Relaties
alle pijlers
twijfels
woensdag 19 november 2008 om 21:02
Is mijn eerste keer hier, maar wil mijn verhaal eens kwijt. Wie weet heeft er wel iemand wijze raad.
Mijn vriend en ik zijn bijna 4 jaar samen. Is een heel lieve jongen en hij kan me geweldig doen lachen. Ondertussen is hij echt al mijn maatje die ik echt graag zie.
Ondanks dat ik hem graag zie, zit ik toch regelmatig met twijfels.
Hij werkt ook in het buitenland en is om de zes weken voor zes weken weg. Toen we juist samen waren was dat heel dramatisch want ik zat werkloos thuis en had niks anders te doen dan hem missen. Hij kreeg alle aandacht dat hij wilde. Sinds een dik jaar heb ik een leuke job waar ik het heel hard naar mijn zus heb en dat ik echt geen kans heb om hem te missen. Doordat het soms zo druk is kom ik zelfs soms los te staan van de hele relatie en ben ik soms in 't begin zelfs chagrijnig als hij terug is: al mijn zelfstandigheid weg, terug dat rookgeurtje rond mij. Waardoor ik soms in die periodes begin te twijfelen of ik hem wel echt graag zie...
Hij merkt dan aan mijn smsjes en mailtjes dat ik ergens mee zit en stuurt smsjes tot het er allemaal uitkomt bij mij. Dat ik hem soms echt niet mis en dat ik al die zelfstandigheid wel leuk vind. Niet leuk om te horen voor hem en dan krijgen we meestal ruzie.
Ik kan heel goed ruzie maken, maar heb er toch schrik voor. Als het soms hoog oploopt zou ik het liefst alles willen opgeven. Mijn vriend zorgt dan meestal voor de relativerende factor en zegt dat zulke dingen niet het einde van een relatie betekenen.
Ik heb het echt al vaak willen afbreken en hij is de volhouder die alles bij elkaar houdt. En ik zie hem graag en geef dan weer toe. Maar ik weet soms gewoon niet of het slim is... Een half jaar geleden heb ik ook even een crush gehad op een getrouwde collega die mij mailde in zo'n twijfelperiode toen hij weg was. Een heel drama want mijn vriend kwam erachter voordat ik het hem kon vertellen. Verliefdheid waar ik niks mee ging doen, was een getrouwde mens. Toch heeft dit wel wat gebroken in mijn vriend en zijn er nog meer ruzies, nog meer twijfels en nog meer drama.
Het sloopt me volledig. Ik ben op, kapot. Elke keer als we ruzie geven wil ik weg. Ben het beu en wil rust. Toch lukt het me niet. Bang voor de toekomst. En bang dat ik de verkeerde keuze maak door mijn moeilijk persoontje...
Mijn vriend en ik zijn bijna 4 jaar samen. Is een heel lieve jongen en hij kan me geweldig doen lachen. Ondertussen is hij echt al mijn maatje die ik echt graag zie.
Ondanks dat ik hem graag zie, zit ik toch regelmatig met twijfels.
Hij werkt ook in het buitenland en is om de zes weken voor zes weken weg. Toen we juist samen waren was dat heel dramatisch want ik zat werkloos thuis en had niks anders te doen dan hem missen. Hij kreeg alle aandacht dat hij wilde. Sinds een dik jaar heb ik een leuke job waar ik het heel hard naar mijn zus heb en dat ik echt geen kans heb om hem te missen. Doordat het soms zo druk is kom ik zelfs soms los te staan van de hele relatie en ben ik soms in 't begin zelfs chagrijnig als hij terug is: al mijn zelfstandigheid weg, terug dat rookgeurtje rond mij. Waardoor ik soms in die periodes begin te twijfelen of ik hem wel echt graag zie...
Hij merkt dan aan mijn smsjes en mailtjes dat ik ergens mee zit en stuurt smsjes tot het er allemaal uitkomt bij mij. Dat ik hem soms echt niet mis en dat ik al die zelfstandigheid wel leuk vind. Niet leuk om te horen voor hem en dan krijgen we meestal ruzie.
Ik kan heel goed ruzie maken, maar heb er toch schrik voor. Als het soms hoog oploopt zou ik het liefst alles willen opgeven. Mijn vriend zorgt dan meestal voor de relativerende factor en zegt dat zulke dingen niet het einde van een relatie betekenen.
Ik heb het echt al vaak willen afbreken en hij is de volhouder die alles bij elkaar houdt. En ik zie hem graag en geef dan weer toe. Maar ik weet soms gewoon niet of het slim is... Een half jaar geleden heb ik ook even een crush gehad op een getrouwde collega die mij mailde in zo'n twijfelperiode toen hij weg was. Een heel drama want mijn vriend kwam erachter voordat ik het hem kon vertellen. Verliefdheid waar ik niks mee ging doen, was een getrouwde mens. Toch heeft dit wel wat gebroken in mijn vriend en zijn er nog meer ruzies, nog meer twijfels en nog meer drama.
Het sloopt me volledig. Ik ben op, kapot. Elke keer als we ruzie geven wil ik weg. Ben het beu en wil rust. Toch lukt het me niet. Bang voor de toekomst. En bang dat ik de verkeerde keuze maak door mijn moeilijk persoontje...
woensdag 19 november 2008 om 21:51
Hoi Madaria,
Wat een rotte situatie zeg
Maar ik denk dat je zelf het antwoord al geeft...
Het sloopt me volledig. Ik ben op, kapot. Elke keer als we ruzie geven wil ik weg. Ben het beu en wil rust.
Je moet aan jezelf denken! Je ziet er iedere 6 weken tegenop als hij weer naar huis komt. Dat kan toch niet goed zijn? En denk je dat die tegenzin weg zal gaan uiteindelijk? Of alleen maar erger worden? Ga je er dan mee door, houd je alleen maar jezelf voor de gek en het is niet eerlijk tov je vriend.
Het is inderdaad een zeer moeilijke beslissing wat je moet nemen, die je niet zo maar van de ene op de andere dag neemt.
Maar denk eraan dat je het beste voor jou wilt, even egoïstisch zijn en voor jezelf kiezen.
En anders misschien een pauze inlassen? (Al geloof ik daar zelf niet in) Heb je anders al eens met hem erover gesproken, over hoe hij zich eronder voelt?
In ieder geval heel veel succes ermee.
Wat een rotte situatie zeg
Maar ik denk dat je zelf het antwoord al geeft...Het sloopt me volledig. Ik ben op, kapot. Elke keer als we ruzie geven wil ik weg. Ben het beu en wil rust.
Je moet aan jezelf denken! Je ziet er iedere 6 weken tegenop als hij weer naar huis komt. Dat kan toch niet goed zijn? En denk je dat die tegenzin weg zal gaan uiteindelijk? Of alleen maar erger worden? Ga je er dan mee door, houd je alleen maar jezelf voor de gek en het is niet eerlijk tov je vriend.
Het is inderdaad een zeer moeilijke beslissing wat je moet nemen, die je niet zo maar van de ene op de andere dag neemt.
Maar denk eraan dat je het beste voor jou wilt, even egoïstisch zijn en voor jezelf kiezen.
En anders misschien een pauze inlassen? (Al geloof ik daar zelf niet in) Heb je anders al eens met hem erover gesproken, over hoe hij zich eronder voelt?
In ieder geval heel veel succes ermee.
woensdag 19 november 2008 om 22:59
woensdag 19 november 2008 om 23:52
Wat maak je je druk dat je hem niet mist? Of dat je houdt van je zelfstandigheid. Dat is toch juist prachtig. Jullie relatie is veranderd en de gevoelens veranderen mee. Het lijken me juist positieve veranderingen. Ik zou vooral genieten van wat er is en je niet schuldig voelen als er dingen veranderen.
