Relaties
alle pijlers
vandaag is de dag, dat ik...
zaterdag 29 oktober 2011 om 13:31
besloten heb, dat het genoeg is.
dat het weer tijd voor mezelf is,
dat de wereld niet meer om hem draait,
maar om mij en mijn meiden..
vandaag gingen ineens de ogen open,
genoeg is genoeg...
en durf ik eindelijk uit mijn jarenlange meeleesmodus te komen,
en zelf steun te zoeken hier op dit forum, vol met sterke vrouwen.
zo...
dat het weer tijd voor mezelf is,
dat de wereld niet meer om hem draait,
maar om mij en mijn meiden..
vandaag gingen ineens de ogen open,
genoeg is genoeg...
en durf ik eindelijk uit mijn jarenlange meeleesmodus te komen,
en zelf steun te zoeken hier op dit forum, vol met sterke vrouwen.
zo...
zondag 30 oktober 2011 om 00:04
quote:ladyinred schreef op 29 oktober 2011 @ 15:03:
@iones,
is daar een recept voor, om gelukkig te worden?
ik geloof dat ik mijn dochters als eerste doel beschouw. Voor die meiden, die dus ook het nodige hebben meegemaakt, wil ik nu een rustige haven zijn.
doel 2, is het financiele verhaal afronden, maar daar ben ik nog wel een jaar of 2 mee bezig. Maar dat geeft niet, dan heb ik het wel op eigen kracht gedaan, dus daar kan en mag ik dan ook trots op zijn.
doel 3, jeetje, dan wordt het al een aardig 10 jarenplan, is geloof ik het uitvoeren van mijn eigen dromen.
Klinkt dat raar?
Ladyinred, hoe gaat het nu? Kun je je strijdlust vast houden? Ik ken je niet en ik ken je situatie niet maar uit wat je schreef vind ik je zo moedig, vandaar dat ik even kwam kijken.
Wat betreft je dochters: je hebt het belangrijkste al gedaan: beslissen dat je voor jezelf en voor hen een beter leven wilt. Een beter voorbeeld kun je ze niet geven: een moeder die kiest voor haar kinderen en voor haarzelf. Dat zullen ze altijd blijven weten.
En het is niet raar maar juist gezond dat je doelen voor jezelf hebt die je op termijn wilt realiseren. Dat getuigt van levenslust en dus kracht.
Hou vol hè?
@iones,
is daar een recept voor, om gelukkig te worden?
ik geloof dat ik mijn dochters als eerste doel beschouw. Voor die meiden, die dus ook het nodige hebben meegemaakt, wil ik nu een rustige haven zijn.
doel 2, is het financiele verhaal afronden, maar daar ben ik nog wel een jaar of 2 mee bezig. Maar dat geeft niet, dan heb ik het wel op eigen kracht gedaan, dus daar kan en mag ik dan ook trots op zijn.
doel 3, jeetje, dan wordt het al een aardig 10 jarenplan, is geloof ik het uitvoeren van mijn eigen dromen.
Klinkt dat raar?
Ladyinred, hoe gaat het nu? Kun je je strijdlust vast houden? Ik ken je niet en ik ken je situatie niet maar uit wat je schreef vind ik je zo moedig, vandaar dat ik even kwam kijken.
Wat betreft je dochters: je hebt het belangrijkste al gedaan: beslissen dat je voor jezelf en voor hen een beter leven wilt. Een beter voorbeeld kun je ze niet geven: een moeder die kiest voor haar kinderen en voor haarzelf. Dat zullen ze altijd blijven weten.
En het is niet raar maar juist gezond dat je doelen voor jezelf hebt die je op termijn wilt realiseren. Dat getuigt van levenslust en dus kracht.
Hou vol hè?
zondag 30 oktober 2011 om 09:16
Goed van je!
En msischien is het ook noodzakelijk los te komen van die 'fijne familie' van hem. Ik kan me niet voorstellen dat ik in zo'n situatie van een vrouw verwacht dat ze deze man, die gewoon 2 gezinnen heeft, wel even opvangt Echt bizar.
Heb je wel mensen bij wie je irl terecht kunt?
En msischien is het ook noodzakelijk los te komen van die 'fijne familie' van hem. Ik kan me niet voorstellen dat ik in zo'n situatie van een vrouw verwacht dat ze deze man, die gewoon 2 gezinnen heeft, wel even opvangt Echt bizar.
Heb je wel mensen bij wie je irl terecht kunt?
Later is nu
zondag 30 oktober 2011 om 09:17
goedemorgen allemaal,
tja hoe het gaat? eigenlijk wel goed... afgezien van die knetterende hoofdpijn , maar dat schuif ik maar even op de stress.
@keukenstoel, eigenlijk denk ik dat ook, hoe meer ik er lees over leugenachtige persoonlijkheden en dergelijke, hoe meer ik daar van overtuigd ben.
Meneer is nu overgegaan op dreigen, met van alles en nog wat, en ook al is het intens gemeen wat hij allemaal schrijft, ik blijf in de negeermodus (en dat is ongelofelijk moeilijk) maar het lukt me redelijk.
Er is 1 doel voor mezelf, dat ik toch enigszins naar voren ga trekken. Meneer heeft door de jaren heen, al mijn vrienden en kennissen de deur uit weten te werken. Natuurlijk ga ik daar niet vrij in, want ik heb het laten gebeuren.. maar..
ik heb bedacht, dat ik wel mijn vriendenkring weer wil gaan uitbreiden... hoe, daar moet ik nog even over denken...
tja hoe het gaat? eigenlijk wel goed... afgezien van die knetterende hoofdpijn , maar dat schuif ik maar even op de stress.
@keukenstoel, eigenlijk denk ik dat ook, hoe meer ik er lees over leugenachtige persoonlijkheden en dergelijke, hoe meer ik daar van overtuigd ben.
Meneer is nu overgegaan op dreigen, met van alles en nog wat, en ook al is het intens gemeen wat hij allemaal schrijft, ik blijf in de negeermodus (en dat is ongelofelijk moeilijk) maar het lukt me redelijk.
Er is 1 doel voor mezelf, dat ik toch enigszins naar voren ga trekken. Meneer heeft door de jaren heen, al mijn vrienden en kennissen de deur uit weten te werken. Natuurlijk ga ik daar niet vrij in, want ik heb het laten gebeuren.. maar..
ik heb bedacht, dat ik wel mijn vriendenkring weer wil gaan uitbreiden... hoe, daar moet ik nog even over denken...
zondag 30 oktober 2011 om 09:22
@dreamer,
er zijn nog een paar mensen die ik irl durf te vertrouwen. Dat zal ik ook echt weer moeten leren.
dat zijn familie daar zo vanuit ging, geeft denk ik al wel aan (maar dat bedenk ik nu) wat voor een ongelofelijk moeilijke en overheersende man het eigenlijk is.
voorlopig hou ik me gewoon stil, en rustig, maar er zal ongetwijfeld een tijd komen, dat ik "mijn schoonfamilie" schriftelijk zal duidelijk maken, hoe het verhaal werkelijk gelopen is.
er zijn nog een paar mensen die ik irl durf te vertrouwen. Dat zal ik ook echt weer moeten leren.
dat zijn familie daar zo vanuit ging, geeft denk ik al wel aan (maar dat bedenk ik nu) wat voor een ongelofelijk moeilijke en overheersende man het eigenlijk is.
voorlopig hou ik me gewoon stil, en rustig, maar er zal ongetwijfeld een tijd komen, dat ik "mijn schoonfamilie" schriftelijk zal duidelijk maken, hoe het verhaal werkelijk gelopen is.
zondag 30 oktober 2011 om 09:47
Ladyinred: als jij jarenlang deze 'relatie' en zijn behandeling naar jou hebt weten vol te houden, en nu nog zo sterk in je schoenen staat als je overkomt: dan ben jij zeker sterk genoeg voor wat er nu nog gaat komen.
Je hebt ervan geleerd, je gaat hierdoorheen komen en er sterker uit komen!
En hij is een zielig hoopje wat niet weet hoe hij zichzelf gelukkig moet maken, maar dat is niet belangrijk meer! Dat is het leuke eraan Jij mag weer helemaal vooral aan jezelf gaan denken en jezelf op nummer 1 zetten!
Sterkte meid de komende tijd en een knuffel!
Je hebt ervan geleerd, je gaat hierdoorheen komen en er sterker uit komen!
En hij is een zielig hoopje wat niet weet hoe hij zichzelf gelukkig moet maken, maar dat is niet belangrijk meer! Dat is het leuke eraan Jij mag weer helemaal vooral aan jezelf gaan denken en jezelf op nummer 1 zetten!
Sterkte meid de komende tijd en een knuffel!
zondag 30 oktober 2011 om 12:03
quote:ladyinred schreef op 29 oktober 2011 @ 15:03:
@iones,
is daar een recept voor, om gelukkig te worden?
Er is een grote eerste stap daarvoor: trouw blijven aan jezelf. En dat is wat jij nu doet.
Op deze manier krijg jij je dochters ook wel weer gelukkig. Die moeten een goed voorbeeld krijgen. Een moeder die over zich heen laat lopen is geen goed voorbeeld. En een ongelukkige moeder vreet ook aan hen.
Zoek je oude vrienden weer op. Als het echte goede vrienden zijn geweest, dan staan ze wel weer voor je klaar. Het zal je helpen.
@iones,
is daar een recept voor, om gelukkig te worden?
Er is een grote eerste stap daarvoor: trouw blijven aan jezelf. En dat is wat jij nu doet.
Op deze manier krijg jij je dochters ook wel weer gelukkig. Die moeten een goed voorbeeld krijgen. Een moeder die over zich heen laat lopen is geen goed voorbeeld. En een ongelukkige moeder vreet ook aan hen.
Zoek je oude vrienden weer op. Als het echte goede vrienden zijn geweest, dan staan ze wel weer voor je klaar. Het zal je helpen.
zondag 30 oktober 2011 om 12:15
voorlopig hou ik me maar heel rustig en stil.
Mijn hoofd loopt over van hoe hier mee om te gaan. Gelukkig heb ik genoeg gelezen, ook over het onderwerp narcisme, stalking en aanverwante onderwerpen.
Toen meneer zijn luchtbel uitelkaar barstte, is er een wereld van leugens voor me opengegaan.
Vanaf dat moment is het ook gaan groeien, het losweek proces. Dat klinkt denk ik heel raar, maar voor sommigen zal het een feest van herkenning zijn.
Steeds minder vertellen, niet laten zien dat iets je raakt, niet de confrontatie aangaan, maar gewoon toonloos reageren.
Dat vreet energie, daar ben ik wel achter gekomen, maar het heeft me wel gebracht naar dit moment.
Ik geloof dat het vrij warrig allemaal klinkt wat ik op dit moment schrijf, maar waarschijnlijk komt dat, doordat ik nu gewoon ongestraft kan zitten schrijven op mijn laptop, zonder verwijten, zonder commentaar...
Ik ben in staat om slingers op te hangen, en een feestje te vieren, denk alleen dat mijn dochters me dan echt voor gek verklaren....
Mijn hoofd loopt over van hoe hier mee om te gaan. Gelukkig heb ik genoeg gelezen, ook over het onderwerp narcisme, stalking en aanverwante onderwerpen.
Toen meneer zijn luchtbel uitelkaar barstte, is er een wereld van leugens voor me opengegaan.
Vanaf dat moment is het ook gaan groeien, het losweek proces. Dat klinkt denk ik heel raar, maar voor sommigen zal het een feest van herkenning zijn.
Steeds minder vertellen, niet laten zien dat iets je raakt, niet de confrontatie aangaan, maar gewoon toonloos reageren.
Dat vreet energie, daar ben ik wel achter gekomen, maar het heeft me wel gebracht naar dit moment.
Ik geloof dat het vrij warrig allemaal klinkt wat ik op dit moment schrijf, maar waarschijnlijk komt dat, doordat ik nu gewoon ongestraft kan zitten schrijven op mijn laptop, zonder verwijten, zonder commentaar...
Ik ben in staat om slingers op te hangen, en een feestje te vieren, denk alleen dat mijn dochters me dan echt voor gek verklaren....
maandag 31 oktober 2011 om 00:37
Goed dat je doorzet ladyinred. En als je zin hebt om een feestje te vieren, op welke manier dan ook, niets of niemand houdt je nu tegen! Alleen dat al is een verworven vrijheid. Volgens mij vinden je dochters het alleen maar leuk als mama hen vertelt dat dat is omdat ze zo blij is en zo blij met haar 2 mooie dochters is, toch?
Ik vind dat idee van een mooie slinger kopen en die ophangen wel heel erg mooi trouwens!
Ik vind dat idee van een mooie slinger kopen en die ophangen wel heel erg mooi trouwens!
maandag 31 oktober 2011 om 20:25
En daar zit ik dan, op de bank.. na een dag werken, vol gemene, kwetsende smsjes, er duidelijk om uit, om me nog dieper te raken.
En ooo wat doet het zeer.
De gordijnen dicht, weten dat zijn auto in de straat staat, dat hij alles in de gaten wil houden.
Mij beschuldigen van allerlei soort gedrag waar ik echt misselijk van word.
En het enige dat ik zou moeten voelen, is opluchting... maar waarom doet het dan zo zeer?
Steeds meer het besef, dat ik er als mens nooit toe gedaan heb voor deze man. Dat mijn kinderen er voor hem er echt niet toe deden, alleen maar aanhangsels van mij waren.
De jongste dame heeft op haar manier toch wel verdriet. 7 jaar lang, is het haar vader figuur geweest. 7 jaar lang, en ineens, voor de 2de keer is ze verlaten. Zo voelt ze dat...
Het verdriet gaat me allemaal door merg en been.
Ik moet zoeken naar kracht... heel veel kracht....
En ooo wat doet het zeer.
De gordijnen dicht, weten dat zijn auto in de straat staat, dat hij alles in de gaten wil houden.
Mij beschuldigen van allerlei soort gedrag waar ik echt misselijk van word.
En het enige dat ik zou moeten voelen, is opluchting... maar waarom doet het dan zo zeer?
Steeds meer het besef, dat ik er als mens nooit toe gedaan heb voor deze man. Dat mijn kinderen er voor hem er echt niet toe deden, alleen maar aanhangsels van mij waren.
De jongste dame heeft op haar manier toch wel verdriet. 7 jaar lang, is het haar vader figuur geweest. 7 jaar lang, en ineens, voor de 2de keer is ze verlaten. Zo voelt ze dat...
Het verdriet gaat me allemaal door merg en been.
Ik moet zoeken naar kracht... heel veel kracht....
maandag 31 oktober 2011 om 23:55
Even een vraag Ladyinred: woonden jullie eigenlijk samen? Of 'opereerde' hij vanuit een eigen adres?
En die kracht heb je Ladyinred, anders had je deze stap niet kunnen zetten. Dat je die stap hebt gezet en blijft volhouden getuigt van kracht, twijfel daar niet aan.
En ja, het hele gedoe van losweken, je eigen leven weer in handen nemen, het verdriet van je dochters er bij is moeilijk.
Hij heeft je verraden, bedrogen ,laten zitten en nog veel meer lelijks. Dat je opluchting voelt is goed en logisch, maar dat je pijn en verdriet hebt ook.
Hou je voor dat wat je nu doet het enige goede is voor jou en je dochters. Door hem niet meer in je leven te willen leer je je dochters dat het niet goed is om je in een relatie slecht te laten behandelen en dat er grenzen zijn.
Hou vol, het gaat echt beter worden.
En die kracht heb je Ladyinred, anders had je deze stap niet kunnen zetten. Dat je die stap hebt gezet en blijft volhouden getuigt van kracht, twijfel daar niet aan.
En ja, het hele gedoe van losweken, je eigen leven weer in handen nemen, het verdriet van je dochters er bij is moeilijk.
Hij heeft je verraden, bedrogen ,laten zitten en nog veel meer lelijks. Dat je opluchting voelt is goed en logisch, maar dat je pijn en verdriet hebt ook.
Hou je voor dat wat je nu doet het enige goede is voor jou en je dochters. Door hem niet meer in je leven te willen leer je je dochters dat het niet goed is om je in een relatie slecht te laten behandelen en dat er grenzen zijn.
Hou vol, het gaat echt beter worden.
dinsdag 1 november 2011 om 06:33
@lieve2reebruineogen,
we woonden min of meer wel samen, maar dan wel in mijn thuis.
Nu, begrijp ik wel waarom, want al die jaren mocht natuurlijk niemand weten dat ik er ook was..
er komen zoveel extra verwijten nu naar boven, terwijl mijn verstand continue zegt, lady je was er zelf bij, zegt mijn gevoel continue wat anders.
Ik werk 40 uur, heb 10 uur reistijd per week, dus je kunt rustig stellen, dat ik heel veel van huis ben. Ik mis zoveel van mijn kinderen... maar ja, minder werken gaat nu niet. Dat kan pas wanneer de meiden uitgestudeerd zijn.... en wat heeft het dan nog voor zin?
Dat soort hersenspinsels hebben me vannacht erg bezig gehouden.
Mijn kinderen zijn niet echt gezegend met hun biologische ouders, zo voelt het dan.
Hun biologische vader heeft al jaren een vriendin, die zelf reeds een aantal kinderen had. Het contact tussen papa, vriendin, en dochters ging goed... tot.... de komst van een liefdesbaby daar.
sinds die tijd.... wordt er absoluut niet meer naar ze om gekeken.
Financieel droeg papa zowieso al niets mee, dus het niet erg breed zeg maar.
Maar dat is het minste, dat afgewezen gevoel, doet de meisjes zo ongelofelijk zeer....
En dat uit zich in zeer moeilijk gedrag bij de puber, en huilbuien en boosheid bij de jongste.
Ik geloof dus, dat ik maar probeer om een middag vrij te nemen, en de meiden te laten zien, dat ik er altijd voor ze zal zijn, en dat ze bij mij op 1 staan.
Of dat de juiste manier is, weet ik niet, maar zo voelt het wel even
En nu? Eerst koffie
we woonden min of meer wel samen, maar dan wel in mijn thuis.
Nu, begrijp ik wel waarom, want al die jaren mocht natuurlijk niemand weten dat ik er ook was..
er komen zoveel extra verwijten nu naar boven, terwijl mijn verstand continue zegt, lady je was er zelf bij, zegt mijn gevoel continue wat anders.
Ik werk 40 uur, heb 10 uur reistijd per week, dus je kunt rustig stellen, dat ik heel veel van huis ben. Ik mis zoveel van mijn kinderen... maar ja, minder werken gaat nu niet. Dat kan pas wanneer de meiden uitgestudeerd zijn.... en wat heeft het dan nog voor zin?
Dat soort hersenspinsels hebben me vannacht erg bezig gehouden.
Mijn kinderen zijn niet echt gezegend met hun biologische ouders, zo voelt het dan.
Hun biologische vader heeft al jaren een vriendin, die zelf reeds een aantal kinderen had. Het contact tussen papa, vriendin, en dochters ging goed... tot.... de komst van een liefdesbaby daar.
sinds die tijd.... wordt er absoluut niet meer naar ze om gekeken.
Financieel droeg papa zowieso al niets mee, dus het niet erg breed zeg maar.
Maar dat is het minste, dat afgewezen gevoel, doet de meisjes zo ongelofelijk zeer....
En dat uit zich in zeer moeilijk gedrag bij de puber, en huilbuien en boosheid bij de jongste.
Ik geloof dus, dat ik maar probeer om een middag vrij te nemen, en de meiden te laten zien, dat ik er altijd voor ze zal zijn, en dat ze bij mij op 1 staan.
Of dat de juiste manier is, weet ik niet, maar zo voelt het wel even
En nu? Eerst koffie
dinsdag 1 november 2011 om 09:46
Dat er zoveel verwijten en gevoel van schuld bij je naar boven komt is te begrijpen. Of dat terecht is is een tweede. Je hebt immer geen invloed op hoe anderen zich gedragen. Jij wist niet dat die man een dubbelleven had toch? En ja, het is vreselijk dat je ex zijn dochters zo laat vallen na de komst van een nieuwe baby. Maar helaas heb je ook geen invloed op zijn gedrag.
Laat je niet lam slaan door al deze gevoelens, daar heb je nu niks aan. Probeer het om te zetten in die strijdkracht van je om je leven van jou en van je dochters weer op de rails te krijgen.
Kun je met je dochters goed praten over wat er allemaal gebeurt en gebeurd is? Heb je het gevoel dat je het aankunt en dat zij het aankunnen? Je zou kunnen overwegen om hulp te vragen, maar dat voel je zelf het beste aan.
Laat je niet lam slaan door al deze gevoelens, daar heb je nu niks aan. Probeer het om te zetten in die strijdkracht van je om je leven van jou en van je dochters weer op de rails te krijgen.
Kun je met je dochters goed praten over wat er allemaal gebeurt en gebeurd is? Heb je het gevoel dat je het aankunt en dat zij het aankunnen? Je zou kunnen overwegen om hulp te vragen, maar dat voel je zelf het beste aan.
dinsdag 1 november 2011 om 10:46
Je hebt de moeilijkste en belangrijkste stap al gezet, leadyinred, door je te realiseren en hem mee te delen dat het OVER is, zijn spel, dit gedoe. Je kiest voor je kinderen en jezelf. Alleen al dat besef laat zien hoe sterk je bent.
Ik begrijp dat je je ontzettend veel zorgen maakt om je meiden, om wat dit met hen doet. Het zal een lange weg worden, maar ook zij zijn er uiteindelijk bij gebaat dat jij deze situatie hebt gestopt.
Heel vervelend dat je zoveel weg bent voor je werk. Toch zullen je meiden aanvoelen dat je er echt voor hen bent. Dat zit 'm meer in de kwaliteit dan de kwantiteit. Als er iets is, ben je er, hoe dan ook. Alleen al deze stap, dit besluit, laat zien dat je hun geluk en dat van jezelf voorop stelt. Chapeau!!
Makkelijk gezegd, heel makkelijk gezegd, maar probeer je energie in jullie 3-en te steken. Niet in vragen als 'wat zou hij, wat wil hij'... Hij heeft afgedaan. En dat voelt hij. En je weet, een kat in het nauw... etc. Je kunt het, maar vraag hulp. Zoals iemand hierboven al zei: echte vrienden, die je door zijn toedoen bent kwijtgeraakt, zullen je helpen als je hen verteld hoe de vork in de steel zit. En heb je familie waar je op kunt leunen, die je kunnen helpen? Maar echt, de eerste en belangrijkste stap heb je gezet!
Ik begrijp dat je je ontzettend veel zorgen maakt om je meiden, om wat dit met hen doet. Het zal een lange weg worden, maar ook zij zijn er uiteindelijk bij gebaat dat jij deze situatie hebt gestopt.
Heel vervelend dat je zoveel weg bent voor je werk. Toch zullen je meiden aanvoelen dat je er echt voor hen bent. Dat zit 'm meer in de kwaliteit dan de kwantiteit. Als er iets is, ben je er, hoe dan ook. Alleen al deze stap, dit besluit, laat zien dat je hun geluk en dat van jezelf voorop stelt. Chapeau!!
Makkelijk gezegd, heel makkelijk gezegd, maar probeer je energie in jullie 3-en te steken. Niet in vragen als 'wat zou hij, wat wil hij'... Hij heeft afgedaan. En dat voelt hij. En je weet, een kat in het nauw... etc. Je kunt het, maar vraag hulp. Zoals iemand hierboven al zei: echte vrienden, die je door zijn toedoen bent kwijtgeraakt, zullen je helpen als je hen verteld hoe de vork in de steel zit. En heb je familie waar je op kunt leunen, die je kunnen helpen? Maar echt, de eerste en belangrijkste stap heb je gezet!
dinsdag 1 november 2011 om 16:44
O, en wat een lamlul trouwens
Ik ben het zooooo met je eens.... maar dat kan ik tegen mijn dametjes niet zeggen... tis en blijft hun vader, maar je hebt helemaal gelijk.
@hunniebunnie, wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt met deze man, is zo onwerkelijk, dat ik regelmatig aan mijn eigen verstand twijfel.
Als je alles achter elkaar plakt, zoals ik dat nu kan doen, dan denk ik bij mezelf, je bent knettergek geweest.
Maar juist doordat het niet allemaal tegelijkertijd gebeurde, en hij een meester is in het manipuleren van mensen en situaties, viel het niet echt op.
Ik geloof dat ik de schaamte die ik ervaar over deze ervaring, ook niet keer op keer wil delen
Ik ben het zooooo met je eens.... maar dat kan ik tegen mijn dametjes niet zeggen... tis en blijft hun vader, maar je hebt helemaal gelijk.
@hunniebunnie, wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt met deze man, is zo onwerkelijk, dat ik regelmatig aan mijn eigen verstand twijfel.
Als je alles achter elkaar plakt, zoals ik dat nu kan doen, dan denk ik bij mezelf, je bent knettergek geweest.
Maar juist doordat het niet allemaal tegelijkertijd gebeurde, en hij een meester is in het manipuleren van mensen en situaties, viel het niet echt op.
Ik geloof dat ik de schaamte die ik ervaar over deze ervaring, ook niet keer op keer wil delen
dinsdag 1 november 2011 om 17:49
dinsdag 1 november 2011 om 18:07
ze weten er van, tot op zekere hoogte, ik heb ze niet alle smeuïge details verteld, die deel ik met jullie ...
nee even serieus, de financiële shit, is er, en aangezien meneer kats failliet is, ligt die ellende gewoon voor mij.
Ivm eventuele meelezers en herkenning, ga ik daar niet over uitwijden, maar we hebben het toch over een jaarsalaris of 2.
maar het emotionele verraad, daar kan ik moeilijk mee dealen.
Eigenlijk, is het, nu ik er over nadenk, dat ik ongelofelijk boos op hem ben, dat hij gewoon 6 jaar van mijn leven, totaal verziekt heeft.
En dat ik, nog jaren aan hem herinnerd ga worden, wanneer ik de maandelijkse afschrijvingen weer langs zie komen.
Dat ik ongelofelijk oneerlijk vind dat meneer er gewoon ongestraft mee weg komt, en dat ik er nog jaren voor op draai.
Vrienden die me een aantal jaren niet gesproken hebben, zitten me zo vol ongeloof aan te kijken, wanneer ze het verhaal horen, dat ik me verplicht voel, om met ondersteunend bewijs te komen. Zo voelt het eigenlijk.
nee even serieus, de financiële shit, is er, en aangezien meneer kats failliet is, ligt die ellende gewoon voor mij.
Ivm eventuele meelezers en herkenning, ga ik daar niet over uitwijden, maar we hebben het toch over een jaarsalaris of 2.
maar het emotionele verraad, daar kan ik moeilijk mee dealen.
Eigenlijk, is het, nu ik er over nadenk, dat ik ongelofelijk boos op hem ben, dat hij gewoon 6 jaar van mijn leven, totaal verziekt heeft.
En dat ik, nog jaren aan hem herinnerd ga worden, wanneer ik de maandelijkse afschrijvingen weer langs zie komen.
Dat ik ongelofelijk oneerlijk vind dat meneer er gewoon ongestraft mee weg komt, en dat ik er nog jaren voor op draai.
Vrienden die me een aantal jaren niet gesproken hebben, zitten me zo vol ongeloof aan te kijken, wanneer ze het verhaal horen, dat ik me verplicht voel, om met ondersteunend bewijs te komen. Zo voelt het eigenlijk.
dinsdag 1 november 2011 om 23:02
Ok, ik schrok even bij de gedachte dat niemand hier van af weet, maar je kunt dus wel je verhaal kwijt. Hopelijk heb je steun aan je vrienden en familie.
Dat is niet niks, die financiële nasleep! Ik kan me voorstellen dat je daarover hier niet wilt uitwijden en ik neem aan dat je helemaal hebt uitgezocht dat jij daar inderdaad voor opdraait en hij helemaal niet? En dat daar dus helemaal niets aan te doen is? Wat moet dat frustererend zijn zeg.
Dat is niet niks, die financiële nasleep! Ik kan me voorstellen dat je daarover hier niet wilt uitwijden en ik neem aan dat je helemaal hebt uitgezocht dat jij daar inderdaad voor opdraait en hij helemaal niet? En dat daar dus helemaal niets aan te doen is? Wat moet dat frustererend zijn zeg.
woensdag 2 november 2011 om 11:09
@ladyinred
Wat zijn veel dingen ontzettend herkenbaar, helaas .....
Jij bent in ieder geval een stuk verder, dan toen ik de dingen hier 2 maanden geleden van mij heb afgeschreven. Het heeft mij enorm geholpen om alles op een rijtje te zetten, mijn frustraties en woede een plaats te geven en om de juiste besluiten te nemen.
Ik heb mijn relatie ook beëindigd, en heb het er soms nog moeilijk mee dat ik zo onrespectvol ben bedrogen (mijn ex leidde ook een half jaar een dubbelleven en was druk bezig met het stichten van een nieuw gezin kwam ik achter).
Ondertussen gaat het best wel goed met mij, scheiding verloopt helaas stroef en wordt niet vergemakkelt door het feit dat ex bezig is met emigratie en daardoor bijna niet meer in NL is. Dit brengt ook mee dat ik scheiding goed wil regelen, alimentatie wil afkopen want heb het blauwe vermoeden dat ik geen cent aan alimentatie zal vangen als hij verdwijnt richting buitenland.
Zorg dus zelf ook dat je alimentatie goed regelt!
Veel succes!
Wat zijn veel dingen ontzettend herkenbaar, helaas .....
Jij bent in ieder geval een stuk verder, dan toen ik de dingen hier 2 maanden geleden van mij heb afgeschreven. Het heeft mij enorm geholpen om alles op een rijtje te zetten, mijn frustraties en woede een plaats te geven en om de juiste besluiten te nemen.
Ik heb mijn relatie ook beëindigd, en heb het er soms nog moeilijk mee dat ik zo onrespectvol ben bedrogen (mijn ex leidde ook een half jaar een dubbelleven en was druk bezig met het stichten van een nieuw gezin kwam ik achter).
Ondertussen gaat het best wel goed met mij, scheiding verloopt helaas stroef en wordt niet vergemakkelt door het feit dat ex bezig is met emigratie en daardoor bijna niet meer in NL is. Dit brengt ook mee dat ik scheiding goed wil regelen, alimentatie wil afkopen want heb het blauwe vermoeden dat ik geen cent aan alimentatie zal vangen als hij verdwijnt richting buitenland.
Zorg dus zelf ook dat je alimentatie goed regelt!
Veel succes!
