mij was, samenwonen, verhuizen en 200 km verder een nieuw leven opbouwen. Uiteindelijk hebben we acht maanden samengewoond. Dit ging verkeerd omdat ik nog vrij jong was, heimwee had en hij moeite had met zich aan te passen, zijn vrijheid op te geven, liever was met zn vrienden deed etc. Hij heeft het toen uitgemaakt.
Na het samenwonen is het drie maanden uitgeweest, waarin we vrijwel geen contact hebben gehad. Was voor ons beide te emotioneel. Uiteindelijk heeft hij weer contact gezocht omdat hij me te veel miste. Ik was nog erg boos op hem, maar na een aantal goede gesprekken hebben we besloten om het opnieuw te proberen. Dit keer niet meer samenwonend.
Tot op heden ging dit erg goed. 's Weekends is het altijd erg gezellig. De afgelopen kerstvakantie waren we beide twee weken vrij. Deze vakantie zouden we samen doorbrengen, dit hebben we ook gedaan. Alleen was het echt een domper. Het was net weer alsof we samenwoonden, echt totaal niet leuk. Hij deed alleen maar zn eigen dingen, voornamelijk binnenzitten, gamen enzo. Terwijl we van te voren afgesproken hadden leuke dingen samen te gaan doen. Hier stoorde ik me erg aan, en heb ik na vijf dagen verteld. Stelde iedere keer dingen voor om te gaan doen, maar vond hij geen goed idee/ niet leuk.
We zijn erg verschillend. ik ga liever leuke dingen doen, dingen ondernemen. Hij zit liever thuis. Ik vind het geen probleem om thuis een filmpje te gaan kijken. Maar na drie dagen binnen zitten, trek ik het echt niet meer en ga ik zelf dingen ondernemen. Maar het liefste samen met hem. We weten wel dat we compromissen moeten sluiten, maar dit gaat niet altijd even goed. Is het nou raar dat ik vindt dat hij meer moeite moet doen? Ik vind het een beetje egoïstisch dat hij alleen maar achter de computer zit en vindt dat ik mezelf moet redden, terwijl ik bij hem op bezoek ben. Toen we samenwoonden deed hij ook alleen maar dingen voor zichzef en deden we nooit wat samen. De communicatie was heel slecht. Vooral doordat hij erg gesloten is. Hij beloofde verbetering.
Steeds ontstonden er irritaties en op een gegeven moment barste de bom. Gisteren hebben we er over gesproken. Van beide kanten zijn er nu twijfels over de relatie. We houden wel veel van elkaar, maar het lijkt wel alsof we gewoon niet bij elkaar passen.
Nu zegt hij dat hij er niet klaar voor is om voor een langere periode dan een weekend samen te zijn. Dit accepteer ik, ik vind er zo ook niks aan. Hij denkt dat als we elkaar alleen sweekends zien dat het dan gewoon goed gaat, en dat hij er over een paar jaar wel aan toe is.
Maar mijn twijfels nemen toe en ik vraag me af of hij er over een paar jaar echt wel aan toe is. Of dat hij het gewoon nooit gaat veranderen.
Ik wil ook leuke dingen doen in een relatie, en goede gesprekken voeren. Moet ik me steeds aanpassen aan hem en andersom niet?
Ik steek er nu zoveel tijd en energie in. Ik geef er andere dingen voorop. Zoals minder tijd met vriendinnen, familie. En het is veel gereis. en wat als het over een paar jaar allemaal verspilde moeite blijkt te zijn?
Maar aan de andere kant hou ik wel ongeloofelijk veel van hem en is het 's Weekends wel leuk samen. Mijn familie is helemaal gek op hem, en ik helemaal gek op zijn familie en vrienden.
Hopelijk kunnen jullie me wat adviezen geven.
Alvast bedankt,
Liefs.
Allereerst iedereen een gelukkig nieuwjaar toegewenst.
De laatste week loop ik rond met een aantal vragen, ik heb weinig zin om met mensen in mijn omgeving erover te praten. Ik hoop dat jullie mij wat adviezen kunnen geven. Ik probeer het zo kort mogelijk te omschrijven.
Ik ben 20 jaar oud en heb twee jaar een relatie met een jongen van 25 jaar oud. We wonen zon 200 km van elkaar vandaan en normaal gesproken zien we elkaar 's Weekends.
We hebben beide een andere leven, ik studeer, hij werkt. Vorig jaar hadden we besloten te gaan samenwonen in zijn woonplaats. Wat een hele grote stap voor mij was, samenwonen, verhuizen en 200 km verder een nieuw leven opbouwen. Uiteindelijk hebben we acht maanden samengewoond. Dit ging verkeerd omdat ik nog vrij jong was, heimwee had en hij moeite had met zich aan te passen, zijn vrijheid op te geven, liever was met zn vrienden deed etc. Hij heeft het toen uitgemaakt.
Na het samenwonen is het drie maanden uitgeweest, waarin we vrijwel geen contact hebben gehad. Was voor ons beide te emotioneel. Uiteindelijk heeft hij weer contact gezocht omdat hij me te veel miste. Ik was nog erg boos op hem, maar na een aantal goede gesprekken hebben we besloten om het opnieuw te proberen. Dit keer niet meer samenwonend.
Tot op heden ging dit erg goed. 's Weekends is het altijd erg gezellig. De afgelopen kerstvakantie waren we beide twee weken vrij. Deze vakantie zouden we samen doorbrengen, dit hebben we ook gedaan. Alleen was het echt een domper. Het was net weer alsof we samenwoonden, echt totaal niet leuk. Hij deed alleen maar zn eigen dingen, voornamelijk binnenzitten, gamen enzo. Terwijl we van te voren afgesproken hadden leuke dingen samen te gaan doen. Hier stoorde ik me erg aan, en heb ik na vijf dagen verteld. Stelde iedere keer dingen voor om te gaan doen, maar vond hij geen goed idee/ niet leuk.
We zijn erg verschillend. ik ga liever leuke dingen doen, dingen ondernemen. Hij zit liever thuis. Ik vind het geen probleem om thuis een filmpje te gaan kijken. Maar na drie dagen binnen zitten, trek ik het echt niet meer en ga ik zelf dingen ondernemen. Maar het liefste samen met hem. We weten wel dat we compromissen moeten sluiten, maar dit gaat niet altijd even goed. Is het nou raar dat ik vindt dat hij meer moeite moet doen? Ik vind het een beetje egoïstisch dat hij alleen maar achter de computer zit en vindt dat ik mezelf moet redden, terwijl ik bij hem op bezoek ben. Toen we samenwoonden deed hij ook alleen maar dingen voor zichzef en deden we nooit wat samen. De communicatie was heel slecht. Vooral doordat hij erg gesloten is. Hij beloofde verbetering.
Steeds ontstonden er irritaties en op een gegeven moment barste de bom. Gisteren hebben we er over gesproken. Van beide kanten zijn er nu twijfels over de relatie. We houden wel veel van elkaar, maar het lijkt wel alsof we gewoon niet bij elkaar passen.
Nu zegt hij dat hij er niet klaar voor is om voor een langere periode dan een weekend samen te zijn. Dit accepteer ik, ik vind er zo ook niks aan. Hij denkt dat als we elkaar alleen sweekends zien dat het dan gewoon goed gaat, en dat hij er over een paar jaar wel aan toe is.
Maar mijn twijfels nemen toe en ik vraag me af of hij er over een paar jaar echt wel aan toe is. Of dat hij het gewoon nooit gaat veranderen.
Ik wil ook leuke dingen doen in een relatie, en goede gesprekken voeren. Moet ik me steeds aanpassen aan hem en andersom niet?
Ik steek er nu zoveel tijd en energie in. Ik geef er andere dingen voorop. Zoals minder tijd met vriendinnen, familie. En het is veel gereis. en wat als het over een paar jaar allemaal verspilde moeite blijkt te zijn?
Maar aan de andere kant hou ik wel ongeloofelijk veel van hem en is het 's Weekends wel leuk samen. Mijn familie is helemaal gek op hem, en ik helemaal gek op zijn familie en vrienden.
Hopelijk kunnen jullie me wat adviezen geven.
Alvast bedankt,
Liefs.
zaterdag 1 januari 2011 om 18:57
Bedankt voor jullie reactie.
Ja lastig hé.
Maar alleen bij de idee om hem kwijt te raken word ik al misselijk. Maar ik weet natuurlijk ook wel, dat ik me alleen ook prima kan redden. Dat het alleen heel veel pijn gaat doen in het begin.
Maar wanneer weet je of het de juiste keuze is?
Je stelt je een toekomst samen voor en daar hoop je nog steeds op.
zo vreemd allemaal.
Ja lastig hé.
Maar alleen bij de idee om hem kwijt te raken word ik al misselijk. Maar ik weet natuurlijk ook wel, dat ik me alleen ook prima kan redden. Dat het alleen heel veel pijn gaat doen in het begin.
Maar wanneer weet je of het de juiste keuze is?
Je stelt je een toekomst samen voor en daar hoop je nog steeds op.
zo vreemd allemaal.
zaterdag 1 januari 2011 om 18:59
quote:mir1990 schreef op 01 januari 2011 @ 18:57:
Bedankt voor jullie reactie.
Ja lastig hé.
Maar alleen bij de idee om hem kwijt te raken word ik al misselijk. Maar ik weet natuurlijk ook wel, dat ik me alleen ook prima kan redden. Dat het alleen heel veel pijn gaat doen in het begin.
Maar wanneer weet je of het de juiste keuze is?
Je stelt je een toekomst samen voor en daar hoop je nog steeds op.
zo vreemd allemaal.nogmaals je bent pas 20. Je zou nog helemaal niet bezig moeten zijn met toekomstvraagstukken over je relatie. De focus zou moeten liggen op je studie bijvoorbeeld.
Bedankt voor jullie reactie.
Ja lastig hé.
Maar alleen bij de idee om hem kwijt te raken word ik al misselijk. Maar ik weet natuurlijk ook wel, dat ik me alleen ook prima kan redden. Dat het alleen heel veel pijn gaat doen in het begin.
Maar wanneer weet je of het de juiste keuze is?
Je stelt je een toekomst samen voor en daar hoop je nog steeds op.
zo vreemd allemaal.nogmaals je bent pas 20. Je zou nog helemaal niet bezig moeten zijn met toekomstvraagstukken over je relatie. De focus zou moeten liggen op je studie bijvoorbeeld.
zaterdag 1 januari 2011 om 18:59
Fijn dat de familie zo leuk is maar daar hoef jij niet mee te leven.
Hij verandert niet dat blijkt wel. Wat mij het meeste zou storen is de slechte communicatie die jullie hebben. Communiceren is het allerbelangrijkste en als dat er niet inzit zul je je conclusies moeten trekken.
Als alles van jou kant moet komen kun je je afvragen of hij het niet erg makkelijk vindt zo en dat hij jou alleen ziet als neukertje.
Hij verandert niet dat blijkt wel. Wat mij het meeste zou storen is de slechte communicatie die jullie hebben. Communiceren is het allerbelangrijkste en als dat er niet inzit zul je je conclusies moeten trekken.
Als alles van jou kant moet komen kun je je afvragen of hij het niet erg makkelijk vindt zo en dat hij jou alleen ziet als neukertje.
zaterdag 1 januari 2011 om 19:05
Zoals jij het beschrijft klinkt het als een relatie tussen mensen (sommige dan), die al járen samen zijn.
het lijkt alsof jullie verschillende verwachtingen hebben van een relatie. Ik persoonlijk zou ook niet een partner willen, die alleen maar thuis achter PC of TV zit...
Er zijn zoveel leuke dingen te doen samen! Natuurlijk kun je ook best eens die dingen met anderen dan je partner doen, maar als je helemaal nooit iets samen doet, of geen goed gesprek kunt voeren samen, ga je helemaal langs elkaar leven.
Je bent pas 20 joh, natuurlijk doet het pijn als je deze relatie verbreekt, maar die pijn gaat over.
Er is vast nog wel iemand op deze aardbol, die dezelfde dingen wil als jij en dezelfde verwachtingen heeft in een relatie.
het lijkt alsof jullie verschillende verwachtingen hebben van een relatie. Ik persoonlijk zou ook niet een partner willen, die alleen maar thuis achter PC of TV zit...
Er zijn zoveel leuke dingen te doen samen! Natuurlijk kun je ook best eens die dingen met anderen dan je partner doen, maar als je helemaal nooit iets samen doet, of geen goed gesprek kunt voeren samen, ga je helemaal langs elkaar leven.
Je bent pas 20 joh, natuurlijk doet het pijn als je deze relatie verbreekt, maar die pijn gaat over.
Er is vast nog wel iemand op deze aardbol, die dezelfde dingen wil als jij en dezelfde verwachtingen heeft in een relatie.
zaterdag 1 januari 2011 om 19:06
zaterdag 1 januari 2011 om 19:07
Jullie willen verschillende dingen, en met geen van beiden is iets mis, maar als het niet te combineren valt is het wel mis om een relatie te hebben. Niet zozeer om de teleurstelling die je dan voelt, maar omdat je altijd verkeerde verwachtingen blijft hebben van de ander.
Als het niet past dan past het niet.
Als het niet past dan past het niet.
zaterdag 1 januari 2011 om 19:12
Bedankt voor jullie reacties.
Het wijst me wel even weer met de neus op de feiten.
Het klopt, ik ben pas 20 jaar.
Jullie hebben ook gelijk. Ik kan alleen niet echt goed de knoop doorhakken, of volledig voor iemand, of helemaal niet.
En als iemand niet volledig voor jou blijkt te gaan, dan zou de keuze makkelijk moeten zijn....
Het wijst me wel even weer met de neus op de feiten.
Het klopt, ik ben pas 20 jaar.
Jullie hebben ook gelijk. Ik kan alleen niet echt goed de knoop doorhakken, of volledig voor iemand, of helemaal niet.
En als iemand niet volledig voor jou blijkt te gaan, dan zou de keuze makkelijk moeten zijn....
zaterdag 1 januari 2011 om 19:14
zaterdag 1 januari 2011 om 19:17
quote:mir1990 schreef op 01 januari 2011 @ 18:46:
We zijn erg verschillend. ik ga liever leuke dingen doen, dingen ondernemen.
De communicatie was heel slecht. Vooral doordat hij erg gesloten is. Hij beloofde verbetering.
We houden wel veel van elkaar, maar het lijkt wel alsof we gewoon niet bij elkaar passen.
Of dat hij het gewoon nooit gaat veranderen.
Ik wil ook leuke dingen doen in een relatie, en goede gesprekken voeren. Moet ik me steeds aanpassen aan hem en andersom niet?
.
Hij gaat nooit veranderen.
Jullie passen gewoon niet bij elkaar. Dat gebeurt vaker. Heel sneu, maar dan werkt de relatie niet.
We zijn erg verschillend. ik ga liever leuke dingen doen, dingen ondernemen.
De communicatie was heel slecht. Vooral doordat hij erg gesloten is. Hij beloofde verbetering.
We houden wel veel van elkaar, maar het lijkt wel alsof we gewoon niet bij elkaar passen.
Of dat hij het gewoon nooit gaat veranderen.
Ik wil ook leuke dingen doen in een relatie, en goede gesprekken voeren. Moet ik me steeds aanpassen aan hem en andersom niet?
.
Hij gaat nooit veranderen.
Jullie passen gewoon niet bij elkaar. Dat gebeurt vaker. Heel sneu, maar dan werkt de relatie niet.
zaterdag 1 januari 2011 om 19:17
Gaat hij wel voor jou dan? Is het allebei om het even geven en nemen of is het de een meer als de ander?
Natuurlijk is het voor ons makkelijk zeggen de stekker eruit wij lezen alleen het geen wat jij schrijft. Maar als jij je nu al niet helemaal lekker voelt zoals het gaat geef ik het niet lang.
Natuurlijk is het voor ons makkelijk zeggen de stekker eruit wij lezen alleen het geen wat jij schrijft. Maar als jij je nu al niet helemaal lekker voelt zoals het gaat geef ik het niet lang.
Het gras aan de overkant is niet groen.
zaterdag 1 januari 2011 om 19:30
Als jij initatiefrijk bent en iemand anders is dat niet, vind ik dat je dat over het algemeen het beste kunt accepteren. Dat is jouw sterke kant. De sterke kant van een ander is volgen. Botsen is ook niet alles, je kunt er beter tevreden mee zijn dat je de leuke dingen doet die jij wil doen. Maar je hebt eerder samengewoond en dat werkte niet. Ik denk dat dat aardig goed de toekomst voorspelt.
zaterdag 1 januari 2011 om 20:36
Denk ik nou echt te makkelijk wanneer ik zeg: Hou het dan bij elkaar de weekenden zien wanneer dat wel leuk is!
Welke verschillen zijn er nou helemaal, behalve dat jij het initiatief moet nemen om leuke dingen te verzinnen?
Sommige mensen willen graag leuke dingen doen, maar hebben het creatieve brein van een walnoot!
Welke verschillen zijn er nou helemaal, behalve dat jij het initiatief moet nemen om leuke dingen te verzinnen?
Sommige mensen willen graag leuke dingen doen, maar hebben het creatieve brein van een walnoot!
